Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν μπορούν να κανονίσουμε για έναν καφέ γιατί έχουν παιδιά

Κι εμένα ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και πολύτιμος

Αμπα και αμποπαρέα γεια σας! Το δικό μου θέμα είναι οι φίλες μου και δεν ξέρω τι να κάνω. Δουλεύω 6 μέρες τη βδομάδα 9ωρο κι έχω και δεύτερη δουλειά μέσω υπολογιστή με την οποία ασχολούμαι όλες τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας και την Κυριακή. Γενικά το πρόγραμμά μου είναι πολύ σφιγμένο. Οι παιδικές μου φίλες (κοντεύουμε τα 40 πλέον, είμαστε πολλά χρόνια φίλες) έχουν παιδιά. Ε λοιπόν δεν αντέχω άλλο. Όποτε κανονίζουμε για καφέ θα φάω στήσιμο γιατί χέστηκε το παιδί, Θα φύγουν από τον καφέ στο μισάωρο γιατί ξαναχέστηκε το παιδί, θα μου ακυρώσουν καφέ γιατί δεν χέζει το παιδί και θα του κάνουν κλύσμα, θα μου αλλάξουν την ώρα γιατί δεν τρώει το παιδί και κάθονται από πάνω και ταιζουν το 5χρονο στο στόμα, τις προάλλες ήρθαν στη δουλειά μου και ενώ κανονίζαμε όλες να κάτσουμε για ένα καφεδάκι δίπλα στην καφετέρια όλες μαζί (μπορούσα να φύγω για λίγο κι εκεί κοντά) με παράτησαν σύξυλη και πήγαν σε μακρινή καφετέρια για να παίζουν τα παιδιά στο πάρκο που είχε δίπλα. Μην τα πολυλογω αυτή η κατάσταση τραβάει οκτώ χρόνια τώρα. Γιατί μεγαλώνουν τα πρώτα κι έρχονται και τα δεύτερα. Κι ενώ ξέρω μέσα μου ότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και δεν το κάνουν επίτηδες, εγώ όμως ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ. Κι εμένα ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και πολύτιμος. Δεν μπορώ άλλο να τον χάνω περιμένοντας ντυμένη στο σπίτι ή στημένη σε καμιά γωνιά, ούτε έχω όρεξη και αντοχές πλέον να ξεκινάω και να σπαταλάω χρόνο σε μισάωρους καφέδες, γιατί πάλι έγινε κάτι. (συνήθως ακολουθεί ξεσκάτισμα). Από τη μία τις λυπάμαι γιατί μου φαίνονται τόσο απεγνωσμένες και με παίρνουν με τόση χαρά για να κανονίσουμε, από την άλλη σέβομαι τον εαυτό μου και τον χρόνο μου. Τι κάνω; Το λέω; Άδικο θα χω. Aλλά αισθάνομαι οτί έχω και δίκιο

-Εχω;

Δεν είναι σωστό να σε στήνει κάποιος συστηματικά, όποιος κι αν είναι ο λόγος. Τα παιδιά πράγματι μπορούν να σου φέρουν τα σχέδια ανάποδα, αλλά αν γίνεται κάθε μα κάθε φορά, τότε σημαίνει ότι θεωρούν ότι οι δικές τους υποχρεώσεις (τα παιδιά) είναι πιο άκαμπτα από τις δικές σου, κάτι που ισχύει εν μέρει, γιατί τα παιδιά είναι άνθρωποι σε εξέλιξη, άρα ιδιαίτερα απρόβλεπτα. Από την άλλη, ως γονείς κάποτε πρέπει να τους μάθουν ότι υπάρχει πρόγραμμα, ραντεβού, στήσιμο, υποχρεώσεις.

Βέβαια, δεν είναι δική σου δουλειά να το πεις αυτό, ούτε είναι δική σου δουλειά να τις αναγκάσεις να μην ασχολούνται τόσο επισταμένως με τις καθημερινές εξελίξεις του παχέος εντέρου των παιδιών τους. Είναι δική σου δουλειά όμως ο χρόνος σου και η επένδυση που κάνεις σε αυτόν, άρα καταλήγουμε στο ότι πρέπει να τους μιλήσεις.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

66 points
Upvote Downvote

67
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
29 Θέματα σχολίων
38 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
39 Συντάκτες σχολίων
trapezokathismataPerilioidriltsikampoum(Passion) fruit Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Σχετικό άσχετο αλλά να πούμε κάτι και για τους γονείς που δεν μπορούν ΚΑΘΟΛΟΥ να επιβληθούν στα παιδιά τους με αποτέλεσμα όταν θέλουμε να τους δούμε να χτυπάμε ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ το κεφάλι μας στον τοίχο γιατί το όχι-πια-τοσο-μικρο παιδί τους για ακόμα μια φορά γκαριζει/ ουρλιαζει/ κλαιει/ χτυπιέται στο πατωμα κι εμείς καθόμαστε αμήχανα σε μιαν άκρη περιμένοντας να δοθεί το σύνθημα να φύγουμε.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτοί οι γονείς χρειάζονται ψυχολόγο για να καταλάβουν γιατί ειναι τόσο παραχωρητικοί.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

ωωω ναι…

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Η που δε θέλουν, γιατί κοίτα το χρυσό μου που “βοηθάει” το σερβιτόρο, “ζωγραφιζει” με χαλια δαχτυλάκια στα παράθυρα, “δημιουργεί” καινουρια πιάτα κάτω απ το τραπέζι με τα απομεινάρια της μπανάνας του και χώμα και καταλήγεις να αφηνεις πουρμπουάρ δεκαευρο απ’ τη ντροπή στο μαγαζί…

Perilio
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Είσαι θεά στην περιγραφή σου!Χαχαχαχα

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Είναι τρου στόρι γι αυτό!😂😂😂Στόρι. Ενικός. Μία έξοδος, 4 ενήλικες, 1 παιδί. Χωρίς πλάκα.

Perilio
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Horror story!Έχω ζήσει κι εγώ κάτι ανάλογο και βγήκα εγώ η κακιά!

Xthesini
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η ζωή μου όλη. Απλά έχω αρχίσει τελευταία να μην περιμένω καν το σύνθημα…

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Για τις επόμενες 2-3 συναντήσεις μην εμφανιστείς και στέλνε ότι σε έπιασε κόψιμο. Ταυτόχρονα, κάνε κάτι καλύτερο με το χρόνο σου.

Kritikothessalonikia
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Ακριβώς αυτό θα πρότεινα και εγώ! Μήν αναλύεις πράγματα και καταστάσεις που δύσκολα αλλάζουν, διότι εκ των πραγμάτων, δύσκολα αλλάζει μια κατάσταση όταν εμπλέκονται τά προβλήματα μικρών παιδιών. Εσύ κοίτα να κάνεις το πρόγραμμα σου με άλλες παρέες που ταιριάζουν οι ανάγκες και τά προγράμματα περισσότερο. Αν σε βολεψει ακολουθείς! Αν σου πούνε δεν έρχεσαι μαζί μάς πιά, και σου παραπονεθούν να εξηγήσεις τί έγινε και δεν ακολουθείς πιά. Σε ενοχλεί που δεν μπορείς να κάνεις πρόγραμμα για τίς εξόδους σου, καταλαβαίνεις το ζόρι του νά έχεις παιδιά, αυτή όμως είναι η δική σου πλευρά τής ιστορίας. Εγώ αυτό θα… Διαβάστε περισσότερα »

Κοσμική Νεράιδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Χαχαχα κάτι παρόμοιο σκεφτόμουν!!

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Έχει και σημασία αν υπάρχει και άλλος να φροντίσει το παιδί. Πατέρας δεν υπάρχει σε καμία από αυτές τις οικογένειες; Γιαγιά, παππούς, θείοι, baby-sitter; Μόνο η μαμά μπορεί να το ταϊσει ή να το ξεσκατίσει ή να το πάει στο πάρκο, και πρέπει να τρέξει η ίδια; Αν κάποια από αυτές είναι πράγματι μόνη μητέρα χωρίς δίκτυο υποστήριξης, δε θα μιλούσα.

aeromango
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Και πρεπει να βρεις και φιλες που ειναι στην ιδια φαση μαζι σου. Κρατας και τις φιλες χρονων, αλλα βρες και παρεες χωρις παιδια

Alex Rainers
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αν αυτό το παιδί χεζει με τέτοιο ρυθμό που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο στη ζωή τους μάλλον χρειάζεται γιατρό.

Mara
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολλές σύγχρονες μανες παθαίνουν “φρενίτιδα” με τα παιδια, δεν ξερω αλλα παλια οι μαναδες δεν ασχολούνταν ολη την ωρα με το παιδι ,και να ειναι κατα πανω του,να μην μπορει να αναπνευσει μονο του, και να φροντίζουν για την παραμικρη αναγκη του σε υπερβολικο βαθμο. Δεν τις μπορω τις περισσότερες μαναδες φιλες μου πια και δεν ασχολουμαι μαζι τους, ολη τους η ζωη γυρναει γυρω απο το παιδι αποκλειστικά και τιποτα αλλο, δεν φροντίζουν καν τους εαυτουσ τουσ και τον αντρα τους. Εχω κοψει απο καιρο την παρεα με αυτες

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Ειδικά αυτο με την φροντίδα του άντρα τους το απογείωσε.

Mara
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ορισμενες αναρωτιούνται μετα γιατι αυτο το γαϊδούρι ο αντρας τους τις κερατωσε…

trapezokathismata
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Τρολ;

trapezokathismata
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έβαλε όμως και φροντίδα του εαυτού τους για ξεκάρφωμα.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ισχύει αυτό και η δική μου ερμηνεία είναι ότι οι γυναίκες που σήμερα είναι γύρω στα 50-60, μεγάλωσαν σε μια εποχή που λόγω των στενότερων σχέσεων, τόσο χωροταξικά όσο και προσωπικά, οπότε αποκτούσαν μια εμπειρία, ζώντας κοντά σε παιδιά και μαμάδες. Έβλεπαν και ενίοτε συμμετείχαν, οπότε όταν αποκτούσαν τα δικά τους παιδιά, δεν έρχονταν σε επαφή με μια άγνωστη κατάσταση. Η νέες μητέρες μεγάλωσαν σε άλλες συνθήκες. Άλλαξε ο τρόπος ζωής, έπαψε να υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη όπως παλιά, για φροντίδα παιδιών (όταν εγώ ήμουν νήπιο, τα παιδιά, στην πόλη μου τουλάχιστον, δεν πήγαιναν παιδικό σταθμό αλλά κατ’ευθείαν νηπιαγωγείο) οπότε… Διαβάστε περισσότερα »

sapila
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έκανα το λάθος να μπω σε μια βιβλιομαδα στο φβ οπου ανταλλάσσουμε απόψεις για βιβλία που έχουμε διαβάσει. Ε, κάθε τοσο πετάγονται οι λοβοτομημενες και.προτεινουν τα παιδικά που διαβαζουν στα δίχρονα παιδάκια τους. Ούτε να ξεχωρίσουν τα περιβάλλοντα δεν μπορούν.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Εντάξει με το “λοβοτομημένες” γέλασα λίγο παραπάνω απ’ όσο θα πρεπε. 😂

Perilio
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Μανούλες του fb,αυτή η μάστιγα!

trapezokathismata
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χαχα, γυναικες! Τι περιμενεις! Μολις γινουν μανουλιτσες τρελαινονται!

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ούτε εγώ έχω παιδιά. Στο τέλος κάνεις παρέα μόνο με επίσης άτεκνες και τις μαμάδες φίλες σου τις ξεχνάς για μερικά χρόνια. Οταν το παιδί περάσει τα 7-8 θα αρχίσουν πάλι να σε θυμούνται, αλλά εννοείται πάντα θα προηγείται το παιδί-τα παιδιά. Δεν υπάρχει λόγος να θυμώνεις ή να προσπαθείς άλλο. Ετσι είναι τα πράγματα. Βρες άλλες φίλες να συμπίπτετε. Και να τους μιλήσεις δεν θα αλλάξει κάτι, γιατί δεν είσαι πια αρκετά σημαντική για τη ζωή τους. Κι εκείνες προτιμούν μαμάδες για φίλες, για να μιλάνε πιο άνετα για τα παιδιά.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Υπάρχουν γονείς που προσπαθούν πολύ να κρατήσουν τη φιλία τους με τους άτεκνους φίλους τους. Οτι άλλάζουν οι συνθήκες ζωής για μερικά χρόνια μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά δεν σημαίνει πως πρέπει να σταματήσει η φιλία.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Συμφωνώ cloud. Όχι απλά δεν πρέπει να σταματήσει η φιλία, αλλά για κάποιους τώρα έχει περισσότερη αξία και σημασία.

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Εγώ δεν πέτυχα τέτοιους. Σχεδόν πλήρη εξαφάνιση για 7-8 χρόνια βίωσα από τους περισσότερους. Στη δεκαετία ξανάρθανε, αλλά δεν ήταν πια το ίδιο από μέρους μου. Προτιμώ πλέον την παρέα άτεκνων ή νέων φίλων με πολύ μεγάλα παιδιά (που να έχουν τελειώσει το σχολείο).

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Λες καπου: ξερω πως δε μπορούν να κανουν αλλιώς. ΦΥΣΙΚΑ και μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Εμάς δλδ οι γονείς μας που μας παίρνανε παντού, σε ταβέρνες, καφετέριες, camping
κι ούτε ενοχλουσαμε και μια χαρά περνάγαμε κι εμείς κι εκείνοι με τις παρέες τους, πως τα καταφερνανε;;; Κάτι έχουν πάθει οι γονείς..Πολλά προβλήματα, το σημαντικότερο ειναι οτι το παιδί είναι ο αρχηγός και ο γονιός ο follower.

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Τα είπες όλα στην τελευταία σου πρόταση! Πολλοί νέοι γονείς είναι τόσο υποχωρητικοί με τα παιδιά τους και τους κάνουν ότι θέλουν. Είναι κρίμα γιατί τα αποτελέσματα αυτής της συμπεριφοράς θα αρχίσουν να φαίνονται από την εφηβεία και μετά. Τα παιδιά πρέπει να έχουν όρια αλλά και πειθαρχία!

Κοσμική Νεράιδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αυτό ακριβώς.Πρεπει να σταματήσει πια αυτή η θεοποίηση των παιδιών.θυμαμαι έψαχνα δουλειά ως babysitter μια περίοδο.Με καλούν Βόρεια προάστια και ήταν η τρίτη φορά που άκουγα από μαμά:να του δείχνεις εναλλάξ χρώματα γιατί αναπτύσσεται έτσι ένα τμήμα εγκεφάλου.κατι τέτοιο τεσπα.
Μια άλλη μαμά μου έλεγε όταν απευθύνομαι στην 4χρονη κόρη πάντα μα πάντα να σκύβω στο ίδιο ύψος όταν της μιλάω και να ζητάω την άδεια της αν θέλω να μετακινήσω ένα χιλιοστό την κούκλα της από το ένα σημείο του τραπεζιού λίγο πιο πέρα.καθως έτσι δείχνω ότι την “σέβομαι’

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Καταρχήν.. οι φίλες σου, μπορούν και κανονίζουν να βγαίνουν μαζί; Η εσύ είσαι ο συνδετικός κρίκος; Για το περιστατικό που ήρθαν στο γραφείο και σε άφησαν τελικά να πάνε για καφέ σε παιδότοπο, αναφέρομαι. Επίσης.. βγαίνετε όλες μαζι; Η κανονίζεις και μεμονωμένα; Όπως και να έχει πάντως.. σε θεωρούν υποχωρητική και στα κάνουν αυτά. Στο μυαλό τους ίσως είσαι ένα διάλειμμα από τα παιδιά και τις λοιπές υποχρεώσεις, αλλά.. αν το παιδί αντιδράσει, άκυρο το διάλειμμα. Από δική μου εμπειρία, τα παιδιά τους πολλές φορές είναι πρόφαση. Γνωστή μου μου είχε πει, πως όταν βαριοταν να κάνει κατι, να πάει… Διαβάστε περισσότερα »

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Παπαρούνα συμφωνώ απόλυτα με αυτό που γράφεις περί υποχωρητικότητας! Υπήρξα τόσο υποχωρητική στη ζωή μου γενικότερα που οι γύρω μου πάντα πίστευαν ότι… εντάξει η tsikampoum δεν θα έχει πρόβλημα. Όταν ξεκίνησα να αλλάζω, άλλαξαν και οι ισορροπίες με τους άλλους και αυτό δεν άρεσε, οπότε απομακρύνθηκα από πολλούς! Κορυφαίο παράδειγμα είναι όταν μιλούσα με μία φίλη μου μανούλα δύο μικρών κοριτσιών και προσπαθούσαμε να κανονίσουμε με μία φίλη που παντρευόταν εκείνο τον καιρό. Μου λέει λοιπόν ότι την τάδε μέρα δεν μπορώ έχω νύχια, η άλλη έχει φωτογράφο, την άλλη μέρα έχουμε αυτά κι αυτά οπότε η την τάδε… Διαβάστε περισσότερα »

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Μάλλον κι εμένα με βρίσκανε υποχωρητική και έδειξαν έκπληξη που δεν είχα διάθεση να πάω με τα νερά τους όσο θα κυνηγούσαν τα δίχρονα. Τι να πω.

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Κοσμική Νεράιδα έκλαψα με την κούκλα και το σεβασμό που πρέπει να δείχνεις για να την μετακινήσεις!!!

Wolfcry
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Wolfcry

Με τα παιδιά είναι πράγματι δύσκολο να κανονίσει κανείς κάτι. Προκύπτουν συνεχώς απρόβλεπτα πριν ακόμα πάει ο γονιός στο ραντεβού του. Επιπλέον, αν είναι τα παιδιά μαζί στο ραντεβού, είναι δύσκολο να γίνει μία ολοκληρωμένη συζήτηση μεταξύ των ενηλίκων. Και αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι το ίδιο το παιδί μπορεί να ζητάει την προσοχή του γονέα αλλά ότι ο γονέας προσέχει (και πρέπει να προσέχει) το παιδί, π.χ. για να μη χτυπήσει κάπου. Είναι απόλυτα κατανοητός ο εκνευρισμός σου, όπως είναι κατανοητές και οι δυσκολίες που συναντούν οι γονείς. Κατά την άποψή μου, βέβαια, θα μπορούσε να γίνει μια… Διαβάστε περισσότερα »