Αγαπητή α, μπα έχω ένα πρόβλημα εδώ και παραπάνω από ένα χρόνο και πήρα την απόφαση να σου στείλω. Λοιπόν, ειμαι 16 χρόνων και έχω σχετικά αυστηρούς γονείς. Κυρίως ο πατέρας μου κάνει αρκετά σχόλια για ερωτικές σχέσεις που θα μπορούσα να έχω κτλ. Να προσθέσω ότι ο πατέρας μου είναι πολύ ρατσιστής σε σχέση με τους αλβανούς και οτιδήποτε και αν αναφέρω ακούγονται πολλά σχόλια και χαρακτηρισμοι. Ας μπούμε στο κύριος θέμα, εμένα εδώ και 2 χρόνια κοντά μου αρέσει και αρέσω σε ένα παιδί της τάξης μου και ο μόνος λόγος που έχουμε παραμεινει “φίλοι” είναι οι γονείς μου. Ειλικρινά δεν θέλω να υπάρχουν τσακωμοι. Τι μου προτείνεις για όλα αυτά; να συνεχίσουμε ως “φίλοι”;
-Ε-ρωτευμενη
Δεν γίνεται να ζεις τη ζωή σου με κριτήριο την αποφυγή τσακωμών. Είσαι σε δύσκολη ηλικία, χωρίς δυνατότητα ανεξαρτητοποίησης, αλλά κάποτε, κάπως πρέπει να κάνεις την αρχή της συναισθηματικής ανεξαρτητοποίησης. Όπως φαίνεται, είναι πολύ δύσκολο (κι απίθανο) να κρατάς πάντα ευχαριστημένο τον πατέρα σου με τη ζωή σου, αυτό πρέπει να το πάρεις απόφαση και να το έχεις πάντα υπόψη σου: δεν ήρθες στον κόσμο για να ευχαριστείς τον πατέρα σου, ούτε για να σου λέει μπράβο – δεν του χρωστάς υπακοή, ούτε χρειάζεσαι πάντα την έγκρισή του – έχεις υποχρέωση απέναντι στον εαυτό σου πρώτα απ’ όλα, να φτιάξεις έναν εσωτερικό ηθικό κώδικα και να ξέρεις τι είναι σωστό και τι λάθος, και να έχεις τη δύναμη να έρθεις σε σύγκρουση, αν χρειαστεί.
Αλλά, άλλο να έχεις τη δύναμη να έρθεις σε σύγκρουση, και άλλο να πας γυρεύοντας για να έρθεις σε σύγκρουση. Ο πατέρας σου πότε λες να δεχτεί να έχεις σχέση με το άλλο φύλο; Αφού παντρευτείς φαντάζομαι, στα 25 ίσως; Ή θα κάνεις αυτό που λέει για να έχεις την ελπίδα να μην συγκρουστείς ποτέ μαζί του (αμφίβολο, πολύ) ή θα αρχίσεις να παίρνεις αποφάσεις που δεν τον περιλαμβάνουν, χωρίς να νιώθεις ότι πρέπει να τον ενημερώνεις.
Αν θέλει να του λες πάντα την αλήθεια και να έχετε αληθινή σχέση, είναι δική του δουλειά να το καταφέρει, όχι δική σου. Αυτό να θυμάσαι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι η νέα αυτή γενιά έχει ξεγελαστεί από το παραμύθι του φίλου-γονέα, δεν εξηγείται διαφορετικά.
Υπάρχουν γονείς που αξίζουν ειλικρίνεια και άλλοι που…. ε, αξίζουν να τους λες ότι θα είσαι στο σπίτι της κολλητής και θα διαβάζεις.
Αυτό που θέλω να τονίσω είναι να φροντίσεις από πολύ μικρή (τι κρίμα να είναι ευθύνη σου αυτό σ’ αυτή την ηλικία, πόσο θυμώνω) να δημιουργήσεις γύρω σου ένα συστημα υποστήριξης από ανθρώπους που οι αξίες τους θα ταιριάζουν με τις δικές σου. Επειδή μπορεί να μην είναι επικίνδυνοι οι Αλβανοί, αλλά γενικά δεν είναι βόλτα στο πάρκο οι ερωτικές σχέσεις.
Πραγματικά δεν ξέρω τι σκέφτονται αυτοί οι γονείς. Θυμάμαι μια συμμαθήτριά μου η οποία έλεγε του κόσμου τα ψέματα στους γονείς της γιατί ήταν τραγικά αυστηροί, σε σημείο να γίνεται επικίνδυνο αφού έτρεχε σε στενά, χωράφια η δεν ξέρω εγώ που αλλού για ραντεβού. Δηλαδή μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό. Στο μυαλό τους, όσο δεν ήξεραν ήταν όλα μια χαρά, τι θα συνέβαινε όμως αν η κόρη τους πάθαινε κάτι; Πραγματικά εκτίμησα αφάνταστα τη μητέρα μου η οποία χωρίς να είναι φοβερά άνετη μου είχε πει να φέρνω το αγόρι μου στο σπίτι γιατί δεν ένιωθε καθόλου άνετα να… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ μοναχικός αυτός ο δρόμος, salt and pepper…
Τι ταύτιση είναι αυτή ρε συ αλατοπίπερο; Όταν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την αλήθεια οι γονείς, αναγκαστικά καταφεύγεις στο ψέμα! Εγώ πλέον δεν τους λέω τίποτα για τα προσωπικά μου, γιατί όταν το έκανα το μετάνιωσα πικρά
Salt and pepper, μα δεν κρίνω την κοπέλα, προφανώς κι εγώ το ίδιο θα έκανα στην ίδια περίπτωση. Απλά είναι τόσο κοντόφθαλμο, στο μυαλό τους έχουν πως θα μείνει η κόρη ασπιλη κι αμόλυντη λες και μπορείς να κλείσεις σε ένα κλουβί τα παιδιά. Λυπάμαι που είχες μπει σε αυτή τη διαδικασία, θυμάμαι την συμμαθήτριά μου να κρύβεται και να έχει τον φόβο συνέχεια, φαντάζομαι πως είναι πολύ ψυχοφθόρο.
Τον πατέρα σου τον ενδιαφέρει να έχει τον έλεγχο. Σε θεωρεί ιδιοκτησία του άρα πρέπει να κάνεις ο, τι αποφασίσει εκείνος. Η δική σου βούληση ή ευτυχία δεν έχει καμία βαρύτητα. Και δεν θα έχει σε όποια ηλικία κι αν είσαι. Ξεκίνα να ζεις σύμφωνα με αυτό και μην έχεις την παραμικρή προσδοκία ότι αν κάνεις αυτό που σου λέει κάποια στιγμή θα σε εμπιστευτεί και θα χαλαρώσει.
Αγαπητη φιλη, αρχικα χαιρομαι πολυ που εισαι εδω! Εμεις ειχαμε το cosmopolitan, no good! Κοιτα νομιζω πως τα ψεματα ειναι αναποφευκτα, οσο καλη σχεση κι αν εχεις με τους δικους σου. Τρεις συμβουλες εχω: 1. Να φιλτραρεις τα κινητρα των απαγορευσεων. Αν ειναι η σεμνοτυφια και ο ρατσισμος, τις ξεπερνας. Αν ειναι βασιμος φοβος πχ πολυ μεγαλυτεροι αντρες, κοντρες στους δρομους, αγνωστοι στο ιντερνετ, ε εκει μην παρακουσεις απλα για να παρακουσεις. 2. Να ξερει παντα καποι@ που εισαι και με ποιον. 3. Μεινε οσο πιο κοντα στην αληθεια μπορεις. Θα διευκολυνει κ τις δυο πλευρες
Ναι μας απαντούσε ο le freak… 🤭
🤣🤣 με απαντησεις τυπου “κασετα τσαντλερ που προσπαθουσε να κοψει το τσιγαρο: you are a strong, independent woman.”
Θα ακουστεί ασχετο αλλά αυτό μου ήρθε διαβάζοντας σε: Όταν γνωρίστηκα με τον σκυλάκο μου (κουτάβι τότε) ρώτησα έναν φιλόζωο, “πώς θα τον μάθω να μην το σκάει από κοντά μου, να μην κινδυνεύει;”. Δεν ήθελα όταν πχ δεν ήμασταν στην πόλη να έχουμε συνέχεια το λουρί. Η απάντησή του μου έδωσε όλη την γραμμή της 7χρονης τώρα σχέσης μας: “ο μόνος τρόπος για να μην το σκάει κάποιος από κοντά σου, είναι να θέλει να είναι κοντά σου”. Και είναι ακριβώς αυτό. Για όλα τα ζωντανά. Η συμπεριφορά του πατέρα σου, σου επιβάλει “να το σκας”. Να απομακρυνθείς από… Διαβάστε περισσότερα »
Τέλεια η παρομοίωση με τον σκυλούκο!
Στην προσωπικη μου πανηλιθια επανασταση, σε ενα ομηρικο καυγα, ειχα κανει αυτην την ερωτηση στον πατερα μου. Κ μου ειχε πει “τιποτα απ τα δυο, θελω να μην το κανεις, γιατι θα πληγωθεις κ μπορει να σου κοστισει το μελλον σου. Σε μας ομως θα βρεις παντα υποστηριξη”. Damn, he was right. Ο δικος μπαμπας στη δικη μου περιπτωση ειχε δικιο. Ε κατι αλλοι που θυμαμαι…. Τα ηθελε ο οργανισμουλης τους τα ψεματα. Κ συμπτωματικα ειναι παντα οι γονεις που διατυμπανιζουν παντου οτι “ξερουν απολυτα το παιδι τους” και “το δικο τους παιδι ΠΟΤΕ δε θα…..”
Μετά από τόσες και τόσες ιστορίες και εδώ στο Α,μπα και γενικά, είναι προφανές ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι γονείς είναι αυτοί που με τη στάση τους απομακρύνουν τα παιδιά τους. Όταν ένας άνθρωπος κρατά μακριά την οικογένειά του σημαίνει ότι υπάρχουν λόγοι σοβαροί. Αγαπητή φίλη, τώρα αρχίζεις να νιώθεις την πικρή συνειδητοποίηση κάποιων πραγμάτων και βλέπεις τον πατέρα σου ως αυτό που είναι. Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι δε μπορείς να τον αλλάξεις. Επομένως, μέχρι να μπορέσεις να ανοίξεις τα φτερά σου και να ανεξαρτητοποιηθείς πρέπει να μάθεις να ζυγίζεις τις επιλογές σου και να παίρνεις αποφάσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως είναι προφανές, η σύγκρουση αρχίζει απο τη στιγμή που η κόρη θα αναφέρει την φράση “προσωπική ζωή”.
Salt and paper πόσο δίκιο έχεις! Η μητέρα μου είναι έτσι, όποτε πάω να της μιλήσω με ειλικρίνεια αμέσως βάζει τις φωνές και με κατηγορεί. Την πονάει η αλήθεια.
Οι γονείς δεν χρειάζεται να ξέρουν τα πάντα και νομίζω οι περισσότεροι ως έφηβοι είχαμε αντίστοιχα “μυστικά”. Αυτό βέβαια κρύβει το ενδεχόμενο να κάνεις πράγματα χωρίς να τα έχεις σκεφτεί αρκετά που ενδεχομένως να σε βάλουν σε κίνδυνο. Στα 16 είναι αρκετά αυτά που μπορεί να μην σκεφτείς και είναι λογικό. Συμφωνώ πολύ με την Άμπα που λέει να φτιάξεις έναν εσωτερικό ηθικό κώδικα και να ξέρεις τι είναι σωστό και τι λάθος. Σε 2 χρόνια θα είσαι ενήλικη, είναι μια καλή ηλικία να αρχίσεις να παίρνεις κάποιες αποφάσεις για τον εαυτό σου βάζοντας ΠΑΝΤΑ μα πάντα πρώτη την ασφάλειά… Διαβάστε περισσότερα »