Αμπά διακρίνω ξεκάθαρα μια τάση να λέμε πως όταν ένας γάμος αξίζει -και ένας σύντροφος= δε χαλάει με τίποτα. Άρα αυτό δικαιολογημένα κάμπτει τις ηθικές αναστολές του να φλερτάρουμε με παντρεμένους, γιατί αν αξίζει ο γάμος, δε θα χαλάσει οπότε καμία ευθύνη δε φέρουμε, φέρει μόνο ο παντρεμένος και οι αποφάσεις του;
Την ευθύνη του εαυτού μας φέρουμε, που πάμε και μπλέκουμε γυμνές στ’ αγγούρια, με υποσχέσεις και φούμαρα και «δεν με καταλαβαίνει η γυναίκα μου» και «δεν κάνουμε πια σεξ» και «δεν χωρίζουμε για τα παιδιά» και «είναι τρελή» και όλα αυτά τα γνωστά, και δεχόμαστε ψίχουλα και κλεμμένες ώρες και τη μοναξιά και τις τύψεις επειδή η γυναίκα του δεν τον καταλαβαίνει, και τον καταλαβαίνουμε μόνο εμείς, καμία άλλη.
Ο μύθος της αντροχωρίστρας που μπαίνει με το έτσι θέλω σε ένα ζευγάρι και το διαλύει ενώ όλα θα ήταν τέλεια αν δεν είχε κάνει την εμφάνισή της, της γυναίκας που δεν έχει ηθικές αναστολές και το μόνο που τη νοιάζει είναι η καλοπέραση της, είναι ένας μισογυνιστικός μύθος. Καμία γυναίκα δεν καλοπερνάει ως τρίτο πρόσωπο. Οι γυναίκες που μπλέκουν έτσι όχι μόνο δεν είναι γιόλο, αλλά μάλλον το αντίθετο, τις πετυχαίνουν παντρεμένοι άντρες σε περιόδους της ζωής τους που νιώθουν μόνες και αδύναμες και είναι αρκετά ευάλωτες να πιστέψουν το παραμύθι. Αυτό που ισχύει είναι κανένας γάμος δεν είναι τόσο «καλός» ώστε να μην χαλάει με τίποτα.
Για να είναι ισχυρός ένας γάμος πρέπει να προσπαθούν και οι δυο, καθημερινά, και όταν λέω καθημερινά, εννοώ ακριβώς αυτό: καθημερινά. Αν φλερτάρουμε με έναν παντρεμένο που δεν ενδιαφέρεται, απλώς λήγει εκεί. Αν φλερτάρουμε με έναν παντρεμένο που ενδιαφέρεται, δεν είναι επειδή ήταν το φλερτ μας τόσο καταλυτικό, ήταν επειδή ήθελε να φλερτάρει. Όταν ακούω για γυναίκα που τα έχει με παντρεμένο (και άντρα που τα έχει με παντρεμένη ενώ ο ίδιος δεν είναι, κάτι που επίσης συμβαίνει, αλλά σπάνια) αυτό που σκέφτομαι είναι ότι βρίσκεται σε μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής της και ότι χρειάζεται όλη την υποστήριξη για να καταλάβει τι κάνει και να φύγει. Συνήθως όχι μόνο δεν έχει υποστήριξη, αλλά δέχεται μομφή από τις κολλητές που νίπτουν τας χείρας τους κι έτσι προσκολλάται ακόμη περισσότερο στον λεγάμενο. Επιβεβαιώνεται, δηλαδή, η αίσθηση μοναξιάς που είχε από πριν.
Σε έναν πατριαρχικό κόσμο δεν γίνεται να βγει η γυναίκα κερδισμένη, ακόμα και όταν τάχα κάνει το κέφι της. Απλώς δεν γίνεται. Ειδικά αν προσπαθεί να κάνει το κέφι της, Φροντίζει η άτυπη αστυνομία ηθικής γι’αυτό, όπως ακριβώς κάνεις εσύ, με το δήθεν αθώο ερώτημα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πάντως, εγώ τουλάχιστων ξέρω γυναίκες που είναι μέσα στην καλή χαρά με τον παντρεμένο, ούτε ευάλωτες ούτε αδύναμες. Γιατί δε θέλουν κάτι σοβαρό, θέλουν κάτι ανάλαφρο και χωρίς απαιτήσεις, να περνάνε καλά 1-2 φορές την εβδομάδα, να πηγαίνουν κανένα κλεφτό Σ/Κ στη Τζιά ή στη Βυτίνα τους αρκεί αυτό, γιατί ζήσαν και το γάμο και τη συγκατοίκηση και το χωρισμό και αποφάσισαν πως σε αυτή τη φάση της ζωής τους θέλουν κάτι απλό και ξεκούραστο -όταν τα πράγματα είναι λειτουργικά και συμφωνημένα. Όταν έχεις οριοθετήσει στο μυαλό τις απαιτήσεις εκατέρωθεν, δεν δυστυχείς όπως λες, ούτε είσαι ευάλωτος. Κάνεις μια συνειδητοποιημένη… Διαβάστε περισσότερα »
τουλάχιστον, έλεος δλδ
για να μην βαλουμε και τις ηδη παντρεμενες, που δεν θελουν να χωρισουν , αλλα βαρεθηκαν το συζυγικο σεξ και εντελως συνειδητοποιημενα τα φιαχνουν με εναν επισης παντρεμενο, ωστε να ταιριαζουν τα προγραμματα και να μην υπαρχουν υπερβολικες απαιτησεις κι υπερβολικοι κινδυνοι να χαλασει το project…
Σε αυτήν την περίπτωση όμως μια γυναίκα συνειδητά συμμετέχει σε ένα γεγονός εις βάρος μιας άλλης γυναίκας. Πόσο αλληλέγγυο είναι αυτό? Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν έχεις μέσα σου κάποιον εσωτερικευμενο μισογυνισμό ώστε να αντέξεις αυτό το δεδομένο! Δεν γίνεται ξεχειλίζει και ο φεμινισμός από μέσα σου. Όταν την πληρώνει η διπλανή στην ουσία την πληρώνουμε όλες
Δεν θεωρώ ότι όσες/όσοι μπλέκουν με δεσμευμένο/παντρεμένο βρίσκονται σε δύσκολη περίοδο της ζωής τους. Καποιες, ναι, αλλα δεν έχουμε όλοι το ίδιο σύστημα αξιών. Εγώ κρίνω κατά περίπτωση, δεν μπορω να τσουβαλιάζω περιπτώσεις, είτε θετικά είτε αρνητικά.
Ακριβώς!Ωραιο και αντικειμενικό σχόλιο!
Και εγώ το ίδιο πίστευα, αλλά με την απάντηση της Λένας το είδα λίγο διαφορετικά: Η απάντηση επικεντρώνεται στην άνιση εξουσία των φύλων και με αυτήν την λογική μπορώ να τα βάλω όλα στο ίδιο τσουβάλι. Να αμφισβητήσω κατά πόσο είναι δυνατόν μια γυναίκα να επιλέγει όντως ελεύθερα να είναι με παντρεμένο, όσο συνειδητοποιημένη και να είναι, δεδομένου ότι είναι και αυτή θύμα κάποιων πατριαρχικών πρακτικών.
Η πρώτη και η τρίτη παράγραφος με ξένισαν. Δηλαδή είναι δεδομένο ότι όποια μπλέξει με παντρεμένο μπλέκει γιατί πιστεύει σε φούμαρα; Κι αν κάνει το κέφι της κάνει “τάχα” το κέφι της; Συγγνώμη βρε Λένα, αλλά όντως υπάρχουν γυναίκες που μπορεί να φλερτάρουν ή να κάνουν σεξ με παντρεμένο επειδή τους γυάλισε, χωρίς να περιμένουν σχέσεις και υποσχέσεις. Κάνουν όντως το κέφι τους. Το γιατί επιλέγουν παντρεμένους ή δεσμευμένους ακόμη και για ένα one night stand αν γίνεται ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ πιστεύω ότι κρύβει άλλα αίτια από πίσω. Έχω μια φίλη η οποία όντως για κάποιον λόγο πάντα μπλέκει με δεσμευμένους. Προσωπικά… Διαβάστε περισσότερα »
Μαρία… και η συνομιλία σου τότε τόσα ήξερε τόσα έλεγε. Λες και υπάρχει πρόβλημα να χωρίσεις ανύπανδρο και θες παντρεμένο για ασφάλεια χωρισμού… προβλήματα έχουν όλες όσες εν γνώση τους τα φτιάχνουν με παντρεμένο τελικά…
κι εσυ υπεθεσες οτι σου λεει αληθεια….
δεν σκεφτηκες οτι απλα κανει οτι υποστηριζει την επιλογη της για να μην την λυπασαι και να πιστεψεις οτι περναει καλα;; κι αν δεν την πρηξει, αλλα θελει κι αλλο, τι κανει; καθεται μονη και κλαιει που τον εχει μονο οταν εκεινος εχει κενα, μαλλον..
Φυσικά και φέρεις ευθύνη αν τη πέφτεις και μάλιστα συστηματικά οπως λες σε παντρεμένους άντρες (σε πληθυντικό αριθμό κιόλας)! Φέρεις ακέραιη την ευθύνη του εαυτού σου, την ευθύνη για τις πράξεις σου. Ξέρεις πού μπλέκεις, άρα δεν σου φταίει κάποιος άλλος όταν απογοητευεσαι στο τέλος. Αυτή είναι η ευθύνη σου, όμως και αυτή η ευθύνη μεταβάλλεται ανάλογα με τη κοινωνική/οικονομική σου θέση, την ηλικία σου, την ιεραρχική σχέση που ίσως υπάρχει με τον παντρεμένο, και άλλους παράγοντες. Άλλη ευθύνη των πράξεών της έχει μια 17χρονη που την αποπλανεί ουσιαστικά ένας 40αρης παντρεμένος, άλλη ευθύνη έχει μια 40αρα δικηγόρος που τα… Διαβάστε περισσότερα »
Σύμφωνα με την κοινή αντίληψη αν το τρίτο πρόσωπο είναι γυναίκα φταίει που μπήκε μέσα σε ένα γάμο και φταίει και η γυναίκα που δεν κατάφερε να κρατήσει το γάμο της. Αν είναι άντρας φταίει η ανήθικη γυναίκα που δεν σεβάστηκε τον άντρα της (το τρίτο πρόσωπο, ε άντρας είναι, τι να έκανε).
Στην πραγματικότητα η ευθύνη του τρίτου προσώπου δεν είναι το να “χαλάσει” ένα γάμο ή μία σχέση, επειδή απλά δεν έχει τόση δύναμη.
Η ευθύνη του περιορίζεται στο ότι συμμετέχει παθητικά σε μία εξαπάτηση.
Εδώ φταίμε που μας έδιωξε ο Μέγιστος Κομπλεξικός Μισογύνης από τον Παράδεισο, από μία γυναίκα ήρθαν στον κόσμο όλα τα δεινά κοκ, εμετούλης.
Επειδή ο άλλος ήταν μπούλης και ότι του δίνανε έτρωγε, για να ακούνε ακόμα οι γυναίκες “μου τον πάχυνες/ αδυνάτησες”.
Χ ris, δεν το ξέρεις? Και για την τεμπελιά στα οικιακά εμείς φταίμε, τους κάνουμε υποδείξεις και τους καπελωνουμε.
Εγώ συμφωνώ και την Anna και με την Xris. Το τρίτο πρόσωπο-γυναίκα έχει ευθύνη γιατί συμμετέχει παθητικά σε μια εξαπάτηση, δεν μπορεί να της καταλογιστεί αυτή η ευθύνη γιατί στην πατριαρχια είναι θύμα αυτής της εξαπάτησης και η ίδια.
…Για “ποινή” λοιπόν θα έβαζα μερικές ώρες ψυχοθεραπεία…
νομιζω οτι εχουμε ξεπερασει σαν κοινωνια το οτι ο ανδρας δεν φταιει σε ενα κερατο… στην ευθυνη της παθητικης εξαπατησης, συμφωνω..
Είχε προκύψει κάποτε να βγαίνω με τύπο που είχε σχέση, χωρίς φυσικά να το ξέρω. Ευτυχώς το έμαθα πολύ νωρίς (στο 3ο ραντεβού), πριν προχωρήσουμε παραπέρα και πριν δεθώ και είχα καταλήξει ότι δεν θέλω να είμαι η 2η επιλογή, η καβάτζα και το κλεμένο ραντεβού όταν βρει χρόνο. Νομίζω είναι θέμα αυτοσεβασμού να είσαι η πρώτη επιλογή κάποιου!
Είναι θέμα αυτοσεβασμού και αυτήν ακριβώς την στήριξη χρειάζονται οι φίλες που μας λένε ότι κάνουν τέτοιες σχέσεις. Δεν θα έλεγα ότι έχει να κάνει με τις αξίες τους σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους αλλά με την άποψη που έχουν για τον εαυτό τους και τι μέλλον σκέφτονται για τον εαυτό τους.
Στην μόνη περίπτωση που φέρει ευθύνη το τρίτο πρόσωπο είναι αν έχει κάποια σχέση με την απατημενη σύζυγο.Υπαρχει τεράστια διαφορά να με απατήσει ο άντρας μου με την κολλητή, αδερφή, ξαδέρφη μου και άλλο με μία που δεν την ξέρω η δεν έχουμε συγγενική/φιλική σχέση.
Δηλαδή μόνο αν ξέρεις κάποιον προσωπικά έχει νόημα το να μη συμβάλλεις στο να πληγωθεί/ απατηθεί?
Sister of mercy ο παντρεμένος/η είναι υπεύθυνος στο να μην πληγώσει την σχέση του.παντα θα βρεθεί τρόπος να φταίει λιγότερο ο πραγματικός “θύτης”.
Ε ναι, κάπως έτσι. Πώς να το κάνουμε, δεν γίνεται να έχουμε την προσδοκία άτομα που δεν μας είναι τίποτα, που ούτε που μας έχουν δει, να παίρνουν αποφάσεις για τη ζωή τους με βάση το αν εμείς θα πληγωθούμε. Εκτός αν πιστεύεις ότι ένα τρίτο πρόσωπο κάνει σχέση με παντρεμένο μόνο και μόνο για να πληγώσει τον/την σύζυγο. Εγώ δεν το πιστεύω. Για κάποιους λόγους μπλέκουν σε τέτοιες σχέσεις τα τρίτα πρόσωπα. Αυτό που πληγώνει στο κέρατο είναι η προδοσία, η ταπείνωση και ματαίωση. Ο άσχετος άνθρωπος όμως δε σε προδίδει, αυτός που έχεις σχέση μαζί του και μοιράζεστε… Διαβάστε περισσότερα »
Ελπίζω αυτό να μην το πιστεύεις για μορφές εξαπάτησης και σε άλλους τομείς της ζωής εκτός από το κέρατο.
Tropique, το σχόλιό σου είναι απάντηση στο σχόλιο της Sabrina η στο δικό μου?
Προφανώς στη Sabrina.
Οκ, γιατί κάπου χάθηκα για λίγο.
αυτά που προσπαθούμε να πούμε συχνά παρερμηνεύονται γιατί κάποιος απομονώνει μια φράση, χωρίς να σκεφτεί το συνολικό σκεπτικό που διέπει το κείμενο. Σ’ αυτό το χώρο, που νιώθουμε οικεία, προσπαθούμε να ξεμπλοκάρουμε λίγο από τα πλαίσια με τα οποία μεγαλώσαμε και ανατραφήκαμε, να δούμε μια άλλη οπτική, να κατανοήσουμε τις ζωές και τις συμπεριφορές άλλων γυναικών. Δε δίνουμε συγχωροχάρτι σε κανένα, ο καθένας και η καθεμιά είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους, άρα και για τις κακοποιητικές σχέσεις που κάνει. Πέρα όμως απ’ αυτό το εύκολο και απλουστευτικό (φταις, γιατί δε φεύγεις; τι περιμένεις από ένα παντρεμένο; ), ας αφουγκραστούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Τι σύμπτωση που ξαφνικά διακρίνουμε “τάσεις” γύρω μας. Όπως λέμε φέτος το φθινόπωρο θα φορεθεί το κίτρινο.
Μόνο που αυτές οι “τάσεις” υπάρχουν απο καταβολής κόσμου. Απλώς ξαφνικά μας αφορούν.
Η κότα έκανε λοιπόν το αυγό ή το αβγο την κότα;
τωρα αυτο με τους καλους ανδρες φιλους, και τις κακες γυναικες φιλες, να το κοιταξεις… μου θυμιζει αυτο που λενε μερικες οτι εχουν μονο ανδρες φιλους γιατι οι γυναικες τις ζηλευουν. και ειναι κρυμμενος μισογυνισμος..
κι εγω ειχα φιλες που στο παρελθον εφτασαν να απατησουν για καποιον λογο τον ανδρα τους και τις στηριξα στην επιλογη τους, τι ειναι αυτο που λες;