“Πήρε το μαχαίρι και το έφερε στο λαιμό μου”

Η ιστορία που θα περιγράψω συνέβη πριν από περίπου 6 χρόνια, όταν ήμουν φοιτήτρια σε άλλη πόλη.

Ήμουν 21 και είχα on-off σχέση με έναν τύπο 3 χρόνια μεγαλύτερό μου. Ένα βράδυ μαλώσαμε πολύ άσχημα κι εγώ έφυγα από το σπίτι και πήγα μια βόλτα να περπατήσω και να σκεφτώ. Λίγο αργότερα με πήρε τηλέφωνο τον συνάντησα σε ένα πάρκο που έπινε.

Δε θυμάμαι τι ειπώθηκε, αλλά καταλήξαμε σε ένα φιλικό σπίτι που μας είχαν καλέσει και συνεχίσαμε να πίνουμε εκεί. Κάποια στιγμή αυτός είπε σε μια από τις κοπέλες κάτι του στυλ “να σου δώσω ένα φιλί” , και μόλις το άκουσα με έπιασαν τα κλάματα και σηκώθηκα να φύγω. Με το ζόρι έφτασα σπίτι γιατί ήμουν αρκετά μεθυσμένη και παραπατούσα, αλλά έκανα εμετό και αισθάνθηκα αρκετά πιo νηφάλια.

Τον έφεραν σπίτι λίγο αργότερα. Θυμάμαι πως καθόμασταν στον καναπέ του σαλονιού μου: αυτός ήταν χάλια και εγώ ήμουν θυμωμένη και αηδιασμένη με αυτό που έβλεπα. Ήρθε πάνω μου και άρχισε να με φιλάει και να με πιάνει, και εγώ τον έσπρωχνα θυμωμένη και του έλεγα να με αφήσει και να φύγει από πάνω μου.

Και αντί να κάνει αυτό, πήρε ένα μαχαίρι που ήταν στο τραπεζάκι του σαλονιού και το έβαλε στο λαιμό μου.

Δε θυμάμαι τι έλεγε, θυμάμαι πως γελούσε και πως του φώναζα να πάρει το μαχαίρι από το λαιμό μου – θα πρέπει να ούρλιαζα. Με άφησε και μεταξύ σοκ (φαντάζομαι από την αντίδρασή μου) και αστείου μου έλεγε γελώντας «τι νόμιζες, πως θα σου έκανα τίποτα;».

Έφυγα από το σπίτι και βγαίνοντας είδα δύο άντρες να μπαίνουν στην οικοδομή, χωρίς να δώσω σημασία. Ήμουν σε κατάσταση σοκ: περπατούσα στη γειτονία κλαίγοντας γύρω στις 2 τα ξημερώματα για να ηρεμήσω. Θυμάμαι πως δεν ένοιωθα φόβο, αλλά απίστευτο θυμό που τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο.

Αφελώς, δεν πίστευα πως θα μου έκανε πραγματικά κακό. Όταν γύρισα, μου φάνηκε πολύ πιο νηφάλιος και με ρώτησε αν είδα τους μπάτσους. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε και μου είπε πως μόλις έφυγα, δυο αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα και ρωτούσαν αν είναι καλά η κοπέλα, στους οποίους είπε πως αν δεν έχουν ένταλμα δε θα μπουν μέσα.

Θεωρώ πως δεν επέμεναν γιατί με είδαν να φεύγω. Δυστυχώς, η βραδιά συνεχίστηκε δραματικά: τον έπιασε παράνοια, φώναζε και ούρλιαζε για ώρες και στο τέλος, λίγο πριν το ξημέρωμα, κάναμε σεξ.

Δεν ήθελα να κάνω σεξ μαζί του, μετά από όλα αυτά. Ήταν μια συνειδητή απόφαση για να “λήξει” όλο αυτό, γιατί ήξερα ότι πιθανότατα θα τον έπαιρνε ο ύπνος μετά. Αισθανόμουν κενή κατά τη διάρκεια της πράξης, και αυτός φερόταν σαν να μην έγινε τίποτα.

Θυμάμαι πως τις επόμενες μέρες τον υπερασπιζόμουν με κάθε τρόπο σε άλλα άτομα που έμαθαν τι έγινε και αισθανόμουν τρομοκρατημένη μήπως τον χάσω. Η όλη ιστορία μαζί του, έληξε οριστικά τον επόμενο χρόνο που σταμάτησα τη σχολή και έφυγα στο εξωτερικό, μετά από παρότρυνση των δικών μου.

Μου πήρε αρκετό καιρό, διάβασμα και θεραπεία για να αρχίσω να περιγράφω αυτή τη σχέση με τις κατάλληλες λέξεις: χειριστική, με ψυχολογική και ενίοτε σωματική βία. Αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ, πέρα από το υποκειμενικό κομμάτι (άθλια συμπεριφορά απέναντι στην υποτίθεται κοπέλα σου), ήταν καθαρά απόπειρα βιασμού, τουλάχιστον.

Έχει λίγους μήνες που ξεκίνησα να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη στις σκέψεις μου, και για πρώτη φορά τώρα, γραπτά.

Δε μου φαίνεται υπερβολική.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News