Τοκετός και φοβίες: Μια απάντηση από τη σκοπιά του γυναικολόγου

Ο γυναικολόγος Nίκος Αθανασόπουλος γράφει στο Α,μπα

Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου (ιατρική) αναγκάστηκα να παρακολουθήσω φυσιολογικό τοκετό. Και έπαθα σοκ. Βασικά δεν ξέρω πώς είναι δυνατό να μην το ήξερα, αλλά δεν είχα ιδέα ότι κατά την διάρκεια του τοκετού σε κόβουν και σε ράβουν, με αποτέλεσμα να σοκαριστώ με το γεγονός και έκτοτε απλά να μη μπορώ να διανοηθώ ότι μπορεί να μου συμβεί αυτό το πράγμα. Δλδ σαν χασάπικο.Κατά το ίδιο μάθημα θυμάμαι να βλέπω τις έγκυες ή τις λεχώνες καταταλαιπωρημένες, με πόνους, με ραγάδες εγκυμοσύνης, με τομές από την καισαρική και γενικά με όλο το πακέτο και να μου προκαλούν τρόμο, μου φαινόντουσαν αποκρουστικές (ενώ γενικώς να σημειώσω ότι και λόγω επαγγέλματος δε σιχαίνομαι σχεδόν τίποτα). Έκτοτε κάθε φορά που βλέπω έγκυο είτε θα τη λυπάμαι, είτε θα μου προκαλεί αποστροφή. Το θέμα μου είναι ότι είμαι πλέον 35 και θα ήθελα να κάνω ένα παιδί. Αφήνω στην άκρη το αν θα μπορώ και δεν το κάνεις όταν θέλεις και δεν είναι σίγουρο αν μπορείς και με ποιον κλπ, το ζήτημά μου είναι ότι έχω θέμα αποκλειστικά με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Δλδ θα ήθελα να έχω παιδί δικό μου, αλλά δε μπορώ να διανοηθώ να μπαίνω σε όλη αυτή την ταλαιπωρία, φοβάμαι ότι το σώμα μου θα καταστραφεί και δε θα επανέλθω ψυχοσωματικά ποτέ, δηλαδή ότι θα είναι το τέλος της γυναικείας μου υπόστασης. Με αποτέλεσμα να αποφεύγω κάθε είδους κουβέντα περί του θέματος στις σχέσεις μου μέχρι τώρα και όταν θίγεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο να απαντάω ότι δεν είμαι για τέτοια, ενώ στην πραγματικότητα αν δε χρειαζόταν να περάσω αυτούς τους 9 μήνες και τον τοκετό δε θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα να έχω παιδί, ίσα-ίσα σκέφτομαι συχνά ότι αν ήμουν άντρας θα ήθελα σίγουρα να κάνω παιδιά. Φαντάζομαι ότι είναι κάτι σαν τραυματική εμπειρία και χρειάζεται ψυχίατρο, αλλά έτσι ήθελα να πω τον πόνο μου και να διαβάσω σχόλια για το αν κάποια εδώ είχε το ίδιο θέμα και όταν ήρθε η ώρα εκείνη απλά ξεπέρασε το φόβο της. Ευχαριστώ πολύ!

Αγαπητή φίλη,

αν και ήδη σου απάντησε η Φαίνια, πιστεύω πως αξίζει και η μαιευτική/γυναικολογική σκοπιά επί του θέματος.

Όπως αναφέρεται και σε προηγούμενο άρθρο εδώ, τόσο η εγκυμοσύνη αλλά τόσο και ο τοκετός είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία. Κάθε γυναίκα μπορεί να την βιώσει πολύ διαφορετικά με αποτέλεσμα ορισμένες γυναίκες να την περιγράφουν ως μια σχετικά καλή εμπειρία και άλλες ως μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία. Εδώ καλό είναι να πούμε ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο για γυναίκα να αναφερθεί στην περίοδο της εγκυμοσύνης και του τοκετού της με περιγραφές που ταιριάζουν με το γνωστό από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας “ροζ συννεφάκι”. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα μερικά από τα σημεία που περιγράφεις:

  • Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου (ιατρική) αναγκάστηκα να παρακολουθήσω φυσιολογικό τοκετό. Και έπαθα σοκ. Αυτό είναι απόλυτα λογικό να γίνει. Αν δεν έχεις προετοιμαστεί ψυχολογικά για αυτό που θα δεις στον τοκετό είναι πολύ πιθανό να σου αφήσει ένα τράυμα. Θυμάμαι ακόμα και σήμερα τον πρώτο τοκετό που είδα ως φοιτητής, και μπορώ να σου πω μετα βεβαιότητας ότι είχα τρομάξει και εγώ. Ο λόγος για τον  οποίο βιώσες έτσι αυτή την εμπειρία ήταν γιατί ήσουν εντελώς απροετοίμαστη. Κατά την διάρκεια μιας πιθανής εγκυμοσύνης όμως οι συζητήσεις που θα κάνεις με τον γιατρό σου και/ή με μια μαία, όπως και η συμμετοχή σε προγεννητικά μαθήματα (δωρεάν σε όλα τα μαιευτήρια) μπορούν να σε βοηθήσουν αρκετά να ξεπεράσεις τους φόβους σου. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός δεν είναι κάτι που γίνεται ξαφνικά από τη μία ημέρα στην άλλη.
  • κατά την διάρκεια του τοκετού σε κόβουν και σε ράβουν. Η πρακτική του να γίνεται περινεοτομή σε όλες τις γυναίκες έχει αρχίσει εδώ και αρκετά χρόνια τουλάχιστον στις χώρες του εξωτερικού να εγκαταλείπεται. Παρ’ όλα αυτά καλό είναι να αναφέρουμε ότι η επούλωση είτε μιας περινεοτομής είτε ενός οποιουδήποτε τραύματος είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων πάρα πολύ καλή και δεν επηρεάζει καθόλου την σεξουαλική λειτουργία. Έχουν γίνει πολυάριθμες μελέτες που αποδεικνύουν οτι η ποιότητα της σεξουαλικής ζωής δεν επηρεάζεται καθόλου από τον τοκετό. Είναι απόλυτα κατανοητό βέβαια το να δεις κάτι τέτοιο από πρώτο χέρι -ακόμα και ως φοιτήτρια ιατρικής- δεν είναι και το πιο ωραίο θέαμα. Επιπλέον δεν είχες την ευκαιρία να δεις πόσο γρήγορα και πόσο καλά επουλώνεται η περιοχή, κάτι που ίσως και να μείωνε τον φόβο σου.
  • τις έγκυες ή τις λεχώνες καταταλαιπωρημένες, με πόνους, με ραγάδες εγκυμοσύνης, με τομές από την καισαρική. Εδώ αναφέρεις δύο πολύ διαφορετικές φάσεις. Την εγκυμοσύνη και την λοχεία. Όσον αφορά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει αρχικά να αναφέρουμε ότι οι γυναίκες που θα νοσηλεύονται σε ένα νοσοκομείο πιθανώς έχουν μια επιπλεγμένη κύηση και είναι αρκετά πιο “ταλαιπωρημένες” από τον μέσο όρο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η εγκυμοσύνη είναι γενικά μια ευχάριστη εμπειρία, αλλά οι γυναίκες που γνώρισες δεν είναι ο κανόνας – υπάρχουν και πιο ευχάριστες πλευρές στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό τις οποίες δεν έζησες. Όσον αφορά στην περίοδο της λοχείας σε μια γυναίκα που έχει γεννήσει φυσιολογικά, ο κύριος λόγος της ταλαιπωρίας είναι η φροντίδα του παιδιού. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η περινεοτομή ή “τα ράμματα” με την κατάλληλη αναλγητική αγωγή δεν ενοχλούν και τόσο πολύ.Μετά από ένα φυσιολογικό τοκετό μια γυναίκα μπορεί να περπατήσει και να φροντίσει τον εαυτό της και το νεογνό μέσα σε ελάχιστες ώρες. Όσο για την καισαρική, είναι αλήθεια ότι μια γυναίκα χρειάζεται αρκετές ημέρες για την πλήρη αποκατάσταση της -και για αυτό το λόγο ακριβώς δεν πρέπει να γίνεται αν δεν είναι αναγκαία-. Τέλος όσον αφορά τις ραγάδες της εγκυμοσύνης, καλό θα ήταν να αναφερθεί ότι προκαλούνται κυρίως από την μεγάλη πρόσληψη βάρους κατά την εγκυμοσύνη. Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης είναι η προσοχή στη διατροφή.
  • δε μπορώ να διανοηθώ να μπαίνω σε όλη αυτή την ταλαιπωρία, φοβάμαι ότι το σώμα μου θα καταστραφεί. Αυτό είναι ένας μύθος που συνοδεύει την εγκυμοσύνη και τον τοκετό που όμως δεν αληθεύει. Το γυναικείο σώμα στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων επανέρχεται αμέσως χωρίς να “μένουν κατάλοιπα”. Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται λίγη προσπάθεια για να αντισταθείς και να μην πάρεις βάρος στην εγκυμοσύνη “τρώγωντας για δύο”. Το μοναδικό που μένει μετά από μια εγκυμοσύνη είναι ένα παιδί το οποίο χρειάζεται το 100% της προσοχής και του χρόνου των γονέων. Οπότε δε μένει και πολύς ελεύθερος χρόνος για να προσέξεις και να φροντίσεις το σώμα σου όπως προηγουμένως…
  • δε θα επανέλθω ψυχοσωματικά ποτέ, δηλαδή ότι θα είναι το τέλος της γυναικείας μου υπόστασης. Όπως προαναφέρθηκε σωματικά επανέρχεται γρήγορα μια γυναίκα. Ψυχικά αλλάζουν πολλά καθώς γίνεσαι γονέας και αλλάζουν πολλές από τις προτεραιότητές σου σε σχέση με την καθημερινή ζωή. Σκέφτεσαι διαφορετικά, συμπεριφέρεσαι διαφορετικά. Είναι μέρος της γονεϊκότητας η οποία όπως λες δεν σε πειράζει καθόλου, αντιθέτως μάλιστα την επιζητας. Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι μια γυναίκα χάνει την γυναικεία της υπόσταση. Ίσως θα ήταν καλό να ρωτήσεις και άλλες γυναίκες από τον περίγυρό σου πως επηρέασε η έλευση ενός παιδιού την αισθηματική/σεξουαλική τους ζωή.

Όπως είδες, στο μήνυμά έλαβες δύο απαντήσεις. Από έναν γυναικολόγο και από μία ψυχολόγο, και η κάθε απάντηση σου προσέφερε κάτι διαφορετικό. Σε πολλά παρόμοια ζητήματα μια ειδικότητα πολλές φορές δεν μπορεί να δώσει επαρκή λύση και χρειάζεται συνεργασία μεταξύ διαφορετικών επιστημόνων, καθώς ο καθένας μπορεί να απαντήσει διαφορετικές ερωτήσεις και να συμμετάσχει με διαφορετικό τρόπο στη λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζεις. Γι αυτό το λόγο δημοσιεύονται οι δυο απαντήσεις μαζί. Ίσως προσπαθήσουμε να το ξανακάνουμε στο μέλλον.

Είναι σημαντικό το ότι νιώθεις πως έχεις προσδιορίσει το πρόβλημα σου με αρκετή ακρίβεια. Όπως λες σε φοβίζει η εγκυμοσύνη και ο τοκετός, αλλά όχι η σχέση σου με το σύντροφό μου, η μακροχρόνια δέσμευση και η γονεϊκότητα με τις ευθύνες της. Ο προσδιορισμός του προβλήματος,και η αναζήτηση βοήθειας είναι ένα καλά πρώτα βήματα για την λύση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

48 points
Upvote Downvote

24
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
16 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
13 Συντάκτες σχολίων
The Road Less TraveledMuseDolce VitaΤι άλλα; Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Angry Angie
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Angry Angie

Όπως σχολίασα και κάτω από την απάντηση της Φαίνιας, συμφωνώ με τη γράφουσα ότι η εμπειρία της εγκυμοσύνης και του τοκετού ή της καισαρικής με τρομάζει και ότι ο τρόμος αυτός είναι μεγαλύτερος από τη θέλησή μου να κάνω παιδί. Ο φόβος αυτός για μένα είναι πρωτίστως ψυχολογικός και μετά σωματικός.
Θα ήθελα κάποια στιγμή να μοιραστώ με έναν ειδικό τις σκέψεις μου, αλλά αναρωτιέμαι αν είναι τόσο παράλογο να μη θέλει μια γυναίκα να τα υποστεί όλα αυτά, παρόλο που είναι “η φύση της”;

Lady Chatterley
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Φίλη, έχω ακριβώς τις ίδιες σκέψεις. Ενώ δεν έχω (ακόμα) μιλήσει σε κάποιον ειδικό για αυτό το θέμα, όταν διάβασα για την τοκοφοβία πως ο φόβος του τοκετού είναι μεγαλύτερος από την επιθυμία για παιδί (δηλαδή οτι προτιμάς να μην κάνεις παιδί ποτέ, από το να γεννήσεις μία μέρα), τότε μπήκα σε σκέψεις. Γιατι έτσι ακριβώς νιώθω. Ο μόνος λόγος που δεν έχω μιλήσει σε ειδικό, δεν ειναι στην περίπτωσή μου οτι θα ‘φανει παράλογο’ ή οτι πηγαίνω ‘ενάντια στη φύση μου’, αλλά γιατι απλά δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να μου πει κάποιος και να με βοηθήσει να… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Lady Chatterley σε νιώθω 👍☺εγω που παρακολουθησα γιατι μια φιλη ήθελε να μας δειξει?
Δεν εχω λογια. Φρικαρα ενταξει αλλά θελω να πω ειναι ανάλογα το κάθε σωμα τι ανοχή και αντοχές εχει, πολλα παίζουν το ρολο τους.
Έβγαλα και το καπέλο στο γιατρο με αυτα που τραβανε εκει μεσα είχε δυσκολη γέννα ενταξει αλλά ολα πηγαν καλα.

Angry Angie
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Angry Angie

Lady Chatterlay πρώτη φορά ακούω την “τοκοφοβία” ως ορισμό και χαίρομαι που τουλάχιστον υπάρχει ορισμός γι αυτό που έχω (έχουμε)! Ούτε εγώ έχω παρακολουθήσει λαιβ γέννα, το μόνο που έχω δει είναι τη βιντεοδιαφήμιση ενός μαιευτήρα στο youtube, όπου στα 3 πρώτα δευτερόλεπτα προλαβαίνεις να δεις το κεφάλι του μωρού να ξεπροβάλλει 😭 ίσως να ήταν αυτή η απαρχή του φόβου μου ή μάλλον τότε το συνειδητοποίησα… The Road Less Traveled, νομίζω ότι το αν είναι μια καλή εμπειρία ή όχι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από το πόσο θέλεις ένα παιδί. Λογικά μια γυναίκα που το θέλει όσο τίποτα,… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Angry Angie κι εγω φοβομουν και σκεφτόμουν ολα αυτα που γραφεις και γραφει η γραφουσα. Απο ολα τα άσχημα που είχα δει/ακουσει κλπ. Όμως εχω φιλες και γνωστες γέννησαν ξανά και ξανά και ήταν μια υπέροχη εμπειρια η ολη φαση. Τι να πω? Εγω δεν το εχω κανει ισως ισχύει το κάθε αρχή και δύσκολη που λεμε σε ολα. Ειναι τι στήριξη θα εχεις ειναι πολλα. Και φυσικά η υγεια γιατι εχω δει πολλα και είχα πραγματικά φρικαρει χειροτερα απο τη φοιτήτρια ιατρικης. Αληθεια. Όμως απο ενα σημείο κι έπειτα το σκέφτηκα αλλιως. Πιο παλια πως γεννούσαν? Κι έκαναν και… Διαβάστε περισσότερα »

αζιμούθιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ο μεγάλος μου αδερφός είναι νοσηλευτής, όταν τελείωσε τη σχολή έφερε τα βιβλία του στο πατρικό μας. Εγώ κυριολεκτικά ξεκοκάλιζα ό,τι βιβλίο υπήρχε στο σπίτι τα καλοκαίρια οπότε κάποια στιγμή γύρω στα 12 -13 έπιασα τη μαιευτική- γυναικολογία. Έμαθα πολύ σημαντικά πράγματα για την ανατομία του αναπαραγωγικού μας συστήματος και φυσικά πολλά πράγματα για τον τοκετό και τις περιπτώσεις που μπορεί να τύχουν, ισχυακή προβολή κλπ. Αυτό που μου έμεινε όμως και σκέφτηκα αμέσως πως δε θέλω να μου συμβεί ήταν η περινεοτομή. Μου φάνηκε φρικτή σαν πρακτική και ακόμα θυμάμαι και τα συνοδευτικά σκίτσα. Αυτή η πληροφορία είχε καταγραφεί… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Ευτυχως που αλλαξες γιατρο τουλάχιστον. Άλλο ενα λαθος που κανουν πολλες ειναι που μένουν με ενα γιατρο ειτε ειναι ψυχολογος ειτε γυναικολόγος ειτε οτιδήποτε άλλο και απλα ανέχονται οτι ανέχονται μια καποια λαθος συμπεριφορά επόμενο ειναι ο κάθε γιατρος εχει τη δική του συμπεριφορά και ακομα κι αν βλέπουν οτι δεν έχουν αποτελέσματα κατι δεν τους αρέσει, δεν φεύγουν. Λάθος. Απο μενα μπράβο που πριν το τέλος της κυησης αποφασισες να αλλαξεις, δύσκολο αλλά το καταφερες. Δε μένω στο λειτουργικό κομματι στην περινεοτομή, θελω να πιστευω οπως λες πως πράγματι ειναι ρουτίνα, θελω να ξερω οτι ναι μπορούμε να βασιστουμε… Διαβάστε περισσότερα »

Τι άλλα;
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητη γραφουσα και απαντου αμπα-χολικς: νομιζω καμια φορα στην προσπαθεια μας να δειξουμε ενσυναισθηση σε καποιον που εχει ενα προβληματισμο η μια φοβια παμε στο αλλο ακρο καπως. Δεν ειναι ουτε ολες οι εγκυμοσυνες τραγικες, ουτε ολοι οι τοκετοι – και σιγουρα δεν εχουμε ολες τραυματα. Χωρις να θελω να ακυρωσω τα συναισθηματα οσων φοβουνται υπερβολικα το αγνωστο (γιατι στην ουσια αυτο ειναι), θα ηθελα να ακουστει λιγο και η μερια μιας ομαλης εγκυμοσυνης και ομαλου τοκετου. Σιγουρα δεν ειμαι η μονη, ειλικρινα οι περισσοτερες φιλες μου ειχαν μια χαρα εμπειριες. Και μιλαμε με τις φιλες μου, τα λεμε ολα,… Διαβάστε περισσότερα »

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ.. Δεν έμεινα μόνο στην γεννα. Πήρα όλο το πακετο. Το τερμάτισα. Έχω και τον φόβο της κοιλιάς και τον φόβο της λοχειας Καταρχήν τον φόβο της γέννας, τον είχα από μικρή. Οταν έμαθα από φίλες (από το δημοτικό ακόμη) από που βγαίνει το παιδι, φανταστηκα τον πονο για όλο αυτό, προσθεστε και μερικές σκηνές απο την τηλεόραση με γυναίκες που ουρλιάζουν, ε..με κυρίευσε τρόμος. Από κείνη την μέρα, ο θάνατος και η γεννα ήταν οι μεγαλύτεροι φόβοι μου. Απορουσα ειδικά με τις γυναίκες που έκαναν πολλά παιδιά. Μα πως άντεχαν τόσο πονο ξανά και ξανά; Εγώ ένιωθα ότι δεν… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Βρήκα καποια άρθρα απλα τα βάζω για μελέτη : Σίγουρα ο ειδικός ο ψυχολογος και ο γυναικολόγος ειναι αυτοι που μας βγάζουν εξω απο τη σφαίρα του πόνου και του φόβου. “Όπως αναφέρει ο Rachman (1977) τα παιδιά διαμορφώνουν τους φόβους μέσω α) της άμεσης ρύθμισης τραυματικών εμπειριών, β) της εκμάθησης δια της παρατήρησης και γ) των λεκτικών ερεθισμάτων φόβου. Οι ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας, με συνέπεια καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι ο φοβικός ενήλικος θα αποδώσει τους φόβους τους σε έναν ή περισσότερους από αυτούς τους τρεις τρόπους και ότι αυτοί οι τρεις δρόμοι αποτελούν βιώσιμες διαδρομές μέσω των οποίων οι… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Και αυτο: “Αιτίες Η τοκοφοβία μπορεί να αναπτυχθεί λόγω ορισμένων αιτιών. Μερικοί παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξή της μπορεί να περιλαμβάνουν τον φόβο του άγνωστου, απώλεια ελέγχου και ιδιωτικότητας, προηγούμενη σεξουαλική κακοποίηση, φόβο πόνου, φόβο για τη ζωή του βρέφους ή / και έλλειψη εμπιστοσύνης στους ιατρούς. Η αβεβαιότητα σχετικά με τη διαδικασία του τοκετού μπορεί επίσης να ενεργοποιηθεί, όπως και ο φόβος των σχετικών με τη γέννηση επιπλοκών όπως η προεκλαμψία και ο θάνατος. Επιπλέον, εάν μια γυναίκα έχει κακή κοινωνική υποστήριξη, αυτό μπορεί να συμβάλει ή να επιδεινώσει το φόβο της για τον τοκετό. Υπάρχουν δύο… Διαβάστε περισσότερα »

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Κάποια από αυτά που είπες, ήταν και δικές μου σκέψεις. Πάντα φοβόμουν πως θα είμαι στην εγκυμοσύνη, αν παραμορφωθω, αν θα έχω προβλήματα υγείας, ο φόβος για τη γέννα, η λοχεία μετά και πως θα είμαι και τότε.. έχοντας θέματα με θυροειδή και περνώντας διάφορες φάσεις που ήμουν χαλια, ένιωθα αδύναμη, είχα ταχυκαρδίες και αρρυθμίες, αναρωτιομουν πως θα ήταν αν ήμουν και έγκυος από πάνω! Δεν ξέρω πως και εάν τα ξεπέρασα όλα αυτά τελικά. Παντως στην εγκυμοσύνη κι εφόσον δεν είχα θέματα και όλα κυλούσαν ομαλά ήμουν ηρεμη. Αλλά αυτό ήταν προσωπικό μου βίωμα.

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Ευτυχως που υπαρχουν και οι θετικές εμπειριες να εχουμε να πιστεύουμε οτι δεν είναι όλα τόσο φρικη. Βέβαια η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Να σαι καλά Muse! ☺👍

Smallthoughts
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να πω κι εγώ την οπτική μου ως επίτοκος. Η περινεοτομή ήταν για μένα μια απάνθρωπη εμπειρία, η επούλωση ήταν πολύ αργή και πολύ επώδυνη και αν το ήξερα ότι είναι έτσι θα ζητούσα γιατρό που να μου βεβαίωνε ότι δεν την κάνει ή θα ζητούσα καισαρική, κι ας πάλεψα πολύ για τον φυσιολογικό τοκετό. Θέλω να κάνω και δεύτερο παιδί και τρέμω στην ιδέα. Έχει περάσει καιρός κι όμως πολλές φορές το θυμάμαι και κλαίω τα βράδια απαρηγόρητη. Δεν ξέρω τι εννοεί ο γιατρός “πολύ καλή επούλωση” όταν για 25 μέρες έπαιρνα παυσίπονα το ένα πίσω από το άλλο… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Σε αυτο συμφωνω ☺ εχω φιλη που υπεφερε και αλλη που σχεδον το περασε σαν μια επεμβαση ρουτινας. Σιγουρα η κάθε περιπτωση ειναι διαφορετική. Καμια φορά μπορει να ειναι και η ανοχή που εχει κάθε οργανισμός κάθε σωμα στον πόνο. Εγω μια ζωη παίρνω παυσιπονα λόγω πονοκεφάλων και λόγω περιοδου, εχω κατεβασει ολων των ειδών τα παυσιπονα μιλαμε για περίοδο άσχημη, οποτε αν εχω πάθει ανοσία στο παυσιπονο φανταζομαι μετα στη γέννα ή θα με ναρκωσουν ή θα πάρω μορφίνη, παιδιά το εχω συζητήσει με τη γυναικολογο μου είπε θα δεις οταν ερθει αντοχες ανοχές και το ρυθμιζεις τοτε. Αλλά… Διαβάστε περισσότερα »

kuan
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έκανα παιδιά σε μικρή σχετικά ηλικία. Αυτό με βοήθησε μόνο στο ότι το πήρα αψηφιστα και χωρίς προβληματισμούς γιατί ουσιαστικά ήμουν παιδί κι εγώ. Μετά, όταν γέννησα, κατάλαβα ουσιαστικά το βάρος της ευθύνης. Αυτό όμως που θυμάμαι είναι ότι μου είχε πει ο τότε γυναικολόγος μου. “Είσαι έγκυος δεν είσαι άρρωστη” Κι έτσι το αντιμετώπισα και με βοήθησε πάρα πολύ. Είναι κάτι που είναι φυσικό.. Φυσικά και πρέπει να κάνεις θεραπεία απλά το αναφέρω, γιατί καμμία φορά μια απλή φράση δουλεύει υποσυνείδητα και βοηθά στην όλη διαδικασία. Δεν είμαι ούτε γιατρός ούτε ψυχοθεραπεύτρια απλά το σχολιάζω όπως θα το έλεγα… Διαβάστε περισσότερα »

The Road Less Traveled
Επισκέπτης
Συμμετέχων
The Road Less Traveled

Ακριβως αυτο που σου είπε ο γιατρος να το κανουμε post it 👍☺ισως ειναι και η ανοχή του κάθε σωματος σιγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Να είσαι καλα και να χαίρεσαι τα μωρα /παιδιά δεν ξερω τι ηλικια έχουν. 👍☺

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Θα δώσω την εξής συμβουλή που με βοήθησε: κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αγόρασα βιβλία σχετικά. Δε μπηκα internet, δε ρωτούσα από εδώ και από εκεί. Βιβλία που είχαν γραφτεί από γιατρούς. Τα οποία δεν ωραιοποιούν, δεν παραπλανούν,ούτε έχουν κυνισμό, είναι απλά η αλήθεια. Σε περιπτώσεις που μου δημιουργούταν απορίες, τις κρατούσα για το ραντεβού με τη γιατρό μου στις προγραμματισμένες επισκέψεις. Ήξερα τη διαδικασία, γνώριζα σε κάποιες περιπτώσεις επιπλοκών τι ίσως πρέπει να γίνει, τον πόνο που έχεις μετά, την πιθανότητα επιλόχειας κατάθλιψης, τα συν/πλην αν επιλέξεις τοκετό στο σπίτι, στο νερό, στο νοσοκομείο, σε ιδιωτική κλινική..Πήγα λοιπόν στο… Διαβάστε περισσότερα »

Dolce Vita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είχα δει τοκετό στην τηλεόραση στην εφηβεία μου κι είχα πάθει σοκ. Δεν είναι ωραίο θέαμα, αυτό είναι βέβαιο. Όταν έμεινα έγκυος έκανα μαθήματα ανώδυνου με τη μαια, ήμουν βεβαιη ότι όλα θα είναι ελεγχομενα, θα έκανα κ επισκληριδιο. Τελικά γεννησα με καισαρική, πολύς πόνος, πολλές μέρες, έκανα υπομονή. Εμένα αυτό που με τσάκιζε ψυχολογικά ήταν το σώμα μου ως έγκυο και κυρίως ως λεχώνα, γάλατα να τρέχουν, μωρά να θηλάζουν, αισθανομουν σαν αγελάδα, καμία εικόνα ερωτισμού… δεν ήθελα ούτε να με βλεπω ούτε να με βλέπει ο άντρας μου, ο οποίος δεν είχε πρόβλημα. Μάλλον για μένα το σώμα… Διαβάστε περισσότερα »