Μια που υπάρχει μια ολόκληρη κατηγορία με ερωτήσεις για νονές ας προσθέσω κι εγώ τη δικιά μου : Ο άντρας μου είχε μια μεγαλύτερη αδερφή την οποία έχασε πριν τον γνωρίσω . Η κοπέλα αυτή είχε βαφτίσει ένα κοριτσάκι λίγο πριν πεθάνει . Στενάχωρη ιστορία . Αυτό το κοριτσάκι λοιπόν τώρα είναι επτά χρονών και κανείς δε φρόντισε μέχρι τώρα να του στείλει ένα δωράκι στις γιορτές ( μια παιχνιδοσακούλα που λέει ο λόγος) . Οι γονείς του άντρα μου κρατάνε μια αραιή τυπική επαφή με την οικογένεια της μικρής , τηλέφωνο , αλλά τίποτα περισσότερο . Ο άντρας μου ίσως να μη θυμόταν ότι υπήρχε . Σε μια πρόσφατη συζήτηση λοιπόν , αναφέρθηκε από τους γονείς του άντρα μου ότι καλό θα ηταν να αναλαμβάναμε εμείς το ρόλο του νονού αφού παντρευτήκαμε και είμαστε ζευγάρι και θα κάνουμε οικογένεια . Εγώ το λυπάμαι το κοριτσάκι που δεν είχε ποτέ νονά και ευχαρίστως να του στέλνω ένα δωράκι με μια καρτούλα που και που ( Χριστούγεννα και Πάσχα ) , αλλά δε θέλω να γίνω η νονά του . Δεν τους ξέρω τους ανθρώπους και μέχρι πριν δυο εβδομάδες δεν ειχα ακούσει ούτε τον άντρα μου να τους αναφέρει . Επειδή παντρευτήκαμε πως ξαφνικά γίναμε κατάλληλοι νονοί . Πρεπει να κρατήσω ισορροπίες αλλά δε θέλω να είμαι και μικρόψυχη για ενα αυγό και μια λαμπάδα .
-Και εμένα η νονά μου με είχε ξεχασμένη
Πάρα πολύ στενάχωρη ιστορία.
Δεν γίνατε κατάλληλοι για νονοί επειδή παντρευτήκατε, αλλά επειδή η γιος παντρεύτηκε. Η πολύ δύσκολη αυτή κατάσταση και διατήρηση ισορροπίας μεταφέρθηκε αυτόματα στη γυναίκα του – ως τώρα ήταν σε λίμπο. Οι γυναίκες πρέπει να τα κάνουν αυτά, είναι αυτονόητο, δεν ρωτήθηκες καν. Όταν σας είπαν «να αναλάβετε» εννοούν «να αναλάβεις». Ο γιος δεν θα αναλάβει τίποτα, γι’αυτό πήρε γυναίκα άλλωστε. Κι εσύ μπήκες αμέσως στο ρόλο, «πρέπει να κρατήσω ισορροπίες». Δεν είναι δικές σου για να τις κρατήσεις. Όλοι μαζί τις κρατάνε.
Επειδή είναι τρομερά βαρύ και δυσάρεστο, αλλά δεν είναι δική σου δουλειά. Πρέπει να το συζητήσεις με τον άντρα σου ώστε να βρείτε μια φόρμουλα που καλύπτει και τους δυο. Αν ο άντρας σου δεν μπορεί να αντέξει να αντικαταστήσει την αδερφή του, ή του φαίνεται εντελώς ασήμαντη η όλη ιστορία (όλες οι αντιδράσεις είναι σωστές) απλά το παιδάκι δεν θα έχει νονά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με όλο το σεβασμό στον πόνο για την απώλιά τους για αρχή θα ξεκαθάριζα ότι δεν θα γίνω νονά κανενός και ότι ο σύζυγος μπορεί να κάνει ότι θέλει, αλλά θα πρέπει να διαλέγει αυτός τη λαμπάδα.
Μετά, αν βρίσκεις ελκυστική την ιδέα του να έχεις μια νεαρή φίλη, κάνε το. Σε καμία περίπτωση όχι επειδή τη λυπάσαι. Δεν μπορώ να φανταστώ κανένα κέρδος για ένα παιδί από μια τυχαία κάρτα κι ένα ταχυδρομημένο απρόσωπο δώρο μια στο τόσο. Αυτό δεν είναι σχέση, συνδρομή σε περιοδικό είναι.
Αν και πιστεύω ότι η γράφουσα έχει καλή πρόθεση, αυτό με τα ταχυδρομημένα δώρα που και που μου φάνηκε κι εμένα πολύ κακή ιδέα. Εμένα όχι συνδρομή σε περιοδικό, πιο πολύ σε ελεημοσύνη που κάνει και να βγει η υποχρέωση. Δεν νομίζω ότι θα προσφέρει κάτι μια τέτοια κίνηση, είναι εντελώς άνευ ουσίας.
Με όλο το θάρρος, να με συγχωράτε, δεν είναι τελείως weird ξαφνικά από το πουθενά δυο άγνωστοι άνθρωποι να αναλάβουν να στέλνουν δώρα σε ένα παιδί που δεν είχαν γνωρίσει καλά καλά; Το παιδί ερωτήθηκε τι θέλει; Τι να του πει μια παιχνιδοσακούλα από το πουθενά ενώ έχει χάσει τη νονά του; Είχε σχέσεις μαζί της, ειχαν δεθεί, έχει πληγωθεί από την απώλειά της; Νομίζω ότι και καλή διάθεση να υπήρχε από εκει θα έπρεπε να ξεκινήσετε
Φούστα λέει η ερώτηση ότι η νονά βάφτισε το παιδάκι λίγο πριν πεθάνει. Άρα εδώ και 6 χρόνια το παιδάκι αυτό δεν είχε νονά, τώρα που παντρεύτηκε ο αδερφός προέκυψε η ανάγκη να αποκτήσει από ο,τι φαίνεται.
Δύσκολη κατάσταση, απλά να πω πως δεν είναι καμία καταστροφή να μην έχει νονούς ένα παιδί, για το ίδιο το παιδί. Εγώ είχα, και παρόλο που έβλεπαν τους γονείς μου σχεδόν καθημερινά στη δουλειά και κάθε σκ κοινωνικά για τριάντα και βάλε χρόνια, με εμένα δεν ασχολήθηκαν ποτέ… και ποτέ δεν ένιωσα να μου λείπει κάτι, ούτε καν σε πολύ μικρή ηλικία. Όσο για την εφηβεία, ένας λιγότερος ενήλικας να μου ζαλίζει τα ούμπαλα, αξία ανεκτίμητη.
Τους γονείς του παιδιού τους ρωτήσατε…. σαν λίγο αυθαίρετη η συζήτηση για να είχαμε να λέγαμε…. στο κάτω κάτω την αδερφή επέλεξαν οχι εσάς…
Σωστά. Κι αυτό με τα δώρα, τι θα λένε στο παιδί? Σου έστειλε δώρο μια άγνωστη σου επειδή παντρεύτηκε τον αδερφό της νονάς σου που έχει πεθάνει? Δηλαδή πόσο πιο άβολο απ’ αυτό μπορεί να γίνει?
Βάζω στοίχημα ότι δεν υπάρχουν όρια, γιατί αν υπήρχαν θα τα εβαζαν εξ αρχής μια χαρα με τους γονείς/πεθερικά. Εγώ αν ήμουν η μάνα του παιδιού θα εξοργίζομουν ότι με το έτσι θέλω μου παρουσιάστηκε κάποιος. Στο κάτω κάτω σίγουρα θα έχουν πει κάτι στο παιδί και θα έχουν φροντίσει οι γονείς για τα δώρα, δεν είναι χαζοί οι άνθρωποι ουτε περιμένουν από τους άλλους.
Γραφουσα, σε μια παραλλαγή της απάντησης της Α, μπα, αντί να ρωτάς εμάς, καλύτερα να ρωτήσεις τον αντρα σου. Αυτός θα αποφασίσει αν θέλει να γίνει νονος στη θέση της αδερφής του, και μετά αν το αποφασίσει, θα ρωτήσει τη γνώμη σου για το τι θέλεις εσύ. Μέχρι στιγμής δε τον βλέπω καπου τον άντρα σου. Είναι σαν να έχεις μόνη σου το θέμα, με τους γονείς του.
Με όλο το σεβασμό για το πένθος και την τραγικότητα του θανάτου της κοπέλας,σε τέτοιες περιπτώσεις οι κουμπαριές κληροδοτούνται στους συγγενείς α’ βαθμού; Τι είναι; Περιουσιακό στοιχείο; Στο κάτω κάτω, οι γονείς του παιδιού εκείνη είχαν διαλέξει για νονά, όχι εσάς (χωρίς να λέει κάτι αυτό, μπορεί να ήσασταν οι καλύτεροι νονοί του κόσμου). Μου φαίνεται παντελώς άκυρο να αναλάβετε να γίνετε νονοί, εκτός αν σας το προτείνουν οι ίδιοι οι γονείς του παιδιού, και πάλι μπορείτε να αρνηθείτε. Μπορεί να πέφτω πολύ έξω, αλλά εδώ μοιάζει να είναι η επιθυμία των γονιών του άντρα σου, με στόχο να κρατήσουν… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό.
Στενάχωρη ιστορία, επειδη πέθανε μια νέα κοπελα, αλλα οχι επειφη το παιδι δεν έχει πια νονά. Ειλικρινά , κάθε φορά με ξαφνιάζει πόσο σημαντική θεωρείται ακόμα η νονά. Τα παιδια δεν αισθανονται άσχημα αν δεν έχουν νονά. Δεν ειναι σημαντική η λαμπάδα και τα αυγά. Οι γονεις είναι αυτοι που θέτουν τον παλμό για το ποσο σημαντικοί είναι οι νονοί. Επίσης, αν οι γονεις του άντρα σου νιώθουν άσχημα, ας γίνουν αυτοί νονοί του κοριτσιού.
Γιατί είναι τόσο απαραίτητο ένα παιδί να έχει νονά; (1η απορία). Επίσης, είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις καθόλου το παιδί και ξαφνικά να θυμηθούν ότι υπάρχει και πρέπει να αναλάβεις και ευθύνες; Δηλαδή θα το γνωρίσεις μια μέρα και θα σε συστήσουν κάπως σαν “Από εδώ η Μαρία, πλέον θα είναι η νονά σου”. Για χαζό το θεωρούν το παιδί;
Λυπηρό αυτό που συνέβη στην αδερφή του συζύγου σου, σίγουρα του στοίχησε ο θάνατός της όμως από που κι ως που να γίνεται νονοί ενος κοριτσιού που αγνοούσατε την ύπαρξή του; Το λες και μόνη σου πως αν δεν γινόταν θέμα συζήτησης, ο άνδρας σου δε θα θυμοταν καν τη μικρή! Καλύτερα να το συζητήσετε και να βρείτε, όπως λεει η Λένα, μια λύση που να σας βολεύει και τους δυο
Πολύ θλιβερό το γεγονός του θανάτου της γυναίκας, πραγματικά οδυνηρό για τους δικούς της ανθρώπους και πόσο δύσκολο στη διαχείριση… 🙁
Δεν μπορώ, όμως να μην σταθώ στο εξής:
Τους γονείς του κοριτσιού τους ρωτάει κανείς? ποια ήταν η σχέση τους με την νονά? πώς σκέφτονται οι ίδιοι να σταθούν απέναντι στο γεγονός? θέλουν να “αντικαταστήσουν” την νονά που “έφυγε”? ή τα πεθερικά θέλουν να αναθέσουν καθήκοντα στην νύφη τώρα που παντρεύτηκε και έγινε πια ορατή για αυτούς?