Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν καταλαβαίνω γιατί οι Έλληνες γονείς χτίζουν σπίτια για τα παιδιά τους ακριβώς δίπλα τους;

Με αυτά που έγραψα η επιθυμία μου να φύγω στο εξωτερικό ακούγεται όντως τυχοδιωκτική αλλά δεν είναι αποκλειστικά αυτός ο λόγος

Α,μπα και σχολιαστές γειά σας!Ελπίζω να είστε καλά!Αποφάσισα να σου γράψω γιατί αντιμετωπίζω ένα δίλλημα η μάλλον μια περίεργη πιεστική κατάσταση.Με το αγόρι μου είμαστε μαζί αρκετό καιρό,έχουμε συγκατοικήσει στο παρελθόν αλλά πλέον θέλουμε κάτι πιο μόνιμο.Μόνο που τα σχέδια που κάνουμε προβλέπουν μετακόμιση στο εξωτερικό.Έχουμε βρεί την χώρα που θέλουμε,έχουμε και φίλους εκεί που μπορούν να μας βοηθήσουν στην ενσωμάτωση.Πιστεύω πως θα βρούμε δουλειές στα ανικείμενά μας αν και προσωπικά σκεφτόμουν να έκανα κάποιο μεταπτυχιακό.Μας αρέσει η Ελλάδα αλλά δεν θέλω να ζήσω στην κρίση.Θέλω να κυνηγήσω κάτι καλύτερο έξω,να ζήσω σε μια άλλη χώρα,να ανοίξουν οι ορίζοντές μου,να γνωρίζω άλλες κουλτούρες.Από παιδί το είχα αυτό.Ήθελα κάποια στιγμή να ζήσω σε μια άλλη χώρα και είναι πολύ σημαντικό για μένα το ότι το αγόρι μου έχει κοινό όραμα με εμένα.Θέλουμε να το κάνουμε και ας αποτύχουμε.Το όραμα αυτό φυσικά δεν το συμμερίζεται η μητέρα μου η οποία θεωρεί πως το να φύγουμε είναι αρκετά τυχοδιωκτικό ειδικά όταν έχω σπίτι στο όνομά μου ακριβώς κάτω από τους γονείς μου. Ε αυτό το πράγμα που κάνουν οι έλληνες δεν το κατάλαβα ποτέ,να χτίζουν ή να γράφουν σπίτια για τα παιδιά ακριβώς κάτω/πάνω/δίπλα από εκείνους.Δεν είμαι αυτής της ιδεολογίας και δεν θέλω να έχω την μητέρα μου συγκεκριμένα πάνω από το κεφάλι μου.Δεν πέρασα άσχημα παιδικά χρόνια όμως σαν παιδί μεγάλωσα με μια άκρως παρεμβατική,μανιακή με την καθαριότητα, επικριτική (σε σημείο τοξικότητας) μητέρα.Προσωπικός χώρος 0 ,επιβράβευση 0 και πολλά άλλα τα οποία μεγαλώνοντας με έκαναν να θέλω να θέσω μια απόσταση μεταξύ μας αφού με λόγια δεν καταλάβαινε.Και μόνο στην ιδέα να την έχω από πάνω και να ζω καθημερινά τον φόβο πως ανα πάσα στιγμή μπορεί να με ενοχλήσει (σχεδόν έτσι το βιώνω) μου προκαλεί τεράστιο άγχος.Δεν θέλω να ζήσω τίποτα που να μοιάζει με την εφηβεία μου ή τα φοιτητικά χρόνια που πέρασα στο ίδιο σπίτι μαζί τους καθώς πέρασα στην πόλη που μένουμε. Με αυτά που έγραψα η επιθυμία μου να φύγω στο εξωτερικό ακούγεται όντως τυχοδιωκτική αλλά δεν είναι αποκλειστικά αυτός ο λόγος.Δεν θα είχα θέμα να μείνω σε κάποιο άλλο μέρος πχ Χαλάνδρι,Ν Φάληρο .Με τον φίλο μου ψάξαμε και εντός Αθήνας αλλά δεν μείναμε ικανοποιημένοι .Είναι και το οικονομικό στην μέση που μας απασχολεί γιατί δουλεύουμε αλλά δεν μας τρέχουν και από τα μπατζάκια.Δεδομένου ότι το σπίτι είναι στο όνομά μου το να μέναμε εκεί θα ήταν μια καλή οικονομική λύση καθώς θα γλιτώναμε το ενοίκιο αλλά θα το πλήρωνα αλλιώς.Έτσι τείνουμε στο αρχικό σχέδιο/όνειρο το οποίο ως τώρα έχει φέρει αναστάτωση.Ακούω σχόλια όπως “και αν χρειαστούμε κάτι με τον πατέρα σου;” ή “τζάμπα σου γράψαμε στο όνομά σου τόσο πράγματα;” τα οποία είναι εντελώς εκβιαστηκά, το γνωρίζω αλλά μου δημιουργούν τύψεις και αμφιβολίες. Εμείς την απόφασή μας την έχουμε πάρει,θέλω να είμαι κυρία του εαυτού μου γιατί μόνο έτσι θα ενηλικιωθώ και θα ανεξαρτηθώ ουσιαστικά.Όμως δεν θα ήθελα να φύγω τσακωμένη μαζί της αλλά πραγματικά δεν ακούει και δεν νομίζω πως θέλει να ακούσει ή να καταλάβει.Είναι σαν να βιώνει την αποχώρηση μάνας-παιδιού και προσπαθεί να με αποτρέψει από το να φύγω.Ηδη με την συμπεριφορά της αισθάνομαι πως θέλει να περάσει το δικό της με διάφορες μπιχτές (ακόμα και για το αγόρι μου) και είναι σαν αν το κάνει επίτηδες.Έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά και δεν ξέρω τι να κάνω.Η όλη κατάσταση είναι πολύ πιο ψυχοφθόρα απ ότι πρέπει.Αφού της έχω μιλήσει όμορφα και ωραία γιατί δεν με καταλαβαίνει και δεν με υποστηρίζει;Ούτε καν ο πατέρας μου μπορεί να της αλλάξει μυαλά.Πως αλλιώς μπορώ να το χειριστώ ώστε να με καταλάβει έστω και λίγο και να μην μαλώσουμε;
– Μ

Ο στόχος σου δεν πρέπει να είναι να σε καταλάβει, γιατί έτσι μεταφέρεις όλη την εξουσία στα χέρια της. Δεν γίνεται να έχεις στη ζωή σου στόχους που εξαρτώνται μόνο από την θέληση κάποιου άλλου. Ο στόχος σου είναι να ζήσεις τη ζωή σου όσο καλύτερα μπορείς, με τους δικούς σου όρους. Επικεντρώσου εκεί.

Εξάλλου, μια χαρά καταλαβαίνει. Καταλαβαίνει ότι έχεις τη δύναμη να φύγεις και να απομακρυνθείς από τον έλεγχό της και μπράβο σου. Αν μπορούσε να σε δει ως αυτόνομο άνθρωπο, θα το είχε κάνει. Της ζητάς (εύχεσαι) να σταματήσει να είναι παρεμβατική, μανιακή με την καθαριότητα και επικριτική, ξαφνικά, τώρα που θέλεις να φύγεις μάλιστα, ενώ ήταν πάντα έτσι. Και μάλιστα ρωτάς πώς θα την κάνεις ΕΣΥ να σταματήσει να είναι έτσι και να πεις κάτι μαγικό και ξαφνικά να πει α! εντάξει τότε. Δεν θέλω πια να ελέγχω το παιδί μου, έγινα ένας ισορροπημένος άνθρωπος επειδή μου είπαν να γίνω. Πρέπει να δεχτείς ότι είναι εντελώς, μα εντελώς αδύνατο. Απλώς, δεν γίνεται. Ακριβώς όπως δεν γίνεται να σου πει κάτι μαγικό (τι; συνέχεια αυτό δεν λέει;) και να σου φανεί καλή ιδέα να μείνεις από κάτω της. Εσύ γιατί δεν την «καταλαβαίνεις;» Δεν βλέπεις ότι δεν μιλάμε για «κατανόηση»; (Μια χαρά καταλαβαίνεις τι θέλει. Αλλά δεν θέλεις να το κάνεις. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για αυτή.)

Η αναχώρηση σου, δηλαδή το αεροπορικό ταξίδι, πλέον, δεν έχει τη βαρύτητα που είχε κάποτε. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα πριν φύγεις. Δεν είναι κάποια καθοριστική στιγμή που για να γίνει πρέπει να έχουν γίνει πρώτα συγκεκριμένα πράγματα. Δεν χρειάζεται να τσακωθείς διότι δεν χρειάζεται να την κάνεις να καταλάβει κάτι, αλλά αν τσακωθείτε πριν φύγεις, δεν έγινε και κάτι. Υπάρχουν τηλέφωνα και σκάιπ και αεροπλάνα. Μπορείτε να τσακωθείτε και στην Ελλάδα και να μην μιλήσετε για έξι μήνες. Δεν χρειάζεται να φύγεις για να γίνει αυτό.

Οπότε, στο «τι να κάνεις», σε σχέση με τη μητέρα σου, η απάντηση είναι «τίποτα». Αν χρειαστούν κάτι με τον πατέρα σου, θα προσπαθήσεις να βοηθήσεις όπως μπορείς. Αυτά που έγραψαν στο όνομα σου μπορείς να τα πουλήσεις. Ή μπορούν να τα νοικιάσουν. Ή να τα πουλήσουν αυτοί, στο κάτω κάτω. Δεν υπάρχει επιχείρημα, μόνο χειρισμός και ψυχολογικός εκβιασμός υπάρχει.

Επειδή φαντάζομαι ότι η μετανάστευση πλέον καθυστερεί, χρησιμοποίησε τον χρόνο για να επεξεργαστείς την σχέση με την μητέρα σου με ωραιότατη ονλάιν θεραπεία.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

49 points
Upvote Downvote

71
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
31 Θέματα σχολίων
40 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
50 Συντάκτες σχολίων
The scientist_91MarialadelbarrioMiss VanjielionessAnaD Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Επίσης, παιδιά, επειδή εδώ που ήρθα είδα πολλούς ανθρώπους να απογοητεύονται από τους φίλους που θεωρητικώς θα τους βοηθούσαν, θα έλεγα όπου σκοπεύετε να πάτε να έχετε βρει πρώτα δουλειά ή να έχετε χρήματα να ανταπεξέλθετε τον πρώτο καιρό. Μην πάτε στηριζόμενοι σε ανθρώπους χωρίς σχέδιο. Κι αυτό όχι επειδή οι φίλοι είναι κακοί ή γιατί δε θέλουν να βοηθήσουν αλλά επειδή βοηθάς πιο εύκολα έναν άνθρωπο με σχέδιο παρά κάποιον που πάει με βάρκα την ελπίδα. Μάθετε όσα μπορείτε για τη χώρα που θα πάτε όχι από ‘δω κι από κει αλλά από εγκυρες πηγές. Θα γλιτώσετε απογοήτευση και… Διαβάστε περισσότερα »

Påskeegg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!

Γβρμ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ωωωω πόσο σωστό! Έχοντας φιλοξενήσει αρκετούς φίλους/γνωστούς σε τέτοιες συνθήκες, από εβδομάδα μέχρι δίμηνο, οφείλω να ομολογήσω ότι το να είναι ο άλλος proactive άλλαζε τελείως και τη δική μου στάση. Ενώ δεν με ενοχλούσε η συγκατοίκηση καθεαυτή, η αντιμετώπιση μπορεί να με εκνεύριζε, ενώ καταλάβαινα ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και δεν αντιμετωπίζουν ίδια τις αλλαγες και τις προκλήσεις…ξεκινούσα με όλη την καλή διάθεση αλλά όταν ο άλλος με αντιμετώπιζε ως το κακώς εννοούμενο “μέσον” χωρίς να έχω ούτε τα φόντα ούτε την ορεξη, κατέληγα να μην θέλω να βοηθήσω, απλως να ξεφορτωθώ!

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ναι το έχω δει και το έχω ζήσει. Και η έκφραση έχω εκεί τον τάδε ή τους τάδε με ανατριχιάζει γιατί μου δείχνει άγνοια και τώρα πια θα κρατηθώ μακρυά.

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ακριβώς έτσι, είναι, luckystrike. Επίσης, αν πας στο εξωτερικό με την ελληνική νοοτροπία του “ξέρω εκεί τον τάδε” είτε δεν θα φτάσεις πολύ μακριά είτε θα τα καταφέρεις και θα είσαι μια ζωή δυσαρεστημένος με τους “ψυχρούς” βόρειους λαούς, “που δεν ξέρουν να ζούνε”
.

vaggelis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

απολυτα σωστο κ παθων.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Θυμήθηκα τώρα μια γνωστή που είχα της οποίας οι γονείς αγόρασαν σπίτι στο διπλανό τετράγωνο από το δικό τους, μην τυχόν και απομακρυνθεί το παιδί. Φυσικά δεν την άφηναν να πάει να μείνει μόνη της εκεί, όχι, το σπίτι ήταν για όταν θα παντρευτεί. Και πήγαιναν κάθε Σάββατο μητέρα και κόρη στο σπίτι αυτό το εντελώς άδειο και το καθάριζαν πατοκορφα να διατηρείται καθαρό και σενιο για όταν το κορίτσι παντρευτεί. Με την κοπέλα αυτή ήμασταν στην ίδια σχολή και έτυχε να πιάσουμε δουλειά στο ίδιο ιδιωτικό σχολείο μαζί με μια άλλη φίλη μου με την οποία ήταν φίλες από… Διαβάστε περισσότερα »

Ferenikei
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ Mitsi έχω μια γειτόνισσα εδώ που έχουν τέτοιο σπίτι.
Με τη διαφορά ότι είναι ιδιόκτητη πολυκατοικία τριών οροφοδιαμερισμάτων, νοικιάζουν τον πρώτο και μένει η μάνα με την κόρη στο ρετιρέ. Ο μεσαίος όροφος κλειστός, για οταν παντρευτεί η κόρη.
Είναι κλειστός εικοσιπέντε χρόνια τώρα και η κόρη πενηνταρα….

Il fungo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τίγκα στα κλειστά σπίτια- προίκες η Καλαμαριά!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Μα δηλαδή λίγο να σοβαρευτούμε , να έχεις σπίτι δικό σου και να μένει και άδειο και ξενοικιαστο για όταν θα παντρευτείς; Ξέχασα να συμπληρώσω στην ιστορία ότι το σπίτι δεν το νοικιάζανε μέχρι να έρθει ο πολυπόθητος γάμος για να μην έχει φθορές. Μοναδικός σκοπός της άλλωστε ήταν να βρει τον καλύτερο γαμπρό να παντρευτεί, βέβαια είχε περίεργο τρόπο να τον ψάχνει καθώς όσα χρόνια την ήξερα είχε πάντα παράλληλες σχέσεις είτε με δύο είτε με τρεις είτε και με παραπάνω. Μάλλον για να μη χάνει χρόνο, σου λέει κάποια στιγμή κάποιος από αυτούς θα μου την κάνει την… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Ε μάθε κι εσύ ρε Μίτσι, μη μας κρατάς σε αγωνία! Στείλε της να τη ρωτήσεις αν την παλεύει με τον κορονοϊό. Φαίνεται πως είναι η νέα ατάκα για να σπάσει ο πάγος και να νεκραναστηθούν παλιές γνωριμίες.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Κοριτσια με βάλατε στο τριπακι να μάθω, την έψαξα στο φβ, και ναι έχει παντρευτεί. Έχει φωτογραφία με νυφικό και από ότι φαίνεται ένα παιδάκι. Δεν πήγε χαμένο το σπίτι τελικά (υποθέτω, γιατί δεν ξέρω καν αν είναι Θεσσαλονίκη, δεν το έλεγε)

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Νταξει,πέθανα με την ιστορία. Αφού έχει και φωτό στο fb με νυφικό, τότε είναι επίσημο 😂

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Ευτυχώς Παναγίτσα μου

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πόση μιζέρια.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Πω πω ανατριχιασα με τις γυναίκες και τα κλειστά σπιτια μέχρι να παντρευτούν. Το δε σκηνικό της γενικής κάθε Σάββατο μου φάνηκε σα σκηνή από θρίλερ. Φαντάζομαι τη μάνα κλειδώνοντάς το να αναστεναζει και να κάνει κι ένα σταυρό, την επόμενη φορά να το καθαρίσουν για να μπει το ζεύγος. Mitsi τι απέγινε η κοπέλα, ξέρουμε;

Little Wolf
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

να σαι καλά ρε σοκοφρέτα , κλαίω

Eva
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έτσι και οι δικοί μου γονείς, η εξαίρεση… ή μήπως πάλι όχι 😉

αστροπελέκι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

έζησα το ίδιο και χειρότερο. Έκανα μάθημα σ’ ένα παιδί και ζούσε η οικογένεια σ’ ένα σπίτι εξαιρετικά στριμωγμένα. Από πάνω ακριβώς υπήρχε διαμέρισμα μεγάλο, επιπλωμένο στην εντέλεια, με έπιπλα που είχαν πια ξεπεραστεί, αλλά όταν έγιναν στοίχησαν ένα σωρό λεφτά και το οποίο προοριζόταν για το κορίτσι της οικογένειας μετά το γάμο της. Το κορίτσι τότε ήταν 12 χρονών

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτός ειναι ο απόλυτος ορισμός της κλειστοφοβίας. Ελπίζω πραγματικά για το κορίτσι είτε να της αρέσει πολύ η οικογένεια της είτε να έχει τα κότσια να φύγει οταν μπορέσει.

soukaivou
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν ξέρω τι με ενοχλεί πιο πολύ, το σκεπτικό της οικογένειας ή το ότι πήγαιναν ΚΑΘΕ Σάββατο και το καθάριζαν. Το άδειο κλειστό σπίτι. ΤΙ καθάριζαν;

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Η γνωστή τελικά παντρεύτηκε; Ρωτώ γιατί ο νόμος του Μέρφυ έχει προβλέψει για αυτές τις περιπτώσεις.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Εγώ πάλι το καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που κάνουν τόσοι και τόσοι γονείς. Όχι μόνο το καταλαβαίνω αλλά το βρίσκω και σατανικά έξυπνο. Σου λέει, σε μεγαλώσαμε με κόπους και θυσίες εσύ πως θα μας το ξεπληρώσεις; με το να σ’ έχουμε του χεριού μας όποτε θέλουμε. Επίσης τα γεράματα πλησιάζουν. Πως θα σ’ έχουμε του χεριού μας αν μένεις όπου να ναι; Επίσης πως θα σ’ εκβιάζουμε αν γίνεις τελείως ανεξάρτητο πλάσμα; Θα μένεις δίπλα μας, στο σπίτι που εμείς φτιάξαμε με το δικό μας γούστο και τα δικά μας λεφτά, για σένα. Προμπλεμ σολβντ!!

avis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

με λίγα λόγια για να σε έχουν στο βρακί τους

Miss Vanjie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα συμφωνήσω. Στην Αγια ελληνικη οικογένεια είναι δεδομένο πως όταν μεγαλώσουν οι γονείς τα παιδιά ή το παιδί θα τους γηροκομήσει. Φαντάσου να έβλεπαν τα παιδιά τους σαν αυτόνομες προσωπικότητες …(plot twist)

Ferenikei
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Δεν πέρασα άσχημα παιδικά χρόνια όμως σαν παιδί μεγάλωσα με μια άκρως παρεμβατική,μανιακή με την καθαριότητα, επικριτική (σε σημείο τοξικότητας) μητέρα.Προσωπικός χώρος 0 ,επιβράβευση 0”. Ναι, πέρασες άσχημα παιδικά χρόνια. Σου το λέω ως μητέρα και ως κόρη με πατέρα ο οποίος έμοιαζε αρκετά στην μητέρα σου, όπως την περιγράφει η πιο πάνω πρόταση. Τονίζω το “παρεμβατική”, “επικριτική” και το “επιβράβευση μηδέν”. Δεν είναι καλά παιδικά χρόνια επειδή δε σε δερνανε, για παράδειγμα. ““τζάμπα σου γράψαμε στο όνομά σου τόσο πράγματα;” Δηλαδή, πιστεύει ότι αγόρασε σκλάβα; Έχεις υπολογίσει το ενδεχόμενο να νοικιασεις αυτό το σπίτι και με το ενοίκιο που… Διαβάστε περισσότερα »

κουκουρούκου
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Επίσης ισως να μην είναι και ασύνδετο με όλα αυτά το γεγονός πως θες να μετακομίσεις στο εξωτερικό.

ImplodingVoice
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πόσο δίκιο έχεις Ferenikei!Κι εγώ μέχρι πριν κάποια χρόνια νόμιζα ότι πέρασα ωραία παιδικά χρόνια ,γιατί δε με έδερναν και δε μου φώναζαν,αλλά τελικά διαπίστωσα οτι με τον passive agressive τρόπο τους ήταν πολύ επικριτικοί και παρεμβατικοί στη ζωή μου.Ασε που με έβαζαν στη μέση και μου φόρτωναν απο πολύ μικρή ηλικία τα προβλήματα της σχέσης τους.Οι μόνες φορές που συμφωνούσαν και έβρισκαν κοινό τόπο ήταν για να κριτικάρουν εμένα και τον τρόπο που ζούσα τη ζωή μου.

Looking forward
Μέλος
Συμμετέχων

Συνήθως χτίζουν σπίτι από πάνω ή δίπλα γιατί είναι πιο φτηνό σε σχέση με το να αγοράσουν και καινούριο οικόπεδο και να χτίσουν από τη βάση το σπίτι. Όποιος νιώθει οτι εξουσιάζεται, συμπεριφέρεται σαν να μην υπήρχε το ακίνητο. Δηλαδή, πάει κ νοικιάζει και έχει το κεφάλι του ήσυχο. Πολλές φορές όμως βλέπουμε “παιδιά” , με τις οικογένειές τους ή χωρίς, να μένουν κάτω, πάνω, δίπλα, και να έχουν έτοιμο φαγητό, νοικοκυριό, αυτοκίνητο, φύλαξη τέκνων και να γκρινιάζουν γιατί καταπιέζονται. Για την συγκεκριμένη περίπτωση, η κοπέλα πρέπει να κυνηγήσει το όνειρό της και να προτείνει στη μητέρα να πουλήσει το… Διαβάστε περισσότερα »

Looking forward
Μέλος
Συμμετέχων

*για πάρτη της. Και αν γουστάρει ας κάνει και πάρτυ κάθε μέρα…

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Σαν να βλέπω τη μάνα μου. Ακριβώς ίδια, παρεμβατική συμπεριφορά. Εγώ (είμαι 38 βεβαια και ο άντρας μου με στηρίζει πλήρως) την απομακρυνα τελειως απο τη ζωή μου. Και παρόλο που το πληρώνω ακριβά και χρηματικώς (το σπίτι που μενουμε που το εχουμε ανακαινισει πληρως αλλα ακομα ειναι στο ονομα της, απειλει να μας βγαλει εξω) και κυριως συναισθηματικως (ειναι παρα πολυ δυσκολο να εχεις πληρη ελλειψη συγγενων, στις γιορτες παθαινω μια μινι καταθλιψη) δεν το μετανιωνω καθολου. Τώρα με την καραντινα τη φανταζομαι να παιρνει 10 τηλεφωνα την ημερα και να μας πιεζει να παμε ολοι να μεινουμε μαζι… Διαβάστε περισσότερα »

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Ναι οντως οι γιορτες χωρις κανεναν συγγενη μπορει για καποιους να ειναι κατι ασχημο αλλα σκεψου ποσο περιττο δραμα γλιτωνεις.
Δεν χαλας το ζεν σου για κανεναν και εισαι καλα ψυχολογικα γιατι εισαι ελευθερη.
Τί καλυτερο απο αυτο;

Pandora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ελπίζω να μην νιώθεις άσχημα για τις γιορτές τα θετικά υπερτερούν.

Σουσουράδα
Μέλος
Συμμετέχων

Μπα…. Δεν ξέρω για εσας αλλά εγώ φέτος με την καραντίνα πέρασα το καλυτερο Πασχα! Χωρίς να χρειαστώ καμια δικαιολογία γλίτωσα το οικογενειακό τραπέζι!

The scientist_91
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ να μοιραστώ μια σκέψη μου-βγαίνοντας λίγο έξω από τη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από τη στιγμή που γνωρίζουμε τα περιουσιακά στοιχεία των γονιών πάνω-κάτω,δεν ξέρουμε ότι (πιθανώς) θα παίξει και το σενάριο να είναι δίπλα οι γονείς; Από τη στιγμή που δεν είναι αυτό το επιθυμητό σενάριο,δεν ενημερώνουμε τους γονείς ότι δεν το θέλουμε;Τουλαχιστον,να το πουλησουν το σπιτι,να εξασφαλισουν τη φροντιδα τους είτε μεσω γηροκομειου ειτε προσλαμβανοντας εναν/μια βοηθο.

Δεν ξέρω,ενίοτε νιώθω ότι σαν παιδιά είμαστε τόσο εγωιστές (βάζω και τον εαυτό μου μέσα). Εμ,σου εξασφαλίζουν μία στέγη,που μπορεί να κοστίζει μια περιουσία,εμ παραπονιόμαστε κιόλας;

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Αχ όχι!! Εγώ μεγαλώνοντας το ακριβώς αντίθετο καταλαβαίνω. Πόσο εγωιστές είναι πάρα πολλοί γονείς. Πόσο θέλουν να παγιδεύουν τα παιδιά με φωσκολικά δράματα και πάντα με πρόσχημα την μητρική / πατρική αγάπη. Επίσης στις περισσότερες περιπτώσεις όταν φτιάχνονται αυτά τα σπίτια (ή η περιουσία γενικότερα), τα παιδιά δεν είναι σε θέση, λόγω ηλικίας, ούτε άποψη να έχουν, ούτε τίποτα. Μπορεί κιόλας να θεωρούν οτι όλα είναι μια χαρά. Μεγαλώνοντας αντιλαμβάνεσαι την παγίδα. Ναι, υπάρχει περιουσία αλλά για να την έχεις πρέπει να κάνεις μια-δυο παραχωρήσεις. Όχι πολλές, να ζήσεις την ζωή που οι γονείς ονειρεύτηκαν.

The scientist_91
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Este,δεν διαφωνώ με αυτά που γράφεις.Μιλώντας μόνο για την περίπτωση των επεμβατικών γονιών ή/και για το διαφορετικό όραμα ευτυχίας των παιδιών, θεωρώ εγωιστικό το ότι το παιδί να πάρει το διαμέρισμα μόνο με τους δικούς του όρους. Εν τέλει,ας το κρατήσουν οι γονείς και να το αξιοποιήσουν για εκείνους.

Γενικά,παραχωρήσεις θα γίνουν σε κάθε περίπτωση. Ή μπορεί να έχεις ένα σπίτι με τους γονείς πάνω από το κεφάλι σου ή να δουλέψεις σκληρά για να αποκτήσεις τη δική σου περιουσία και να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από τους γονείς.

Eva
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το πρόβλημα θεωρώ δημιουργείται όταν δεν σε ρωτάνε, όταν χτίζουν θεωρώντας ως δεδομένο ότι θα έρθει έτσι η ζωή σου που θα θέλεις να μείνεις κοντά τους. Και μετά ξαφνιάζονται όταν δεν ικανοποιείς το δικό τους όραμα ευτυχίας!
Κατά τα άλλα συμφωνώ ας τα πουλήσουν για να εξασφαλίσουν τα γηρατεία τους.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Για να είμαστε όμως ειλικρινείς αν θέλουν απλά να σου εξασφαλίσουν μια στέγη μπορούν να στην εξασφαλίσουν και στη δίπλα γειτονιά. Εντάξει καταλαβαίνω το χτισαμε ένα σπίτι και βάλαμε ένα επιπλέον όροφο για σένα, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Και πολλές φορές δεν το κάνουν για εξασφάλιση στεγης, αλλά για άσκηση ελέγχου.

Dinko
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Στη δική μου περίπτωση επιμέναμε κι εγώ κι ο αδερφός μου ότι δε θέλαμε, και παρόλο που είμασταν ενήλικοι δε μας έδωσαν καμία σημασία και έκαναν το δικό τους. – Θα χαθούν τα λεφτά στην τράπεζα πρέπει κάτι να αγοράσουμε (όταν ξεκίνησε η κρίση) – Ωραία να αγοράσουμε ένα διαμέρισμα σε σημείο που να νοικιάζετε εύκολα – Όχι, θα αγοράσουμε κάτι εντός του δήμου που είναι το πατρικό. Μετά ήρθε το άλλο: – Τα λεφτά δε φτάνουν για δύο μεγάλα καινούρια διαμερίσματα (δύο τα παιδιά τους), οπότε θα πάρουμε ένα οικόπεδο εδώ κοντά για να χτίσουμε στο μέλλον να μείνετε… Διαβάστε περισσότερα »

bridgetjones19
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Όταν πήρα την απόφαση να φύγω στο εξωτερικό πριν από 7 χρόνια, η μανα μου κατέβασε θεούς και δαίμονες. Δεν μου μιλούσε μέχρι να φύγω, παρά μόνο για τα τυπικά και είχε συνεχώς μια μούρη μέχρι το πάτωμα. Ακόμα κι όταν ήρθε η μεταφορική να πάρει τα πράγματά μου, εκείνη εξαφανίστηκε, κλείστηκε στην κρεβατοκάμαρα και βγήκε μόνο όταν έφυγαν. Κάποια στιγμή μου την έδωσε στα νεύρα η συμπεριφορά της και την προκάλεσα να μιλήσει ανοιχτά. Το τί μου έσουρε; όσα σέρνει η σκούπα: ότι φεύγω και τους παρατάω, ότι θα πάω μόνη μου σε ξένο μέρος χωρίς την οικογένεια μου,… Διαβάστε περισσότερα »

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Εγώ θα πω όμως και κάτι προς υπεράσπιση των Ελλήνων γονιών. Πολλές φορές το “κολλητό σπίτι” προκύπτει από ένα οικόπεδο που πήρε ένας γονιός και βγήκαν τα τετραγωνικά για 2 ή 3 σπίτια, προκύπτει από ξαφνικά λεφτά (πχ κληρονομιές) με τα οποία κάποιος αποφάσισε να αγοράσει το διπλανό διαμέρισμα για να έχει έναν έλεγχο στο θέμα πχ υγρασία ή βλάβες κλπ. Το διπλανό σπίτι δεν είναι κακή ιδέα, κακή ιδέα είναι να αναγκάζεις σώνει και ντε το παιδί σου να μείνει εκεί. Οι γονείς μας μας αγόρασαν 2 τέτοια σπίτια με τον αδερφό μου, στα οποία δε μείναμε ούτε μία… Διαβάστε περισσότερα »

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Είναι για μένα πολύ μικροαστική η νοοτροπία που έχει ο ελληνας με τα ακίνητα. Στην Ελλάδα αρκετοί γονείς χτίζουν η αγοράζοουν σπίτια στα παιδιά τους πολυ κοντά σε εκείνους. Πολλές φορές το κάνουν για να έχουν τον έλεγχο στα παιδιά τους. Επισης τους αγοράζουν σπίτια και ως μέσω συναισθηματικού εκβιασμού. Στο εξωτερικό οι γονείς σπάνια έως ποτέ δεν βοηθούν τα παιδά τους οικονομικά μετά την ενηλικίωση πόσο μάλλον να τους χτίσουν η να τους αγοράσουν κάποιο ακίνητο. Είναι επίσης αρκετά συνηθισμένο να μην τους κληροδοτούν καν το ακίνητο το οποίο έοχυν οι γονείς μετα θάνατον καθώς αρκετά συχνά το πωλούν… Διαβάστε περισσότερα »

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Τραβατε με και ας κλαιω η φιλη της ερωτησης.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Ξέρεις daria, νομίζω όλα τα δεινά ξεκινάνε από το κομμάτι του εκβιασμού. “Θα σου δώσω αυτό αν μου κάνεις εκείνο”. Και φυσικά δεν το λένε έτσι, στεγνα. Γίνεται ασυνείδητα, ακόμα και για τους ίδιους τους γονείς. Έτσι μεγαλώσαμε οι περισσότεροι. Δεν είναι δηλαδή οτι είναι κακοί άνθρωποι οι γονείς, εκβιαστές. Θέλουν όντως το καλό για τα παιδιά τους. Με έναν μεγάλο αστερίσκο όμως κατά την γνώμη μου. Το καλό αυτό το ξέρουν οι ίδιοι οι γονείς καλύτερα από τα παιδιά. Και μεγαλώνουν έτσι και τα παιδιά τους, να το πιστεύουν και αυτά. Πολλά παιδιά αισθάνονται ενοχές να ζήσουν την ζωή… Διαβάστε περισσότερα »