Γεια σου Αγαπητή α,μπα.είμαι προβληματισμένη για τα αισθήματα που έχω για κάποιον. Μετά από δέκα χρόνια τα ξανά βρήκα με τη πρώτη σχέση που είχα στα 18. Θα αναφέρω εν συντομία κάποια πράγματα για να καταλάβεις το ιστορικό και τη συνέπεια των πραγματων. Ήμασταν φοιτητές, στην Αθηνα αυτός και στη Θεσσαλονίκη εγώ και είχαμε γνωριστεί καλοκαίρι πριν ξεκινήσω τη φοιτητική μου ζωη γιατί έχουμε και διαφορά 3 χρόνων. Η σχέση αυτή κρατησε χοντρικά 5 χρόνια με τα πάνω της και τα κάτω της , με τους εγωισμούς και τις ανωριμοτητες.Στη συνέχεια μιλούσαμε που και που αλλά και περνούσαμε κάποιες μέρες του καλοκαιριού στο ίδιο μέρος (έχει εξοχικό στο πατρικό μου ).είχε ξανά γίνει προσπάθεια να τα ξανά βρούμε αλλά δεν ήταν επιτυχής. Φέτος το καλοκαίρι έχοντας περάσει από κάποιες σχέσεις και εγώ και αυτός αλλά και πιο κατασταλαγμενοι αποφασίσαμε να ξανά προσπαθήσουμε γιατί ταιριάζουμε σαν άνθρωποι και κάποια στιγμή αν μας βγει να γίνει πιο σοβαρό.. Στην αρχή όλα τέλεια αλλά πλέον εδώ και αρκετες μερες πετυχαίνω τον εαυτό μου να μην έχω την επιθυμία να τον δω ούτε να θέλω να έχω κάποια σεξουαλικη επαφή μαζί του ουτε να το πάρω τηλέφωνο (μένουμε και πάλι σε διαφορετικές πόλεις αλλά μια ώρα απόσταση ), δεν έχω αυτό τον ενθουσιασμό που έχεις όταν γουστάρεις κάποιον που ανυπομονείς να βρεθείτε . Ένα κενό.Αυτό φταίει επειδή έχει τελειώσει πλέον για μένα αυτός ο άνθρωπος συναισθηματικά ; Από την άλλη βλέπω γύρω μου ποσό δύσκολο είναι στις μέρες μας να βρεις κάποιον που να θέλει οικογένεια και να ταιριάζετε και να τα βρίσκετε . Μήπως εγώ πρέπει να αλλαξω κάτι μέσα μου ; Και όταν κάποια στιγμή παντρεύεσαι φτάνεις δλδ να έχεις βαρεθεί τον άλλον και να μην έχεις ενθουσιασμό ακόμα και αν το έχεις κάνει επειδή είσαι ερωτευμένος ; Δεν ξέρω τι να κάνω .
Θεωρείς ότι «ταιριάζεις σαν άνθρωπος» και «τα βρίσκεις» με έναν άνθρωπο πού ούτε σεξουαλικά επιθυμείς, ούτε να του μιλήσεις θέλεις, και περιγράφεις τα συναισθήματά σου γι’αυτόν ως «ένα κενό;»
Το μόνο κοινό που έχετε είναι ότι θέλετε να κάνετε οικογένεια, και ότι είσαστε απογοητευμένοι επειδή δεν έχετε κάνει ακόμα. Ο γάμος αλλάζει μια σχέση, αλλά αν φτάσεις ακόμα και μετά από μεγάλο έρωτα να μην θέλεις να μιλήσεις, να μην θέλεις να δεις με τον άλλον, και να μην τον θέλεις σεξουαλικά και να νιώθεις «ένα κενό», πρέπει να πάρεις διαζύγιο.
Μεταξύ του «είμαι ερωτευμένη και πρέπει να τον δω τώρα αλλιώς θα τρελαθώ» και «δε νιώθω τίποτα γι’αυτόν, ένα κενό» υπάρχει μια άβυσσος. Δεν λες πόσο χρονών είσαι, αλλά τι πιστεύεις, ότι όλα τα παντρεμένα ζευγάρια γύρω σου αργά ή γρήγορα φτάνουν στο «ένα κενό;» Μου κάνει εντύπωση που αναρωτιέσαι «τι σημαίνει» να μην θέλεις να τον βλέπεις μπροστά σου. Τι να σημαίνει; Ότι δεν θέλεις να τον βλέπεις μπροστά σου!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είναι τριάντα, Λένα, η ηλικία που ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ οτι οι γυναίκες μεταμορφώνονται σε κολοκύθες εκτός αν έχουν δεθεί με τα ιερά δεσμά του γαμου
Τα ξαναβρήκαν μετά από 10 χρόνια, δεν ξέρω αν είναι 10 χρόνια απ’ όταν τα φτιάξανε ή όταν χωρίσανε. Έχει μεγάλη σημασία, 18+10 = 28 (ακόμα με γυάλινο γοβάκι), ή 18+5+10 = 33 (προ πολλού κολοκύθα); Αναλόγως πρέπει να κινηθεί και η απάντηση.
Εγω λέω, αν είσαι 33, παντρέψου τον μωρε, έχεις χάσει ήδη 3 χρόνια και πού να βρίσκεις άλλον τώρα που να βαριέσαι όλη του την ύπαρξη.
28+31= 59/2= 29,5 . Στα λόγια μου έρχεσαι
Εν τω μεταξύ εγώ λίγο πριν κλείσω τα 30 χώρισα από μακροχρόνια σχέση, πήγα για μεταπτυχιακό μακρυά και άλλαξα επαγγελματικό προσανατολισμό. Και πρώτη φορά εκτίμησα το να μένω μόνη μου!
Μπράβο Ela Nineta! Είμαι κι εγώ σε αυτή τη φάση, λίγο πριν τα 30 και με την προοπτική αλλαγής επαγγελματικού προσανατολισμού και χαίρομαι να ακούω για ανθρώπους που τα κατάφεραν. Μου δίνει κουράγιο!
Εγώ πριν τα 50, Νινέτα. Εγώ δεν χώρισα, αντιθέτως παντρεύτηκα, αλλά άλλαξα επαγγελματικό προσανατολισμό! Keep walking!
Εγώ αυτά, πλην του μεταπτυχιακού, τα έκανα στα 38. Στα 41 και κάτι ψιλά έκανα την καλύτερη σχέση μου (τώρα είμαι 45). Τα τρία ενδιάμεσα χρόνια της μοναξιάς ήταν υπέροχα.
Εγώ χώρισα στα 31, 32 γνώρισα τον άντρα μου, 34 τον παντρεύτηκα, 38 γέννησα το παιδάκι μας. Πού ακριβώς υστερώ;
Μια φίλη φίλης έλεγε στα σοβαρά τώρα που είναι 30 πρέπει να γεράσει με αξιοπρέπεια 🤯
Να γεράσει με όση αξιοπρέπεια θέλει. Εγώ θέλω να μεγαλώσω, πες της.
Δε θέλω να σε βλέπω αλλά ας σε φάω στη μάπα για τα επόμενα 18 χρόνια. Καλά θα παει αυτό.
Δεν είπε αυτό ακριβώς ομως. Είπε ότι εδώ και αρκετές μέρες νιώθει ότι της πέρασε ο έρωτας. Θα μου πεις ποια η διαφορά; Δεν είναι ότι δεν γουστάρει τον τύπο εξαρχής και καταπιέζεται αλλά.προβληματιζεται που δεν είναι ερωτευμένη και νιώθει “κάπως ” αρκετές μέρες. Δηλαδή οκ, τι περίμενε,.ότι όλες οι σχέσεις είναι τρελές σχέσεις πάθους εις τον αιώνα των απαντά;
Απο το όλες οι σχέσεις δεν είναι τρελές πα΄θους εις τον αιώνα των άπαντα έως το οτι δεν έχω ερωτική επιθυμία γι αυτόν ενώ τα ξανα βρίκαμε πρόσφατα έχει απόσταση μεγαλή. Επικύνδυνη η σκέψη αυτή. Μου θυμίζει φίλες μου που προχώρησαν σχέσεις με σοβαρά προβλήματα λέγοντας πως “και τι να γίνει; όλες οι σχέσεις κάποια στιγμή αποκτούν προβλήματα.”
Οπότε πηδάω τη φάση της σχέσης με πάθοςἔρωτα/γλύκα έστω, και πάω κατευθείαν στη φάση με τα προβλήματα. Έξυπνο, δε λέω, σου γλυτώνει κάμποσο χρόνο:)
Με αφορμη αυτο Mirka , εδω θεωρω πως βρισκεται η λυση : να μεινουν μαζι!! Συζηταει για γαμο και οικογενεια και μενουν σε αλλη πολη, και οπως φαινεται : παντα ειχαν σχεση εξ΄αποστασεως. Οποτε η λυση ειναι αυτη : να μεινουν μαζι Και αν τον αντεξει.. ας προχωρησει και σε γαμο. Εφοσον δινεται αυτη η δυνατοτητα στην εποχη μας (παλιοτερα ας πουμε στιγματιζοσουν) γιατι δεν κανετε μια προβα; Ο λογος που δεν το κανετε, ειναι γιατι ΔΕΝ εχεις σκεφτει αυτη την επιλογη. Θεωρεις πως μιας που φτασατε σε αυτο το σημειο, μενει μονο να το αποφασισετε, χωρις ενδιαμεσα σταδια. Το… Διαβάστε περισσότερα »
Πικρό μεν, αληθινό δε.
Δεν θες αυτόν, παιδιά θες.
Το ερώτημα τώρα είναι γιατί θες παιδιά εδώ και τώρα ενώ δεν έχεις βρει καν έναν κατάλληλο πατέρα ή έστω κάποιον που να μπορείς να του μιλήσεις.
Επαναπροσδιορισε λιγο τα κριτήρια σου.
Από πού προκύπτει αυτό στο κείμενο; Μήπως κανείς μια εν μέρει σεξιστική προβολή ;
Ξεκάθαρο είναι Angus.
Δεν είμαι κατά των επανασυνδέσεων γενικότερα, εξαρτάται πάντα τους λόγους. Στη δική σας περίπτωση ο λόγος που επανασυνδεθήκατε φαίνεται να ήταν η κούραση και η κακή τύχη και αυτά δεν είναι καλος γνώμονας. Ακόμα και αν σε όλα τα ζευγάρια φευγει κάποια στιγμή το πάθος, το να έχει ήδη φυγει πριν καν παντρευτείτε δεν ειναι καλός οιωνός. Επίσης άλλο το να έχει φύγει το σεξουαλικό πάθος και άλλο να μην νιωθεις καν τρυφερα, να θες να τον αγκαλιάσεις και να μιλήσετε, να πείτε τα νέα σας. Αν το σεξουαλικό ενδιαφέρον δεν το έχει αντικαταστήσει έστω η αγαπη και η συνεννόηση,… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει, δεν θες να τον βλέπεις, ούτε να τον ακούς, ούτε να τον αγγίζεις, γενικά μηδέν. Αν ναυαγούσατε σε ένα έρημο νησί, εσύ κι αυτός, μάλλον θα κολυμπούσες τώρα που μιλάμε στον ανοιχτό ωκεανό. Τον θες σαν αντισυμβαλλομενο ή αποκλειστικά σαν ιδέα, να βρίσκεται, αφού τα βρίσκετε;
Είναι τόσο απολαυστικό να ζεις και να κάνεις σχέδια για το μέλλον με έναν άνθρωπο που είσαι ερωτευμένος και τον αγαπάς! Υπάρχουν αυτά τα ζευγάρια. Μην χάσεις αυτήν την απόλαυση. Βρες κάποιον που δε θα μπορείς χωρίς αυτόν!
Φίλη, δοκιμάσατε, φάνηκε για λίγο να δουλεύει, αλλά τελικά δεν τραβάει. Τέλος. Μπορείτε ίσως να παραμείνετε δύο γνωστοί / φίλοι, που τα βρίσκουν σε κάποια θέματα, που συναντιουνται στα εξοχικά κάθε καλοκαίρι και, πιθανόν, να το συνευρισκονται και σεξουαλικά αν υπάρχει καποια στιγμή ξανά αμοιβαία επιθυμία.
Συνεχίζεις τη ζωή σου όσο κι αν δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα βρεις αυτό που ψάχνεις.
Ναι, γιατί αν δεν χωρίσεις από τη νερόβραστη κολοκύθα, σόρι, σχέση, δεν θα έχεις ζωή, αλλά τεράστιο τέλμα, παγιδευμένη με κάποιον που όχι μόνο δεν λιμπίζεσαι, αλλά που με το ζόρι ανέχεσαι (από μακριά).
Θα ήθελα να μάθω τι είδους εσωτερική ικανοποίηση μπορείς να πάρεις με το να κάνεις οικογένεια με κάποιον για τον οποίο δεν νιώθεις τίποτα. Αν το πάρουμε σαν γενική παραδοχή πως στη ζωή μας παίρνουμε αποφάσεις που ελπίζουμε να κάνουν την ποιότητα της καθημερινότητάς μας καλύτερη, πως θα σε ωφελήσει το να κάνεις παιδιά με αυτόν τον άνθρωπο; Θα γίνεις πιο χαρούμενη; Πιο γεμάτη; Πιο ήρεμη; Πιο πετυχημένη; Πιο ικανοποιημένη; Και το κόστος ποιο θα είναι; Εσύ ξέρεις τι σου ταιριάζει. Κάποιοι άνθρωποι είναι του οικογένεια να ‘ναι και ό,τι να ‘ναι. Άλλοι θέλουν ουσιαστική συντροφική σχέση. Βρες τι είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Το “ταιριάζετε και τα βρίσκετε” είναι ότι δεν θες ούτε να τον δεις ζωγραφιστό; Ούτε στην ίδια πόλη δεν συμπέσατε τόσα χρόνια. Σκέψου να μην ταιριάζατε, δηλαδή!
Για την ιστορία, όχι, αυτό το χάλι που περιγράφεις δεν είναι ο μέσος γάμος. Είναι ο εφιαλτικός γάμος. Κι εσύ νιώθεις έτσι με λίγες βδομάδες σχέσης από απόσταση. Αναρωτιέμαι τι αναρωτιέσαι. Ή μάλλον ξέρω: “Τριανταρίζω, λέτε να ξεμείνω;”
Άλλο πάλι και τούτο! Με το ζόρι να αγαπήσουμε έναν, οποιονδήποτε που έχει τις προϋποθέσεις , μπα, χειρότερα, που απλά επιθυμεί οικογένεια. Πώς την φαντάζεστε βρε παιδιά την οικογένεια; Ούτε τη δουλειά σου δεν αντέχεις αν δεν σου αρέσει αλλά εκεί τουλάχιστον ξέρεις πως κάποια ρημάδα στιγμή θα σχολάσεις.