Εχω και γω ένα θεματάκι ρε συ Α,μπα.Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω σε μενα είναι το γιατί ενώ δεν μου αρέσει το σώμα μου (έχω αρκετά κιλά παραπάνω) δεν μπορώ να πειθαρχησω σε μια δίαιτα. Ποτέ. Ξεκινάω και μετά τα παρατάω. Απογοητεύομαι και στεναχωριέμαι με τα χαλια μου. Αυτό δεν θα έπρεπε να με πριζωνει να το παλέψω και να μην τα παρατήσω για μια φορά ακόμη; Έχω 2 παιδιά πια και το όνειρο του σώματος που θέλω να έχω μοιάζει μακρινό.. πως θα συγκροτηθώ και θα μπορέσω να πετύχω το στόχο μου αφού μου γίνεται εμμονή;;- -μις piggy
Αγαπητή φίλη, μην υπογράφεις έτσι, με στενοχωρείς. Ζούμε στον αστερισμό του Τραμπ τελευταία, και δεν είναι τρόπος αυτός να μιλάς έτσι για τους άλλους, πόσο μάλλον για τον εαυτό σου. Ο λόγος που δεν τα καταφέρνεις είναι ότι η δίαιτα είναι το τελευταίο στάδιο της προσπάθειας, και όχι το πρώτο. Η δίαιτα θα αποκτήσει νόημα και περιεχόμενο όταν καταλάβεις ποια είναι η σχέση σου με το φαγητό, γιατί τρως όταν τρως, γιατί τρως αυτά που τρως, γιατί ψωνίζεις έτσι κι όχι αλλιώς στο σούπερ μάρκετ, γιατί παραγγέλνεις αυτά στο εστιατόριο και όχι άλλα, γιατί διαλέγεις αυτό το ντελίβερι και όχι άλλο, τι συμβολίζει το φαγητό για σένα, πώς σχετίζεται με την ψυχολογία σου, τι έχεις ταυτίσει με το φαγητό, τι προσπαθείς να ανακτήσεις τρώγοντας, ποια είναι η σχέση σου με το αλκοόλ, και τελικά, πόσο ενημερωμένη και συνειδητοποιημένη είσαι σχετικά με το πόσο φαγητό χρειάζεται ένας ενήλικας που κάνει καθιστική ζωή. Όταν λύσεις όλα αυτά, η δίαιτα θα είναι ένα πρόγραμμα χωρίς κόπο, όπως είναι το μπάνιο και το λούσιμο. Δεν λύνονται εύκολα, βέβαια. Είναι πολύ δύσκολη διαδικασία γιατί το φαγητό είναι μια από μύχιες διαδικασίες της ύπαρξης μας. Δεν είναι απλώς θερμίδες για να κρατιόμαστε ζωντανοί, είναι συναίσθημα, είναι αναμνήσεις, είναι συμβολισμοί. Γι’αυτό είναι τόσο ακριβά τα διάσημα εστιατόρια: δεν προσφέρουν μόνο φαγητό, προσφέρουν εμπειρίες. Οι εμμονές λύνονται με βοήθεια ειδικού. Ή θα πας σε διαιτολόγο που ξέρει τη δουλειά σε βάθος, ή θα πας σε ψυχολόγο που ξέρει από διατροφικές συνήθειες, ή θα διαβάσεις μόνη σου για το θέμα και θα γίνεις ψυχολόγος του εαυτού σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάπου διάβαζα γιατί οι άνθρωποι έχουν όνειρα που δεν τα καταφέρνουν και είχε ένα παράδειγμα με κάποιον που ήθελε να γίνει rock star. Και έλεγε πως ενώ του άρεσε η ιδέα να τον χειροκρότησουν όλοι πάνω στην σκηνή, στην πράξη δεν του άρεσε να αφιερώνει πέντε ώρες να παίζει κιθάρα και να μεταφέρει τον εξοπλισμό σε στούντιο. Και έλεγε λοιπόν πως οι άνθρωποι που καταφέρνουν κάτι “μεγαλειώδες” δεν είναι επειδή θέλουν πολύ το αποτέλεσμα, αλλά επειδή απολαμβάνουν την διαδικασία και τυχαίνει το αποτέλεσμα να είναι καλό. Εμένα αυτό με βοήθησε για να σκεφτώ ποιά θα είναι η καθημερινή μου διατροφή.… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες! Θα προσθέσω ότι πολλές φορές ο φόβος της αλλαγής και του αγνώστου είναι μεγάλος και υπάρχει το φαινόμενο να σαμποτάρουμε οι ίδιοι την προσπάθεια μας διότι υποσυνείδητα μας τρομάζει πως θα είναι η ζωή μας μετά. Όποτε όσο υπάρχουν αυτά τα κιλά υπάρχει και μια δικαιολογία να μένουμε στα γνωστά και ασφαλή. Είναι πιστεύω πολύ σημαντικός ο ψυχολόγος σε αυτές τις περιπτώσεις.
Παίζει να το διάβασες στο “The Subtle Art of Not Giving a F*ck”;
Εκεί διάβασα κάτι παρόμοιο. Είναι πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο γενικότερα.
Πόσο πρακτική και λογική απάντηση! Ευχαριστώ, κι ας μην έκανα την ερώτηση. Το επιθυμητό βάρος/σώμα καμιά φορά κι εμένα μου μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας. Το μόνο που μπορώ να πω ότι έχω καταλάβει είναι πως, όπως ένα παιδί δε μαθαίνει με το φόβο και τις φωνές, έτσι κι εμείς δε χάνουμε βάρος με τύψεις και αποδοκιμασία. Νομίζω πως αν μας αντιμετωπίζουμε με περισσότερη συμπάθεια (τολμώ να πω και με αγάπη) όλα θα είναι ευκολότερα.
Αγαπητή φίλη, αντιμετώπισα και εγώ το ίδιο θέμα. Το παραπάνω βάρος που είχα ήταν γύρω στα 10-12 κιλά. Ουσιαστικά ήμουν κάτι παραπάνω από κανονική στα κιλά μου. Δεν μου άρεσε αυτό , είχα και εγώ το όνειρο να είμαι αρκετά αδύνατη. Και προσπάθησα πολλές φορές , ζοριστηκα να τρώω μόνο γιαούρτι το βράδυ , να βγαίνω με παρέες και να παραγγέλνω σαλάτα ενώ έτρεχαν τα σάλια μου βλέποντας τα πιάτα των υπολοίπων. Γυρνούσα σπίτι και έπαιρνα σουβλάκια , μετά καπάκι 2 παστές κ.ο.κ Φαύλος κύκλος. Μέχρι που κάποια στιγμή απλά το πήρα απόφαση. Σταμάτησα να αυτομαστιγώνομαι κάθε φορά που έκανα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνησω με την Λενα 100%
Η σωστη διατροφη για καποιον που θελει να χασει βαρος κ δυσκολευεται πρεπει να συνοδευεται με εγκεφαλικο ξεμπερδεμα πρωτα!
Τι τρωω, ποτε το τρωω, γιατι το τρωω!!!
Εχω πολυ καλη βιβλιογραφια να σου προτεινω,αν θες, φιλη!
Ενώ δεν είμαι εγώ που έστειλα, θα μ ενδιέφερε πολύ αυτή η βιβλιογραφία αν δεν σου κάνει κόπο 🙂
Προτεινω να ξεκινησετε με το βιβλιο Thin positive κ Διατροφικη νοημοσυνη!
Ο συγγραφεας ειναι ειδικος σε διατροφικες διαταραχες κ ψυχολογια!
Για καποιο λογο δεν δημοσιευονται οι απαντησεις οπου αναφερω βιβλιογραφια:(
Θα ηθελα εγω παρακαλω.
Δεν ειμαι η φίλη της ερώτησης, αλλά θα το εκτιμούσα αν γράφατε σχετική βιβλιογραφία 🙂
Ενδιαφέρομαι κι εγώ για την βιβλιογραφία. Είναι ευκολο να την ανεβάσεις εδώ;
Επανερχομαι με την βιβλιογραφια που σας ελεγα..
1)Thin positive 2)Διατροφικη νοημοσυνη
Ειναι κ τα 2 βιβλια του διατροφολογου κ diet coach Ευαγγελου Ζουμπανεα που εχει ειδικευση σε διατροφικες διαταραχες κ ψυχολογια!
Ψαξτε κ τα υπολοιπα συγγραματα του αλλα προσωπικα προτεινω να ξεκινησετε απ αυτα τα 2!
Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι είναι στενάχωρο ότι υπογράφεις έτσι υποτιμητικά για σένα. Σκέψου πόσα υπέροχα πράγματα κάνει το σώμα σου. Έχει θρέψει κ γεννήσει δύο παιδιά, σε έχει πάει όπου ήθελες κ είναι εκεί για σένα και την οικογένεια σου. Αν δεν αναγνωρίσεις την αξία του κ την ομορφιά του δεν θα αποκτήσεις ποτέ μια ισορροπημένη σχέση μαζί του. Αν είχες μία αμαξαρα δεν θα έβαζες ποτέ κακή βενζίνη… έτσι είναι κ το σώμα σου. Σε πάει παντού κ κάνει πάρα πολλά θαυμάσια πράγματα κάθε μέρα. Φρόντισε το, τάισε το σωστά, ξεκούρασε το, αγάπησε το κ θα σε ανταμείψει.
Αγαπητή Miss pi πολύ σωστά σου απάντησε η Λένα. Υπάρχει όμως και η καθαρά φυσική σου υπόσταση που ακόμα δεν έχεις συνηδητοποιήσει και δεν την ακούς. Ναι μεν μπορεί ο καθρέπτης σου να μην σε ικανοποιεί, έχεις σκεφτεί ποτέ όμως ότι τα παραπάνω κιλά που λες, σε δυσκολεύουν και σαν φυσική οντότητα στην καθημερινότητα σου και ότι δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής? Γράφεις ότι δεν σου αρέσει το σώμα σου λες και είναι κάτι ξένο από σένα, και έχεις στο μυαλό σου ότι μόνο αν το τιμωρείς με τον ψυχαναγκασμό μιας δίαιτας θα λυτρωθείς. Υπάρχει και άλλος δρόμος όμως… να… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης και τα σχόλια θα μπορούσαν να αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα. Προσωπικά και με τα “θετικα” σχόλια δεν ένιωθα καλά. Όταν ο άλλος κάνει μια προσπάθεια να χάσει κάποια κιλά δεν χρειάζεται υπενθύμιση από τον καθένα πόσο έχει αλλάξει. Την επιβεβαίωση θα θέλει να την πάρει από τον διατροφολόγο ή κάποιο άτομο από το περιβάλλον που εμπιστεύεται γι αυτό το θέμα. Ένα μεγάλο μέρος της προσπάθειας βασίζεται στο να κάνεις ουσιαστικές αλλαγές στις συνήθειες και στην ψυχολογία σου. Αυτό που γράφει η Λένα. Μη προσπαθείς να ξεκινήσεις τα βήματα από το 5. Ξεκινά μια προεργασία και σιγά-σιγα θα είναι πιο εύκολο… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν λες “αρκετά κιλά παραπάνω” έχεις σκεφτεί ποτέ σε σχέση με τι ; Πού οριοθετείς το κανονικό βάρος και με ποια κριτήρια ; Και αν ναι έχεις σκεφτεί ποτέ αν αξίζει πραγματικά (βάσει των κριτηρίων που εσύ θέτεις ) να χάσεις αυτά τα κιλά ; Όχι αν αξίζει σύμφωνα με ένα φαντασιακό κοινώς αποδεκτό σύστημα αξιών αλλά αν αξίζει με το δικό σου σύστημα αξιών.
πρεπει να πας σε ψυχολόγο…να ξέρεις ότι όλα τα διατροφολογικα προβλήματα έχουν βάση κάποιο είδος κατάθλιψης.η έλλειψη πειθαρχειας ανήκει κ αυτή εκεί, βλέπεις τον εαυτό σου σαν γουρουνακι-ετσι υπογράφεις κιολας-πρεπει ν πας σε ειδικό ν λύσεις πρώτα το θέμα που υπάρχει κ μπαίνει ανάμεσα σε σένα κ την πειθαρχεία σου.μπορει να ναι κάτι άσχετο, κάτι με τη δουλειά σου ,με τον τρόπο που έχεις μεγαλώσει,με τα μηνύματα που πήρες ως παιδί για το πώς σε βλέπουν οι άλλοι,οτιδήποτε!πήγαινε πρώτα σε ψυχολόγο ν μετά σε διατροφολογο. Κ μην ξεχνάς ότι διατροφή χωρίς γυμναστικη-οικοδομη με σαθρά θεμέλια!
Αγαπημένη φίλη, δεν είναι τόσο απλό το θέμα του φαγητού και πολυ λυπάμαι που μαλώνεις τον εαυτό σου. Θα μαλωνες κάποιον φίλο που δυσκολεύεται να κόψει μόνος το αλκοόλ, τον τζόγο, τη χρήση κλπ; Τελευταία το θέμα του φαγητού προσεγγίζεται (και ερευνητικά, βιβλιογραφικά) ως εξάρτηση. Χρειάζεται πολλή κατανόηση, αυτοφροντιδα και σύμπνοια. Ζητα να λάβεις κατάλληλη βοήθεια!