Το 24ωρο μιας γυναίκας

Το 24ωρο της Ζωής Ιωσηφίδου

 

Το 24ωρο μιας ερασιτέχνη ηθοποιού

Η Ζωή Ιωσηφίδου είναι εργαζόμενη κι ερασιτέχνης ηθοποιός στην ομάδα 2510 στα Εξάρχεια. Μοιράζεται μια μέρα της μαζί μας και την ευχαριστούμε πολύ.

 

6:00: Πρωινό ξύπνημα! Χουζούρι κανένα τέταρτο (αυστηρά) γιατί ο χρόνος πιέζει και οι δουλειές της ημέρας είναι πολλές. Στη συνέχεια ετοιμάζω το πρωινό. Αν έχω σηκωθεί στις 6:00 ακριβώς, τότε υπάρχει χρόνος και για έναν σκέτο ελληνικό καφέ στο μπαλκόνι. Έστω και 10 λεπτά μου είναι αρκετά γι’ αυτή τη μικρή απόλαυση πριν την τρέλα της καθημερινότητας. Στη συνέχεια, ετοιμάζομαι, ντύνομαι, ρίχνω τα απαραίτητα μέσα στο σακίδιο (κανένα φρούτο, ένα μπουκαλάκι κρύο νερό από το ψυγείο) και στις 7:00 πρέπει να είμαι έτοιμη στην πόρτα.

7:00: Αναμένω το λεωφορείο. Μετά μετρό και κίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, κίνηση στους δρόμους, παντού. Η πόλη της Αθήνας ξυπνάει σιγά σιγά και μπαίνει στους ρυθμούς της. Σε μία ώρα θα είμαι στη δουλειά. Τα ακουστικά στα αφτιά και μουσική στη διαδρομή. Μαζί μου έχω και το κείμενο με τα λόγια για την παράσταση που ετοιμάζουμε αυτή την περίοδο, ώστε να διαβάζω ξανά και ξανά το ρόλο μου. Τον έχω αποστηθίσει καιρό τώρα αλλά πάντα υπάρχει κάτι καινούριο να ανακαλύψεις. Ένα θεατρικό έργο είναι σαν μια βόλτα σε ένα άγνωστο δάσος. Ειδικά το έργο αυτό, ο «Δάσκαλος» του Μπρεχτ, από τις λίγες κωμωδίες του και με διάφορα επίπεδα ανάγνωσης. Το έργο γράφτηκε από τον Μπρέχτ το 1950, αφενός για να υπενθυμίσει στο γερμανικό λαό το πρόσφατο παρελθόν του (ναζισμός) αφετέρου για να καυτηριάσει τη δουλοπρεπή στάση της διανόησης τότε απέναντι στην εξουσία. Ο χρόνος που σπαταλάται μέσα στις συγκοινωνίες είναι τόσο νεκρός όσο και πολύτιμος, γι’ αυτό προσπαθώ να τον εκμεταλλευτώ με όποιο τρόπο μπορώ. Μπέρτχολντ, σε ευχαριστώ για την παρέα.

Η Δώρα Ανδρικού σε στιγμιότυπο από την πρόβα

8:00: Βρίσκομαι στη δουλειά. Αλλάζω ρούχα και ξεκινώ. Θα είμαι εκεί μέχρι τις 14:00. Δουλεύω σε τυροπιτάδικο-μπουγατσάδικο, εξ’ου και το πολύ πρωινό ξύπνημα. Έχουμε κόσμο να ταίσουμε! Φτιάχνω καφέδες, ψήνω τυρόπιτες, μπουγάτσες και σερβίρω. Είναι μια δουλειά που βλέπεις και μιλάς με πολλούς και διαφορετικούς πελάτες και μου αρέσει αυτό.. Μοσχομυρίζει ο τόπος καφέ και σφολιάτα, κανέλα. Το απολαμβάνω.

14:00: Το μεσημέρι φτάνει, η πείνα μου δεν περιγράφεται και δε βλέπω την ώρα να γυρίσω σπίτι και να ετοιμάσω κάτι πρόχειρο ή να παραγγείλω delivery. Εντάξει, δεν είμαι και υπόδειγμα μαγείρισσας, αλλά τουλάχιστον παραγγέλνω τα καλύτερα delivery. Ειδικά τώρα με τις πρόβες έχω χρόνο , ως Λίζα (στο έργο), μόνο για τον κύριο Λεβ και τον έρωτά του.

15:00: Βρίσκομαι επιτέλους στο σπίτι. Ανοίγω ραδιόφωνο για να μάθω τις τελευταίες εξελίξεις (δεν έχω τηλεόραση, οπότε το ράδιο και ο υπολογιστής είναι τα μόνα μέσα ενημέρωσής μου).

15:30: Εφόσον το φαγητό είναι έτοιμο ή καθ’οδόν με το delivery, (αχ, Λεβ, με έχεις κάνει ανεπρόκοπη) κάνω ένα γρήγορο ντουζάκι για να φύγει από πάνω μου η ένταση της δουλειάς.

16:00: Μέχρι τις 16:00- 16:20 έχω φάει και είμαι έτοιμη για το μεσημεριανό υπνάκο.

Η Αναστασία Δήμου στην πρόβα

17:00: Σηκώνομαι και το ρίχνω στο διάβασμα και την πρόβα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και τόσο βοηθητικό το να κάνεις πρόβα μόνος σου στο σπίτι χωρίς τα άτομα με τα οποία παίζεις στην σκηνή και χωρίς την καθοδήγηση του δασκάλου, αλλά είναι πολύ χρήσιμη ώστε να σταμπιλάρεις (όπως λέμε και στο χωριό μου) και να σιγουρέψεις όλα όσα έμαθες και σου υπέδειξε ο δάσκαλος την τελευταία φορά. Επιπλέον η επόμενη πρόβα είναι σε λίγη ώρα, οπότε έχεις φρέσκα στο μυαλό κινήσεις και λόγια, ώστε να τα δείξεις για άλλη μια φορά στην ομάδα και το δάσκαλο.

18:00: Πέρασε η ώρα και σε 20 λεπτά περνάει το λεωφορείο που θα με πάει στο μετρό κι από εκεί στο χώρο 2510 στα Εξάρχεια, όπου στεγάζει την ομάδα μας (Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για όλα τα ωραία που γίνονται εκεί πέρα από τη θεατρική ομάδα όπως χορός, μουσική, τραγούδι, ξένες γλώσσες κ. ά. βρείτε μας στο fb «Χώρος 2510»).

19:00: Βρίσκομαι στο 2510 μαζί με τους φίλους- συμμαθητές και το δάσκαλο. Θέλουμε κανένα 10λεπτο με τέταρτο να πούμε τα νέα μας, να οργανωθούμε και να μπούμε στο mood της πρόβας.

Η Δέσποινα Χρυσικού σε ενσταντανέ από την πρόβα

19:00: Η πρόβα ξεκινάει! Τώρα με λένε Λίζα και είμαι μια νεαρή κοπέλα του 18ου αιώνα, κάπου στη Γερμανία. Σιγά σιγά τα άτομα που συμμετέχουν στις ίδιες σκηνές σηκώνονται και δείχνουν τι αποκόμισαν από την προηγούμενη πρόβα, σε ποια σημεία θέλουν παραπάνω δουλειά, τις πιθανές προτάσεις που μπορεί να έχουν για να κάνουν το ρόλο τους ακόμη πιο δυνατό. Οι υπόλοιποι καθόμαστε κάτω σε αναπαυτικά μαξιλαράκια, σε σχηματισμό κύκλου και τους παρακολουθούμε. Ο δάσκαλος (ο πολυαγαπημένος μας Αντρέας-ελπίζω να το διαβάσει και να μου δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο του χρόνου) στέκεται σιωπηλός και παρακολουθεί με προσήλωση. Φυσικά δε λείπουν τα γέλια και τα πειράγματα καθ’ όλη τη διάρκεια της πρόβας, κάτι που μας κάνει να περνάμε και πολύ όμορφα πέρα από το ότι κάνουμε κάτι δημιουργικό. Βέβαια, όλα γίνονται με ένα όριο και δε χάνουμε τη συγκέντρωσή μας.

Η Ζωή σε πρόβα

22:00 παρά: Λίγο πριν το τέλος της πρόβας μαζευόμαστε για να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες για τη σημαντικότερή μας πρόβα: την παράσταση! Όσο οι μέρες πλησιάζουν είμαστε αλαφιασμένοι. Από την εκτύπωση των προγραμμάτων μέχρι τη μουσική επένδυση και τα κοστούμια γίνονται από εμάς, άρα καταλαβαίνετε ότι υπάρχει μία πίεση παραπάνω ώστε να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

22:00: Η πρόβα τελειώνει. Συμμαζεύουμε το χώρο, κλείνουμε τα φώτα και πάμε για μία μπύρα ή ένα ποτό εκεί γύρω στην περιοχή των Εξαρχείων.

Ο σκηνοθέτης και διασκευαστής του έργου, Ανδρέας Ζαφείρης. Παρακολουθώντας την πρόβα..

22:00 και κάτι: Έχουμε αράξει, περιμένουμε τις μπύρες, τις ρακές και τα τσάι. Τα πρώτα τσιγάρα ανάβουν και ο δάσκαλος ζητά από κάποιον από εμάς ένα στριφτό. Ξεκινάνε τα πηγαδάκια ή μία γενική συζήτηση περί κάποιου θέματος όπου όλοι συμμετέχουν. Εννοείται ότι δε λείπουν και τα σχόλια για την πρόβα, αλλά προσπαθούμε να συζητάμε και πράγματα έξω από αυτήν. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που πέρα από συμμαθητές και συμπρωταγωνιστές έχουμε δημιουργήσει μία πολύ ωραία παρέα. Εννοείται ότι τα πειράγματα παίρνουν φωτιά!!!

23:00 και κάτι: Η ώρα πέρασε και το μετρό θα κλείσει σε λίγη ώρα. Τα λεωφορεία έχουν αραιώσει και αποχωρούμε ο ένας μετά τον άλλον ώστε να προλάβουμε να πάμε σπίτια μας. Καληνυχτιζόμαστε με την υπόσχεση του επόμενου ραντεβού (την ίδια ώρα συνήθως), στο ίδιο μέρος με τα ίδια ξεχωριστά άτομα. Όσο οι μέρες προς την παράσταση πλησιάζουν οι πρόβες γίνονται καθημερινές και με μεγαλύτερη διάρκεια. Κι είναι αλήθεια πως η κούραση είναι μεγάλη, αλλά η χαρά και ο ενθουσιασμός ακόμα μεγαλύτερα!

24:00: Έχω φτάσει σπίτι μου κι αν είμαι τυχερή κι έχω προλάβει το λεωφορείο έχω κανένα 10λεπτο που έχω μπει στο σπίτι. Γρήγορο ντουζάκι, ζεστό τσαγάκι, το βιβλίο μου δίπλα στο κρεβάτι. Μέχρι τη μία θα με έχει πάρει ο ύπνος.

 

Η παράσταση “Ο Δάσκαλος” του Berthold Brecht σε σκηνοθεσία/διασκευή Ανδρέα Ζαφείρη, θα είναι στο θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 8-12, Κεραμεικός), Σάββατο 22 Ιουνίου και Κυριακή 23 Ιουνίου στις 21.30. Είσοδος ελεύθερη

in , ,

Αξιολογήστε το άρθρο

84 points
Upvote Downvote

9
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
6 Συντάκτες σχολίων
Corry Karav O'KeerieCycling in the rainAlex RainersChopy Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Seira
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ.. ήμουν σε θεατρική ομάδα ως φοιτήτρια τέσσερα χρόνια και μου θύμησες πόσο μου λείπει ! Καλή επιτυχία στην παράσταση σας

Alex Rainers
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Καλη επιτυχια!!!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ καλή ομάδα.
(ήδη βλέπω μια αρνητική ψήφο, δε καταλαβαίνω το λόγο αυτή τη φορά.)

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υποθέτω πως δεν έχει να κάνει με την κοπέλα-που μπράβο της κιόλας, αλλά με τη στήλη γενικότερα, το περιεχόμενο της οποίας φωνάζει διαφήμιση από χιλιόμετρο. Εγώ προσωπικά νιώθω λες και καταλάθος αντί να μπω στο Αμπά μπήκα Μενεγάκη και διαβάζω για την προώθηση της δουλειάς της τάδε αλλά ας το κάνουμε και λίγο human interest story βρε παιδί μου, με τι την αλείφεις της φρυγανιά σου τάδε μου; μόνη σου το φτιάχνεις; θα μας δώσεις τη συνταγούλα; Ζώνη του λυκόφωτος ΚΑ-ΝΟ-ΝΙ-ΚΑ!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η ομάδα έχει και πολιτικό χαρακτήρα. Οι ζωή ανθρώπων με πολιτικό πρόσημο σε underground χώρους θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει. Πολλοί όπως και εγώ δεν έχουμε ακόμη καταλάβει πως είναι η ζωή ενός ανθρώπου που συμμετέχει σε δράσεις και παίρνει ρίσκα που μπορούν να τον βάλουν απέναντι με το δικαστικό σύστημα. Δε λέω ότι διαβάζουμε για αυτά στο άρθρο, γιατί δεν ρωτήθηκαν αυτά. Αλλά θα μπορούσαμε να δούμε και τη πλευρά τη καθημερινή τέτοιων ανθρώπων. Και μπορεί αυτά τα άτομα για τα οποία διαβάζεις στο άρθρο να έχουν τέτοια πλευρά, αλλά να μην αποκαλύπτεται. Όλα αυτά επειδή βλέπω με τί… Διαβάστε περισσότερα »

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καταλαβαίνω τι λες, αλλά δεν βλέπω να είναι αυτός ο σκοπός της στήλης ή αν είναι αποτυγχάνει παταγωδώς να είναι συνεπής στο σκοπό της. Και επαναλαμβάνω, δεν νομίζω ότι αφορά στην κοπέλα η αρνητική κριτική (σε αντίθεση με το προηγούμενο 24ωρο), αλλά στη στόχευση. Σε τελική τι ακριβώς μου λες; Να δω την ανθρώπινη πλευρά ενός ανθρώπου που μου κρύβεις ή έστω δεν μου φανερώνεις πως έχει και άλλη πλευρά;

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δε ξέρω, έχω καταλάβει ότι η κοινότητα εδώ δεν είναι πολιτικά έκδηλη, αλλιώς αντί για αυτό το άρθρο θα διάβαζες για τις Mujeres Libre, λέω ένα παράδειγμα. Συνεπώς είναι γνωστός ο χαρακτήρας του ιστότοπου. Υπό αυτό το πλαίσιο, μόνο αυτή την ανθρώπινη πλευρά μπορείς να δεις ή και πολιτικό να είναι, υπό το “προσωπικό” πλαίσιο θα το δεις (Εξάλλου η συνεισφορά του φεμινισμού στα αντικομφορμιστικά κινήματα ήταν η έλλειψη δυϊσμού: προσωπικό/πολιτικό. Αυτά είναι ένα πράμα.). Για τα υπόλοιπα συνεπώς, ψάξε εσύ, ψάχνεις γενικά αν ενδιαφέρεσαι δεν γίνεται διαφορετικά. Καλό είναι αυτό δεν είναι κακό.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Καλή επιτυχία στην παράσταση Ζωή!!
Ερωτηση: τελικά είναι μπουγατσαδικο η μπουγατσατζιδικο; Είμαι Θεσσαλονικιά 🙂

Chopy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ο χώρος (❤️) είναι υπέροχος, ψάξτε τον!