Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν μπορώ να σταματήσω να ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα είμαστε μαζί

Είμαι ερωτευμένη

Το «πρόβλημα» μου δεν είναι ερώτημα ζωής ούτε κάτι που θα το χαρακτήριζε κανείς σοβαρό. Ίσως περισσότερο προσωπικό. Γνώρισα κάποιον πριν από ένα 4μηνο περίπου μέσω Διαδικτύου. Η επικοινωνία μας ήταν απίστευτη. Πρώτη φορά νιώθω τόσο άνετα με κάποιον. Απιστευτος χαρακτηρας. Από διαφορετική πόλη παρόλα αυτά κανονίσαμε και συναντηθήκαμε από κοντά. Η επαφή ήταν καλύτερη απ’ ο,τι την περίμενα και είχα ήδη αρκετά υψηλές προσδοκίες. Περάσαμε υπέροχα όλες τις μέρες. Η όλη σχέση μας δεν ήταν καθόλου πλατωνική, αντίθετα το σεξ έπαιζε μεγάλο ρόλο αν και είχαμε συμφωνήσει να το κρατήσουμε χαλαρό. Η επικοινωνία συνεχίστηκε και συναντηθήκαμε από κοντά άλλες δυο φορές σε διάστημα 3 μηνών περίπου. Στην πορεία κατάλαβα ότι άρχισα να νιώθω πράγματα και ότι όλη αυτή η φάση δεν μου έφτανε. Κλασικό. Την τελευταία φορά του μίλησα και αυτός μου ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να μου δώσει κάτι παραπάνω. Το θέμα είναι ότι όντως πίστεψα ότι και αυτός ένιωθε κάτι βλέποντας κάποια πράγματα στη συμπεριφορά του. Τρυφερές στιγμές που δεν ταίριαζαν στο πλάνο που είχαμε συμφωνήσει στην αρχή. Πρώτη φορά γνώρισα κάποιον με τον οποίο είχα ουσιαστική επικοινωνία, και πίστεψα ότι μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι όμορφο. Με έκανε να νιώθω υπέροχα χωρίς να κάνει κάτι απλά ήταν εκεί και ήταν ο εαυτός του. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Είμαι ερωτευμένη και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Δεν έχω τολμήσει να το παραδεχτώ σε κανέναν, ούτε στους πιο κοντινούς μου ανθρώπους, γιατί ξέρω την αντίδραση τους. «και πως νιώθεις έτσι αφού δεν σε θέλει δεν σου έδωσε τίποτα είσαι πολύ δραματική κλπ.». Ξέρω ότι αυτή είναι η πιο λογική απάντηση και ίσως αυτή πάρω και από σένα. Θα πάω για σπουδές στην πόλη που μένει και δεν μπορώ να σταματήσω να έχω ελπίδες. Θέλω να το προσπαθήσω. Πιστεύω ότι είναι κάτι ξεχωριστό που ίσως να μην βρω ξανά. Ίσως τον σταμάτησε το θέμα της απόστασης. Ξέρω ότι είναι πολύ ιδανική αυτή η οπτική και ότι με βολεύει και ότι θα ήθελα να είναι έτσι. Ότι μπορεί να φτιάχνω σενάρια με το μυαλό μου. Ταυτόχρονα όμως δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι αυτόν και την πιθανότητα του να είμαστε μαζί. Επίσης τώρα που ξαναδιαβάζω το κείμενο καταλαβαίνω πως φαίνεται στους υπόλοιπους και ότι η λογική λύση είναι πάνε παρακάτω τέλος δεν σε θέλει. Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω αν θα μπορέσω να πάω παρακάτω αν δεν το φτάσω μέχρι το τέλος και ότι δεν μπορώ να σταματήσω να ελπίζω. Ταυτόχρονα φοβάμαι το ενδεχόμενο της απόρριψης. Θέλω να ρισκάρω αλλά φοβάμαι. Αυτά. Σεντόνι τέλος. Λένα στέλνω σε σένα γιατί πραγματικά πιστεύω και θέλω να μου πεις κάτι που δεν έχω σκεφτεί ήδη, για να το χειριστώ όλο αυτό.

Δε θέλω να είναι στο μυαλό μου

Χμ, έχεις υψηλές προσδοκίες και από μένα, μου φαίνεται.

Η ιστορία σου είναι από τις πιο παλιές ιστορίες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ερωτεύτηκες κάποιον χωρίς ανταπόκριση. Δεν είναι η πιο λογική απάντηση «και πώς νιώθεις έτσι αφού δεν σε θέλει». Κυρίως αυτό συμβαίνει. Ο ένας κόβει τις φλέβες του, ο άλλος περνάει ωραία. Αυτός που κόβει τις φλέβες του βλέπει παντού σημάδια ότι και ο άλλος κόβει τις φλέβες του αλλά δεν το έχει καταλάβει. Αυτός που περνάει ωραία βλέπει τον πανικό του άλλου αλλά λέει από μέσα του «εγώ δεν έχω υποσχεθεί τίποτα» και δεν φεύγει. Γιατί να φύγει; Αφού περνάει ωραία.

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αγαπητή φίλη. Δεν είναι στο μυαλό σου ο έρωτας που βιώνεις, όχι βέβαια. Είναι τόσο χειροπιαστός όσο το πληκτρολόγιο που γράφω αυτή τη στιγμή. Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να είναι αμοιβαίο για να είναι αληθινό. Αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να πας παρακάτω αν δεν το πας μέχρι το τέλος, έτσι θα είναι. Ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία θα είσαι που θα φάει τα μούτρα της.

Δεν είναι κάτι που δεν θα βρεις ξανά η απόρριψη. Όσο γι’αυτό, μη φοβάσαι καθόλου, θα το ξαναβρείς. Ξέρω ότι εννοείς τον έρωτα, αλλά τώρα σου είναι αδύνατον να διαχωρίσεις το ένα από το άλλο. Έρωτας χωρίς τον γκρεμό της χυλόπιτας – μα πώς γίνεται να μη με θέλει όπως τον θέλω εγώ, αφού είναι προφανές ότι είμαστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον – δεν υπάρχει. Το μόνο που πρέπει να φοβάσαι μήπως δεν ξαναβρείς είναι η αμοιβαιότητα. Αν (όταν) τη συναντήσεις, να (θα) το θυμηθείς.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

41 points
Upvote Downvote

Total votes: 45

Upvotes: 43

Upvotes percentage: 95.555556%

Downvotes: 2

Downvotes percentage: 4.444444%

21
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
15 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
Dazed AndConfusedΔιαλεχτή ΚιούσηΑγριομολόχαMia ideaMia Alli Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λοιπόν, η ερώτηση γράφτηκε το καλοκαίρι που είναι παχιές οι μύγες.

Ευελπιστώ ότι πήγες, χυλοπιτιάστηκες μια και καλή (χωρίς πισωγυρίσματα ελπίζω) και κατόπιν αφοσιώθηκες σε αυτά που έπρεπε: σχολή, γνωριμίες με νέα αγόρια και κορίτσια από όλη την Ελλάδα, μόνη στο σπίτι, εξερεύνηση στην πόλη, εύρεση φοιτητικών στεκιών, με λίγα λόγια φοιτητιτική ζωή, ΤΗ ΜΟΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΝΗΛΙΚΟΥ.

Αν τυχόν κλαις ακόμη για το Λάκη, γράψε μας να στα πούμε ενα χεράκι. Καλή πρόοδο 🙂

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

πολυ ωραιο αυτο για τη φοιτητικη ζωη 🙂

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μα έτσι δεν είναι; Τα μαθητικά τα χρόνια τα αλλάζω με μια σακούλα πατατάκια, τα φοιτητικά ποτέ!

Αν το σκεφτείς, σε όλες τις βερσιόν είναι απίστευτα ενδιαφέροντα: με ή χωρίς αφραγκίες, με ή χωρίς παράλληλη δουλειά, με ταξίδια του 150ευρου με την παρέα, με τη ζύμωση στη σχολή και όλα τα πολύτιμα που έχει να σου δώσει σε ερεθίσματα, εμπειρίες κι επαφές… στα φοιτητικά χρόνια έχεις την όρεξη του πρωτάρη και την αντοχή του 20άρη να τα καταβροχθίσεις όλα. Αχ και να ξαναγινόμουν φοιτήτρια με λίγη από την εμπειρία που έχω τώρα 🙂

Rebecca de Winter
Μέλος
Συμμετέχων

Γλυκούλα. Tale as old as time.
Το αστείο είναι πως ξέρουμε την ιστορία, ξέρουμε το θεωρητικό υπόβαθρο και όταν ερωτευτούμε, μηδενίζουμε και ξεχνάμε τα παντα.

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Επειδή αναφέρει πως θα πάει για σπουδές στην πόλη του, αν δεν εννοεί μεταπτυχιακές σπουδές, το θεωρώ πολύ πιθανό να τελείωσε μόλις το λύκειο η φίλη. Επομένως αυτή η απόγνωση του πρώτου έρωτα είναι πολύ αναμενόμενη, όμως μην ανησυχείς, αυτό το πρωτοφανές για σένα συναίσθημα θα το νιώσεις σίγουρα αρκετές φορές ακόμα.

Guardian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τι τις θέλετε τις συμφωνίες ρε κορίτσια χωρίς να ξέρετε τον άλλον! Τι χαλαρά και σφιχτά! Τους πρώτους μήνες όλες οι σχέσεις χαλαρές είναι. Γιατί δεσμεύεστε;

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

δεν φταιει η «συμφωνια». φταιει το οτι εκεινη θελει κι εκεινος, δεν…

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Λοιπόν εγώ λέω να το προσπαθήσεις! Αφού το αισθάνεσαι τόσο πολύ και αφού θα είστε και στην ίδια πόλη, να το προσπαθήσεις. Γενικά είμαι της άποψης ότι αν θες κάτι τόσο πολύ, καλύτερα να το προσπαθείς πάρα να σε τρώει το τι θα γινόταν αν. Εγώ μια φορά το προσπάθησα και, αντίθετα από ό,τι μου έλεγαν όλοι, μου βγήκε. Το πολύ πολύ να φας τα μούτρα σου και να το έχεις αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού σου, αλλά από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Αφού, όμως, έχεις ήδη τη δήλωση δεν-θέλω-παραπάνω να το πας σιγά σιγά και στο χαλαρό. Συνέχισέ… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

«Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω αν θα μπορέσω να πάω παρακάτω αν δεν το φτάσω μέχρι το τέλος και ότι δεν μπορώ να σταματήσω να ελπίζω. Ταυτόχρονα φοβάμαι το ενδεχόμενο της απόρριψης.»

αν αυτο φοβασαι, ειναι ευκολο.
η απορριψη ηρθε και πολυ ξεκαθαρα ειπωμενη (του μιλησες ξεκαθαρα για τα αισθηματα σου και απαντησε ξεκαθαρα οτι δεν παει παρακατω το πραμα), αλλα δεν εδειξες να φοβηθηκες η να πτοηθηκες.
επομενως, αν δεν σε σταματαει αυτο, κανε ο΄τι εχεις στο μυαλο σου, μεχρι να αποφασισεις να πας παρακατω…

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ενθουσιώδης

Αγαπητή φίλη, έχει μια γοητεία η ερώτησή σου, τη γοητεία του αποφασισμένου ανθρώπου να φάει τα μούτρα του (δεν ξέρω πώς να το περιγράψω αλλιώς), θυμήθηκα ένα κομμάτι του εαυτού μου όταν ήμουν μικρότερη. Είναι ωραία αυτά μωρέ, να είσαι αποφασισμένη για κάτι κι ας ξέρεις ότι θα φας τα μούτρα σου, θα σου μείνει το μάθημα, αρκεί να το αξιοποιήσεις ως μάθημα. Στείλε update!!!!!

Consciousness
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Συμφωνώ με Λένα👍. Κλασικό το παράδειγμα, όλες το έχουμε βιώσει 😉. Μα πως γίνεται οταν βλέπεις οτι όλοι οι παράγοντες συναινούν στο να είστε μαζί, εσύ το νιώθεις βέβαια, ο άλλος όμως δεν το καταλαβαίνει καν. Γιατί? Γιατί αν δεν το πας μέχρι τέλους κι αν δεν τα εξαντλησεις όλα, δε θα ξερεις. Ίσως απλα να ηταν για όσο κράτησε αναμεσα σας, ίσως αυτος να μην ήθελε συνέχεια. Ίσως να τον απομακρύνει η απόσταση ή οτιδήποτε αλλο, ίσως να διστάζει. Όμως αν ένιωθε το ίδιο με σένα, θα το προσπαθουσε, θα το έβλεπες. Θα εβλεπες οτι σε θέλει σε μια… Διαβάστε περισσότερα »

Lifoworm
Μέλος
Συμμετέχων

Από αυτά που γράφεις φαίνεται ότι βλέπεις και μόνη σου τα πράγματα αρκετά ξεκάθαρα. Σε τρώει αυτό το «μήπως» και «αν» κλπ, αλλά η χυλόπιτα να ξέρεις είναι έτοιμη, στην έχει ήδη σερβίρει το αγόρι και περιμένει να τη φας. Είσαι όμως μικρή όποτε αν δεν την φας, μάλλον δεν θα το καταλάβεις 🙂 Δεν πειράζει, έτσι μαθαίνουμε, βουρ στη χυλόπιτα, καμία φορά είναι και λίγο νόστιμη 😉

Macaw
Μέλος
Συμμετέχων

Λοιπόν έτσι όπως το βλέπω έχεις δυο επιλογές.Η μια ειναι να συνεχίσεις να εισαι ερωτευμένη και να κλαίγεσαι για αυτόν τον χλιαρό τύπο που μια στο τόσο ειναι και τρυφερός και που πιστεύεις οτι μπορεί να νιώθει και κάτι – δεν είμαστε και σίγουροι. Μα πόσο δελεαστική προσφορά! Η άλλη είναι να τον διαγράψεις τελείως από το μυαλό σου, να αρχίσεις να περνάς καλά με τις φίλες σου ή κάνοντας καινούργια πράγματα που σε ενδιαφέρουν. Το μπόνους σε αυτή την περίπτωση είναι ότι υπαρχει η πιθανότητα να γνωρίσεις κάποιον που θα σε θέλει πραγματικά και θα στο δείχνει κάθε μέρα… Διαβάστε περισσότερα »