Η απόφαση των Δήμων για απόσυρση του ν\σ της συνεπιμέλειας δεν είναι απλά μια συμβολική κίνηση

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής εξέδωσε απόφαση με την οποία ζητά την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, αλλά και την ίδρυση οικογενειακών δικαστηριών, όπως και την ίδρυση σώματος οικογενειακών κοινωνικών λειτουργών.

Οι Δήμοι της Αθήνας, μεταξύ άλλων υπογράμμισαν “πως η ρύθμιση αυτή θα διογκώσει το φαινόμενο
των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, καθώς με αφορμή τη συνεπιμέλεια, ο  κακοποιητικός γονέας θα βρίσκει νόμιμες αφορμές να παρεμβαίνει και να συνεχίζει την κακοποιητική συμπεριφορά, ενώ παράλληλα θα καταστήσει το ζήτημα της καταβολής διατροφής ακόμα πιο προβληματικό.

Εξάλλου, με βάση το σχέδιο Νόμου, ο κακοποιητικός γονέας, ακόμη και αν έχει καταδικαστεί πρωτόδικα, θα μπορεί να έχει (1/3) επικοινωνία με το παιδί και πρόσβαση στην κακοποιημένη πρώην σύζυγο που έχει την κύρια επιμέλεια, μέχρι την ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ καταδίκη του. Αυτό για τα ελληνικά ποινικά δικαστήρια, συνιστά πολυετή υπόθεση, προκειμένου να αφαιρεθεί τελικά η γονική μέριμνα από τον αμετακλήτως καταδικασθέντα γονέα, με αποτέλεσμα να παραμένει επί της ουσίας απροστάτευτο το τέκνο”. 

Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που θίχτηκε στην απόφαση των Δήμων της Αθήνας και το οποίο δεν θίγουμε συχνά είναι ότι οι πρώτοι φορείς στους οποίους απευθύνονται οι πολίτες σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, εκτός της αστυνομίας, είναι ορισμένες φορές οι κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων, που είναι επιφορτισμένες με το έργο της πληροφόρησης και της διαμεσολάβησης ανάμεσα σε πολίτες και αρχές.

Περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και παραμέλησης ανηλίκων συχνά δεν καταλήγουν στα χέρια των αστυνομικών αρχών, αλλά των οικείων κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων που θα κληθούν να κατευθύνουν τα περιστατικά στην νόμιμη οδό τους.

Η Απόφαση των Δήμων δεν είναι ένα συμβολικό χαρτί στα πλαίσια άσκησης κάποιας πολιτικής. Είναι μια υπενθύμιση ότι η φωνή τους δεν εξαντλείται στα νόμιμα όρια της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά ότι αποτελεί ανθρώπινη έκφραση.

Κάθε Δήμος καλείται να διαχειριστεί πολύ υπαρκτά προβλήματα, όταν η ίδια η συνεργασία μεταξύ των φορέων στην Ελλάδα είναι κάτι ανάμεσα σε γραφειοκρατικό εφιάλτη και υποστελεχωμένες δομές.

Η αναγνώριση των καταστροφικών συνεπειών που θα είχε το νομοσχέδιο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας από τον πιο κοντινό φορέα στον πολίτη είναι η απόδειξη της ακαταλληλότητας του νοσμοσχεδίου, αδιαμαρτύρητα και με στοιχεία από τους ίδιους τους ανθρώπους που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν θεσμικά και πολύ πρακτικά τις συνέπειές τους.

Δείτε όλο το κείμενο εδώ. 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News