Γεια σας!
Νομίζω ότι είμαι ζηλιάρα, πώς μπορω να σταματησω? δεν ημουν ποτε, αλλά μεγαλωνοντας αρχιζω και συγκρινομαι με αλλους ανθρωπους και δε μου αρέσει αυτο το χαρακτηριστικο.
Εχω τελειωσει παιδαγωγικο και παλευω με σεμιναρια, με απο εδω με απο εκει μπας και βρεθει κάτι και βλεπω πχ μια συμφοιτητρια, να εχει βρει δουλεια στο ιδιωτικο σχολειο που δουλευει κοντινη της συγγενης, να ειναι μια χαρα, με διακοπες, με σταθερο μισθο κτλ. Δεν εχει καποιο μεταπτυχιακο, ουτε κατι αλλο παραπανω απο τον μέσο αποφοιτο Παιδαγωγικου, κι ομως βολευτηκε γιατι υπαρχει το μεσο.
Μια αλλη κοπελα που οι γονεις της το φυσάνε, ανεβάζει συνεχεια που πηγε διακοπες και ποσα της ξαναεδωσαν οι γονεις της. Οι γονεις της λενε συνεχως για αλλα παιδια που δε δουλευουν ή οτι η κοπελα καταφερε ποσα πραγματα, ενω ουσιαστικα κι αυτη φοιτητρια ειναι κι εχει απλως αλλαξει 2 σχολες γιατι δεν της αρεσε η πρωτη. Δηλαδη ουτε το παιδι τους δουλευει, ίσα ίσα της δινουν και πολλα, αλλα λένε για τα αλλα παιδια. Αυτο δε δημιουργει ένα παιδι νάρκισσο?
Μια αλλη γνωστη, παντα ελεγε για τους αλλους πως βρηκε σχεση και μας παρατησε και δεν ξερω τι, εκανε τους αλλους να νιωθουν αβολα με αυτο, και μολις εκανε η ιδια σχεση τσουπ αντιο σας.
Απο αλλου ξεκινησα κι αλλου το πηγα, αλλα θα ηθελα να ανοιξει μια κουβεντα… ειμαι τρελη? που παμε σαν κοινωνια?
Γιατι όλοι κοιτανε τον κ@λο τους, να βολευτουν, να, να, να… αλλα μονο οταν σχολιάζουν δεν τον κοιτανε?
Νιωθω οτι ημουν ηλιθια σε ολο αυτο. Παντα απεφευγα να σχολιαζω, να κρινω, χωρις να ξερω, να ειμαι επιεικης, να λεω νταξει δε μπορουμε να τα εχουμε ολοι ολα, και τι παιρναει καθενας δεν το βλεπεις, αλλα βαρεθηκα και αισθανομαι λιγο οτι βολευτηκα σε αυτη την αποψη, ενω ο κοσμος γυρω μου προχωραει, με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα, δίκαιο ή άδικο τρόπο.
Και αν πας με το σταυρό στο χέρι, εισαι ο μ@λ@κ@ς?? τα΄πα και ηρεμησα
ΑΠΟ ΤΗΝ – ευτυχης, λυπημενη και ποτισσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
ευτυχης, λυπημενη και ποτισσα όσο ευχόμαστε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα δεν θα πηγαίνει καλά η κοινωνία. Κι αυτό είναι ακριβώς αυτό που κάνεις εσύ. Κάνεις αυτό που λες οτι αποφεύγεις, κρίνεις και σχολιάζεις και συγκρίνεσαι με τους άλλους, γι αυτό ζηλεύεις. Και για να το δικαιολογήσεις όλο αυτό υπονοείς οτι είσαι ηθικά ανώτερη (πας με τον σταυρό στο χέρι) και γι αυτό δεν πέτυχες αυτό που ήθελες. Γιατί εσύ δεν είχες βοήθεια για να βρεις δουλειά ούτε γονείς με λεφτά. Αν δηλαδή η κοπέλα που ακόμα σπουδάζει και την συντηρούν οι γονείς της ηταν φτωχή και έβγαινε από… Διαβάστε περισσότερα »
Get a life. Μόνο έτσι θα σταματήσεις να ασχολείσαι με τις ζωές των άλλων. Δεν είσαι η μόνη πού πας με το σταυρό στο χέρι, είμαστε πάρα πολλές που δεν έχουμε γνωριμίες και χρήματα, παρόλα αυτά τα έχουμε καταφέρει κάπως. Επικεντρώσου στον εαυτό σου, στα πράγματα και στα άτομα που σε ενδιαφέρουν. Επίσης, ζηλεύεις λεπτομέρειες. Το μέσο έχει δύο όψεις. Πχ, στα ιδιωτικά σχολεία συμβαίνουν και αδικίες προς το εκπαιδευτικό προσωπικό (χαμηλοί μισθοί, απλήρωτες υπερωρίες κά). Ο λόγος που το σχολείο λειτουργεί με συγγενικό μέσο είναι για να μην μπορεί να μιλήσει κάποιος γιατί θα πάρει στο λαιμό του και… Διαβάστε περισσότερα »
πόσο μάλλον που ο άνθρωπος που κάποιος χρησιμοποιεί ως “μέσον”, “βύσμα”, κλπ, σπάνια είναι εντελώςανιδιοτελής. Συνήθως, προσπαθεί να εξαργυρώσει τις”υπηρεσίες” του με διάφορους τρόπους, από τους εντελώς άμεσους έως απίστευτα πλάγιους. Το “μέσο” δημιουργεί υποχρεώσεις στον ευεργετούμενο και στο στενό του κύκλο.
Σε νιώθω φίλη αντικειμενικά. Είμαι σίγουρη πως και άλλοι θα σε νιώθουν. Η λύση ακούγεται απλή αλλα είναι τρομερά δύσκολη. Απλά μην ασχολείσαι, τίποτα καθόλου και το λεω σαν ούσα απο αυτούς που πήγαν και συνεχίζουν με το σταυρό στο χέρι. Τώρα αν καταναλώνεις μεγάλα κομμάτια ενέργειας για αυτό ίσως θα πρέπει να το δεις με κάποιον ειδικό αλλα νομίζω πως το χεις. Επίσης μην ξεχνάς ότι κανείς δεν κοιτάει την δική του καμπούρα παρα μονο τών άλλων.
Το ίδιο και εγώ. Βρες ενδιαφέροντα που δεν συμπεριλαμβάνουν αυτά τα άτομα.
Δεν “πήρε μονάχα μυρωδιά ότι οι άνθρωποι κινούνται βάση προσωπικής ατζέντας”. Το κυριότερο είναι ότι συνειδητοποίησε επίσης το μέγεθος της ανυπαρξίας της αξιοκρατίας σε αυτή τη χώρα, καθώς και την έκταση της επιβίωσης προνεωτερικών συμπεριφορών στην οικονομία και την κοινωνία (τη δύναμη των σογιών και των δικτύων που αυτά υφαίνουν, τα πλέγματα άτυπων σχέσεων που δημιουργούνται – πολύ σωστά αναφέρει παρακάτω η AVIS, αυτός που βρήκε δουλειά χάρη σε μέσο, ενδέχεται να υποστεί τα πάνδεινα αδιαμαρτύρητα για να μην “εκθέσει” το “μέσο” του και ντροπιαστεί όλο το σόι). Είναι η στιγμή της εισόδου στην ενήλικη ζωή όπου καλείσαι να αποφασίσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω περάσει τη φάση σου, μου πήρε χρόνο και χρειάστηκε προσωπική δουλειά για να ξεπεράσω αυτή τη φάση και τα παράπονα. Εν κατακλείδι if you know where you stand, you have nothing to worry about.
Είσαι αξια καταρχήν συγχαρητηριων με το παλεύω με σεμινάρια με από δω κ από εκεί !
Αυτά τα ανεβάσματα των φωτογραφιών για την καλοπέραση του ενός κ του άλλου, οπου μόνο την ωρα που παν στη τουαλέτα δεν μας ενημερώνουν, ναι είναι εκνευριστικά, αλλά εσύ είσαι πιο αξιόλογη, καταλαβαίνεις γιατί ( ψάξε το, το γράφεις)
και όχι δεν βολεύτηκες σε αυτές τις γνώμες σου, συνέχεια διαβάζουμε πως για να είμαστε ευτυχισμένοι πρώτον δεν συγκρινομαστε με τους άλλους!!
Καλή επιτυχία σε όσα κάνεις, να είσαι πάντα ευτυχής, όχι λυπημένη , το ποτισσα τι είναι?..