Δεν ήθελα 2ο παιδί, ήρθε όμως..
Αιμορραγία, κακά αποτελέσματα εξετάσεων, σοβαρή καρδιοπαθεια. Κανείς γιατρός δεν βρέθηκε να μου πει να διακόψω την εγκυμοσύνη.
Γέννησα ένα παιδί με σοβαρό πρόβλημα υγείας σε μια χώρα με ανύπαρκτα παιδιατρικα νοσοκομεία. Άφησα τη δουλειά μου για να φροντίζω το μωρό.
Κι όμως, με διέλυσαν.
Γιατί ο άντρας μου δούλευε πολύ και ξόδευε “τα δικά του” λεφτά για γιατρούς και νοσηλεία.
Ψυχολογικος πόλεμος, συναισθηματικος εκβιασμός, το μεγάλο μου παιδί κολλημένο πάνω μου.
Το κερασάκι;; Έκανε σχέση ο σύζυγος. Το ήξερα πριν μου το παραδεχτεί.
Κι όμως, το θεώρησαν φυσιολογικό. Κι αυτό.
ΑΠΟ ΤHΝ – Λένα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η καλύτερη φίλη των γονιών μου, μεγάλωσε μόνη της το άρρωστο παιδί της, που γεννήθηκε στα 80’s με σοβαρότατο πρόβλημα στην καρδιά. Ο πατέρας (καλλιτέχνης και αυτός και η δικιά μας), αποφάσισε να τους εγκαταλείψει για την καριέρα του. Όλοι οι φίλοι στήριξαν-και έμπρακτα-την μητέρα φυσικά, όχι γιατί πήραν θέση, αλλά γιατί η κατάσταση ήταν ζωής και θανάτου. Μία κοινή φίλη εκπαιδευτικός, κίνησε και έρανο στο σχολείο για να πάει το παιδί στην Αμερική. Πήγε ολομόναχη η γυναίκα στις ΗΠΑ κι ο άλλος στον κόσμο του. Πέρασε πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα. Κι όμως από τα παιδικά μου χρόνια, τα… Διαβάστε περισσότερα »
Τουλάχιστον γλίτωσες από έναν @@@@@ που νομίζει πως μπορεί να σου συμπεριφέρεται όπως εκείνος νομίζει. Και όσοι το θεώρησαν φυσιολογικό έξω από την πόρτα σου… ευτυχώς θα λες σε λίγο καιρό!
Ειναι απίστευτα άδικο να έχουν το δικαίωμα οι άντρες να είναι για πάντα στη ζωή τους ανεύθυνοι κι εμείς να τρώμε τα σκ@τ@! Και το καλύτερο; Να λεει ο κόσμος κι απο πάνω “δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος”, ή “υπάρχουν και χειροτερα”! Δηλαδή, εμ ήθελε 2ο παιδι κι εσυ όχι, εμ έφαγες όλες τις ορμόνες, το άγχος, τον πόνο και τη στεναχώρια, εμ σηκώθηκε και έφυγε και σε άφησε να τραβας μόνη σου τα πάθη του Χριστου! Ε όχι ρε φίλη, δεν είσαι οσιομάρτυρας, ούτε θα στα ξεπληρώσει η ζωη, στην άλλη ζωη ίσως! Όχι! Σε άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
Κουράγιο. Δύναμη. Τουλάχιστον, ζει το παιδάκι;
Πόσο λυπάμαι το άρρωστο παιδάκι σε αυτήν την ιστορία που αντί να έχει τους γονείς του ενωμένους στο πλευρό του σε αυτήν την τόσο άδικη και δύσκολη μοίρα που του έτυχε έχει έναν πατέρα παρτακια και μια μητερα να παραθέτει την ιστορία της με τέτοιον τρόπο ώστε μέσα από τα λεγόμενα της να φαίνεται σε εμένα τουλάχιστον ότι η φροντίδα του άρρωστου παιδιού της της πέφτει πολύ βαριά…Σαν μητέρα θα εστιαζα στο άρρωστο παιδί μου, θα το στήριζα μέχρι το τέλος όποια και να ήταν η εξέλιξη του προβλήματος υγείας,δεν θα με ενδιέφεραν οι μπηχτες του καθενός ούτε και οι… Διαβάστε περισσότερα »
Εύκολο να το λες ενω είσαι έξω απο το χορό! Πολυ “mom shaming” διαβαζω στις γραμμες σου!
Και πόσο να αντέξει όταν έχει επωμιστεί αποκλειστικά τις ευθύνες και έχει τον κάθε πικραμένο να θεωρεί φυσιολογικό το ότι ο σύζυγός της την απάτησε; Αν δεν ήθελε ευθύνες ο κύριος να μην την δέσμευε έτσι. Και σε αυτό το σχόλιο δυστυχώς κατηγορείτε και εσείς την μητέρα, λες και οι μητέρες δεν έχουν το δικαίωμα να παραπονιούνται
Εχω παιδί αμεα και είχαμε πολλές δυσκολίες τα πρώτα χρόνια, τωρα με τις παρεμβάσεις έχει βελτιωθεί σε αρκετούς τομείς. Αν ήμουν εντελως μονη σε όλο αυτό θα ειχα κλατάρει δε θα άντεχα και δε θα μπορουσα πια να φροντίσω και το παιδί. Δυστυχως μερικές νομιζουν οτι η μητρότητα μας περνάει αυτόματα στη φάση της οσιομαρτυρα που πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα αδιαμαρτυρητα…
πιστεύεις είναι εύκολη η φροντίδα παιδιού με αναπηρία ή σοβαρό πρόβλημα υγείας?