«Α, μπα» classics: Φοβάμαι μήπως φλερτάρω με διατροφική διαταραχή

Το πρόβλημα μου είναι η σχέση μου με το φαγητό

Αγαπητή Αμπά, Παίρνω το θάρρος να ρωτήσω τη γνώμη σου για ένα ζήτημα που με απασχολεί εδώ και λίγα χρόνια. Το πρόβλημά μου είναι η σχέση μου με το φαγητό. Εγώ ήμουν πάντα ενα αδύνατο κοριτσάκι αλλα όχι πολύ αδύνατο, ας το πούμε “νταρντάνικο”. Όταν τελείωσα το λύκειο έκανα σχέση με ένα αγόρι με εντελώς διαφορετικές διατροφικές συνήθειες και μιας και περνούσαμε αρκετό χρόνο μαζί ανέπτυξα τη συνήθεια να μην τρώω όση ώρα είμαι μαζί του (συνήθως βραδινές ώρες). Μέσα στα 3 χρόνια που ήμασταν μαζί έχασα 12 κιλά και η εμφάνισή μου έφτασε αρκετά κοντά στις κοπέλες που πάντα ζήλευα, σε αυτό που λέμε “healthy skinny”. Αφού χωρίσαμε με το αγόρι αυτό η καθημερινότητά μου άλλαξε και μαζί της και τα κιλά μου. Επομένως, αφού πήρα τα πρώτα 3 κιλά, άρχισα να πανικοβάλλομαι λίγο και ξεκίνησα διατροφή. Το πρόβλημα είναι πως έχω περίπου μισό χρόνο που ενώ διατηρώ αυτή τη διατροφή, περίπου 2 φορές την εβδομάδα τη σπάω τρώγοντας ασυνήθιστα μεγάλες ποσότητες φαγητού (ποσότητες που μέχρι και στους άλλους φαίνονται λίγο ακραίες – ακούω σχόλια του τύπου “καλά τόσο πεινούσες?”) είτε επειδή στουμπώνοντας αποφεύγω να φάω κάτι το οποίο λιγουρεύομαι, είται επειδή περνάω τη μέρα τρώγοντας όσο πιο λιτοδίαιτα γίνεται και μετά δεν μπορώ να το ράψω. Επειδή τα επεισόδια αυτά συνήθως είναι σε φαγητά που δεν παχαίνουν π.χ. φρούτα (κάτι που κάνω επίτηδες καθώς εκείνη την ώρα αισθάνομαι ότι με τίποτα δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να φάει κάτι παχυντικό), όπως καταλαβαίνεις η αλλαγή δεν είναι προφανής κι έτσι δεν το προσέχουν οι γύρω μου, όμως εγώ το βλέπω και με έχει προβληματίσει πολύ. Φοβάμαι μήπως φλερτάρω με διατροφική διαταραχή αλλά ντρέπομαι να πάω σε ψυχολόγο επειδή 1)τουλάχιστον για τον περίγυρό μου το θέμα αυτό αποτελεί μεγάλο ταμπού και 2)οι περισσότεροι άνθρωποι τέτοια προβλήματα τα αντιμετωπίζουν αφού έχουν βεβαιωθεί απόλυτα ότι όντως έχουν ανάγκη από βοήθεια. Εσύ τι πιστεύεις? (Συγνώμη για το τεράστιο σεντόνι)

-Μικρο Ρουλακι

Πιστεύω ότι κάθε φορά που θα διαβάζω ή θα ακούω ότι κάποιος που νιώθει ότι χρειάζεται βοήθεια ψυχολόγου διστάζει να πάει επειδή φοβάται την απόρριψη από το περιβάλλον του, θα στενοχωριέμαι το ίδιο. Δεν μπορώ να το συνηθίσω. Παρόμοια αισθάνομαι όταν κάποιος πιστεύει ότι για να πάει χρειάζεται κάποιο «αληθινό» πρόβλημα, χωρίς να εξηγεί ποιο είναι το αληθινό και ποιο το αμελητέο, γιατί αυτό με κάνει να πιστεύω ότι και αυτός που προβληματίζεται πιστεύει κατά βάθος ότι βοήθεια ζητάνε μόνο οι τρελοί, ή έστω, οι αδύναμοι ή οι αποτυχημένοι. Δεν χρειάζεται να φτάσεις στο αμήν για να ζητήσεις βοήθεια, όπως ακριβώς δεν χρειάζεται να ανεβάσεις πυρετό ή να φουσκώσει το μισό σου πρόσωπο για να πας στον οδοντίατρο. Επίσης, όταν πας σε έναν ψυχολόγο, δεν αποκλείεις κάποιον άλλον που έχει κάποιο «σοβαρότερο» πρόβλημα για να πάει. Αν φοβάσαι μήπως φλερτάρεις με διατροφική διαταραχή, να πας το συντομότερο σε έναν ειδικό για να σου πει αν ισχύει ή όχι, και αν ισχύει, να το αντιμετωπίσεις. Αλήθεια, είναι απλό. Είναι σα να φοβάσαι μήπως έχεις οποιαδήποτε πάθηση σχετικά με το σώμα σου. Το συνετό είναι να πας να το ψάξεις. Όσο για τον περίγυρο σου, δεν χρειάζεται να τους πεις τίποτα, και δεν τους πέφτει και λόγος. Να κοιτάνε τα δικά τους προβλήματα, και αν θέλουν να τα αφήνουν άλυτα, κι αυτό δικό τους πρόβλημα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

34 points
Upvote Downvote

13
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
9 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
10 Συντάκτες σχολίων
Between WorldsMiss VanjiePenthesileaemy memy Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
west.coast
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εάν είναι όντως κάποια μορφή διατροφικής διαταραχής και το συνειδητοποίησες τόσο γρήγορα, και μάλιστα πας και σε ψυχολόγο θα είναι το μεγαλύτερο ΔΩΡΟ που θα έχεις κάνει στον εαυτό σου. Το λέω από προσωπική πείρα που δεν το αντιμετώπισα τη στιγμή που όλο αυτό ξεκίνησε.. μακάρι να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω σε κάτι τέτοια πράγματα.. Γράψε όλους όσους λένε μ@λακίες και πήγαινε να ψάξεις τι είναι αυτό που σου δημιουργεί έστω και περίεργη σχέση με το φαγητό .. Όσο πιο γρήγορα το κάνεις τόσο πιο γρήγορα θα το λύσεις!!!

dune
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η βιομηχανια της διαιτας ειναι τεραστια και ειναι φτιαγμενη για να αποτυγχανει. Το αδυνατο σωμα ΔΕΝ ειναι διατηρησιμο απο τους περισσοτερους απο μας. Το βελτιστο βαρος μας ειναι συνηθως παραπανω απ’οσο πιστευουμε. Οταν το αποδεχτουμε κι αρχισουμε να τρωμε απο αγαπη για το σωμα μας κι οχι τιμωρωντας τον εαυτο μας, τοτε ολα θα πανε καλα. Θελω να ξερεις οτι δεν υπαρχει τιποτα λαθος με σενα και αν εχεις επεισοδια υπερφαγιας ειναι επειδη το σωμα σου προσπαθει να παρει αυτα που εχει αναγκη. Ο εγκεφαλος μας ειναι ο μισος λιπος πχ. Δεν υπαρχουν καλες και κακες τροφες. Να τρως απ’ολα,… Διαβάστε περισσότερα »

Διάφανη μέρα
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ο ψυχολόγος είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα κάνεις στον εαυτό σου. Μην το αφήσεις να σου κλέψει το χρόνο σου. Θα είχα γλιτώσει χρόνια κατάθλιψης και διατροφικών διαταραχών να είχα πάει σε ψυχολόγο από τα 14.

Miss Vanjie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό που είπε η Λένα συν το γεγονός ότι δεν είσαι οφείλεις τίποτα και κανέναν. Ξαναδιάβασε το για να το εμπεδώσεις. Δεν οφείλεις εξηγήσεις σε ΚΑΝΕΑΝ (ούτε στους γονείς σου) παρά μόνο στον εαυτό σου. Βρες το κουράγιο και πήγαινε σε ψυχολόγο έστω και για μια φορά πριν το απορρίψεις.
PS εγώ όταν πήγαινα σε ψυχολόγο ο πατέρας μου δεν είχε ιδέα γτ είναι εντελώς κλειστόμυαλος και ήξερα πως θα με έβγαζε “προβληματική ” ενώ η αλήθεια δεν είναι αυτή

Between Worlds
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ή αυτό ή νομίζουν ότι φταίνε/κάνανε κάτι λάθος αυτοί (οι γονείς) και χρειάζεσαι ψυχολόγο.

Miss Vanjie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

@Between words αν αναφέρεσαι για το δικό μου παράδειγμα, θα σε στεναχωρήσω αλλά ειδικά στην Ελλάδα οι γονείς δεν μπορούν να παραδεχτούν πως κάνανε κάτι λάθος και δημιούργησαν ψυχολογικά τραύματα και “προβλήματα” στο παιδί τους. Για να το αναγνωρίσει κάποιος αυτό πρέπει να έχει δουλέψει πολύ με τον εαυτό του. Αλλά και πάλι, αν έχει δουλέψει με τον εαυτό του δεν θα συμπεριφέρονταν έτσι. Ο μπαμπάς μου είναι της λογικής πως οι ψυχολόγοι σου λένε διάφορα γιατί θέλουν να ξαναπας για τα χρήματα. Η μαμά μου δε, όταν άρχισα να έχω αλλαγές στη συμπεριφορά μου έκανε διάφορα.Μου είπε πως δεν… Διαβάστε περισσότερα »

Between Worlds
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι, αυτό εννοούσα. Εκτός το ότι έμαθαν ότι είναι τεράστιο ταμπού, και δεν μπορούν να δεχτούν ότι τα πράγματα αλλάζουν, το βλέπουν και σαν προσωπική ακύρωση. Γιατί τι θα πεις στην ψυχολόγο; για τους γονείς σου θα πεις, αλλά τι έχεις να τους προσάψεις; αφού σε ανέθρεψαν τέλεια. Δεν μπορούν να το δεχτούν. Επίσης, δεν τους άρεσει, γιατί κάνοντας δουλειά με τον εαυτό σου, τούς απομυθοποιείς και ακολουθείς τον δικό σου διαφορετικό δρόμο, ενώ πολλοί από αυτούς, κατάπιαν τα δικά τους γονεϊκά πρότυπα αμάσητα.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

ζω ακομα επειδή κατάλαβα εγκαίρως οτι είμαι αρρωστη και πρέπει να παω σε ψυχοθεραπευτή.Αυτό μονο θα σου πω..Να ξεκινησεις θεραπεια, και να ξερεις πως δεν οφείλεις να πεις τίποτα σε ΚΑΝΕΝΑΝ. Κανε το, σε παρακαλω!

Penthesilea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ρε παιδιά, δεν χρειάζεται ούτε ειδικό ανακοινωθέν ούτε συνέντευξη τύπου. Δες το σαν να πηγαίνεις στον οδοντίατρο. Πραγματικά, κάπως έτσι πρέπει να αρχίσουμε να το βλέπουμε, μπας και δούμε ποτέ άσπρη μέρα.

Pandora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν είναι ανάγκη να πεις σε φίλους και γνωστούς ότι πας σε ψυχολόγο.

Between Worlds
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Υπάρχουν άτομα στη ζωή μου που δεν ήθελα να το πω και δεν τους το είπα. Το οξύμωρο είναι ότι με παρακαλούσαν να πάω σε ψυχολόγο. Αλλά εγώ ένιωθα καλύτερα να το κρατήσω για τον εαυτό μου.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συνηθίζεται σε αυτές τις ερωτήσεις με προβλήματα κιλών, να γράφετε πάντα το “ακολουθώ αυτή τη διατροφή και δε λειτουργεί και δε χάνω κιλά κοκ”. Το τι σοι διατροφή είναι όμως ποτέ δε το βλέπουμε. Τη διατροφή θα τη κρίνει αυτός που στην έδωσε, φαντάζομαι κάποιος διατροφολόγος. Ελπίζω να μην είναι κάποια διατροφή που κυκλοφορεί δωρεάν στο διαδίκτυο.

emy memy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπημένη φίλη. Εργάζομαι στον χώρο της ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα των διατροφικών διαταραχών. Επίσης, ο λόγος που επέλεξα αυτό το επάγγελμα είναι η προσωπική μου εμπειρία με αυτές. Όλη αυτή η αναστάτωση που νιώθεις όταν τρως παραπάνω, όλα αυτά τα άσχημα συναισθήματα που σε ταλαιπωρούν και δυσκολεύουν τη σχέση σου με το φαγητό και με τους γύρω, έχουν λύση. Όλα αντιμετωπίζονται με βοήθεια και στο λέω και από την πλευρά της θεραπεύτριας και της θεραπευόμενης. Η δε μαγεία που θα ανακαλύψεις όταν καταλάβεις τα δικά σου “πως” και “γιατί” είναι απερίγραπτη και θα σου δώσει εφόδια για όλο το μέλλον… Διαβάστε περισσότερα »