Καλησπέρα παρέα.
Είμαι στη μέση ηλικία και περνώ τη φάση της εμμηνόπαυσης με ψυχολογικές μεταπτώσεις χαράς, λύπης με διάφορα λεπτών.
Δε με ζοριζει κάποιο άλλο σύμπτωμα όπως εξάψεις, νεύρα κτλ. Με ζορίζει που υπεραναλύω συζητήσεις, κάνω υποθέσεις πάντα με αρνητικό πρόσημο και αναρωτιέμαι αν απο εδω και πέρα αυτή θα είναι η ζωή μου.
Εχω οικογένεια, παιδιά, εργασία, χόμπι καλή σχέση με όλους χωρίς προβλήματα. Αλλά είναι φορές που δεν με καλύπτει τίποτα απ’ όλα αυτά.Τα παιδιά παίρνουν το δρόμο τους, ο σύζυγος καλός είναι αλλά δεν έχει ελεύθερο χρόνο, οι φίλοι υπάρχουν για χαλαρές στιγμές αλλά μέχρι εκεί. Ακόμα και οι φίλες μου είναι φορές που μου έρχεται να τους πω ακριβώς τι σκέφτομαι για αυτές με όχι πολύ ευγενικό τρόπο.
Με αγχωνει ο χρόνος που περνάει όχι τόσο ως προς το γήρας αλλά προς το αν έχω ζήσει όπως θα ήθελα και αν μπορέσω να ζήσω καλά τα υπόλοιπα χρόνια. Καλά, εννοώ με ψυχική κάλυψη, στιγμές που θα με γεμίζουν, ανθρώπους που θα με νιώθουν.
Γενικά σαν άνθρωπος είμαι κοινωνικός και βοηθητικός πάντα ίσως και σε βάρος του εαυτού μου κάποιες φορές. Τα τελευταία χρόνια έχω βάλει τα όρια μου και έχω ένα πιο κλειστό κύκλο ανθρώπων που εμπιστεύομαι και κοιτάω και τον εαυτό μου κάπως.
Αλλά όλα αυτά κάποιες φορές δεν με καλύπτουν. Ούτε οι φίλοι ούτε η οικογένεια ούτε κανείς. Ειναι φορές που απλά ζω μια μοναξιά που δε μπορεί να καταλάβει κανείς.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ελένη Π.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν καταλαβαίνω κάτι. Μέχρι τώρα πώς ήταν η ζωή σου; Τι άλλαξε και τώρα νιώθεις μοναξιά; Δηλαδή μέχρι τώρα ήταν όλα τέλεια; Δεν είχες στιγμές που ένιωθες ότι κάτι δεν σε γεμίζει;. Υποθέτω ότι είσαι πάνω κάτω στην ηλικία μου (ειμαι 52 και στην εμμηνοπαυση εδώ και καιρό) αν βοηθάει λοιπόν η εμπειρία μου here is my 2cents. Η ζωη μου δεν έχει αλλάξει καθόλου μετά την εμμηνοπαυση. Ή μάλλον έχει, προς το καλύτερο. Τα παιδιά μου μεγάλωσαν και άρα μπορώ να προγραμματίσω ότι θέλω όπου θέλω χωρίς να με νοιάζει τι θα πάθουν. Ο συζυγος είναι στην κοσμάρα του… Διαβάστε περισσότερα »
άλλος ένας άνθρωπος που η ψυχή του αναζητάει “ανθρώπους που να τον νοιώθουν” αλλά δεν θα τους βρει ποτέ, όχι σε αυτόν τον πλανήτη
άλλος ένας άνθρωπος που πρέπει να μάθει να είναι ευτυχισμένος χωρίς να τον νοιώθει κανένας
Είμαστε στον πυρήνα του οντολογικού ζητήματος, την πηγή κάθε τέχνης, θρησκείας και φιλοσοφίας
Η υπεραναλυση, ο αρνητισμος, η κυνική σταση, το no cap, ειναι ολα σημαδια της μεσης ηλικίας και της περι- εμμηνοπαυσης. Τα εχω βιωσει και δεν σου κρύβω οτι εχω χασει φιλες που «βιαστηκα» να τους πω τι σκεφτομαι γι αυτές, ή εχω κανει γκοστινκ σε αλλες. (Λυπάμαι ωρες ωρες και για τα δυο). Τι με βοηθησε και βελτιωσε την ψυχικη μου κατάσταση; Οι συμβουλες και σκευάσματα απο τη γυναικολογο μου (iud, οιστρογονα), πολλές πεζοποριες στη φυση τα ΣΚ (και ακολοθει με χαρα και ο συζυγος!) και γυμναστική ανα δυο μερες παντα σε ομαδική με γυμναστ@/δασκαλ@ (γιογκα, χορός, ενδυναμωση με βαρακια)… Διαβάστε περισσότερα »
Existential crisis ,υπαρξιακή κρίση λέγεται,και προκύπτει σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν κατά κάποιο τρόπο τακτοποιήσει τα της επιβίωσης τους και αποστασιοποιηθεί ως ένα βαθμό απο τις οικογενειακές τους ευθύνες. Εχει τη ρίζα της σε βαθύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα,και αγωνίες όπως: Ποιός ή τι είμαι;από που έρχομαι ;Που πάω;,Εχει κάποιο νόημα όλο αυτό το σόου στο οποίο βρέθηκα χωρίς να ερωτηθώ, να συμμετέχω;Τι συμβαίνει όταν αυτό που ξέρω ως ύπαρξη,πάψει να υπάρχει; Και γενικά what is this all about?? Για να ασχοληθείς ουσιαστικά με τα παραπάνω ερωτήματα,θα πρέπει η να είσαι φιλόσοφος ο ίδιος, η να έχεις κλίση να ασχοληθείς με ανατολικές… Διαβάστε περισσότερα »