«Α, μπα» classics: Η παρέα μαζί τους μου γεννάει ένα αίσθημα κατωτερότητας

Ζω στο εξωτερικό, πρόσφατα απέκτησα το πρώτο μου παιδάκι. Στα μαθήματα γονέων και προετοιμασίας τοκετού του Δήμου γνωρίστηκα με άλλες τρεις ντόπιες μαμάδες, όλες περιμένοντας το πρώτο μας παιδάκι. Είναι αυτό που λέμε μεσαία τάξη καθώς οι δύο ας τις πούμε Μόνικα και Φοιβη δουλεύουν στο χώρο της υγείας με συντρόφους με καλές δουλειές και ταιριάζουν αρκετά στο θέμα lifestyle πχ ψωνίζουν ακριβά μωρουδιακα και έπιπλα, το δωμάτιο του μωρού τους στοίχισε κάτι χιλιάδες, έχουν και οι δύο κοριτσάκια κλπ, ταιριάζουν με λίγα λόγια, ενώ η άλλη ας την πούμε Ρειτσελ που έχει ένα αγοράκι είναι ιδιωτικός υπάλληλος αλλά ως ντόπια έχει αναπτυχθεί πιο πολύ, έχει κι αυτή δικό της σπίτι όπως οι άλλες, είναι όμως πιο χαμηλών τόνων πχ ψωνίζει οικονομικά και πρακτικά. Εμείς είμαστε εργαζόμενοι του κατώτατου μισθού, νοικιάζουμε και φυσικά Ξένοι. Εγώ έχω σπουδάσει και γνωρίζω πολλά πράγματα σχετικά με παιδιά και θέματα υγείας κι έχω αυτοπεποίθηση σε αυτό το θέμα και κάνω ο,τι καλυτερο μπορω για τη μπεμπα μας. Όμως είμαστε μόνοι εδώ χωρίς βοήθεια και μου ηρθε βαρύ το να φροντίζω όλη μέρα το μωράκι, το μαγείρεμα, το σπίτι κλπ. κι επίσης ειναι εμφανές ότι ψωνίζω οικονομικά και πρακτικά πράγματα και ότι δίνω βαση στην οικονομία. Το θέμα είναι ότι μερικές φορές νιώθω excluded και δε ξέρω αν μου κάνει καλό να ειμαι μέλος αυτής της “παρέας” και δεν είμαι σίγουρη τι μου προσφέρει εκτός από αναπόφευκτη σύγκριση, που γεννάει ένα αίσθημα κατωτερότητας κι ότι έχω μεινει πίσω. Πχ εγώ δεν έχω κάνει επαγγελματική φωτ/ση μς το νεογέννητο μωρακι που θεωρείται must εδώ (!) ούτε έχω βρει το χρόνο να εκτυπώσω φώτο, ούτε έχω ετοιμάσει ακόμη ξεχωριστό παιδικό δωμάτιο κλπ Έχω κάνει φοκους στη φροντίδα του παιδιού και τις διαφορές δουλειές. Όταν παραπονέθηκα για το ότι δεν έχω χρόνο για όλα άρχισαν οι συμβουλές εκ του ασφαλούς ότι πρέπει να αλλάξω τακτική, να αφήνω πιο πολυ το μωρό σε μια καρέκλα κλπ ενώ η αλήθεια που δε λένε ξεκάθαρα είναι ότι οι ίδιες έχουν βοήθεια από οικογένεια κι ίσως και από καθαριστρια την οποία εγώ δε μπορώ να έχω λόγω οικονομιας! Ωστόσο η Φοιβη ήταν πιο υποστηρικτικη και ήρθε να με δει όταν ήμουν νταουν δύο φορές. Επίσης είχα προτείνει βόλτες με το καροτσι και με απερριψαν και βασικά αυτό που θέλουν ειναι να ανταλλαζουμε άπειρα μηνυματα στο γκρουπ τσατ στο γουατσαπ και να βρισκομαστε μια φορά στο τόσο για ένα καφέ ή σνακ να τα λέμε όσο τα μωρά κοιμούνται στο καροτσι και πάλι νιώθω ότι δεν ακούγομαι και τόσο και δε νιώθω τόσο καλά όταν γυρίζω σπίτι. Βασικά το θέμα μου κυρίως είναι πιο πολύ με τη μία από αυτές, τη Μόνικα, η άτυπη αρχηγός του γκρουπ μιας και αυτή δημιούργησε το γκρουπ τσατ και μανιακη με τις λιστες κ την καθαριότητα. Νιώθω λοιπόν ότι είναι κρυφό ρατσιστρια μαζί μου, με την έννοια ότι με υποτιμαει. Όταν γεννησαμε ανταλλαξαμε όλες δώρα, η Μόνικα μου έφερε πράγματα που της έδωσαν και δε της άρεσαν επειδή ήταν από “φθηνά” μαγαζιά ενώ μου έδωσε και πράγματα χρησιμοποιημενα που της έδωσαν άλλοι (ωστόσο εγώ τα δέχομουν με χαρά). Όταν μου έδινε κάτι φροντίζε να το διαλαλει στο γκρουπ τσατ. Εγώ όταν αργότερα της πήγα το δώρο για τη μικρή της, της πήρα κάτι καινούριο αν και επέμενε να μη της πάρω τίποτα και παρεξενευτηκε. Είπε ότι της άρεσε το δώρο (;) Τοτε ήταν που πήγα για πρώτη φορά στο σπίτι της κι όταν μου έδωσε να ξεφυλλισω το άλμπουμ με φώτο του μωρού δε της άρεσε όπως το έπιανα μη τυχόν κάνω δαχτυλιες (;) και εκάνε eye rolling ενώ άλλη μέρα το έφερε στο καφέ που βρεθήκαμε όλες και η Φοιβη το ξεφυλλιζε πάνω από το φαγητό της, και στο άλλο χέρι είχε φαΐ και δεν είχε πρόβλημα. Επίσης κάποιες φορές αναφέρεται σε μένα στο τριτο πρόσωπο ενώ είμαι μπροστά πχ τι είπε; ρωτάει τις άλλες όταν δεν άκουσε τι είπα ( έχω και προφορά και σκαλωνω λίγο με τη γλώσσα) Επίσης πολλές φορές όταν γράφω στο τσατ με αγνοούν ιδίως η Μόνικα ενώ μπορεί να στείλουν 100 μηνυματα για το χρώμα του παιδικού δωματίου κλπ. Νιώθω ότι ακόμη κι αν ταιριάζω πιο πολύ πχ με τη Ρειτσελ η τη Φοιβη εφόσον γνωρίστηκαμε σαν γκρουπ είμαστε ένα γκρουπ και όταν η Φοιβη ήρθε να με δει τη μία φορά δε το αναφέραμε καν στις άλλες επειδή την πήρα απευθείας στο τηλ της και με άκουσε χάλια και ήρθε να με δει με δική της πρωτοβουλία (είναι δοτικός άνθρωπος). Από την άλλη ούτε με τη Φοιβη τρελαίνομαι τόσο αφου συνήθως ταξιδεύει με το μωρό και εγώ έχω μια πιο σταθερή ρουτίνα του τυπου ξυπνάω ταΐζω το μωρό κάνω δουλειές και πάμε στο πάρκο. Οπότε είπα κι εγώ μέσα μου live and let live, έχουν άλλο τρόπο ζωής, αλλη τσέπη κι άλλα προβλήματα ( πχ πιο website πουλάει το τάδε baby gadget στην καλύτερη τιμή). Όμως αρχίζω να εκνευρίζομαι μα τα άπειρα μηνυματα που ανταλλαζουμε χωρίς ουσιαστική επαφη. Λες και πρέπει ψυχαναγκαστικά να τα λέμε όλα αλλά να είμαστε και κουλ ότι όλα πάνε καλά. Και να βλέπω 100 φώτο των παιδιών τους τη μέρα στο φμπ, στο γκρουπ. Όταν εγω βάζω μια φώτο στο γκρουπ μόνο όχι φμπ( κάτι που τους φαίνεται παραξενο) κάποιες φορές δε σχολιάζουν καν αλλά μεταξύ τους γίνεται τόσο πολύ κολακεια για τα ρουχακια του μωρού κλπ ενώ έχουν ξεχάσει και σοβαρά ζητήματα που έχω μοιραστεί όπως υγείας και όταν τα αναφέρω πάλι με ρωτάνε κι αρχίζω παλι επεξήγηση από το μηδέν. Χθες τσατιστηκα πάλι. αφου παρηγορησα στο γκρουπ τη Μόνικα που έχει ένα κρυωμα το μωρό της και μιλάει γι αυτό δύο μέρες, ανέφερα ότι το είχα περάσει κι εγώ (το είχαν ξεχάσει) και να μην ανησυχεί και μοιραστηκα οτι η μπεμπα μου γέλασε για πρώτη φορά και με αγνοησαν και σήμερα μιλάνε για φορμακια από την Αμερική που παρήγγειλε η Μόνικα επειδη έχουν γιακα… Νιώθω λίγο μπλεγμενη σε ενα γκρουπ με first world problems κι ένω ακούγεται τέτοιο και το δικό μου πρόβλημα θέλω να τονίσω ότι είναι καλό για μένα να δικτυωθω και να μιλάω με άλλες μαμάδες αλλά σκέφτομαι μήπως χρειάζεται να ψάξω για μαμάδες που ταιριάζουμε περισσότερο. Κι αναρωτιέμαι αν θα παρεξηγηθουν αν σταματήσω τα μηνύματα. Θέλω να απενεργοποιησω τις ειδοποιήσεις γιατί με αποσυντονιζουν. Ήδη ξέρω μια κοπέλα που ταίριαζω πιο πολύ και θέλω να κάνω φοκους καθώς νιώθω υποχρέωση να συμβάλλω στο γκρουπ και χάνω πολυ χρόνο απαντώντας για να μην είμαι αγενης. Νιώθω ότι αφού η κουβέντα αφορά πιο πολύ τη Φοιβη και τη Μόνικα ας τα λένε οι δύο τους, η Ρειτσελ είναι στον κόσμο της ούτως ή άλλως κι εγώ έχω κουραστεί να αναλωνομαι σε όλο αυτό αλλά φοβάμαι να δείξω ότι τις απορρίπτω ξεκάθαρα και φοβάμαι τις συνέπειες του να κλείνω πόρτες. Τι να κάνω;

-Mrs Chandler Big

Σου προτείνω να αναρωτηθείς το εξής: αν δεν ήσουν Ξένη, και ήσουν στη χώρα σου, τι θα έκανες; Κάνε ακριβώς το ίδιο. Και ας είσαι μόνη σου, και ας είναι οι δικοί σου μακριά, και ας μην έχεις βοήθεια.

Θα νιώσεις μοναξιά, αλλά αυτή η μοναξιά είναι καλύτερη από αυτή που νιώθεις όταν είσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν σου ταιριάζουν. Θα δυσκολευτείς τώρα, αλλά μακροπρόθεσμα θα κερδίσεις, γιατί θα αυξηθεί ο χρόνος που θα έχεις για να βρεις τις παρέες που σου κάνουν, και αυτές οι παρέες δεν χρειάζεται να είναι άλλες μαμάδες. Μπορεί να είναι μεγάλες γυναίκες, πολύ νεαρές γυναίκες, γυναίκες με μεγάλα παιδιά, γυναίκες χωρίς παιδιά, μπορεί να είναι άντρες. Δεν χρειάζεται να έχει περάσει ο άλλος ακριβώς αυτά που έχεις περάσει για να είναι φίλος. Οι κοινές εμπειρίες είναι καλές, αλλά όπως βλέπεις, δεν αρκούν, και επίσης: είναι πραγματικά κοινές τελικά; Δεν βιώνετε εσείς οι τέσσερις την μητρότητα με πολύ διαφορετικό τρόπο;

Μη φοβάσαι τις συνέπειες, όπως λες. Συνέπειες έχεις και τώρα, που προσπαθείς να χωρέσεις σε μια παρέα που δεν σου δίνει ευχαρίστηση. Αυτές οι κοπέλες έχουν καλά στοιχεία, αλλά και τι έγινε; Και ο χειρότερος εγκληματίας μπορεί να αγαπάει πολύ τη μαμά του. Καλά στοιχεία έχουν όλοι. Το θέμα είναι αν εσύ νιώθεις καλά με τον εαυτό σου όταν είσαι μαζί τους. Θα δεις και κάτι ακόμη πιο εντυπωσιακό: όταν σταματήσεις να προσπαθείς να γίνεις αρεστή, θα δεις πόσες φοβίες και ανασφάλειες έχουν και αυτές, παρά τα λεφτά και τα φορμάκια από την Αμερική. Για να καταλάβεις, οι αντίστοιχες μαμάδες της Αμερικής παραγγέλνουν φορμάκια από την Ευρώπη. Είναι αστεία όλα αυτά. Η ψυχική επαφή έχει σημασία. Μην ακούς την επιφάνεια επειδή νιώθεις ξένη, προσπάθησε να δεις παραπέρα όλοι θα σου φανούν πολύ πιο προσιτοί.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News