Είμαι 34 και τώρα που κάπως τελείωσε η καραντίνα και επιστρέφουμε σιγά σιγά στην καθημερινότητά μας γίνονται πολλοί γάμοι στο περιβάλλον μου.Δεν έχω σχέση τα τελευταία τρία χρόνια και νιώθω ένα κόμπο στον λαιμό.Δεν το λέω από ζήλια ,χαίρομαι για όλους ,το θέμα είμαι εγώ η ίδια. Αναγνωρίζω πλέον τι ψάχνω σε έναν άντρα ,έχω σπαταλήσει πολλά χρόνια με ανθρώπους που ούτε για φίλοι μου δεν κάνουν όπως λες και εσύ. Μετανιώνω που δεν μπορούσα να δω νωρίτερα αυτά τα γαμ***να σημάδια ότι κάποιος δεν κάνει και επέμενα να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα.Η ανεχόμουν αδιαφορίες η κακοποίηση δικαιολογώντας τους στον ίδιο μου τον εαυτό. Τώρα που άνοιξαν τα ματάκια μου όμως είμαι 34 και όχι 24 οπότε η πισίνα με τους υποψήφιους έχει στερέψει.Νιώθω καλά με εμένα πολύ καλά γιατί πλέον μπορώ να δω καθαρά.Οτι δεν αναγνωριζα πριν έβαζα κάτω από το χαλί πλέον το αποφεύγω. Απλά θα ήθελα μια ζεστή αγκαλιά να μοιραστώ την ζωή μου και κάποιες νύχτες όσο ικανοποιημένη και να είμαι από την ζωή μου νιώθω ένα αγκάθι .νιώθω μοναξιά και να κατακλύζομαι από ερωτική επιθυμία , λίμπιντο αν το λέω καλα και αυτό το κενό δεν αναπληρώνεται από κάτι άλλο.Ελπιζω να βρω αυτό που μου αξίζει..τι λες;έχεις κάτι να μου προτείνεις;
Το καλύτερο που έχων να προτείνω, είναι ο ψυχολόγος. Όχι επειδή έχεις κάνει λάθος, αλλά για να αποδεχτείς την ζωή σου όπως έχει κυλήσει. Ανέχτηκες και παρέβλεψες επειδή έτσι είμαστε όλες, επειδή έτσι μεγαλώσαμε όλες, όχι επειδή εσύ είσαι πιο αδύναμη ή πιο ευάλωτη ή επειδή ήταν κάτι μπροστά στα μάτια σου και δεν το είδες. Χρειάζεται τεράστιος κόπος και τεράστια προσπάθεια για να αφαιρέσεις αυτά που έχεις μάθει. Πονάει, και ο πόνος μετά την διαδικασία δεν φεύγει, γίνεται διαφορετικός.
Δεν ξέρω αν υπάρχει άντρας που μπορεί να καλύψει ένα υπαρξιακό κενό, αν μιλάμε για κάτι τέτοιο. Το ταίριασμα είναι πολύ δύσκολο και εκτός από αυτογνωσία, χρειάζεται κα τύχη. Όπως λές, είσαι 34, και συνεχίζω, είσαι 34 και όχι 44 ή 54 ή 64 ή 74 ή 84. Στα 84 θα σου έλεγα ότι μάλλον ήρθε η ώρα του απολογισμού, τώρα όμως είσαι στην αρχή, όσο και αν δεν το καταλαβαίνεις, πρέπει να με εμπιστευτείς. Ζεις μια χρυσή δεκαετία, και προσπάθησε να μην την χάσεις νιώθοντας γριά, όσο κι αν σου το λένε από τότε που γεννήθηκες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Εγώ σε βρίσκω μια χαρά,σε τέλεια ηλικία,συνειδητοποιημένη και σε φάση:εγώ διαλέγω τώρα!! Άνοιξε τον κύκλο σου,τις παρέες σου,βρες καινούριες δραστηριότητες και αναπόφευκτα θα γνωρίσεις καινούριους ανθρώπους.Αυτή τη φορά θα κρατήσεις κοντά σου εκείνους που αξίζουν!Όλα θα πάνε καλά,θα δεις!Δες το σαν μήνυμα από τον μελλοντικό σου εαυτό+10 χρόνια.
Συμφωνώ απόλυτα!και κάνε μακρινά ταξίδια τώρα που μπορείς! Ακόμα κ μόνη με γκρουπ…εγώ μετάνιωσα που δε τα έκανα νωρίτερα!
Σε καταλαβαίνω γιατί τα έχω περάσει και με το παραπάνω. Μόνο μη μετανιώνεις για το παρελθόν, γιατί οι λάθος άνθρωποι που λες, σου έμαθαν πολλά και κυρίως σου έμαθαν να γνωρίζεις στο σήμερα ποια είσαι και τι θέλεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την εμπειρία. Σχετικά με την έλλειψη του ας πούμε ιδανικού συντρόφου έχω να σου πω ότι εχθές το βράδυ καθόμουν στη μικρή βεράντα του σπιτιού μου. Έσκαγα από τη ζέστη και την ανία και είχα μια αίσθηση μεταξύ νεύρων και θέλω να κλάψω. Και ξέρεις τι συνειδητοποίησα; Ότι θα ήμουν ευτυχισμένη αν ήμουν λεπτή με γκόμενο….. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Και στα 47 συνειδητοποιείς ότι τελικά η πισίνα δεν είναι τίποτα άλλο από μια γούρνα γεμάτη τσισάκια κι αράζεις στην ξαπλώστρα με το μοχίτο στο χέρι και χαζεύεις τους ανίδεους λουόμενους χαμογελώντας σαρδόνια κι απολαμβάνοντας τον ήλιο που σου ζεσταίνει την ψυχή ☺️
Εγώ έχω κάτι να σου προτείνω, αν δεν το κάνεις ήδη. Κοίτα μικρότερους. Είναι πολύ πιθανότερο να μην έχουν μόνιμη σχέση και ίσως επίσης έχουν καλύτερες προοπτικές βελτίωσης αν δεχτούμε ότι δεν είναι ήδη συνειδητά φεμινιστες (δεδομένου ότι θέλεις κάτι τέτοιο πάντα). Ξέρω πως ακούγεται αυτό που λέω, δεν είναι πρότζεκτ οι άνθρωποι κλπ κλπ, αλλά εγώ έχω αποδεχτεί ότι η πιθανότητα να βρω έναν σινγκλ άντρα στα 30 όπως εγώ ή 30 πλας, αν θελήσω να κάνω σχέση τέλος πάντων, που να είναι όπως τον θέλω εμφανισιακά και πνευματικά και να είναι και φεμινιστης είναι ελάχιστες. Όσους ξέρω έτσι… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς! Με μικρότερους χρόνια τώρα.
Μια χαρά είναι , μη σου πω και πιο ωραία. Εκτός αν έχεις αγχωθεί με το ζήτημα γάμος-παιδί άμεσα , που δεν το θίγεις βέβαια.
Εγώ στους μικρότερους άντρες συνάντησα ένα ακόμη πιο σκληρό πρόσωπο της πατριαρχίας. Τους προσέγγισα με αυθεντικό ενδιαφέρον σε dating apps, χωρίς να επιδιώκω σχέση. Είχα την (ψευδ)αίσθηση ότι θα έχουν πιο φρέσκες ιδέες. Αυτοί που γνώρισα τελικά είχαν απαξιωτικές αντιλήψεις για τις μεγαλύτερες γυναίκες. (Είσαι μεγαλύτερη, δεν έχεις επιλογές, δε μετράς, πρέπει να είσαι ευγνώμων που θα σου δώσω το Γιακουμή μου). Και προφανώς και για όλες τις γυναίκες τις οποίες και αντιμετώπιζαν ως τρόπαια, μηχανές αναπαραγωγης ή χρηστικά αντικέιμενα. Εννοείται ότι οταν ασχολείσαι και με μικρότερους δινεις στον εαυτό σου περισσότερες επιλογες. Και να τους βάζεις στο παιχνίδι. Απλά… Διαβάστε περισσότερα »
Mastiha, έχεις δίκιο παίζει πάρα πολύ κι αυτό που λες. Αλλά έχω την (ψευδ;)αίσθηση ότι οι τόσο προβληματικοι φαίνονται συνήθως από την αρχή. Ή απλά είμαι τυχερή τι να πω. Οπότε εστιάζεις σε αυτούς που δεν δίνουν τέτοια red flags, σαν αυτά που περιγράφεις, όπως κάνεις και με τους 30+ βέβαια. Γιατί και σε αυτούς παίζει ηλικιακος ρατσισμός, να νομίζουν ότι τους θες για γάμο, ότι είσαι απελπισμένη, να θεωρούν δεδομένο ότι θες σχέση μαζί τους και άλλα ωραία. Γενικώς, δεν σωζόμαστε η πατριαρχια υπάρχει παντού και είναι το ντε φάκτο. Αλλά πάντα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, οπότε για αυτό της… Διαβάστε περισσότερα »
Στα 43 ειναι τιγκα στα φυκια, κι αν εχει μεινει κανα ψαρι ειναι απο αυτα του μεγαλου βαθους, που σκιαζεσαι να τα κοιταξεις γιατι ειναι the stuff of nightmares.
Μα εντελώς έτσι!
εγώ θα πρότεινα lovense lush 3 πάντως σε συνδιασμό με κάποιο rabbit ίσως. Η πισίνα δεν στερεύει εν τω μεταξύ. Ανακυκλώνεται με τους χωρισμένους
Δεν είμαστε όλες ίδιες. Το αγόρασα με μεγάλη προσδοκία. Ήταν τόσο λέιμ η αίσθηση για μένα, που έβαλα τα γέλια με τον εαυτό μου που περίμενα κάτι το διαφορετικό σύμφωνα με τις περιγραφές…
Δηλαδή συγγνώμη, βρε κορίτσια, θέλετε να μας πείτε ότι στα 39 και στα 43 αντίστοιχα μια γυναίκα έχει “ξοφλήσει”? Αυτό θα λεγατε αν η γραφουσα αντί για 34 έλεγε 39 ή 43?
Ανεξαρτητα από 24, 34,44,54 είναι όπως το βλέπει η κάθε γυναίκα και πως νιώθει στη κάθε φάση της ζωής της.
Σόρρυ, αλλά ακόμα και για χιούμορ δεν το βρήκα εύστοχο.
Ναι. Φτάνει μια ηλικία, καλότυχα, που μια γυναίκα συνειδητοποιεί πως έχει «ξοφλήσει»… έχει ξοφλήσει με όλους αυτούς που της γάνωσαν τον εγκέφαλο ότι πρέπει να τσαλαβουτάει στ’απονερα για να πιάσει κι αυτή ένα ψαράκι, μίζερο και κακόμοιρο, μόνο και μόνο για να μην την πούνε «ξοφλημένη»… μόνο και μόνο για «να πέσει σ’αντρός πλάτη» όπως έλεγε η γιαγιά μου… εγώ ναι, έχω «ξοφλήσει» με όλους κι όλες αυτές… κι αν νομίζεις ότι είναι κατάντια να σου ζεσταίνει ο ήλιος την ψυχή και να μην έχεις ανάγκη κανέναν «κολιό» για να το καταφέρει, τότε σα να «χρωστάς» πολλά ακόμα στον εαυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Έλεος πια με την ηλικία των 30, το έχουν αναγάγει σε ζήτημα υψίστης σημασίας! Πρέπει σωνει και ντε να έχεις παντρευτεί, να έχεις κάνει τουλάχιστον 2 παιδιά(για να μη νιώθει μοναξιά το ένα) και να έχεις φτιάξει το σπιτικό σου, διαφορετικά θεωρείσαι Ματίνα Μανταρινάκη δηλ γεροντοκόρη. Μην αφήνεις κανέναν να σε επηρρεάσει για το τί θα κάνεις με τη ζωή σου, δεν είσαι αποτυχημένη επειδή δεν έχεις σχέση…
“Ζεις μια χρυσή δεκαετία, και προσπάθησε να μην την χάσεις νιώθοντας γριά, όσο κι αν σου
το λένε από τότε που γεννήθηκες”
Πες τα ρε Λένα. Μας μάθανε να νιώθουμε γριές από τα 30 δλδ μόλις νιώθουμε ώριμες συναισθηματικά και αποφασισμένες. Το κακό είναι ότι το ενστερνιστήκαμε κιόλας και δύκολα το βγάζουμε από μέσα μας. Αλλά που θα πάει θα αλλάξει.
Κι εγώ την πάτησα άσχημα λίγες μέρες πριν κλείσω τα 30 το προηγούμενο Σκ, λες και ξαφνικά θα γινόμουν κολοκύθα και ότι ‘σίτεψα’. Εν τω μεταξύ, ενώ δεν έχω τον ίδιο τρόπο σκέψης όταν αφορά άλλους ανθρώπους, με τον εαυτό μου τελικά πιο δύσκολα το διαχειρίζομαι.
Πόσο όμοια συναισθήματα νιώθουμε οι περισσότερες κάποια στιγμή της ζωής μας που τυγχάνει να είμαστε ελεύθερες για πολύ και έχουμε περάσει τα 30. Πάντα έλεγα στον εαυτό μου και στις φίλες μου όταν κάναμε τέτοιες σκέψεις: Φαντάσου να ξυπνούσες αύριο 70 ετών, πόσο θα στεναχωριοσουν που άφησες τόσο ωραία χρόνια γεμάτα νιάτα και ομορφιά να περάσουν έτσι χωρίς να τα ευχαριστηθείς στο έπακρο? Κάπως με παρηγορούσε αυτό, αν και όχι πάντα. Έστω να προσπαθήσεις να μην ξοδεύεσαι εντελώς στις σκέψεις αυτές, προσπάθησε πρώτα να κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν, και προπάντων νέες γνωριμίες και παρέες που θα σε κάνουν να… Διαβάστε περισσότερα »