Η απολογία ενός σεξιστή. Δεν βάζω “πρώην” πριν το “σεξιστή” διότι δεν έχω καταφέρει κι αμφιβάλλω αν θα καταφέρω όσο ζω να γίνω τελείως μη σεξιστής. Δεν είναι δηλαδή επιλογή του στιλ “είμαι σεξιστής και γουστάρω”, αλλά διαπίστωση, μετά από πάμπολλες φορές που θεώρησα ότι έχω φτάσει σε ένα επίπεδο που μπορώ να θεωρώ εαυτόν μη σεξιστή αλλά διαψεύστηκα. Αυτό που οι φεμινίστριες δεν καταλαβαίνετε είναι η δυσκολία -σχεδόν πλήρης ανικανότητα- της ενσυναίσθησης των ανδρών με τις γυναίκες. Έχω εμπειρίες από γυναίκες που αν είχαν περάσει γυναίκες από άνδρες θα ήταν κακοποιητικές, ενώ στην δικιά μου λίστα εμπειριών δεν φιγουράρουν ούτε ανάμεσα στις χίλιες πιο τραυματικές. Αντιθέτως, κυμαίνονται μεταξύ του μετρίως ενοχλητικές μέχρι να με έχουν σώσει από κατάθλιψη. Ακόμα κι ο βιασμός από γυναίκα σε άνδρα, είναι πάρα πολύ λιγότερο τραυματικός απ’ ότι από άνδρα σε γυναίκα. Αυτό δεν το λέω για να σας αμφισβητήσω, αλλά για να καταλάβετε ότι δεν μπορώ να φέρω τον εαυτό μου στην θέση σας και να υποθέσω όσα εσείς θεωρείτε αυτονόητα. Όταν μαθαίνω ότι ένας άνθρωπος πεινάει, μου είναι εύκολο να υποθέσω τον πόνο του κάνοντας αναγωγή στον εαυτό μου. Για να μην είμαι σεξιστής όμως, έχω έναν κατάλογο στο μυαλό μου με πράγματα που πρέπει να κάνω και άλλα που πρέπει να αποφεύγω, που τον εμπλουτίζω συνέχεια και τον μαθαίνω με τον ίδιο τρόπο που μαθαίνω μια ξένη γλώσσα. Γι’ αυτό να έχετε υπ’ όψη σας πως απορίες που τίθενται, όπως για παράδειγμα ποια είναι η διαφορά του παρεμβατικού βλέμματος με αυτό που αποσκοπεί σε υγιές φλερτ, δεν αποσκοπούν στο να σας την πούμε και να ενισχύσουμε το status quo και την ανασφάλεια των γυναικών, αλλά ειλικρινείς. Ακόμα κι ο σαρκασμός πολλές φορές με μπερδεύει. Προσπαθούμε να αντιληφθούμε τι πρέπει να κάνουμε κι αντιμετωπιζόμαστε σαν να θέλουμε να ενισχύσουμε την ατιμωρησία των βιαστών.
– Γραφικός
Δεν ξέρω τι να σου πω, αλήθεια. Αν δεν είναι εύκολο για σένα, πού να δεις πόσο δύσκολο είναι για εμάς, που είμαστε από την άλλη πλευρά. Προσπάθησε περισσότερο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Ποια είναι η διαφορά του παρεμβατικού βλέμματος με αυτό που αποσκοπεί σε υγιές φλερτ” όλοι οι άντρες γνωρίζουν τη διαφορά. Ολοι. Δε μπορώ άλλο να ακούω τη γνωστή π@π@ρι@ περί φλερτ, ότι σας έχουμε ευνουχίσει και δε μπορείτε να κανετε καμάκι. Μια χαρα μπορείτε. Δε λιποθυμουμε εμεις οι φεμινιστριες αν μας κοιταξει καποιος που δεν μας αρεσει ερωτικα. Επιβιώνουμε. Υπάρχουν κώδικες κοινωνικής συμπεριφοράς που πρέπει να σέβεστε όμως, και τους γνωρίζετε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ. Μπορείς να πας να μιλήσεις σε μια γυναικα σε ενα μπαρ, δε θα σε σκοτώσουμε ουτε θα σε καταγείλλουμε, αν είσαι ευγενής και συνειδητοποιείς οτι μιλας σε… Διαβάστε περισσότερα »
Προσπαθώντας να λύσει το γρίφο του παρεμβατικού βλέμματος,
από Γραφικός,
σε επιμέλεια πατριαρχίας.
Εικονογράφηση ψάχνουμε και θα εκδοθεί από Άδωνη.
@γατι μου, ταυτιζομαι απολυτα με την αποψη σου.
@tinuviel, επισης συμφωνω με την επεξηγηση του φλερτ (βου+α=βα προφανη πραγματα)
@Anna, ❤
Θα συμφωνήσω με το γατί. Πιστεύω ότι τα παραδείγματα που ίσως έδωσε ο συγκεκριμένος δεν είναι τα καλύτερα αλλά πιστεύω ότι όση ενσυναίσθηση και να έχεις δύσκολα μπορείς να αντιληφθείς πως νιώθει κάποιος που βιώνει μια κατάσταση σε όλη του τη ζωή. Ειδικά καθώς πολύ συχνά ακόμη και εμείς οι ίδιες δεν έχουμε βιώσει την κατάσταση αλλά είμαστε προετοιμασμένες γιατί το θεωρούμε πιθανό. Π.χ. εμένα δεν μου έχει συμβεί κάτι άσχημο όταν περπατούσα μόνη μου βράδυ αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου κάνω πολύ συγκεκριμένα πράγματα για να προστατευθώ. Ο αδερφός μου πχ δεν έχει βιώσει αυτό τον… Διαβάστε περισσότερα »
Η ενσυναίσθηση και η ευαισθησία δεν έχουν φύλο. Ο τρόπος που σε μεγαλώνουν έχει, όπως και όλα σχεδόν που βλέπεις γύρω σου.
Εγώ είμαι 190 / 105 κιλά, και βγαίνω 12 τη νύχτα και περπατάω μόνος μου μια δυό ώρες, η σύντροφος ξενυχτάει ανησυχώντας για το αν θα γυρίσω, μια χαρά καταλαβαίνω γιατί δεν κοιμάται και κυρίως γιατί δεν μπορεί να κάνει το ίδιο.
Δεν υπάρχει δεν καταλαβαίνω, καμμία δικαιολογία, ούτε μπορεί κανείς να επικαλεστεί άγνοια. Πριν μια βδομάδα ο άλλος στην Ινδία γύρναγε με το κομμένο κεφάλι της 17χρονης κόρης του γιατί βγήκε με κάποιον, χρειάζεται εξήγηση ή ανάλυση?
Μια ψιλοάσχετη-ψιλοσχετική παρατήρηση που έχω κάνει αυτό το χειμώνα: κάποια βράδια βγαίνω μόνη για περπάτημα φορώντας τη μάσκα μου, ένα τεράστιο μπουφάν (κι ενίοτε κουκούλα γιατί παγώνω) κι από μέσα φόρμες/πυτζαμόρουχα. Δεν έχει υπάρξει φορά που να μη βρεθεί έστω ένας άντρας να κοιτάξει επίμονα σε βαθμό που θα νιώσω άβολα. Δε μιλάω για γλειώδεις μεσήλικες τύπους, αλλά νέους άντρες. Αυτό είναι φλερτ; Και ΤΙ φλερτάρουν, είμαι κυριολεκτικά ένα μπουφάν ολόκληρη με μόνο δυο μάτια να φαίνονται. Δεν είμαι τόσο μπιρμπιλομάτα να σαγηνεύω όλο το σύμπαν με το βλέμμα, είναι απλώς κάτι παρεμβατικό που πολλοί κάνουν γιατί μπορούν.
Patatakia, απλώς μάλλον καταλαβαίνουν από τη σιλουέτα πως είσαι γυναίκα και φροντίζουν να σου υπενθυμίζουν πως ο δρόμος δεν είναι για σένα, πως δεν έχεις άδεια κυκλοφορίας αφού δεν συνοδεύεσαι. Ένας φίλος μου σχετικά μικροκαμωμένος και μακρυμάλλης λέει συχνά πως επειδή στο μισοσκόταδο αρκετοί τον περνάνε για γυναίκα, κι ακόμα κι αν δεν του λένε τίποτα (που έχει φάει κι αρκετό catcalling στη μάπα βέβαια), ο τρόπος που τον κοιτάζουν αρκετοί άντρες τα λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβουν πως είναι κι αυτός άντρας (οπότε γυρίζουν βιαστικά από την άλλη) του φέρνει αηδία και ανατριχίλα μαζί. Εμένα πάλι, που αν και… Διαβάστε περισσότερα »
Μου συμβαίνει και εμένα αιλουροιειδέστατο. Περπατάω πίσω από γυναίκες το βράδυ και γυρνάνε πίσω τρομαγμένες, και κατευθείαν καθησυχάζονται. Αφού, πλέον, επίτηδες και λίγο σαδιστικά να πω την αλήθεια, όταν είναι άντρας μπροστά μου, περπατάω με πιο απότομα και γρήγορα βήματα για να δω αντιδράσεις, κάνω πείραμα. Κάποιοι κοσμάρα, κάποιοι πετάγονται και το ψιλοχαίρομαι.
Patatakia μπορει να ειναι το φαινομενο “μπούρκα”, τους φτιαχνει που δεν σε βλεπουν, δηλαδη το πρόσωπο σου και το σωμα σου (και ναι, έχω ακουσει οτι η μπουρκα ειναι φαντασιωση για πολλους μουσουλμανους, κι επειδη οι αντρες ειναι αντρες σε κάθε κουλτουρα, κανω μια υποθεση). Δηλαδη τους φτιάχνουμε οταν τα βγαζουμε ολα εξω, τους φτιαχνουμε και όταν κρυβόμαστε.
Ε, έλεος πια! Τους φτιάχνει και η μπούρκα. Η μπούρκα!
Θα εισηγηθώ τον χημικό ευνουχισμό τους. (και δεν είμαι καν σίγουρη ότι κάνω πλάκα).
Αν είσαι 49 και κοιτάς έτσι δεν είσαι παρεμβατικός? Αν η κυρία είναι 55 και είσαι 57 δεν είσαι παρεμβατικός? Αν είσαι 18 και ο κύριος 14 δεν είναι παρεμβατικό? Από πότε η ηλικία δίνει άλλοθι στον παρεμβατισμό?
Έχει σχέση ο παρεμβατισμός με τον ρατσισμό λόγο ηλικίας?
Δε καταλαβαινω τι εννοεις. Εθεσα το παραδειγμα “αν είσαι 50 και κοιτάς επίμονα μια 18χρονη στο δρόμο είσαι παρεμβατικός”. Όταν η κοπέλα είναι τόσο μικρή, σε μετεφηβική ηλικία, κι ενας τύπος που θα μπορούσε άνετα να είναι ο πατέρας της τής τη πέφτει στο δρόμο, όπου είναι απροστάτευτη, ναι είναι παρεμβατικός. Το προτιμάς έτσι, χωρίς αριθμούς; Το ίδιο είναι. Αυτά περι ρατσισμού λόγω ηλικίας τα ακούω βερεσέ. Φυσικά και έχει σχέση η ηλικία όταν η γυναίκα ειναι τοσο μικρή, και φυσικα, ξαναλεω, ΟΛΟΙ το γνωρίζουμε αυτό. Ο μεσήλικας που κοιτάει σαν ξελιγωμενος στο δρόμο νέες κοπέλες το γνωρίζει πολύ καλα… Διαβάστε περισσότερα »
Το πέσιμο στο δρόμο δεν έχει διαπραγματεύσεις για το αν είναι επιτρεπτό. Όπως και δεν έχει το 50 με το 18 γιατί αφήνει παράθυρα για όλες τις υπόλοιπες ηλικίες. Το να είναι κάποιος λιγούρης δεν έχει καμμία σχέση με την ηλικία, ο λιγούρης 50αρης το έκανε και στα 20 και στα 30 και στα 40, δεν ξεκίνησε στα 50.
Και αυτό εξηγεί πολύ ωραία το γιατί αντιδράνε ενώ το κάνουν και αυτοί. Γιατί ξέρουν τις προθέσεις του άλλου. Γιατί όταν το κάνουν, το κάνουν επίτηδες για να προκαλέσουν φόβο. Οπότε έχουν έτοιμο τον τσαμπουκά γιατί ξέρουν ότι δεν είναι καλοπροαίρετο, γιατί δεν είναι φλερτ, γιατί είναι παρεμβατικό, γιατί δεν είναι αστείο, γιατί… γιατί… γιατί…
Μεγάλε, ήρθες εδώ για “ταπ, ταπ” στην πλάτη και “προσπαθεί μωρέ το καημένο, μη το παίρνεται από τα μούτρα”; Σου έχω νέα: στο vulva μας λελούδια και γύρω-γύρω μέλισσες… Κι αν δε καταλαβαίνεις, κανείς εδώ γύρω δεν ενδιαφέρεται που δυσκολεύεσαι, πες τον καημό σου στους φίλους σου ή ακόμα καλύτερα στον ψυχοθεραπευτή σου.
Αυτά τα εμετικά περι βιασμών δε θα τα σχολιάσω καν. Τόσο μυαλό έχεις, τόσα καταλαβαίνεις.
@ Demolition kiwi, έτσι και λίγα του σέρνεις!
Αυτό που η ευθύνη όλων όσων γίνονται εναντίον μας, μας τη γυρίζουν στην κούτρα μας τί ωραίο που είναι! Και να μας ζητάν και κατανόηση απο πάνω..
Μπάστα φιλαράκι, μπάστα.
Εντάξει, αν έχεις τόσο μεγάλη δυσκολία να μπεις στο κλίμα, σκέψου τον βιασμό από άντρα σε άντρα και θα σαι μέσα. Σκέψου ότι είσαι ο Πρόκτορ και μπαίνεις στο Γαλάζιο Στρείδι και σε κοιτάνε σαν λουκουμάκι. Τίποτα δεν μάθαμε από την Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή, με λύπη διαπιστώνω.
υπεροχο, κλαιω!
Τατάρατα τατααααά
Captain Mauser, Proctor’s superior, approoves this comment.
Κοίτα, κι εγώ δεν είμαι γάτα και δεν έχω ουρά, αλλά καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να κρεμάσω μια γάτα απο την ουρά. Δεν είναι τόσο δύσκολο αν θέλεις να το καταλάβεις. Πόσο μάλλον που εσύ δεν μιλάς για άλλο είδος, αλλά για ανθρώπους σαν κι εσένα. Το να μην θεωρείς τον βιασμό τόσο χάλια, σόρι, αλλά δεν είναι φυσιολογικό, είναι τελείως διεστραμμένη σκέψη. Δεν έχεις καταλάβει καν τί είναι ο βιασμός και δεν με νοιάζει αν για αυτό οφείλονται τα στερεότυπα ή οι τσόντες ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο. Δούλεψέ το με την πάρτη σου και μέχρι τότε… Διαβάστε περισσότερα »
Δηλαδή θες να συμπονέσουμε και δικαιολογήσουμε τους άντρες που δεν μπορούν να μας να μας συμπονέσουν σαν να είμασταν και εμείς άντρες?
Ε?κατάλαβα καλα?
μια χαρα καταλαβες! Να του δώσουμε μια παστα του γραφοντα!
Ακούω ταυτόχρονα το podcast της Λασκαρίνας και δεν ξέρω πώς αυτά τα δύο δημοσιεύτηκαν τόσο κοντά, αλλά άκουσέ το. Είναι 54 λεπτά καθαρής ενσυναίσθησης.
Αυτό που περιγράφεις δεν είναι ενσυναίσθηση, λογική σειρά κανόνων είναι. Δεν είναι το ίδιο πράγμα να κάνεις κάτι επειδή είναι σωστό με το να συμπονάς. Άλλο να καταλαβαίνεις ότι ο άλλος πεινάει κι άλλο να σε επηρεάζει συναισθηματικά το ότι πεινάει. Όταν δείχνεις ενσυναίσθηση δεν “υποθέτεις τον πόνο του με αναγωγή”, όταν δείχνεις ενσυναίσθηση επηρεάζεσαι από το γεγονός ότι πεινάει σε βαθμό που αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο γύρω σου.
Αποκτιέται με εξάσκηση.
δεν αποκτιεται με τιποτα , ειναι δομικο στοιχειο , crystalized , στην προσωπικοτητα. Γεννιεσαι και πεθαινεις ετσι. Ολες οι προσπαθειες πολιτισμου, κοινωνιας , παιδειας , σε μαθαινουν πως ναα ζεις , να επιβιωνεις και να φερεσαι με αυτο.
Δυστυχως τα περισσοτερα σχολια εδω ειναι κατωτερα των προσδοκιων για ενα τοσο σοβαρο , επιστημονικα ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟ θεμα .
Ε, βασικά, όχι, οχι, οχι, όχι, ναι. Οχι και όχι.
Οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν ΚΑΙ γενετικοι λόγοι, όχι μόνο κοινωνικοί. Δεν είναι αποκλειστικός παράγοντας. Φυσικά, εννοείται και ευτυχώς προσπαθούμε ΚΑΙ να το διδαξουμε σαν κοινωνία. Κάτι λίγο για την ωρα, αλλα περισσότερο από πριν, οπότε όσο ζω ελπίζω.
Διαφωνώ και για την ποιότητα των σχολίων, αν και something is rotten in the kingdom of Denmark, σνιφ, σνιφ, ναι.
dreammaker, αν δεν αποκτιέται η ενσυναίσθηση οι ειδικοί παιδαγωγοί να κάψουμε τα πτυχία μας και να καθίσουμε σε μια γωνίτσα κλαίγοντας για τα χρόνια προσπαθειών μας που πήγαν χαμένα. Φυσικά και αποκτιέται η ενσυναίσθηση κι όχι μόνο αποκτιέται αλλά και διδάσκεται. Όχι προφανώς όπως διδάσκεται η αλφαβήτα ή οι προσθέσεις αλλά διδάσκεται. Μάλιστα υπάρχουν προγράμματα σε σχολεία (όχι Ελλάδα) τόσο για νευροτυπικά όσο και για μη νευροτυπικά παιδιά που τα βοηθούν να αναπτύξουν ενσυναίσθηση.
δεν εχω προθεση να καταστρεψω ολοκληρο επαγγελματικο κλαδο, που εργαζεται σκληρα να βοηθησει παιδια να αναγνωριζουν και να διαχειριζονται συναισθηματα .
Να χειριζονται δηλαδη καλυτερα αυτο που δεν εχουν (ενσυναισθηση) και που αν το ειχαν σε μεγαλο βαθμο, δεν θα υπηρχε καμμια αναγκη παρεμβασης
Να σε βοηθήσω εγώ να μας νιώσεις και να φέρεις τον εαυτό σου στην θέση μας: Είσαι στην φυλακή κι όλοι οι συγκρατούμενοί σου είναι πιο δυνατοί, ισχυροί και πλούσιοι από εσένα. Σε κοιτάνε έντονα, σε ακολουθούν με τα μάτια. Καταλαβαίνεις αν είναι παρεμβατικό ή όχι; Περνάς ανάμεσα τους στον διάδρομο, σου σφυρίζουν, σου λένε να χαμογελάσεις, μετά ξεσπάνε σε γέλια όλοι μαζί. Πως ένιωσες; Ένα απλό ευγενικό φλερτ; Είσαι στην ουρά για να αγοράσεις κάτι, κάποιος, αλλά δεν ξέρεις ποιος σου πιάνει διακριτικά τον κώλο, ενώ ένας ακόμα σχολιάζει τι κ@λάρα είσαι και τι θα σου έκανε αν βρισκόταν… Διαβάστε περισσότερα »
τελειοτερα δεν θα μπορουσες να το περιγραψεις.
η λογικη του σκεψη το κατανοησε τελεια.
Δεν εννοιωσε ομως , ουτε το 1/10 απο αυτο που ενοιωσαν διαβαζοντας το, οσοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ εδω μεσα εχουν ενσυναισθηση, πανω απο το μεσο ορο.
Τα ανθρώπινα συναισθήματα δεν βιώνονται το ίδιο από όλους, εκ των πραγμάτων. Διαφορετικά θα πονέσω εγώ αν χάσω τον σκύλο μου, διαφορετικά εσυ. Δεν χρειάζεται να ξέρεις πως είναι, χρειάζεται να έχεις ενσυναισθηση. Χρειάζεται να ακούς και να αποδέχεσαι τα συναισθήματα του άλλου, ο,τι και αν βιώνει. Όσο για τα βλέμματα, όταν σέβεσαι τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου, αυτό φαίνεται, από τον τρόπο που θα κοιτάξεις μέχρι αυτό που θα πεις.
Ε, λοιπόν αυτό μου θύμισε ένα περιβόητο κείμενο του Γιώργου Χειμωνά που τον αγαπούσα πολύ μέχρι που διάβασα αυτό το κείμενο του οποίου απόσπασμα θα παραθέσω -προς τέρψιν του αναγνωστικού κοινού- κι αναδιατάχθηκαν όλα τα εσωτερικά μου όργανα από το γέλιο. Το κείμενο έχει τον βαρύγδουπο τίτλο -γκντουπ! Αχ, συγγνώμη πήγα να το συλλαβίσω κι είναι τόσο βαρύς ο τίτλος που μου έπεσε κάτω!-, “Η αβοήθητη μοναξιά του άντρα”. Θα παραθέσω μόνο την τελευταία παράγραφο -αν και ολόκληρο είναι έπος: […] Και λυπηθείτε τον, με την πιο ευγενικιά, την πιο τρυφερή λύπη, γι’ αυτή την απέραντη, την ως το τέλος… Διαβάστε περισσότερα »
Δακρύσαμε (αυτό πάει για το κείμενο του Χειμωνά). Αν μη τι άλλο, όλοι μάθαμε πως αν δούμε ποτέ τον Χειμωνά να κλαίει, δεν πρέπει να τον ρωτήσουμε γιατί.
Αιλουροειδέστατο, δε θα τον δείτε πια γιατί έχει φύγει. (Παρόλα αυτά μιλάμε για πολύ σπουδαίο λογοτέχνη αλλά αυτό το κείμενο μου είχε φανεί πιο λογικό να το ‘χει γράψει ο Χαριτόπουλος, ξέρω ‘γω, παρά ο Χειμωνάς).
Σε καταλαβαίνω. Τι να πω κι εγώ που μου άρεσαν ο Βάρναλης και ο Καζαντζάκης. Ο Καζαντζάκης απλώς μου άρεσε (και διαφωνώ στο ότι ήταν μισογύνης – διαβάζοντας προσεκτικά τα έργα του πιστεύω πως βλέπεις την πάλη που γίνεται μέσα του γι αυτό το ζήτημα). Τον Βάρναλη ως ποιητή τον λατρεύω. Όμως τι να κάνω που ήταν (και στη ζωή και στο έργο του) μισογύνης με σφραγίδα και βουλοκέρι! Ακόμη και για τα μέτρα της εποχής του… Μεγάλος διχασμός…
“σνιφ, κλαψ, λυγμ!”
“Του άντρα του πολλά σεξιστή μην του μιλάτε το πρωί” ένα πράγμα?
Sister of mercy, όχι ακριβώς, είναι πιο οντολογικό το ζήτημα (τουλάχιστον στο δικό του το μυαλό), πρέπει να δεις όλο το κείμενο πόσο έντεχνα κατασκευασμένο είναι. Και είναι τόσο καλογραμμένο που στοιχηματίζω το μισό μου βασίλειο κι ένα άλογο πως πολλές είναι οι γυναίκες που θα πόνεσαν τούτο το παντέρμο ον -τον άντρα, ντε!- που το έριξε η ζωή στις εσχατιές της ύπαρξης.
Πραγματικά είναι πολύ όμορφο κείμενο, αλλά δεν μπορώ να μην “κλωτσήσω” με αυτά που λέει ο μακαρίτης (που τον ανέστησα κιόλας τρομάρα μου…)
χαρα στο κουραγιο σου να επιμενεις και να εξηγεις . Το κειμενο ειναι απολυτα ακριβες. Οσο και να περιγραψεις τη μοναξια του λιονταριου , οι αντιλοπες θα βλεπουν μονο νυχια και δοντια
dreammaker, καταλαβαίνω πολύ καλά τι λέει το κείμενο, είμαι απολύτως βέβαιη ότι είναι ακριβές κι ότι ο άνθρωπος περιγράφει το βίωμά του, αντιλαμβάνομαι τη φιλοσοφική του διάσταση με τα θεολογικά undertones, αλλά προσωπικά μου προκαλεί θυμηδία.
Ναι, ειναι πιο οντολογικό το ζήτημα alethiometer, συμφωνώ, δεν κολλάει όντως ο σεξισμός εδώ, όμως μου κόλλησε στο τραγουδι και δεν άντεξα.
Ξερναω ποιητικά
Θαυμάσια συγκινητικό το κείμενο του Χειμωνά, που αναφέρεται στον άντρα, τον άνθρωπο άντρα. Προσοχή, γιατί απανθρωπιζόμαστε, αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μόνο μόνο μόνο με όρους φεμινισμού ζήτω που καήκαμε. Για άντρα άνθρωπο μιλάει. Κάθε άνθρωπος μέσα του κουβαλά μια ανέχεια, δίπλα στο έχειν. Κάθε άνθρωπος κλαίει ξαφνικά κάποια στιγμή ζητώντας παρηγοριά. Προσωπικά αρνούμαι να συμμετέχω σε μανιχαϊσμούς. Θα κρατήσω τα καλά, θα πετάξω τα άλλα. Επειδή τελευταία υπάρχει μια κάποια αρτηριοσκλήρωση (για να το πω κομψά, γιατί άλλη λέξη σκέφτομαι) γενικά στα σχόλια, που κατά τη γνώμη μου δε βοηθά καθόλου να κρατάμε επαφή με την πραγματικότητα, θα μείνω σε… Διαβάστε περισσότερα »
leas, δε σε παρακολουθώ. Και να φανταστείς δε συνηθίζω καν να κάνω φεμινιστικές αναγνώσεις στα κείμενα (και μάλιστα ετεροχρονισμένες). Εσύ δε θέλεις να συμμετέχεις σε μανιχαϊσμούς, ο συγγραφέας όμως αυτό κάνει όταν ορίζει το ανδρικό φύλο ως “χειρώνακτα και εγκέφαλο του πολιτισμού” σε αντιδιαστολή με το γυναικείο φύλο φυσικά. Το γεγονός ότι ο συγγραφέας έχει μεγάλη ευχέρεια με τον λόγο ας μη μας αποσυντονίζει από το νόημα που στα μάτια μου είναι ένας ατελείωτος κομπασμός μασκαρεμένος σε ψευτο-ταπεινοφροσύνη: π.χ. “Χάρη στον άντρα η τέχνη κατοικήθηκε από εξαίσιες (αν και ανύπαρκτες) γυναίκες και πήραν γυναικείο όνομα οι πιο αυστηρές εξουσίες της… Διαβάστε περισσότερα »
Alethiometer, αυτά τα γράφεις τώρα, και συμφωνώ. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα που έγραψες πριν, διαβάζω κάτι τελείως διαφορετικό από σένα, δηλαδή αυτό που έγραψα. Μιλά για την αβοήθητη μοναξιά του άντρα- ανθρώπου, χωρίς πουθενά να εκφράζεται υποτιμητικά για τις γυναίκες. Αν τώρα γράφεις άλλα αποσπάσματα του έργου του, ναι, σε αυτά εδώ συμφωνώ μαζί σου. Μάλλον έγραψες έχοντας στο μυαλό την πλήρη εικόνα του έργου του, που είναι και πιο αξιόπιστος οδηγός, βέβαια.
leas, έχεις δίκιο, έπρεπε να το παραθέσω όλο από την αρχή. Αυθορμήτως όμως έβαλα την τελευταία παράγραφο η οποία ελπίζω να έγινε σαφές τώρα γιατί μου προκαλεί θυμηδία μετά από τα προηγούμενα (βρες το κείμενο και ρίξτου μια ματιά, δεν είναι μεγάλο, είναι φοβερά διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα κείμενά του που τα είχα κάποτε αγαπήσει πάρα πολύ).
Η απολογία πού είναι;
Αχνοφαίνεται