Δεν έχω παιδιά κι μιας κι έχεις εσύ τώρα (να σας ζήσει!), είπα να σε ρωτήσω: πώς παίρνεται μια απόφαση από το ζευγάρι, όσον αφορά στο τέκνο τους, όταν οι γνώμες του ζευγαριού είναι διαφορετικές σε ένα θέμα και δεν υπάρχει μέση λύση; Π.χ. το παιδί λέει ότι κάποιο άλλο παιδί το έβρισε αισχρά κι ο ένας γονέας θέλει να πάει στο δάσκαλο πρώτα να βρουν μια «πολιτισμένη» λύση κι ο άλλος να πάει να βρει τους γονείς του άλλου παιδιού πρώτα να κάνει τσαμπουκά. Ή η έφηβη κόρη θέλει να ξεκινήσει την ερωτική της ζωή, έχει το θάρρος να μιλήσει στους γονείς κι ο ένας‚ γονέας προτιμάει να της επιτρέψουν να γίνεται το σεξ στο δωμάτιό της κι ο άλλος γονέας προτιμάει η κόρη να πηγαίνει στα πάρκα.
Γιατί έχεις απορία μόνο για το συγκεκριμένο; Τι γίνεται σε ένα ζευγάρι αν ο ένας θέλει να πηγαίνει κάθε Κυριακή στους γονείς για να τρώει παστίτσιο, ενώ ο άλλος θέλει να πηγαίνει για καφέδες με φίλους; Τι γίνεται αν ο ένας θεωρεί μονόδρομο τη μετανάστευση ενώ ο άλλος δεν μπορεί με τίποτα να φανταστεί την ζωή του αλλού; Τι γίνεται αν ο ένας θέλει το ακριβό μαλακτικό και ο άλλος δεν ξέρει καν τι είναι το μαλακτικό και το θεωρεί σπατάλη; Και πάει λέγοντας. Θα μου πεις, ναι, αλλά όταν υπάρχει παιδί στη μέση, μιλάμε για έναν άνθρωπο. Όντως, αλλά θα εκπλαγείς για το πόσο λίγη σημασία έχει αυτό για ορισμένους ανθρώπους, ειδικά αυτούς που βλέπουν τα παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους. Όσα ζευγάρια δυσκολεύονται να βρουν μια λύση για το μαλακτικό, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο δυσκολεύονται και στην ανατροφή των παιδιών τους. Η αδυναμία κατάστρωσης κοινού οράματος δεν ξεπερνιέται μόνο και μόνο επειδή θα έπρεπε να ξεπεραστεί.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γι’ αυτό καλό είναι οι καμπάνες να μην αγνοούνται με τη λογική ‘έλα μωρέ, όταν κάνουμε παιδί θα τα βρούμε’.
Όλα αυτά τα ερωτήματα που αναφέρεις, καλό είναι να τα θέτουμε π ρ ο τ ο υ κάνουμε παιδί. Μη σου πω και από τα πρώτα ραντεβού.
Μπορεί να ακουστω καπως απόλυτη,αλλά μην κάνεις παιδί με έναν άνθρωπο που δε μπορείς ν συννενοηθείς ούτε για τα βασικά.το παιδί στη καλύτερη θα μεγαλώσει με δίπολα χωρίς ν ξερει τι να ακολουθησει-ποιος ξέρει τι επιπτώσεις θα χει αυτο στο χαρακτήρα που θα διαμορφωσει-στην χειρότερη θα είστε απ τα ζευγάρια που χωρίζουν κ σκοτώνονται δηλητηριαζοντας τα παιδιά τους και κάνοντας τα να περνούν το μέρος κάποιου κάθε φορα-ν διαλέγουν στρατόπεδο δηλαδή. Να ξέρεις ότι,οποιοδήποτε πρόβλημα υπάρχει πριν έρθει το παιδί,με το που έρθει θα γίνει επί 100(κ λίγα ίσως λεω).δεν θα μπορείς ν αγνοείς γ πολύ ακόμα τον ελέφαντα στο… Διαβάστε περισσότερα »
Παρολο που με τον άντρα μου έχουμε παρά πολλές διαφορές και συχνούς καβγάδες για διάφορα θέματα , όσον αφορά το παιδί έχουμε κοινή γραμμή. Νομίζω ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με βάση τι ωφελεί το παιδί. Αν οι γονείς παραμερίσουν τον εγωισμό τους τότε η λύση είναι ξεκάθαρη. Εξάλλου σημασία έχει οι επιλογές των γονέων να ταιριάζουν με το χαρακτήρα και τις ανάγκες του παιδιού.
Το ζευγάρι πρέπει να έχει καλή χημεία και κοινή κοσμοθεωρία.
Και πώς συνεχίζουν να παίρνουν αποφάσεις δια του δύο, ακόμη και οταν το παιδί είναι σε θέση να μεταφέρει τις δικές του απόψεις (μη πω αποφάσεις) και δεν συμπεριλαμβάνονται καν ούτε στο προσχέδιο;