Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν έχω προλάβει να θρηνήσω τον πατέρα μου γιατί σκέφτομαι συνέχεια τη μητέρα μου

Πώς να διαχειριστώ την στεναχώρια;

Καλησπέρα Λένα και ομάδα. Είμαι μια γυναίκα 45 χρ παντρεμένη με παιδί. Πρόσφατα έχασα τον αγαπημένο πατέρα μετά από πολύμηνη ταλαιπωρία με νοσοκομεία και νοσηλευτές κατ οίκον. Παράλληλα φροντίζαμε με τον αδερφό μου και τη μητέρα μας σε πολύ προχωρημένη άνοια. Ζήσαμε τραυματικές καταστάσεις τις οποίες ακόμα αδυνατώ να ξεπεράσω. Πήρα τη μαμά σπίτι μαζί μας μετά το θάνατο του μπαμπά για ενάμιση μήνα αλλά η κατάσταση ξέφυγε εκτός ελέγχου λόγω του προχωρημένου της ηλικίας μα κυρίως της άνοιας και αποφασίσαμε να μπει σε κοντινό μας και πάρα πολύ καλό οίκο ευγηρίας, μιας και δεν υπήρχε άλλη λύση. Δυστυχώς, είχε τελικά μεγάλη λίστα αναμονής και μέχρι να την πάρουν την βάλαμε σε έναν άλλον προσωρινά. Δεν έχω προλάβει να θρηνήσω τον πατέρα μου γιατί σκέφτομαι συνέχεια τη μητέρα μου. Δεν περνάει καλά εκεί, δεν τρώει, έχει επιδεινωθεί η υγεία της… Έψαξα κι αλλού αλλά είναι ελάχιστα καλύτερα από κει που είναι τώρα ή είναι πανάκριβοι. Δεν κοιμάμαι τα βράδια. Στεναχωριέμαι βουβά γιατί δεν θέλω να με βλέπουν χάλια ο άντρας και το παιδί μου, με στοιχειώνει η αδυνατισμένη της εικόνα κι ενώ πάω κάθε μέρα και της δίνω χυμούς, φαγάκι, συνήθως είναι μάταιο. Δεν μπορώ να διαχειριστώ τη στεναχώρια μου προς το παρόν. Κάνω μόνο υπομονή μέχρι να την δεχτούν στο άλλο. Αν γίνει ποτέ αυτό… Λένα. Τι θα έκανες στη θέση μου? Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων. Συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο.

Δυστυχισμένη_λογίστρια

Αν ένιωθα ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ τη στενοχώρια μου, θα πήγαινα αμέσως σε ψυχολόγο. Το άλλο που δεν θα έκανα, είναι να υποφέρω βουβά. Δεν είναι ούτε καλό για σένα, ούτε για τον άντρα σου και το παιδί σου να υποφέρεις βουβά. Δεν τους προστατεύεις, αντιθέτως χτίζεις ένα τείχος ανάμεσα σας. Μίλησε για όσα αισθάνεσαι στον άντρα σου, δεν παντρευτήκατε για να μοιράζεστε το σπίτι, αλλά για να μοιραστείτε τις ζωές σας. Μίλησε και στο παιδί σου, ανάλογα με την ηλικία του μπορείς να του εξηγήσεις τι συμβαίνει στη μαμά και είναι στενοχωρημένη, αλλιώς είναι πιθανό να νομίζει ότι φταίει εκείνο για την διάθεση σου. Μην θεωρείς ότι είναι δυνατόν να κρύψεις αυτό που νιώθεις από τους ανθρώπους που ζουν μαζί σου στο ίδιο σπίτι, και αν όντως το έχεις καταφέρει, δεν είναι κατόρθωμα, είναι μεγάλο πρόβλημα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

42 points
Upvote Downvote

30
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
9 Θέματα σχολίων
21 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
18 Συντάκτες σχολίων
Flying Grandmano_rootsΕντελβάιςΦούστα ΚλαρωτήMitsi Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ως παιδί θέλω να σε ευχαριστήσω που δεν κράτησες τη μαμά σου μαζί σας. Η δική μου μητέρα επέλεξε να φροντίσει την αδερφή της, που δεν είχε άνοια αλλά εγκεφαλικό, στο σπίτι, επειδή δεν διανοούνταν να την εγκαταλείψει. Την καταλαβαίνω, δεν υπήρχαν και πολλές επιλογές αλλά δεν εξετάστηκε καμία. Ουσιαστικά έχασα τη μαμά μου στα 16 μου. Ως παιδί μητέρας με περιπλεγμένο πένθος, με πένθος που δεν κατάφερε να διαχειριστεί, θέλω να σου πω ότι μου κόστισε πολύ. Ήταν βασανιστικό για μένα να βλέπω τη μητέρα μου να βασανίζεται και να μην μπορώ να τη βοηθήσω. Ήταν βασανιστικά τα ανεξέλεγκτα… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ναι, να πω βέβαια ότι το ιδανικό είναι να μπορούμε να φροντίζουμε κατ’οίκον τα αγαπημένα μας πρόσωπα, κρατώντας ισορροπίες, έχοντας επίγνωση ότι για κάποιο διάστημα θα ξεβολευτούμε και θα κουραστούμε. Παίζει ρόλο όμως μέχρι και η διαρρύθμιση του σπιτιού σ’αυτό, δηλαδή πρακτικά πράγματα. Χρειάζεται ρεαλισμό, που όταν είσαι συναισθηματικά φορτισμένος, τον χάνεις. Γι’αυτό είναι καλό να υπάρχει κάποιος που θα σου μιλάει ρεαλιστικά, χωρίς να αισθάνεσαι ότι έχει δικούς του λόγους να σου προτείνει ό,τι σου προτείνει. Αυτό που επικρατεί έντονα, τουλάχιστον στο δικό μου βίωμα, είναι ότι αν μπορείς να έχεις το αγαπημένο σου πρόσωπο στο σπίτι, το φροντίζεις… Διαβάστε περισσότερα »

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Συλλυπητήρια Δυστυχισμένη_λογίστρια. Λυπάμαι πολύ για την κατασταση που βιώνεις κι επειδή πάλεψα κι εγώ με το πένθος κρίνω κάπως υποχρέωση μου να σχολιάζω αντίστοιχες περιπτώσεις. Θεωρώ πως ο ειδικός είναι κάποιος που θα σε ανακουφίσει ή μάλλον θα σε κατευθύνει σε μία οδό ανακούφισης. Δεν μετάνιωσα ποτέ την επίσκεψή μου σε ειδικό μετά το μπλοκάρισμα του πένθους. Εγώ όταν μπλοκάρω και δυσκολεύομαι να διαχειριστώ συνθετες καταστάσεις και συναισθήματα ,θυμάμαι τη φράση: Όπως οι αεροσυνοδοί μας προτρέπουν πρώτα να βάλουμε οι μανούλες τη μάσκα οξυγόνου πρώτες και μετά τα παιδιά μας (ή σε αυτούς που εξαρτώνται από εμάς γενικά), έτσι και… Διαβάστε περισσότερα »

Bomba
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Όσον αφορά την μητέρα, δεν ξέρω πού έχετε απευθυνθεί, αλλά υπάρχουν οίκοι ευγηρίας με ειδικά για άνοια. Εχουν εξειδικευμένο προσωπικό για τέτοιους ασθενείς. Επίσης μην φοβάσαι κάτι που είναι λίγο πιο μακρυά απο την ακτίνα που κινείστε. Ας πηγαίνεις τις μισές φορές και ας έχει καθημερινά καλύτερη φροντίδα. Ψάξτε λίγο και τι χρήματα δίνουν τα ταμεία, ανάλογα με τα προβλήματα υγείας δικαιολογούν κάποια λεφτά για φροντίδα.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Σου στέλνω μια αγκαλιά. Καταλαβαίνω τί περνάς. Δεν είναι εύκολο να προσέχεις τον εαυτό σου, αυτό το ξέρει όποιος το έχει περάσει. Θα ήταν καλό να βρίσκεις μια ώρα την εβδομάδα για ψυχολογο, και κανα δυο ακόμη για έναν καφέ με κάποια φίλη, μακριά από ολα. Να τρως καλά και να κοιμάσαι. Να βάλετε βάρδιες με τον αδερφό σου ώστε να μην πηγαίνεις κάθε μέρα, αλλά μέρα παρα μέρα, να προλαβαίνεις να πάρεις μια ανάσα. Πίστεψέ με, θα δεις διαφορά. Όσο για το πένθος, ας μην κολλάμε σε αυτά που γίνονται συνήθως, αυτό το κουβαλάς μέσα σου, και θα το… Διαβάστε περισσότερα »

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το πένθος είναι η πιο οδυνηρή αλλά και η πιο φυσιολογική διεργασία στη ζωή του ανθρώπου. Στην εποχή μας είναι τόσο παρεξηγημένη και γίνεται δύσκολη(ένδειξη αδυναμίας,η ζωή συνεχίζεται,αλλά πράγματα που πρέπει να φροντίσουμε) αλλά πραγματικά μόνο κακό κάνουμε στον εαυτό μας οταν την καταπιέζουμε και δεν την αφήνουμε να ολοκληρωθεί. Και είναι μια διαδικασία συλλογική- πρέπει να μοιράζεται αλλιως μένει μέσα μας και μια μέρα θα γυρίσει να μας ζητήσει τα ρέστα.
Να ζητήσεις βοήθεια αν βλέπεις ότι δεν ξέρεις τι να κάνεις. Και να ξέρεις ότι θα έρθει μια μέρα που δε θα νιώθεις έτσι. Μέχρι τότε,σου εύχομαι καλή δύναμη.

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Αυτό το συναίσθημα του να βλέπεις τον άνθρωπό σου στον οίκο ευγηρίας, δεν είναι εύκολο. Ακόμα κι αν περνάει υπέροχα, έχεις ένα βάρος, ενοχές βασικά οι οποίες όταν εκλογικευτουν, θα δεις ότι στο τέλος είναι η καλύτερη επιλογή. Δε θα ξεχάσω τον παππού μου που είχε κι εκείνος άνοια, 1 χρόνο έμεινε σε έναν όμορφο ξενώνα για ηλικιωμένους, μόνο 1 φορά τον είδα εκεί γιατί στο μεταξύ είχα μετακομίσει σε άλλη πόλη, αλλά αυτή τη φορά δεν κατάφερα ούτε τα γυαλιά ηλίου μου να βγάλω, ούτε να αρθρωσω λέξη, ήμουν διαρκώς βουρκωμενη. Και δεν ήταν καν αγαπημένος μου παππούς. Και… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“Στεναχωριέμαι βουβά γιατί δεν θέλω να με βλέπουν χάλια ο άντρας και το παιδί μου,” Πιστεύω ότι ένας από τους λόγους που οι γυναίκες δεν μιλούν για τα αρνητικά τους συναισθήματα στον άντρα τους (πχ. θλίψη για κάτι που συνέβη με τους γονείς, θυμό για κάτι που συνέβη με ένα συνάδερφο, αγωνία για τα θέματα του παιδιού κτλ) είναι ότι επικρατεί γενικά η άποψη ότι μια καλή σύζυγος δεν πρέπει να κουράζει τον άντρα της με τα προβλήματα της, για να μην μπουχτισει αυτός στο τέλος και την χωρίσει: https://ampa.lifo.gr/zoi/mia-kali-syzygos-xerei-panta-ti-thesi-tis/#comments-section

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Έχεις καταντήσει πολύ κουραστική, με όλο το σεβασμό στον αγώνα που κάνεις.

μ_αρεσει_να_χορευω
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Πες τα ποντια ιντερνασιοναλ….

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Τα λέω αλλά να πω ότι σέβομαι και την Ελένη Λουκά. Κι εκείνη δίνει τον αγώνα της.

No bread, cake
Επισκέπτης
Συμμετέχων
No bread, cake

Με το που είδα να το λέει αυτό, ήμουν σίγουρη ότι θα πεις εσύ κάτι τέτοιο… και πάλι έτσι νομίζεις εσύ! Άντε στον άντρα της, στο παιδί της, τι πρόβλημα θα της δημιουργούσε η πατριαρχία στο να ξεσπάσει στο παιδί, ιδίως όταν ο άντρας δεν ασχολείται με παιδιά, παρά μόνο με τρύπες (κατ’ εσέ); Ή μήπως πιστεύεις ότι δεν την έχουν πάρει χαμπάρι, ιδίως ο σύζυγος; ΤΟΣΟ δύσκολο είναι το ενδεχόμενο ο καθένας να έχει τον δικό του τρόπο να εκφράζει τον πόνο του; Η δυστυχισμένη λογίστρια διάλεξε τον βουβό πόνο, η μαμά της Πόντιας ξεσπούσε. Πού έβγαλες εσύ συμπέρασμα… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Στο μεταξύ και η δική μου μάνα δεν ξεσπούσε επειδή της το επέτρεπε κάποιος, Ξεσπούσε επειδή από ένα σημείο και μετά, ο βουβός πόνος έβγαινε με κραυγές, που φαινομενικά δεν ήταν κραυγές πόνου, αλλά ήταν. Σ’αυτές τις περιπτώσεις δηλαδή, είναι ενοχλητικά ανώριμο να μιλάς για πατριαρχία, σεξισμό και λοιπά. Μπροστά στον ψυχικό πόνο, οι ιδεολογίες και ιδεοληψίες χαμηλώνουν λίγο το κεφάλι, σιωπούν. Βγάζουν τον σκασμό, πώς το λένε. Αν πας στο Δίστομο, δε θα ακούσεις να μιλάνε για φασίστες και για ναζιστές. Θ’ακούσεις να λένε για το πόσο κακό κάνει ο πόλεμος. Ο καθένας στις ιδιωτικές συζητήσεις του, μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

΄Δηλαδή από τα λίγα πράγματα που μπορούν να με κάνουν έξαλλη, είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς μας. Όποιοι κι αν είναι αυτοί, αγαπητοί μου.

Consciousness
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Συμφωνώ με Ποντια ιντερνάσιοναλ👍Και ήθελα να εστιασω σε αυτον τον βουβό πόνο, να σταματήσεις να στεναχωριεσαι μέσα σου βουβά, αλλά να το βγαλεις προς τα έξω, δείχνοντας το και κυρίως μιλώντας για αυτό με την οικογένεια σου, με συγγενείς, με φίλους, με αυτά τα άτομα που θεωρείς εσύ οτι πρεπει να το πεις. Οι δικοί σου δεν ξέρουν τι περνάς και στο βαθμο που το περνας. Μετά το οτι τα κρατας μέσα σου κάποια στιγμη θα ξεσπάσεις άθελά σου και δεν ειναι ωραίο να συσσωρεύεις τόσο πόνο εσωτερικά, γιατί σου βγαίνει σε ψυχοσωματικά. Πήγαινε σε εναν ψυχολόγο, συζήτησε το με… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

πόντια ιντερνάσιοναλ, γράφω αυτό την απάντηση σε εσένα, αν και θα ήθελα να την κοινοποιήσω σε όλους όσους έχουν εκφράσει παρόμοιες διαφωνίες σε αυτά που γράφω: Όταν γράφω ένα σχόλιο δεν γράφω όλα όσα θα ήθελα να πω για το θέμα. Πχ. στην συγκεκριμένη περίπτωση: και στενοχωριέμαι για όσα πέρασε η συγκεκριμένη γυναίκα, και θα ήθελα να της εκφράσω τα συλλυπητήρια μου, και την συγχαίρω για όσα έκανε και κάνει για τους γονείς της, και πιστεύω ότι πρέπει να επισκεφτεί ψυχολόγο, και πιστεύω ότι πρέπει να μιλήσει στην οικογένεια της για όσα νιώθει. Γιατί δεν τα γράφω όλα αυτά; Mα… Διαβάστε περισσότερα »

Μετά την καταιγίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Βρε κορίτσι μου, το έγραψα και στο χθεσινό σχόλιό σου πριν λίγο, το γράφω και εδώ :οι απαντήσεις σου θυμίζουν γραφικό κομμουνιστή, που με κάθε ευκαιρία θα πετάξει τα τσιτάτα του. Δεν είναι απαραίτητο να γράψεις παρηγορητικα σχόλια. Μη χρησιμοποιείς τις ιστορίες των ανθρώπων τόσο πεζά, είναι σαν να κάνεις προπαγάνδα. Δείχνεις μια εικόνα ανθρώπου χωρίς ενσυναισθηση. Σίγουρα υπάρχει δίκιο σε αυτά που γράφεις. Ο κόσμος μας έχει πολύ δρόμο ακόμη στα θέματα φεμινισμού. Ο στόχος μας όμως δεν είναι να ανοίξουμε πόλεμο με το αντίθετο φύλο. Και φυσικά, όσους εκπροσώπους του τους έχουμε εδώ μέσα, εφόσον δείχνουν ότι συμμεριζονται… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Δεν είμαι πολεμια με το αντίθετο φύλο, είμαι πολεμια με τους υποστηρικτές της πατριαρχιας σε όποιο φύλο και αν ανήκουν. Για τα υπόλοιπα σε παραπέμπω στο παραπάνω μου σχόλιο. ΥΓ. Εγώ δεν βρίσκω γραφικούς τους κομμουνιστές, βρίσκω γραφικούς όσους πιστεύουν ότι υπάρχει περίπτωση να καλυτερέψει η ζωή τους, σε ένα κόσμο που κουμάντο κάνουν οι δισεκατομμυριούχοι.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Φωτεινή συγνώμη για την παρέμβαση, αλλά θα ήθελα να σου πω να διαβάζεις τα σχόλια όταν έχεις χρόνο, δεν γράφουν όλα τα ίδια. Θα σε βοηθήσει να αναθεωρήσεις αρκετά πράγματα και να δεις πως κάπως έχουν προχωρήσει αυτά που σε απασχολούν.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Όταν λες “κάπως έχουν προχωρήσει αυτά που σε απασχολούν” εννοείς, φαντάζομαι, ότι η ελληνική κοινωνία είναι πιο φεμινιστική απ’ όσο νομίζω. Θα γίνω πολύ ευτυχισμένη αν διαπιστώσω ότι έχω άδικο, αλλά δυστυχώς… Ξέρεις τι κάνω κάποιες φορές; Μπαίνω στο σάιτ https://www.alexa.com/topsites/countries που δείχνει τα πιο δημοφιλή σάιτ σε κάθε χώρα. Δες πια είναι τα πιο δημοφιλή σάιτ στην Ελλάδα, μπες και διάβασε και τα σχόλια που των αναγνωστών σε διάφορα θέματα και θα καταλάβεις γιατί είμαι στενοχωρημένη.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Φωτεινή καταλαβαίνω γιατί στεναχωριέσαι (και δεν υποστηρίζω πως έχεις άδικο), όπως καταλαβαίνω πως κι εδώ έχεις δεχτεί πολλές άδικες επιθέσεις, κάθε τρεις και λίγο κάποιος σου λέει ότι είσαι πολύ μικρή (λες κι αυτό είναι κακό ξέρω γω) ή πως είσαι τρολ. Όμως αδικείς τον εαυτό σου, ανατροφοδοτείς τη στεναχώρια σου διαβάζοντας τέτοια σχόλια και μη διαβάζοντας τα σχόλια στο α,μπα. Εδώ τουλάχιστον είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που πιστεύουμε τα ίδια πράγματα με εσένα, έχουμε φάει το σεξισμό με το κουτάλι και υποστηρίζουμε το φεμινισμό. Όμως, για παράδειγμα, πολλές από εμάς ζούμε με άντρες που καμία σχέση δεν έχουν με… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Είναι ελάχιστες οι ερωτήσεις στις οποίες δεν σχολιάζεις. Όντως, αν διαβάσει κανείς όλες τις ερωτήσεις στις οποίες έχεις σχολιάσει, θα δει ότι αυτό που δεν έχει ειπωθεί ούτε από τη Λένα, ούτε από άλλο σχολιαστή, αλλά μόνο από εσένα, είναι πάντα μια εστίαση “στο πατριαρχικό αίτιο”. Το ότι σ’ένα γυναικείο-φεμινιστικό σάιτ, είσαι η μοναδική που συστηματικά προβάλλει το πατριαρχικό αίτιο με οποιαδήποτε αφορμή, φέρνοντας παραδείγματα που δεν είναι αντιπροσωπευτικά της σημερινής κοινωνίας, δεν θα έκανε κάποιον να διακρίνει μια εμμονή; Αν μου επιτρέπεις, τι άλλο σου προκαλεί αντίστοιχα το ενδιαφέρον, όσο το να εντοπίζεις το πατριαρχικό αίτιο και να μιλάς… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Ένας άλλος λόγος που, και στο σάιτ της Lifo, τα περισσότερα σχόλια μου αφορούν το γυναικείο ζήτημα είναι ότι έχω σκεφτεί πολύ γι αυτό το θέμα και έτσι έχω άποψη. Και η οικονομική κρίση πχ. με απασχολεί αλλά δεν πιστεύω ότι ένα σχόλιο μου σε ένα αντίστοιχο άρθρο θα προσέφερε κάτι στους αναγνώστες, γιατί δεν έχω μελετήσει το ζήτημα για να έχω ισχυρή άποψη. ΥΓ Οκ, δεκτή η συγνώμη.🙂

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Χμ…αν δεν διαβάζεις τα σχόλια πώς ξερεις ότι λένε όλοι το ίδιο και ότι αυτό που θα πεις λες με τόση βεβαιότητα ότι δεν το έχει πει κανείς; Λέω εγώ τώρα….

Chublis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εχθές μερικοί συνσχολιαστές με φάγανε επειδή είπα οτι με προσβάλει ο τρόπος που παρουσιάζεις τους άντρες σαν σύνολο, σήμερα πραγματικά προσβάλεις και ανθρώπους με προσωπικό πόνο με τον τόπου που παρουσιάζεις τις απόψεις σου.

Έχω τόσα ακόμη να σου πω αλλα επειδή έχω αντιληφθεί οτι πιθανών σου φτιάχνει την ημέρα το να προβοκάρεις και να περιμένειςτα μηνύματα κάτω απο τα ποστ σου, θα εφαρμόσω αυτό που μου έμαθε το ίντερνετ εδώ και μερικά χρόνια, “Don’t feed the troll” απο εμένα ήταν το τελευατίο σχόλιο σε ποστάρισμά σου.

Chublis out.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Chublis, εφόσον πιστεύεις ότι είμαι τρολ και μάλιστα τόσο αναίσθητο τρολ που προσβάλω ανθρώπους με προσωπικό πόνο, μην μου ξαναμιλήσεις. Μάλιστα ,σου λέω ειλικρινά ότι αυτή σου η δήλωση με ανακούφισε γιατί έχω δει από το προφίλ σου ότι η πλειοψηφία των σχολίων σου στο σάιτ είναι επιθέσεις σε εμένα και αυτό με έχει ανησυχήσει λίγο. Αντίο λοιπόν.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αγαπητή Φωτεινή, πραγματικά χωρίς καμία εμπάθεια και κακή πρόθεση το σχόλιό μου. Μου φαίνεται ότι εχεις την ορμή του νεοφώτιστου – με όσα καλά και όσα κακά έχει αυτό. Υπάρχει για όλα ο κατάλληλος χρόνος και ο κατάλληλος τόπος, οπότε θα σου πρότεινα να κάνεις λίγο step back, προσπάθησε να διαβάζεις και να ακούς παραπάνω και να μιλάς λιγότερο.

Lio
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σε νιώθω! Ειναι δύσκολο σε όποια ηλικία και αν ειμαστε, σε όποια ηλικία και αν ειναι οι γονείς μας να αποδεχτούμε ότι δεν θα ειναι μαζι μας. Μην αισθάνεσαι τύψεις. Κάνεις οτι καλύτερο περνάει απο το χέρι σου, και της δείχνεις μεγάλη αγάπη με την συνεχή παρουσία σου. Ειναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις την άνοια. Προσπάθησε να αποδεχτείς οτι αυτη δυστυχώς ειναι η ροή της ζωής, μεγαλώνουμε και καποια στιγμή φεύγουμε. Και μίλησε στους αγαπημένους σου, μην το αφήσεις να σε πνίξει. Σου εύχομαι υπομονή, γιατι ο δρόμος ειναι δύσκολος. Αλλά και επιμονή γιατι εχεις ενα παιδί να σκεφτείς, που ειναι… Διαβάστε περισσότερα »

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πόσο συγκινητική εικόνα.. Οταν οι άνθρωποι που αγαπάμε φεύγουν μένουμε να κοιτάζουμε τα αδειανά πουκάμισα 😥

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Και να τα μυρίζουμε ενίοτε σε μια ύστατη προσπάθεια να τους νιώσουμε ξανά.