Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν θέλει ν’αφιερώνει χρόνο στα παιδιά απ’τον πρώτο του γάμο

Αγαπητες Λένα και Φαίνια, καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε – οικογενειακώς – για την ενέργεια και το χρόνο που επενδύετε σε αυτό το σαιτ και τις πολυτιες συμβουλές σας. θεωρώ πως μέσα από αυτό γίναμε καλυτεροι άνθρωποι, πιο ανοιχτόμυαλοι και σίγουρα πιο φεμινιστές. Θα ήθελα λοιπόν και εγώ με τη σειρά μου να σας παρακαλέσω να μου δώσετε την συμβουλή σας στο εξής θεμα που με προβληματίζει. Πριν απο κάμποσο καιρό επικοινωνησε μια μου μια πολυ καλη και αγαπημενη φιλη διοτι χρειαζοταν καποιον να μιλησει. Το προβλημα της εχει ως εξης (οπως το περιγραφει αυτη). Ο συζυγος της – ο οποιος εχει δυο παιδια απο τον πρωτο του γάμο – αρνείται να αναγνωρισει πως η οικογενέια του πλεον ειναι η φιλη μου και τα παιδια που εχουν απο κοινού ενω τα αλλα δυο παιδια του ειναι απλα τα παιδια που εχει με την πρωην . Οποτε κατα αυτη θα πρεπει να αφιερωνει περισσοτερη ενεργεια σε αυτη τη σχεση παρα στα αλλα δυο παιδια διοτι αυτοι θα πρεπε να ειναι πλεον η βασικη του προτεραιοτητα. Και τα 4 παιδια ειναι μικρης ηλικιας .Πιστευει πως όλα τα προβληματα στη σχεση τους προκυπτουν απο το γεγονος πως αυτός επιμενει να αφιερωνει τον ιιδο χρονο και ενεργεια σε ολα του τα παιδια, να περνανε μαζι διακοπες και σαββατοκυριακα (οχι παντα φυσικα) οπου δυστυχως αυτος αφιερωνει περισσοτερο χρονο στα παιδια που εχει με την πρωην του (κατι που θεωρω φυσικο εφοσον δεν υπαρχει καποιος αλλος να τα φροντισει) και κατα συνεπεια να παραμελει κατα την αποψη της τα αλλα δυο. Το θεμα πρωην ειναι ταμπου στο σπιιτ και τα αλλα δυο του παιδια δεν επιτρεπεται καν να αναφερονται στη μαμα τους οταν ειναι ολοι μαζι διοτι πιστευει πως αυτο μπερδευει τα δικα της παιδια και τους δημιουργει υπαρξιακα προβληματα. Εδω να πω πως με την πρωην δεν εχει υπαρξει μεχρι στιγμης καποιο θεμα ουτε υπηρξε ποτε περιπτωση επανασυνδεσης ωστε να της δημιουργει ανασφαλειες. προσπαθησα να της εξηγησω – επειδη και η ιδια μου ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων που ξανακαναν οικογενεια, πως η σκεψη της δεν ειναι ακριβως σωστη και λιγο αδικη απεναντι στα αλλα του παιδια εφοσον και αυτα ανηκουν στην οικογενεια, ασχετα με ποια τα εκανε. Δυστυχως δεν το πηρε τοσο καλα και εκτοτε κραταει καποια αποσταση. Πρεπει να πω πως η αποψη της αυτη περι οικογενειας την οποια βρισκω εγωιστική με σοκαρε κυριως επειδη δεν ειναι καποια χαμηλουν μορφωτικού επιπεδου αλλα καθηγητρια πανεπιστημιου με διακρισεις και εξαιρετικα προσοντα. Γνωριζω πως θα επρεπε να φερθω πιο πολυ σαν φιλη και οχι σαν το δικηγορου του διαβολου αλλα παντα πιστευα πως οι φιλοι μεταξυ τους θα πρεπει να εχουν το θαρρος να μιλανε ανοιχτα. Ή κανω λαθος;
-friends with no benefits

Όταν στην ιστορία μπλέκονται μικρά παιδιά, ανήλικα, αυτά τα παιδιά είναι η απόλυτη προτεραιότητα και οι φιλίες μεταξύ ενηλίκων έρχονται δεύτερες. Οι απόψεις της φίλης σου δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις γνώσεις που παίρνει κανείς σε ένα πανεπιστήμιο, δεν σου μαθαίνουν πώς να είσαι καλά με τον εαυτό σου παρά μόνο ίσως στο σπίτι σου, όταν είσαι παιδί. Δεν μαθαίνεται από τα σχολεία και τα τυπικά διαβάσματα στα πανεπιστήμια.

Της λείπει η βασική ανθρωπιά, η βασική συμπόνοια, η «άποψή» της δεν είναι άποψη, είναι σοκαριστικά αντικοινωνική και μισάνθρωπη. Να μην αφήνει τα παιδιά να μιλάνε για τη μαμά τους μπροστά της; Για υποτιθέμενα «υπαρξιακά» των παιδιών της; Δηλαδή τι λέει στα δικά της παιδιά, ποια είναι αυτά τα παιδιά, πώς βρέθηκαν στο σπίτι τους; Είναι σαν κακιά μητριά από παλιό παραμύθι.

Μίλησες υπερβολικά ευγενικά – κατ’ έμέ – και γενικώς, η ευγένεια σου είναι ακόμη πιο αξιοθαύμαστη εφόσον έχεις προσωπική εμπειρία με το θέμα. Η ευγένεια είναι πολύ χρήσιμη σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά ούτε η ευγένεια βοήθησε το ταραγμένο της μυαλό. Πολύ λυπάμαι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News