Α μπα, μου την δίνει που στην οικογένειά μου τα πάντα, ακόμα και τα πιο ασήμαντα, γίνονται αντικείμενο συζήτησης 100 ατόμων! Παραδείγματος χάριν: Έχω να πάω σε έναν γάμο μιας άσχετης συμφοιτήτριάς μου – και με τον όρο «άσχετη» εννοώ ότι ούτε από το χωριό είναι, ούτε τους δικούς της ξέρουν, ούτε καν αυτήν την ίδια έχουν δει ποτέ από κοντά, ο γάμος θα γίνει 300χλμ μακριά. Το πρόβλημα μου είναι το δώρο! Κάποια στιγμή μιλώντας με την μάνα μου την είχα ρωτήσει τη γνώμη της. Ε, λοιπόν! Σήμερα που θα πήγαινα για το δώρο με έχουν πρήξει από το πρωί:5 τηλέφωνα από τη μάνα μου 3 από τη γιαγιά μου & 1 από τη θεία μου! Όλες να με πείσουν σώνει και ντε να πάρω κάτι από αυτά που έχουν στο μυαλό τους και δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί δεν μ’ αρέσουν οι ιδέες τους! Και ψιλοτσατίζονται κιόλας που τους λέω όχι! Στα ενδιάμεσα πρέπει να μιλάνε και μεταξύ τους, γιατί μου εμφανίζονται και πλήρως ενημερωμένες για τις αλλαγές π.χ. το διακοσμητικό που ήθελα να πάρω πωλήθηκε. Τα ίδια μου είχαν κάνει και όταν παντρευόταν η ξαδέρφη του αρραβωνιαστικού μου, αλλά εκεί τις δικαιολόγησα! Και δυστυχώς τις άκουσα και το μετάνιωσα, γιατί κατέληξα να κάνω δώρο στη μελλόνυμφη κάτι που διάλεξε το σόι μου για να αρέσει στο σόι της. Καταλαβαίνεις φαντάζομαι τι γίνεται με τα σοβαρότερα ζητήματα… Και δεν μπορώ! Όλη αυτή η επεμβατικότητα με πνίγει! Από την άλλη, πολλές φορές πελαγώνω και αισθάνομαι ότι μόνη μου δεν μπορώ να επιλέξω σωστά οπότε χρειάζομαι οπουδήποτε βοήθεια (της μάνας μου τουλάχιστον). Από την μία θέλω να είμαι ανεξάρτητη από την άλλη φοβάμαι. Τι να κάνω;;- Καλεσμένη
Βλέπω ότι κλαις, να σε τραβήξω; Να τι να κάνεις: να δεχτείς ότι ο φόβος σου κάνει μπαμ και προσκαλεί τις παρεμβάσεις. Αν δεχτούμε ότι πρόκειται για φόβο. Τις παρεμβάσεις τις θέλεις, τις ζητάς, και μετά, όταν γίνεται αυτό που ήθελες, δεν σου αρέσει – δεν σου αρέσει όμως αφού το έχεις πάρει, εκ του ασφαλούς.
Αν ζητούσες «τη γνώμη» της μαμάς σου και σε έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια, και δεν σε έπαιρνε ούτε η γιαγιά ούτε η θεία ούτε η κουμπάρα για να σε ορμηνέψει, πόσο θα σου άρεσε; Είναι πανεύκολο να μην ανακατεύονται οι άλλοι σε αυτά που κάνεις. Απλώς, δεν τους ανακατεύεις. Αγοράζεις το δώρο για το γάμο, το κρύβεις στο ντουλάπι, και το πας στη νύφη.
Είναι πραγματικά, πάρα πολύ απλό. Δεν θέλεις να το κάνεις όμως, γιατί σου αρέσει η ασφάλεια που χαρίζει το βουητό και η ζεστασιά που βγαίνουν από αυτά τα τηλεφωνήματα. Η αγκαλιές αυτές μερικές φορές είναι βέβαια ασφυκτικές, αλλά έτσι είναι η ζωή, δεν μπορεί να είναι όλα με τους δικούς σου όρους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Σκέψου όμως ότι με αυτόν τον τρόπο συμβάλλεις στην τόνωση της κοινωνικής ζωής του χωριού! Πυροδοτούνται τόσες συζητήσεις, πυκνώνει και πλουτίζει ο κοινωνικός ιστός του χωριού!
Από την άλλη, εάν συνεχίσεις να διακατέχεσαι από αναποφασιστικότητα και έλλειψη του στοιχειώδους κοινωνικού αλτρουισμού, μπορείς απλούστατα να κάνεις δώρο δωροεπιταγές.
Όταν πραγματικά δεν θα θες την παρέμβαση….θα βρεις τον τρόπο.
Είναι απλά τα πράγματα.
Τι εννοείς τι να κάνεις; Θα πάρεις το δώρο που εσύ θελεις και δε θα δώσεις λογαριασμό για την επιλογή σου! Βάλε όρια στην επεμβατικότητα της οικογένειάς σου αλλιώς θα συνεχίσουν να σε πρήζουν
Εγώ σε τέτοιες περιπτώσεις (που είναι πολλές), παίρνω μια βαθιά ανάσα και λέω “Σε ευχαριστώ για την συμβουλή σου. Θα τη λάβω υπόψη.” Το άκουσαν μία, το άκουσαν δύο, μετά σταμάτησαν. Για να βάλεις όρια δεν χρειάζεται να γίνει μάχη (τις περισσότερες φορές), απλά είσαι ξακάθαρ@ και βάζεις και το τηλέφωνο στο αθόρυβο.
άμα είναι να σου σπάνε τα νεύρα βρες μια δικαιολογία και απλά μην πας στον γάμο.Θα γλυτώσεις από όλους
Καποιες φορες βεβαια γινεται και η στραβη,η κακιά η ωρα που λεμε.
Και μαθαινουν οι αλλοι τις υποθεσεις μας λογω κακης τύχης.
Εκει τί κανουμε; Πώς αντιμετωπίζουμε την ανεπανορθωτη εκθεση ή και βλαβη που εχουμε υποστει οταν εχουμε παρει ολα μα ολα τα μετρα που ηταν στον ελεγχο μας ετσι ωστε να ΜΗΝ μαθευτει κατι που μας αφορα και ξαφνικα BOOM σκαει το σχεδιο μας μεσα στη μουρη των αλλων λογω της κακιά ώρας;;
Εκει πραγματικα χανω το μυαλο μου.
Δεν μπορω να αντιμετωπισω την γκαντεμια. Τον σουρεαλισμο.
Πώς να ζησω μ´αυτο χωρις να χασω τα λογικα μου;;
Πιστευω ότι επειδή μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό τους-εννοώντας την παιδεία τους και όχι το iq τους – νομίζουν ότι σε βοηθούν. Αν αυτό σε πνίγει τότε γίνε δυσάρεστη (βλ. Α,μπα)