Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν μπορούν να ακούσουν κάτι διαφορετικό από αυτό που πιστεύουν, το κοροϊδεύουν

Είναι σα να μιλάς στον τοίχο

 Λένα, έχω κουραστεί να κάνω παρέα με άτομα που έχουν πανηλιθιες απόψεις και κατακρίνουν ο,τι το διαφορετικό. Ξέρω προκαταβολικα ποια θα είναι η απάντηση σου. Λοιπόν, πριν περίπου τρία χρόνια μετακομισαμε με τον άντρα μου και το παιδί μας σε ένα μικρό χωριό. Από τότε η μόνη μου παρέα είναι οι υπόλοιπες (3) μαμάδες. Μαμάδες που κρίνουν τους πάντες, θάβουν η μία την άλλη, έχουν ρατσιστικές απόψεις, γκρινιάζουν για τα πάντα. Αρκετές φορές προσπάθησα να εκφράσω την άποψη μου και με κοιτούσαν σαν να είμαι εξωγήινη. Δεν μπορούν να ακούσουν κάτι διαφορετικό από αυτό που πιστεύουν, το κοροϊδεύουν. Δεν λέω ότι οι δικές μου απόψεις είναι οι τελειοτερες/σωστοτερες στον κόσμο αλλά τουλάχιστον είμαι ανοιχτή στο να ακούσω αντίθετες απόψεις. Μ’ αυτές είναι σα να μιλάς στον τοίχο. Για παράδειγμα, συζητούσαμε τα νέα βιβλία των θρησκευτικών και τους είπα ότι δεν είναι δουλειά του σχολείου να διδάξει την πίστη στα παιδιά μας. Κόντεψαν να με λιθοβολισουν. Άσε η προσκόλληση που έχουν στα παιδιά τους, να μη τρέξουν γιατί θα ιδρωσουν, να μην κάνουν βόλτες με τα ποδήλατα, να μην πάνε στην εκδρομή γιατί θα κουραστουν, κουραστηκαν πολύ στην προπόνηση. Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Κι όταν τους λέω π.χ. για την παράσταση μπαλέτου της κόρης μου η απάντηση είναι, με επικριτικο ύφος “Α πα, πα μια σταλιά παιδί κουράζεται τόσες ώρες. Δεν το λυπάσαι; “. Η παρέα μου μαζί τους είναι αναγκαστική γιατί τα παιδιά μας έχουν κοινές δραστηριοτητες και γιατί (μπορεί να ακουστεί υπερβολικό αλλά ισχύει) στο χωριό που μένουμε δεν υπάρχουν άλλα άτομα κοντά στην ηλικία μου. Είναι σαν να έχω πέσει στο λάκκο με τα φίδια. Ερώτηση δεν έχω, έχω νεύρα και πολλή ψυχική κούραση.

Δεν κάνω πλάκα ούτε είμαι υπερβολικιά

 

Δεν χρειάζεται να κάνεις παρέα με άτομα που είναι κοντά στην ηλικία σου. Ούτε είναι απαραίτητο να είναι μαμάδες αυτά τα άτομα. Μπορεί να είναι εικοσάρηδες ή κάποιος παππούς στο καφενείο. Άλλα είναι που συνδέουν τους ανθρώπους.
Η παρέα μαζί τους δεν είναι αναγκαστική. Μπορείς να είσαι στον ίδιο χώρο χωρίς να προσπαθείς να βρεις κοινό τόπο ή χωρίς να προσπαθείς να τους αλλάξεις γνώμη. Μπορείς να είσαι ευγενής και τυπική.
Μάλιστα, μέχρι να βρεις την παρέα που σου ταιριάζει, δεν χρειάζεται να κάνεις παρέα με κανέναν.
Αυτή την απάντηση περίμενες;

in

Αξιολογήστε το άρθρο

47 points
Upvote Downvote

17
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
14 Συντάκτες σχολίων
βλαχάκι(το)La locandieraOfglenNot normalΚοντράριος Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Not normal
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ Λένα σε ευχαριστώ πάρα πολύ που απάντησες στην ερώτηση μου και μάλιστα τόσο σύντομα. Βασικά η απάντηση που περίμενα ήταν “Σταμάτα να ασχολείσαι μαζί τους”. Όχι επειδή εγώ είμαι καλύτερη τους αλλά επειδή δεν ταιριάζουμε (το διευκρινίζω για να μην παρεξηγηθώ). Αλλά και αυτό που λες εσύ με ικανοποιεί. Θα διαβάζω την απάντηση σου ξανά και ξανά μέχρι να καταφέρω να απομακρυνθω από την συγκεκριμένη παρέα ή μέχρι να καταφέρω να μην εκνευρίζομαι τόσο πολύ από τα λεγόμενα τους. Καλή επιτυχία στο νέο σου/μας σπίτι!

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό που λέει η Λένα μπορεί να ακούγετε σκληρό, αλλά είναι σωτήρια λύση. Μη κάνεις παρέα με ανθρώπους που θεωρείς τοξικούς ή που δε συμπαθείς γενικά – η μοναξιά δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα, αλλά σίγουρα κανείς δε θα παίξει με τα νεύρα σου. Κι όσο για τις κοινές δραστηριότητες, παίξτο τρελίτσα ή και κάτσε λίγο πιο πέρα. Γενικά προφύλαξε τον εαυτό σου.

Εμένα αυτό που με ανησυχεί πιο πολύ, είναι η έκθεση της κορούλας σου σε τέτοιους ανθρώπους.

La locandiera
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

*ακούγεται * 🙂

Bakaliaros
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό που λες μπορεί να διευρυνθεί σε πολλά ζητήματα. Ας πούμε εγώ τρελαίνομαι που ορισμένοι ειδικοί ψυχικής υγείας, μορφωμένοι άνθρωποι υποτίθεται, πιστεύουν στην ομοιοπαθητική και θεωρούν ότι έχει και επιστημονικό έρεισμα (!). Οι ίδιοι μάλιστα θεωρούν τους εαυτούς τους ανοιχτόμυαλους και επιστήμονες (!). Θέλω να πω ότι συμφωνώ με την Λένα, δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορείς να κάνεις, πέραν του να βρεις άλλους ανθρώπους να κάνεις παρέα και με όσους αναγκαστικά πρέπει να συνυπάρξεις, να μην ανοίγεις τέτοιες συζητήσεις που θα σου ανεβάσουν το αίμα στο κεφάλι. Στην ανάγκη, μην ανοίγεις καν συζητήση, κάνε απλά λίγο small talk για… Διαβάστε περισσότερα »

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Γιατί γκρινιάζεις σε όλο το γράμμα για τις αλλες μαμαδες και τις κατακρίνεις και κουτσομπολευεις σε μας, σχολιάζοντας αρνητικά οτι δεν σου αρέσει και κοροιδευοντας το επειδή η αποψη σου ειναι διαφορετική?Σε κόλλησαν άραγε?

Κοντράριος
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος

Επειδή λες ότι “δεν είναι δουλειά του σχολείου να διδάξει την πίστη στα παιδιά μας”, να επισημάνω μόνο ότι (δυστυχώς, για μένα) είναι και παραείναι, καθώς το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματός μας λέει ρητά : “2. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό …..την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης “. Εκεί εξάλλου πάτησε και το ΣτΕ και έβγαλε φέτος την απόφαση 660/2018, που περιληπτικά λέει “Σύμφωνα με την πλειοψηφήσασα άποψη η προσβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση α) προς την διάταξη του άρθρου 16 παρ. 2 του Συντάγματος, διότι με το πρόγραμμα σπουδών που εισάγει… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Σωστά όλα αυτά Κοντράριε, αλλά όλοι όσοι λέμε “δεν είναι δουλειά του σχολείου να διδάξει πίστη στα παιδιά μας”, είμαστε γενικότερα υπέρ του διαχωρισμού Κράτους-Εκκλησιας. Δεν συνεπάγεται άγνοια του Συντάγματος αυτή η άποψη, ίσα ίσα το αντίθετο συνήθως.

Κοντράριος
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος

Δεκτό, αλλά μήπως τότε να λέμε “δεν πρέπει να είναι δουλειά του σχολείου να διδάξει πίστη στα παιδιά μας” για να καταλαβαινόμαστε. Γιατί δεν έχει νόημα να κατηγορούμε το σχολείο και να σχολιάζουμε τα νέα βιβλία των θρησκευτικών, όταν το πρόβλημα είναι το Σύνταγμα. Εκτός κι αν τα νέα βιβλία των θρησκευτικών είναι απλά η αφορμή για να συζητήσουμε για το Σύνταγμα.

Ofglen
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

@Κοντραριος Δεν πρέπει να είναι δουλειά του σχολείου να διδάξει πίστη στα παιδιά μας.

Η μονη σωστη πιστη ειναι η πιστη στον εαυτο. Αυτη θα πρεπε να και δουλεια του σχολειου.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Καλά τα λέει ο Κοντράριος.
Πολλές φορές we tend to “bark at the wrong tree” και θέλουμε και τα πράγματα “πέσε πίτα να σε φάω”.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όπως λέτε και μόνος σας, σκοπός είναι να διδάξει τη θρησκευτική συνείδηση, όχι την χριστιανική ορθόδοξη συνείδηση, υπάρχει διαφορά.
Καλό είναι να προβάλλονται οι αξίες της χριστιανικής θρησκείας αλλά όταν σταματάει η θεολογική/φιλοσοφική σπουδή και αρχίζει η απομνημόνευση για βίους Αγίων, τότε υπάρχει θέμα.
Όσοι θέλουν το κάτι παραπάνω ας στείλουν τα παιδιά τους στο κατηχητικό.

Κοντράριος
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος

Εδώ το άρθρο 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ κατοχυρώνει το δικαίωμα των γονέων να επιλέγουν τη θρησκευτική εκπαίδευση των παιδιών τους σύμφωνα με τις δικές τους θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, αλλά το ΣτΕ κρίνει ότι παραβιάζεται με το να διδάσκονται όλες οι θρησκείες, επειδή “προσβάλλει το δικαίωμα των ΑΝΗΚΟΝΤΩΝ στην ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ θρησκεία ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ γονέων να διασφαλίσουν τη μόρφωση και εκπαίδευση των παιδιών τους σύμφωνα με τις ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ θρησκευτικές πεποιθήσεις”. Δηλαδή “στα @@ μας για τους υπόλοιπους, εμάς μας νοιάζει μόνο για τους Χ.Ο.”, το λένε ξεκάθαρα οι άνθρωποι. Και, από τη στιγμή που αποφάνθηκε το ΣτΕ, εμείς… Διαβάστε περισσότερα »

Φατσούλα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ωπ! Η Αμπά ρωτάει! Με αιφνιδίασε κάπως αυτό αλλά μ’άρεσε, δεν μπορώ να πω. 🙂

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτά που μας περιγράφεις, αλίμονο, δεν γίνονται μόνο στα μικρά χωριά. Και στην Αθήνα, κυκλοφορούν τέτοιες μανούλες, και αν βλέπεις τη ζωή λίγο διαφορετικά, πιο ελεύθερα ίσως, κόβεις φλέβες. Πάντα τις απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Ευτυχώς υπήρχαν και άλλες μανούλες, σαν κι εμένα, και ταιριάζαμε. Τώρα εκεί που είσαι, υπομονή, τι να πω. Βολέψου με το διαδίκτυο και την Α Μπα.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Από την περιγραφή που δίνεις δεν μπόρεσα να τις κατατάξω σε κάποια από τις γνωστές κατηγορίες μαμάδων και προβληματίζομαι λίγο. Να μην κουράζονται τα παιδιά, να τα κάνουν όλα χαλαρά χωρίς πίεση μου ακούγεται μάλλον προχωρημένο σαν άποψη, σε αντίθεση με το ξεπερασμένο ήδη “άπειρες δραστηριότητες ΄και προσδοκία να είναι άριστο σε όλα”. Δε λέω πως εσύ είσαι έτσι γιατί λες λίγα και δεν μπορώ να είμαι σίγουρη. Πάντως τις κράζεις και τις θάβεις αλλά δεν εξηγείς γιατί είναι λάθος αυτό που λένε. Αν εννοείς ότι καταπιέζουν τα παιδιά τους λόγω δικής τους ιδεοληψίας τότε μαζί σου, αλλά ούτε αυτό… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Δυστυχώς το να διαλέξεις τις παρέες σου όπως λέει η Λένα σε τόσο μικρό μέρος είναι σχεδόν αδύνατο. Αναγκαστικά με αυτές τις μαμάδες πρέπει να συνοδεύεις το παιδί, και να υποστείς το small talk (και τι άλλο να κάνεις; να ανοίξεις βιβλίο ή κινητό και να τις αγνοείς επιδεικτικά;) Και το κυριότερο είναι ότι τα παιδιά τους είναι εκ των πραγμάτων η παρέα της κόρης σου, οπότε, ακόμα κι αν μπορείς για την δική σου ψυχική ηρεμία να απομονωθείς, είναι καλύτερα να γνωρίζεις σε τι περιβάλλον και απόψεις εκτίθεται το παιδί σου και να είσαι προετοιμασμένη για τις συζητήσεις που… Διαβάστε περισσότερα »

bal isra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Πολύ περιεκτική η Λένα. Σίγουρα να είσαι ευγενής. Η διάθεση να δείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι (είτε πιο ανοιχτόμυαλοι από τη μία, είτε πιο τυπικοί ή συμβατικοί από την άλλη) από τους γύρω μας προκύπτει συχνά. Ίσως κι εσύ μπαίνεις στην ίδια διαδικασία με τον δικό σου τρόπο. Έχει σημασία να διαλέγουμε σε ποιον θα κάνουμε τι κουβέντες, φροντίζοντας να υπάρχει κάποιος κοινός τόπος. Ή τέλος πάντων τρόπος. Το πιο δύσκολο ίσως είναι ότι χαλιέσαι, ξενερώνεις, και δεν μπορείς να βρεις κινητοποίηση. Κρατώντας αρχικά κάποιες αποστάσεις μπορεί στην πορεία να δεις και άλλες πτυχές σε ανθρώπους που μέχρι τώρα βλέπεις μονοδιάστατα.… Διαβάστε περισσότερα »