Αγαπητή Α, μπα, Καταρχάς θέλω να σε ευχαριστήσω απο τα βάθη της καρδιάς μου που υπάρχεις, είσαι ένας φάρος λογικής στην παράνοια που ζούμε. Στο προκείμενο τώρα, είμαι υγειονομικός και η δουλειά του συντρόφου μου επίσης είναι με πολύ κόσμο. Από την αρχή της πανδημίας ήμουν γενικά πολύ φοβισμένη και πρόσεχα πάρα πολύ. Όμως το παλιομικρόβιο με έπιασε στον ύπνο, πριν ανέβουν τα κρούσματα πολύ, ο σύντροφος μου εμφάνισε σημάδια ψύξης (έτσι νόμιζα), μέχρι που έκανα δέκατα εγώ και μετά το τεστ και ήμουν θετική. Όλα καλά, το περάσαμε σχετικά ήπια. Που είναι το πρόβλημα θα μου πεις; Πριν να εμφανίσω εγώ τα δέκατα και θεωρώντας πως δεν υπάρχει κίνδυνος, βρέθηκα με μια φίλη και την κόλλησα, αυτή στην συνέχεια κόλλησε τον άντρα της ο οποίος νοσηλεύτηκε αλλά το ξεπέρασε. Προσπάθησα να βοηθήσω όσο μπορούσα την φίλη αλλά εξαρχής ένιωσα πως κατηγορούμαι γιατί δεν έδωσα σημασία στα συμπτώματα του δικού μου συντρόφου και γιατί την ενημέρωσα αφού το τεστ μου ήταν θετικό και όχι νωρίτερα (την προηγούμενη μέρα δηλαδή). Η σχέση με την φίλη έχει σαφώς διαταραχθεί (δεν μιλάμε πια), γιατί αυτή δεν μπορεί να συγχωρέσει το λάθος μου και αυτό με στεναχωρεί πάρα πολύ. Γιατί δεν μπορεί να με συγχωρέσει και μετρά αυτό το λάθος παραπάνω από χίλια σωστά σε μια σχέση είκοσι χρόνων ; Που είναι η προσωπική ευθύνη; Πως μπορείς να είσαι σίγουρος για την ευθύνη σε μια πανδημία; Τώρα που τα γράφω νομίζω πως ξέρω ήδη και την απάντηση αλλά θα ήθελα να διαβάσω και την άποψη σου, Σε ευχαριστώ πολύ,
-Κορονόπληκτη
Ρωτάς σα να είναι κάτι ειδικό επειδή μπλέκεται ο ιός, αλλά δεν είναι κάτι ειδικό. Ρωτάς «γιατί δεν μπορεί να σε συγχωρήσει». Είναι λάθος ερώτηση. Ή μάλλον, είναι μια ερώτηση που έχει στόχο να μεταφέρει αλλού το πρόβλημα. Το δεδομένο είναι ότι δεν θέλει να σε συγχωρήσει (τουλάχιστον τώρα), άρα, η ερώτηση είναι τι μπορείς να κάνεις εσύ με αυτό, και πιο συγκεκριμένα, πώς θα καταφέρεις να το αποδεχτείς. Γιατί όλα τα άλλα έχουν μόνο θεωρητική σημασία. Ακόμα και αν σου πει γιατί δεν μπορεί να σε συγχωρήσει, τι θα αλλάξει για σένα; Πάλι με την απόρριψη πρέπει να ζήσεις.
Το συγκεκριμένο λάθος, πάντως, είναι κυριολεκτικά από αυτά που κρίνουν ζωή και θάνατο, και ελαφρώς απορώ με σένα που είσαι υγειονομικός και το συγκρίνεις με τα σωστά των είκοσι ετών. Η προσωπική σου ευθύνη δεν είναι ότι δεν αναγνώρισες τα συμπτώματα, αλλά ότι δεν της είπες ότι περιμένεις αποτελέσματα τεστ, κι αυτό γιατί; Θεωρώντας τι; Ότι θα είναι αρνητικά; Αν ήσουν τόσο σίγουρη, δεν θα έκανες τεστ, έτσι δεν είναι;
Θα σου δώσω μια εξήγηση για τη στάση της, πάντως, που δε νομίζω ότι θα σε βοηθήσει. Όταν μας συμβαίνει κάτι τόσο κακό (όπως να μπει στο νοσοκομείο ο άντρας σου με αυτήν την τρομαχτική και απρόβλεπτη αρρώστια) τότε, ακόμα και όταν είναι προφανές ότι ήταν θέμα κακής τύχης γιατί έτσι είναι η ζωή, ψάχνεις να βρεις μια αιτία για να νιώσεις ότι έχεις τον έλεγχο. Η φίλη σου αποφάσισε ότι εσύ φταις 100% για αυτό που έγινε, αν δεν ήσουν εσύ δεν θα κολλούσε ούτε αυτή, ούτε αυτός, και όσο σε έχει έξω από τη ζωή της, καταφέρνει να νιώθει λίγο πιο ασφαλής. Περιόρισε το ρίσκο. Φυσικά δεν είναι έτσι – το Κακό πάντα παραμονεύει, αλλά η ίδια νιώθει μια κάθαρση.
Τέλος, είναι ιός και όχι μικρόβιο, και επειδή λες ότι είσαι υγειονομικός, μου προκαλεί αρκετή εντύπωση αυτό, μαζί με το ότι «σε έπιασε στον ύπνο». Είσαι στην πρώτη γραμμή. Ήταν εξαιρετικά πιθανό να κολλήσεις. Δεν θα έπρεπε να βλέπεις κανέναν κοινωνικά από κοντά. Τι να πω, έτσι τα βλέπω εγώ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα τολμήσω μια υπόθεση στηριζόμενη στο τι ένιωσα εγώ από τον τρόπο που γράφεις στην ερώτηση.
Νομίζω ότι το πρόβλημα της φίλης είναι ότι φαίνεται πως εσύ έχεις συγχωρήσει ήδη τον εαυτό σου και υποτιμάς το ρόλο σου σε σχέση με το πώς τον αντιλαμβάνεται αυτή και το πώς ένιωσε όταν κινδύνευσε η ζωή του συντρόφου της. Επίσης, μάλλον δεν θέλει να δει και την δική της ευθύνη (ήξερε τι και πώς όταν σε συνάντησε). Δεν εννοώ να αυτομαστιγωθείς, αλλά είσαι σίγουρη ότι εξέφρασες επαρκώς τη λύπη σου και τη συμπόνια σου με τρόπο που να πέρασε σ’ αυτήν;
To the point!
Και εγώ την γράφουσα, την κόβω να πετάει αετό γενικότερα…
Σωστή Άννα, πολύ καλή παρατήρηση. Αν λέει συγνώμη μόνο για να την πει, τι νόημα έχει;
Το ζω καθημερινά αυτό, επειδή εδώ είναι και όλα ανοιχτά:
“προσέχω πολύ, πήγαμε χθες σε ένα πολύ ωραίο μαγαζί να φάμε, αλλά δεν είχε πολύ κόσμο εκτός αυτούς που έρχοταν να πάρουν φαγητό πακέτο.”
Anna για άλλη μια φορά είσαι εύστοχη! Μου κάνει ωστόσο εντύπωση που παρότι υγειονομικός η γράφουσα, δε φαίνεται καθόλου να έχει κατανοήσει την αλυσίδα και τον τρόπο μετάδοσης ενός αερογενώς μεταφερόμενου ιού, όχι του κορωναϊού ειδικά, γενικά των αερομεταδιδόμενων ιών. Σαν να μην έχει αντιμετωπίσει ξανά αναπνευστικούς ιούς στη ζωή της, τουλάχιστον περίεργο. Προ πανδημίας όλα τα απέδιδε σε ψύξη, μέχρι να ψηθεί στον πυρετό και τελικά να καταλάβει ότι κάτι άλλο έφταιγε; Γιατί όχι και κακό μάτι, με παρόμοια λογική; Και τι θα πει “συμπτώματα ψύξης”; Τι συμπτώματα έχει η “ψύξη” δηλαδή; Εκδηλώνει ο σύντροφός σου ύποπτα συμπτώματα μες… Διαβάστε περισσότερα »
Ιζόλδη σε αγάπησα! Σευχαριστω εκ μέρους όλων των συναδέλφων μου που παλεύουν με το 3ο κύμα και ταυτόχρονα τα πολύ βαριά περιστατικά που εισάγονται στη ΜΕΘ. Ναι, είναι αλήθεια, μερικοί μας αντιμετωπίζουν ως μιάσματα αλλά καλούμαστε να είμαστε εκεί για να τους σώσουμε τη ζωή και αυτό κάνουμε.
Πραγματικά σευχαριστω για το σχόλιο σου μέσα από την καρδιά μου ❤️
Σαε ευχαριστώ lela και σφολιάτα για τα καλά σας λόγια, βάλσαμο στην ψυχή μου, αλλά θεωρώ πως είπα το ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ, αυτό που πολύ λίγοι τολμούν να θίξουν. Οι περισσότεροι υγειονομικοί της πρώτης γραμμής δυστυχώς είναι ενοχικοί και έχουν αυτοαπομονωθεί εδώ και ένα χρόνο, εξαιρετικά, αδιανόητα αυστηρά, χωρίς να φταίνε κάπου. Για να μη μιλήσω για το bullying που δέχονται στα ίδια τους τα σπίτια, από γείτονες που δε λαμβάνουν κανένα απολύτως μέτρο, και ανοίξω τον ασκό του αιόλου. Lela, καλή δύναμη και μη μασάς, ο κόσμος πάντα σε συνθήκες αβεβαιότητας θα ψάξει για αποδιοπομπαίους τράγους, φρόντισε να μην τους… Διαβάστε περισσότερα »
Ιζόλδη, συμφωνώ απόλυτα με όσα λες, ως συνήθως.
Από ότι γράφει δεν ήξερε η φίλη ότι ο σύντροφός της είχε συμπτώματα. Γι’αυτό και θύμωσε άλλωστε
Έχεις καταλάβει τι έχει συμβεί; Περιμένεις να σε συγχωρέσει για κάτι τόσο σοβαρό; Ο κορονοιός δεν είναι παιχνίδι, έχουμε πόσα κρούσματα, γεμάτες οι ΜΕΘ και άλλους τόσους θανάτους. Θα μπορούσε να συμβεί κάποια επιπλοκή στη φίλη σου ή στον άντρα της, οπότε ναι έχει κάθε λόγο να είναι θυμωμένη μαζί σου. Επίσης, μου κάνει εντύπωση το ότι είσαι υγειονομικός και πήρες τόσο αψηφιστα το όλο ζήτημα. Για ποιο λόγο την ενημέρωσες εκ των υστέρων για το τεστ;
Οτι η φίλη της δεν ήξερε τι δουλειά κάνει ας πούμε?
Aiyo μην το λες αυτό γιατί ακριβώς αυτός μπορεί να είναι ο λόγος του θυμού. Ότι ήξερε τι δουλειά κάνει και είχε εμπιστοσύνη στη φίλη τόσων χρόνων πως δε θα διακινδυνεύσει τις ζωές των κοντινών της τη στιγμή που συμπτώματα υπήρχαν στο κοντινότερο περιβάλλον, ακολουθωντας το πρωτοκόλλο που ορίζεται σε τέτοιες διαδικασίες.
Αυτό ακριβώς sleepy
Φοβάμαι πως γνωρίζοντας τι δουλειά κάνει η φίλη είχε ακριβώς την ίδια ευθύνη για τη συνάντηση και τις συνθήκες στις οποίες έγινε. Και οι δύο γνώριζαν και υποτίμησαν.
Το κάνουμε σε διαφορετικούς βαθμούς όλοι, έχει περάσει ενας χρόνος, αλλά ας το αναγνωρίσουμε γι αυτό που είναι. Αν βγω με μια νοσοκόμα για καφέ ξέρω τι ρισκάρω, ακόμα και χωρίς συμπτώματα.
Έτσι ακριβώς Άννα. Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι δεν έχει κορονοϊό. Εφόσον βρίσκεσαι με κόσμο, και μάλιστα με υγειονομικούς, παίρνεις κι εσύ τα ρίσκα σου, δεν μπορείς να κατηγορείς τον άλλον εφόσον δεν το γνώριζε. Αλλιώς μόνο παλαμάκια, κι από μακριά.
@Anna: Δεν είναι πλέον ο μεγαλύτερος κίνδυνος το επάγγελμα θα έλεγα, χωρίς φυσικά να απορρίπτεται η πιθανότητα. Είναι ότι έχει υπερισχύσει μια μετάλλαξη που μεταδίδεται αστραπιαία σε σύγκριση με το αρχικό στέλεχος σε συνδιασμο με το ότι κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα κολλήσεις από κάποιον υγειονομικό αλλά από την φίλη σου που παίρνει το μετρο κάθε μέρα (ειδικά εδώ που ζω ενώ έχει καταστεί υποχρεωτική η μάσκα στα μέσα μεταφοράς ακόμα υπάρχει πολύς κόσμος που δεν την φοράει ή την φοράει λάθος). Μπορεί λοιπόν να κολλήσεις από την ασυμπτωματική φίλη, να είσαι η ίδια μετά ασυμπτωματικη… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που προσπαθώ να πω ότι και οι δύο γνώριζαν ότι υπήρχε ρίσκο, οπότε δεν ήταν η ευθύνη αποκλειστικά της μίας. Είχε μεγαλύτερη ευθύνη (μάλλον, δεν γνωρίζω πόσο νωρίς έγινε όλο αυτό για να ξέρω ποιά ήταν τα δεδομένα), αλλά σίγουρα οι δύο πλευρές την μοιράζονται.
“συμπτώματα ψύξης”
Σωστα
Πρόκειται για πανδημία όμως. Δεν είναι ότι της μετέδωσε AIDS. Η πιθανότητα να κολλήσεις από οποιοδήποτε είναι τεράστια. Αν δεν κόλλαγε από την κολλητή και κόλλαγε από αλλού, θα κρατούσε μούτρα σε ποιόν; Η ευθύνη που θα απέδιδα στη γράφουσα είναι ότι εκ των προτέρων απέκλεισε να έχει κολλήσει και είδε την κολλητή της. Από την άλλη η κολλητή ήξερε τη φύση της εργασίας της φίλης της. Αν ήταν κι αυτή προσεκτική, θα την απέφευγε. Εγώ θεωρώ ότι επειδή η κολλητή νοιώθει ευθύνη απέναντι στον άντρα της, παίζει το παιχνίδι του Δημοτικού: Κυρία, ο Γιωργάκης το άρχισε!
Οι ασθενείς με aids παίρνουν αγωγή. Ο κορονοιος δεν ξέρουμε καν τι είναι… Δεν ξέρω γτ πιστεύεις ότι το aids είναι χειρότερο μιας και οι θάνατοι από κορονοιο είναι πολύ πιο γρήγοροι….
Τα προβλήματά σου αξίζουν όσο όλα, δεν θα βγάλουμε να μετρήσουμε ποιός τα έχει μεγαλύτερα.
Δεν θα βγούμε από αυτό που ζούμε στηριζόμενοι στο πόσο θα καταλάβουν οι γύρω μας ότι πρέπει να είναι υπεύθυνοι- ευτυχώς δηλαδή, γιατί δεν είμασταν αντάξιοι των περιστάσεων. Θα βγούμε όμως γιατί ήρθαν τα εμβόλια. Σ’ αυτό μπορείς να στηριχθείς με αισιοδοξία.
Επειδή αυτό δεν αρκεί, ελπίζω να έχεις βοήθεια για τις κρίσεις πανικού. Να ξέρεις ότι κι απ’ αυτό μπορείς να βγεις, μιλάω από προσωπική εμπειρία 🙂
Επίσης υγειονομικός εδώ! Κάτσε ρε συ γράφουσα, τι λες? έχεις καταλάβει τι ζούμε και τι αγώνα δίνουμε? η ερώτησή σου ήταν λίγο τραλαλαλα τραλαλο κόλλησα κορονοϊό από το φίλο μου, είχα συμπτώματα αλλά οκ μωρέ μπορεί να ήταν και μια ψύξη, να χάσω εγώ τους καφέδες μου? Κόλλησα άλλα δυο άτομα, ένα εκ των οποίων νοσηλεύτηκε, αλλά οκ μωρέ επιζήσαμε όλοι. Μόνο που τώρα οι αχάριστοι δε μου μιλάνε, δε φτάνει που εξαιτίας μου έχουν τώρα αντισώματα και γλιτώνουν το τσίμπημα της βελόνας του εμβολίου! Για μένα φταις κυρίως εσύ. Από όλους τους συναδέλφους μου, γιατρούς και νοσηλευτές, κανένας δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Δουλευα για μεγαλο διαστημα της πανδημιας σε φαρμακειο και μου ηταν απολυτως λογικο, ολοι γυρω μου, οι φιλοι, οικογενεια(παντα με μασκα γυρω τους) να κρατανε μεγαλυτερη φυσικη αποσταση απο εμενα ,κατι το οποιο το ζητουσα πρωτα εγω. Παντα, ανεξαρτητα που ημασταν, φορουσα μασκα, οποια αποσταση και να εχουμε. Ενιωθα επικινδυνος, και κατα πασα πιθανοτητα, ειχα μεγαλο ρισκο να κολλησω και να το μεταδωσω. Για να εισαι σιγουρη οτι κολλησε απο εσενα(κατι που δεν το ξερουμε), νιωθω οτι κατι ΚΑΝΑΤΕ λαθος στην συνευρεση σας(και αυτη εχει μεριδιο ευθυνης φυσικα). Καταλαβαινω την αντιδραση της, αλλα ο εχθρος ειναι ο ιος, και οχι… Διαβάστε περισσότερα »
Πωπω, τι μου θυμισες! Συνάδελφός μου (σε κατάστημα Τράπεζας, όπου ερχόμαστε σε επαφή με παρα πολυ κόσμο), έχει παρεξηγηθει με όλους τους φίλους και γνωστους της επειδή αποφευγουν να τη συναντήσουν, γιατί… φοβουνται. Καταλαβαίνω την ανάγκη για κοινωνικοποίηση, ειδικά αν κάποιος μένει μόνος του, αλλά κοινή λογική χρειάζεται. Τίποτα άλλο. (Η συγκεκριμένη έχει κοινωνησει και δυο φορες εν μέσω πανδημιας).
Νινάκι, είσαι από τις πολύ αγαπημένες μου σχολιάστριες, στο έχουν πει και άλλοι. Πολύ καλά κάνεις και μοιράζεσαι τα αισθήματα σου, και δεν είναι καθόλου μηδαμινής σημασίας, για την ζωή σου και την καθημερινότητα σου πρόκειται.
Αν σε ανακουφίζει καθόλου, είμαστε πολλές που μοιραζόμαστε τα ίδια άγχη και τους ίδιους φόβους, και που έχουμε τις ίδιες απόψεις. Κουράγιο, δύναμη και υπομονή, και να βρίσκουμε στήριξη σε χώρους όπως εδώ μέσα.
Πολύ ευχάριστο ότι είστε όλοι καλά τελικά. Θα ρίξω μεγάλο ποσοστό δικαιου στη φίλη σου. Και ο κύριος λόγος είναι ότι δεν την ειδοποίησες αμέσως μόλις είχες την υποψία και θα πήγαινες για τεστ. Αν της το έλεγες μια μέρα νωρίτερα και κρατούσε αποστάσεις από τον άντρα της , απολύμανε το σπίτι της κλπ , μπορεί αυτός να την γλύτωνε. Επίσης εκείνη η μία μέρα μπορεί να ήταν ακόμα πιο καθοριστική αν πχ επισκεπτόταν τους γονείς της με τραγικά αποτελέσματα. Ενω ΕΣΥ απλά θα έπρεπε να την έιχες ενημερωσει ΑΜΕΣΩΣ. Και αυτό ηταν προσωπική ΣΟΥ ευθύνη.Αν έβγαινε αρνητικό το τεστ… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ σε αυτό με το τεστ λίγο μπερδεύτηκα. Δηλαδή έκανε το τεστ και ενώ περίμενε απάντηση βρέθηκε με την φίλη της? Αυτό δεν στέκει γιατί εάν κάνεις τεστ υποβάλλεσαι σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι να βγει, το οποίο στο δίνουν και γραπτά οπότε ”σπας την καραντίνα” και είναι παράνομο (πλέον ισχύει ακόμα κι αν βγει αρνητικό και έχεις ακόμα συμπτώματα ). Ή βρέθηκε με την φίλη της πριν κάνει το τεστ και ενώ ο άντρας νόμιζε ότι είχε ψύξη?
Εγώ κατάλαβα την εξής σειρά
1. Ο άντρας της έχει κάτι που θεωρούν ψύξη
2. Βρίσκεται με την φίλη
3. Κάνει δέκατα
4. Πάει για τεστ
5. Βγαίνει το τεστ θετικό
6. Την ενημερώνει.
Για εμένα μετο 3 έπρεπε να την ειδοποιήσει ότι έχει δέκατα και υποψίες και θα πάει για τεστ. Να πάρει η άλλη τα μέτρα της. Το μοριακό κάνει και 12 ώρες να βγει. Και κάτι λέει για μια μέρα καθυστέρηση. Η οποία μπορεί να έσωζε τις επαφές τις φίλες της.
Η συμπάθειά μου είσαι! Τα χίλια δίκια έχεις, πολύ καλά κάνεις και τα εκφράζεις. Είναι η αίσθηση της ματαιότητας, η μέρα της μαρμότας που δεν λέει να τελειώσει. Να σκέφτεσαι ότι θα τελειώσει όλο αυτό, είναι αδύνατο να συνεχιστεί για πάντα. Έχεις υπέροχα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Ξέρω πολλούς νέους γιατρούς και φαρμακοποιούς που βρίσκονται με άλλους φίλους κανονικά και χωρίς τύψεις (ήδη από πριν εμβολιαστούν). Μάλιστα έχουν και πιο εύκολη την μετακίνηση αφού έχουν πάντα την δικαιολογία της δουλειάς. Ωστόσο ναι, μου ακούγεται εξωφρενικό και λόγω της γνώσης που -ξεκάθαρα δεν- έχουν αλλά και λόγω αυξημένης επικινδυνότητας αφού όλοι αυτοί είναι μέσα στα νοσοκομεία.
Μπορούν, αλλά σημαντικά λιγότερο.
@το καλοριφέρ: ότι κάποιοι έχουν σπουδάσει υγειονομικοί δεν σημαίνει ότι δεν είναι προληπτικοί και πιστεύουν στο «μάτι» ή στις «ενέργειες» ή δεν είναι ωχαδερφιστές ή αφελώς επικίνδυνοι. Πολύ πιθανό ότι πάντα έτσι ήταν. Απλά είναι πρόκληση άλλου επιπέδου εξαιτίας των καταστάσεων που ζούμε.
τη βάψαμε το καλοκαίρι…
Έχεις δίκιο Νίνα μου, βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση κοντά ενα χρόνο τώρα, τα πάντα είναι κλειστά, τα μέτρα γίνονται όλοενα και πιο αυστηρά επομένως η ψυχολογική κούραση είναι αναπόφευκτη. Παρόλα αυτά, εγώ ελπίζω ακόμη πως θα τελειώσει όλο αυτό το μαρτύριο, οχι σύντομα δυστυχώς, αλλά θα τελειώσει. Να θυμάσαι είμαστε όλες εδώ και σε στηρίζουμε♥️ Σου στέλνουμε την αμέριστη αγάπη μας♥️