Ίσως να το έχετε παρατηρήσει: στην τηλεόραση, στα social media, οι διαφημίσεις μιλούν όλο και πιο συχνά για κάτι που παλιά σωπαίναμε όλοι μαζί – και το marketing και οι γυναίκες. Ούτε οι μεν ούτε οι δε αναφερόμασταν τόσο ανοιχτά και αναπολογητικά στην εμμηνόπαυση. Ενώ εκεί έξω υπήρχε μια αγορά που κυριολεκτικά “καιγόταν” για λύσεις και προϊόντα, η ενοχή με την οποία ήταν φορτωμένη αυτή η λέξη και αυτή η φάση της γυναικείας ζωής, καμιά δεν τολμούσε να κάνει την αρχή.
Να μιλήσει ανοιχτά για τις εφιδρώσεις και τις κράμπες, για τις άγρυπνες νύχτες, για τις ανάγκες της προκλιμακτηριακής περιόδου, αλλά και για την κλιμακτήριο που συνήθως γινόταν αφορμή για κρύα αστεία, πάντα βγαλμένα από την καρδιά του ηλικιακού ρατσισμού.
Και μετά υπάρχουν και όλες εκείνες οι γυναίκες που μπορεί να στερήθηκαν τη μήτρα τους από πολύ πολύ νωρίς για να σώσουν τη ζωή τους -κάποιος γυναικολογικός καρκίνος, κάποια επιπλοκή της κύησης, τόσο άλλοι λόγοι… Τι λέγαμε σε όλες αυτές τις γυναίκες που από τα 30 τους, ίσως και νωρίτερα δοκίμαζαν την άγρια εμπειρία της ξαφνικής (προσοχή: όχι της πρόωρης, αλλά της ξαφνικής) εμμηνόπαυσης;
Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και η δημοσιογράφος Eva Wiseman (σ.σ. για αρχή, γιατί μετά απλώς γκρινιάζει), η επανάσταση της εμμηνόπαυσης έγινε σταδιακά. Το πρώτο στάδιο περιελάμβανε το να μιλάμε γι’ αυτήν. Άνθρωποι όπως η Davina McCall άρχισαν να συζητούν τις επιπτώσεις της εμμηνόπαυσης στη ζωή τους -το σώμα τους, την ψυχική τους υγεία – με τρόπους που άνοιξαν συζητήσεις μεταξύ των γυναικών και των γιατρών τους, των εργοδοτών τους και των οικογενειών τους.
Προέκυψαν δεδομένα: μία στις τρεις γυναίκες επέλεγαν να μην πάνε στον παθολόγο τους, παρά το γεγονός ότι το 77% θεωρούσαν τουλάχιστον ένα σύμπτωμα της εμμηνόπαυσης “πολύ σοβαρό” ή ότι προκαλούσε σημαντικό βαθμό δυσκολίας στην καθημερινότητά τους.
Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Ένα μήνα μετά την πρώτη εκπομπή του ντοκιμαντέρ της McCall για το θέμα που μεταδόθηκε το 2021, μια φαρμακευτική εταιρεία ανέφερε αύξηση της ζήτησης για προϊόντα HRT κατά 30%.
Στη συνέχεια, εταιρείες όπως το Channel 4 και η Google ανακοίνωσαν ειδικές “πολιτικές για την εμμηνόπαυση”, με αποτέλεσμα 600 εταιρείες να υπογράψουν την “δέσμευση για τον σεβασμό της εμμηνόπαυσης στο εργασιακό χώρο”, υποσχόμενες να υποστηρίξουν τις γυναίκες στο εργασιακό περιβάλλον.
Αυτή την εβδομάδα οι βουλευτές στη Βρετανία ζητούν ελέγχους υγείας στο NHS για τις γυναίκες 45 ετών και δωρεάν συνταγές HRT.
Βρετανία: Check-up εμμηνόπαυσης για όλες τις γυναίκες άνω των 45
Μιλάμε για σπουδαία νέα – στο εξωτερικό, τουλάχιστον, γιατί στην Ελλάδα τώρα γίνονται τα πρώτα βήματα ορατότητας της εμμηνόπαυσης στη δημόσια ζωή χωρίς ενοχές. Τώρα αρχίζουμε η διαφήμιση να “βλέπει” τις γυναίκες άνω των 45 και να τους προτείνει προϊόντα που πραγματικά έχουν ανάγκη για την ευεξία και την καλύτερη ποιότητά ζωής τους.
Αυτό επισήμαινε και ένα πρόσφατο άρθρο στη βρετανική Vogue, κάνοντας λόγο για “μια ανεκμετάλλευτη αγορά που εκτιμάται ότι αξίζει 600 δισ. δολάρια”. Εκτός από τα συμπληρώματα διατροφής, τα νέα προϊόντα και οι υπηρεσίες που διατίθενται στο εμπόριο για τις γυναίκες στην εμμηνόπαυση περιλαμβάνουν ειδικά εσώρουχα, αρωματικά σπρέι για τις εξάψεις, μια σειρά περιποίησης του δέρματος “προσαρμοσμένη στις διακυμάνσεις των κύκλων”, ειδικά σαμπουάν και θεραπείες ομορφιάς.
Τον Αύγουστο, η Boots λάνσαρε μια σειρά προϊόντων ομορφιάς με έμφαση στην αντιγήρανση, επιλέγοντας για πρώτη φορά να τα διαφημίσει χωρίς αναστολές και χρησιμοποιώντας περήφανα τη λέξη εμμηνόπαυση στις συσκευασίες της. Τον ίδιο μήνα, η βρετανική Primark (αχ, αυτά τα υπέροχα αγγλικά σούπερ μάρκετ της απόλυτης τρέλας) λάνσαρε μία νέα σειρά νυχτικών εμμηνόπαυσης που σέβονταν τις θερμοκρασιακές εναλλαγές που βιώνει μία γυναίκα σ’ αυτή τη φάση της ζωής της.
Κάποιες, όπως η Wiseman θεωρούν αυτές τις αλλαγές εν μέρει απολύτως άπληστες, ότι να μόλις απενοχοποιήθηκε μία καινούρια αγορά, ας της αλλάξουμε τα φώτα. Όμως, δεν είναι έτσι. Αν το βλέπουμε έτσι, το βλέπουμε κλειστοφοβικά και κάπως παρωχημένα.
Μας πήρε σχεδόν μισό αιώνα για να μη βλέπουμε μπλε υγρό πάνω στις διαφημίσεις σερβιέτας. Μας πήρε σχεδόν έναν αιώνα για να πούμε την εμμηνόπαυση με το όνομά της. Επιτέλους, δεν είναι κακό αυτό. Επιτέλους, ας χαρούμε που πλέον καταλαβαίνουμε ότι η περίοδος δεν σημαίνει το τέλος της ζωής. Το τέλος της δημιουργικότητας, της ομορφιάς, του δικαιώματος στην εργασία, στον έρωτα στη ζωή.
Ναι, εντάξει η αγορά θα βγάλει πολλά χρήματα από αυτό το καινούριο πεδίο. Ναι, ok αυτή η κρέμα λάμψης όντως δεν θα μας κάνει να δείχνουμε δέκα χρόνια νεότερες όπως τάζει, αλλά είναι μια αρχή, για όνομα του Θεού, μετά από δεκαετίες το λέμε με το όνομά του: ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ.
Όχι, το πρόβλημα δεν λύνεται με κρέμες, όμως, οι βιταμίνες, τα συμπληρώματα διατροφής, τα σκευάσματα ρύθμισης των κιρκάδειων κύκλων, κάποτε οι θεραπείες υποκατάστασης μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Και ναι. το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν γυναίκες παντού στον κόσμο είναι το έλλειμμα υποστήριξης, πραγματικής υποστήριξης στην τεράστια αλλαγή που βιώνουν. Αλλά το ίδιο βιώνουμε και με την περίοδο, το ίδιο βιώναμε και με τις γονεϊκές άδειες. Κοινώς, ένα βήμα τη φορά για κάθε διεκδίκηση.
Η Βίβλος της Εμμηνόπαυσης: Μία δικαίωση για το γυναικείο σώμα που μεγαλώνει
Το μόνο σίγουρο είναι ότι είτε για εμπορικούς λόγους είτε από καθαρή άδολη αγάπη για τις γυναίκες (χαχά) η αγορά θέλει να ακούσει τα (εμμηνοπαυσιακά) προβλήματά μας – ε, ας τα πούμε για μια φορά και ας χρησιμοποιήσουμε για μια φορά αυτό το διαφημιστικό ενδιαφέρον υπέρ μας, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό: περισσότερη ενημέρωση; Ναι, μάλιστα! Συνέδρια με επιστημονικές προσεγγίσεις; Παρακαλώ, τα περιμένουμε; Καλύτερη ποιότητα ζωής μέσω διεκδικήσεων; Την περιμένουμε.
Προσωπικά, θα άκουγα καλοπροαίρετα οτιδήποτε θα μπορούσε να βοηθήσει και νομίζω ότι αυτός είναι ένας αισιόδοξος τρόπος να βλέπεις το μπάτσο που έρχεται – και πώς να το αντιμετωπίσεις.
Με στοιχεία από Guardian, Forbes, BBC.com
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
