Γεια σε όλες και όλους με λίγο παραπάνω προβληματισμό. Στέλνω γιατί θεωρώ τη συγκεκριμένη στήλη πραγματικό καθημερινό μάθημα, ακόμα και για όσους αντιδρούν με όσα γράφονται. Ακόμα και μέσα από τα κάπως και φαινομενικά αστεία περιστατικά αλήθεια πιστεύω ότι “εκπαιδεύει” συμπεριφορές και δείχνει το πώς ο σεξισμός αλώνει την καθημερινότητά μας και μας δυσκολεύει τη ζωή. Όχι μόνο στις γυναίκες, αλλά και στους άντρες και στις μειονότητες και στα παιδιά.
Πάμε λοιπόν στο δικό μου θεματάκι. Δουλεύω σε τεχνικό γραφείο. Ας μην πούμε λεπτομέρειες γιατί θα δημιουργηθεί πρόβλημα. Χειριζόμαστε μεγάλα project και υπάρχουν τρεις ομάδες. Ηγούμαι σε μία από αυτές, η οποία ως επί το πλείστον στελεχώνεται κυρίως από γυναίκες και δύο γκέι άντρες. Δεν το λέω για να παινευτώ, αλλά είμαστε η παραγωγικότερη από τις τρεις ομάδες, με τις πιο έξυπνες ιδέες και τους πιο εργατικούς συναδέλφους. Γενικά, είμαι περήφανη και για την ομάδα και για τη σχέση μου μαζί της, αλλά… Η μία από τις άλλες δύο ομάδες καθοδηγείται από ένα τυπικό A-male.
Όλα πάνω του -ντύσιμο, συμπεριφορά, αλληλεπίδραση με τους υπαλλήλους του γραφείου- “φωνάζουν” αντρίλα. Καλλιεργημένη μεν, αντρίλα δε και αυτό πιστεύω είναι το χειρότερο. Μέσα στη μέρα δεν λείπουν τα σεξιστικά αστεία, πειράζει -κατά τη γνώμη μου με τρόπο ανάρμοστο- τους πάντες, αλλά κανείς δεν διαμαρτύρεται λόγω και της θέσης του στο γραφείο και του ύπουλου τρόπου που περνάνε αυτά τα, ας τα πούμε, αστειάκια.
Μαζί μου είναι πολύ προσεκτικός, γιατί όταν ήρθα στην εταιρεία πρακτικά ανέλαβα τα μισά δικά του projects. Υπήρξαν αρκετές τρικλοποδιές, αλλά πάντα φρόντιζα να “απαντώ” με δουλειά και επιχείρημα. Μέχρι πριν από μερικές εβδομάδες. Είχαμε σύσκεψη και οι τρεις ομάδες (σκεφτείτε γύρω στα 25 άτομα σύνολο), όταν άρχισα να εξηγώ κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες για ένα project που δουλεύουμε από κοινού.
Από την αρχή της σύσκεψης πετούσε κάποιες μπηχτές, μέχρι που με λίγο χιούμορ (ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΑ!), είπα κάτι του τύπου “ρε συ, μη φοβάστε όλοι μαζί δουλεύουμε, δεν τρέχει τίποτα, ας ηρεμήσουμε και ας δούμε το δια ταύτα”. Μπορείτε να μαντέψετε την απάντηση;
“Γλυκιά μου, κανείς δεν φοβάται. Ηρέμησε εσύ. Συγκριτικά, είσαι η Ουκρανία και είμαι ο Πούτιν!”. Έκανα κάποια δευτερόλεπτα να συνέρθω για να του απαντήσω ότι είναι τραγικό αυτό που είπε και να το ξανασκεφτεί. Με όσα συμβαίνουν εκεί αυτόν τον καιρό, μου φάνηκε τόσο φρικτό αυτό που είπε, μπροστά σε τόσους συναδέλφους, που ακόμα σκέφτομαι αν πρέπει να το κάνω μεγαλύτερο θέμα ή να τον πιάσω να του μιλήσω – κάτι που ήδη μου φαίνεται ανώφελο.
Να πω εδώ ότι υπήρξε μεγάλη ενόχληση και από άλλα μέλη των ομάδων, ακόμα και της δικής του και γενικώς τα πράγματα έχουν πολωθεί απίστευτα από τότε και λόγω και των πολιτικών προεκτάσεων του ζητήματος.
Και τώρα έρχομαι στο σοβαρότερο και θα ήθελα γνώμες: προσωπικά, κι ας φανώ υπερβολική, θεώρησα αυτό το χυδαίο αστειάκι και ευθεία απειλή, όχι ακριβώς rape joke, αλλά δεν ξέρω πώς να το θέσω. Σίγουρα πάντως κάτι που δεν είναι για να μην το λάβω υπ’ όψιν.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν έχει κάνει ποτέ κάποια περίεργη κίνηση προς το μέρος μου, εκτός από κάποιες φιλοφρονήσεις, γλοιώδεις αν με ρωτάτε ως ύφος, όχι λεκτικά, για την εμφάνισή μου και για τον τρόπο που ντύνομαι.
Ακούω γνώμες. Να προσθέσω ότι δεν είμαι άπειρη, ξέρω τα red flags σε μία κατάσταση και παρά το ότι μπορεί να φαίνεται υπερβολική η απορία, εγώ είμαι σίγουρη ότι δεν είναι.
Αυτά και σας ευχαριστώ για τον χρόνο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δ.Ν
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο τύπος είναι απαράδεκτος και ακατάλληλος για ηγετικό ρόλο σε μια εταιρεία. Αυτό λέει πολλά για την ιδιοκτησία της εταιρείας και για τους/τις υπεύθυνους/-ες του. Πριν από αρκετά χρόνια πέρναγα στην τότε εταιρεία που εργαζόμουν από Assessment Center για leadership ρόλο. Με κόψανε! Ο (πολύ σωστος) λόγος ήταν ότι σε αντίστοιχη περίπτωση σε ένα case αντέδρασα πολύ διπλωματικά και δεν κατέκρινα ευθέως και απερίφραστα ανάλογη discriminating συμπεριφορά. Στο Feedback που πήρα μου είπαν ότι θα έπρεπε να απαιτήσω από τον συνεργάτη να ζητήσει συγνώμη, να μην επαναληφθεί τίποτα ανάλογο, να τονίσω τις αξίες τις εταιρείας και ότι σε περίπτωση που… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό θα πρέπει όπως είναι να το στείλω screenshot στην προηγούμενη εταιρεία μου, οπου θεωρούσαν πως για τα πάντα πρέπει να κρατάνε ουδέτερη στάση, όσο σοβαρά κι αν είναι τα πράγματα, και αντιμετώπιζαν τις σεξιστικές επιθέσεις, το bullying ή την παρακώληση της εργασίας από άλλους συναδέλφους σαν “καβγαδάκι” στο οποίο δεν πρέπει να πάρουν θέση. Η δε καραμέλα τους, πως όλοι είναι υπαίτιοι οταν υπαρχει μια τέτοια κατάσταση (δηλαδή και το θύμα).
Συγνώμη αλλά με το ξύλο που έχει φάει η Ρωσία στην Ουκρανία μάλλον τιμή σας είναι να σας θεωρούν Ουκρανία – η Ρωσία χωρίς το αέριο (μεθάνιο ξέρετε) δε θα μπορούσε να κουνηθεί στους Δυτικούς.
Πες του: Μπερδεύεσαι. Εσύ φαίνεται να νιώθεις ότι απειλησαι.
θεωρω οτι δεν ηταν σεξιστικο, υπονοια βιασμου κλπ. Αλλα, ηταν καθαρη επιθεση σε επιπεδο επαγγελματικου ανταγωνισμου. Εισαι μικρη ειπε και ειμαι μεγαλος, εισαι αδυναμη και ειμαι δυνατος, εισαι ανικανη , ειμαι ικανος. . Δεν το υπονοησε το ειπε ευθεως. Αυτο δειχνει 1) Ετσι νοιωθει , το πιστευει 2) Ανησυχει- αμφιβαλλει μηπως δεν το πιστευουν ολοι. 3) Ο ανταγωνισμος σας εχει φτασει σε πολυ φηλα επιπεδα , και ο manager σας πρεπει να επιληφθει. Εκτος και τον θελει στο σημειο αυτο , για να κρατιεται ψηλα και η παραγωγικοτητα. Εσυ χαλαρη και χαμογελο. Δεν χρειαζεται να κανεις κατι. Ιδιαιτερα μην πεσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτες οι λογικες ισως υπήρχαν πριν από μισό αιώνα.. στην Ελλάδα μάλλον υπάρχουν ακόμα δυστυχώς.
Σε καμία περίπτωση δεν ωφελείται με αυτόν τον τρόπο η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα μιας εταιρείας. Η παραγωγικότητα ωφελείται όταν μέσα στο εργασιακό περιβάλλον επικρατούν σε ολες τις βαθμιδες αξίες και ορθές συμπεριφορές. Με αυτόν τον τρόπο ισχυροποιείται το αίσθημα της ομάδας, η έννοια του «εμείς», η ταύτιση της προόδου των συνεργατών με την πορεία της εταιρείας.
Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο με ακατάλληλες ατάκες από “managers”. Το ότι επιλέγουν και προστατεύουν τέτοια άτομα όπως είπαν και σε άλλα σχόλια, δείχνει και την κουλτούρα τους σαν εταιρεία.