H Ρένα απαντά: Γιατί υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ νέων μαμάδων;

Ο ανταγωνισμός των μαμάδων είναι διεύρυνση ενός ανταγωνιστικού πλαισίου αξίας μέσα από έμφυλους ρόλους.

__________________

Η ιστορία της Νέας Μητέρας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Προσφατως εγινα μαμα και εγω. Ηδη απο την εγκυμοσυνη ειχα αρχισει να καταλαβαινω οτι κατι παιζει με τις υπολοιπες (πολλες ή τις περισσοτερες) μαμαδες.

Και το μεγαλο σοκ ηρθε οταν γεννησα. Εκει που ειχα την περισσοτερη αναγκη να μιλησω και να μοιραστω ανησυχιες ή εμπειριες με αλλες φρεσκιες μαμαδες, καταλαβα οτι υπαρχει καποια αλλη μεγαλη αναγκη απο πολλες μαμαδες να κανουν μαμαδο-shaming, να ειναι καλυτερη η μια απο την αλλη ή να εχει την οποιαδηποτε δικαιολογια αν κανει κατι με τον εναν ή με τον αλλο τροπο. Και βασικα δεν καταλαβαινω καθολου γιατι συμβαινει αυτο.

Για ακομη μια φορα η ελλειψη σεβασμου μεταξυ διαφοερικων επιλογων και ανθρωπων με εντυπωσιασε. Εχει καμια σημασια αν γεννησα κολπικα ή με καισαρικη, αν θηλασες ή οχι ή ποσο? Αν το ντυνεις με φορμακια ή φουτερακια ή αν τρωει αλεσμενα ή κομματια? Δηλαδη οκ, εχει σημασια, αλλα σε κανει καλυτερη ή χειροτερη μητερα? Σιγουρα ομως, ο παραδοξος αυτος ανταγωνισμος δεν σε κανει καλυτερη συνομιλητρια ή φιλη.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Νεα μητερα

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Η ίδια γενική αρχή που υφίσταται σε οποιαδήποτε αξιολογική κρίση επί των επιλογών των άλλων ανθρώπων (“εγώ θα το έκανα έτσι”) ισχύει και στον ανταγωνισμό των νέων μαμάδων. Κατακρίνοντας τους άλλους η σχολιάστρια νιώθει ότι καταξιώνεται η δική της επιλογή. Συνήθως μάλιστα ανοίγει την κουβέντα ακριβώς για να επιβεβαιώσει ότι η δική της επιλογή είναι η καλύτερη, όχι τόσο για να σχολιάσει την άλλη μάνα (που δεν την αφορά κιόλας).

Γέννησε στον ωκεανό και τώρα την κρίνουν για την επιλογή, την εμφάνιση και τον τρόπο ζωής

Το μαμαδόμετρο βγαίνει τώρα περισσότερο απ’ότι παλιότερα επειδή κάτι άλλαξε. Τι άλλαξε; Το διαδίκτυο! Δημιουργήθηκαν διάφορες ιστοσελίδες όπου δίνονται συμβουλές σε νέες μητέρες για να γεμίζουν ψηφιακό περιεχόμενο (συχνά με αυτονόητα πράγματα ή με πράγματα για τα οποία @ μόν@ αρμόδι@ είναι @ παιδίατρος!) κι ακόμη χειρότερα φτιάχτηκαν ομάδες, σαν τις Μανούλες του Facebook, όπου συζητιώνται όλα αυτά με ορίζοντα ακριβώς τον ανταγωνισμό και την καταξίωση. Σε ένα ναρκισσιστικό μέσο όπως το Facebook ειδικά, όπου τα likes κι ο Χορός των συμφωνούντων στα σχόλια αποτελεί το νέκταρ της στερημένης από αποδοχή (κι από συμμετοχή του πατέρα!), το φαινόμενο θέριεψε.

Η συζήτηση αυτή είναι εντελώς αυθαίρετων αρχών από επιστημονικής πλευράς, αλλά επειδή έχει τον μανδύα του βιωματικού (“σ’ εμένα αυτό έπιασε, κορίτσια αφήστε να λένε οι γιατροί”) επηρεάζει όσες τα διαβάζουν. Σου λέει, απελπισμένη είμαι, ας δοκιμάσω κι αυτό, μήπως πιάσει και στο δικό μου το παιδί…

Φυσικά μια γενιά παιδιών θα μεγαλώσει έτσι τελείως λωλαμένη, αλλά η νέα μανούλα αυτής της νοοτροπίας (μόνο η συγκεκριμένη, είναι συγκεκριμένο target group, δεν είναι όλες μανουλίτσες) δυστυχώς δεν βλέπει πέραν από τον εαυτό της. Είπαμε, είναι ναρκισσιστικό μέσο, το μέσο είναι το μήνυμα που έλεγε κι ο Λουάν.

Jennifer Aniston: Δεν μας τη χρωστούσε την πληροφορία ότι δεν μπόρεσε να γίνει μάνα

To μαμαδίζειν έχει προσλάβει ανταγωνιστικές διαστάσεις διεθνούς διαγωνισμού για το Νόμπελ Μαμαδοσύνης για έναν επιπρόσθετο λόγο. Πολλές νέες μαμάδες έχουν επηρεαστεί από το όλο πολύχρωμο ντοπαμινούχο σύμπαν της Νέας Μαμαδοσύνης (ελέω Pinterest) και συναγωνίζονται ποιά θα φτιάξει τα καλύτερα cupcakes και ποιά θα κάνει το καλύτερο baby shower πάρτυ. Πράγματα που είναι εντελώς ξένα προς την ελληνική νοοτροπία (θυμάστε ποτέ από την παιδική σας ηλικία να ανακοινώναμε το φύλο του μωρού σε ειδική τελετή-πάρτυ με καλεσμένους και δώρα;) κι είναι αμερικανόφερτα λόγω ακριβώς της διάχυσης της πληροφορίας.

Το έχω ξαναπεί. Παλιότερα η πληροφορία προερχόταν από τον κύκλο σου και τα επίσημα media, οπότε η κυρίαρχη ιδεολογία επικρατούσε κι η πορεία ήταν γραμμική κι αύξουσα προς την πρόοδο. Πλέον η παρουσία και το διαμοίρασμα και των πιο συντηρητικών συνιστωσών (αυτών που ονειρεύονται τις γυναίκες πίσω στην κουζίνα ως τροφών και φροντιστών νηπίων κι ηλικιωμένων μόνον) έχει δώσει ορμή κι ώθηση στην Νέα Μαμαδοσύνη, κάτι σαν newspeak της Άγγλισος (Αν ακούγομαι απαισιόδοξη με τις αναφορές στο 1984 είναι επειδή είμαι).

Η ματαίωση των ονείρων και των φιλοδοξιών των νέων μαμάδων, επομένως, δεν βρίσκει διαφυγή κι αναγκαστικά εξαντλείται στο αν θηλάσαμε, αν γεννήσαμε με φυσιολογικό τοκετό, αν κάναμε το σωστό αριθμό παιδιών στο σωστό συνδυασμό φύλων (ένα αγόρι, ένα κορίτσι) κι αν η ζωή μας περιστρέφεται γύρω από το παιδί.

Δύσκολοι καιροί για νέες μαμάδες. Κλείσε τα αυτιά με βουλοκέρι σαν τον Οδυσσέα στις σειρήνες και κάνε υπομονή μέχρι τα παιδιά να φτάσουν σε ηλικία πανεπιστημιακής φοίτησης. Το μεγαλύτερο προσόν του γονιού είναι η αυτοπεποίθηση.

“Η χειρότερη μητέρα στον κόσμο”: τώρα αποκαλύπτεται η αληθινή ιστορία της viral φωτογραφίας

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News