Αν τα υπέρ αναλύω και είμαι παραλογη ως προς τον τρόπο σκεψης μου στη σχέση μου. Έχω την άποψη πως ισότητα τουλάχιστον οικονομική σε ένα σπίτι-οικογένεια δεν είναι η απόλυτη ισότητα αλλά η αναλογική. Κάνω λάθος; Συγκεκριμένα, θεωρώ ότι δυο σύντροφοι με ένα παιδι που μένουν μαζί, έχουν υποχρέωση να προσφέρουν στο σπίτι και στην οικογένεια, όχι προσωπικά έξοδα, αναλογικά με το μισθό τους και όχι το ίδιο ποσο ο καθένας ανεξάρτητα με τον μισθό τους. Θεωρείται παράλογο; Μου φαίνεται αδιανόητο να έχει μισθό 2000 ο ένας και να δίνει 700 στο σπίτι και 1000 ευρώ ο άλλος και να δίνει το ίδιο ποσο. Τα ποσα είναι ενδεικτικά. Αλλά από την άλλη, δεν μπορώ να το εκφράσω στο σύντροφο μου από ντροπή και από ψωροπερηφάνεια μάλλον περισσότερο, με αποτέλεσμα να θεωρώ τον εαυτό μου ριγμένο οικονομικά. Να επισημάνω ότι έχει γίνει συζήτηση εκ μέρους μου στο παρελθόν, εκφράστηκαν οι απόψεις μας και συμφωνησε μαζί μου αλλά δεν αλλαξε κάτι.. Περιμένω την άποψη σου!
Η άποψη μου είναι ότι πρέπει να συμφωνήσεις με τον σύντροφό σου για το θέμα, όχι μαζί μας. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, μόνο αμοιβαία συμφωνία.
Αν αισθάνεσαι ριγμένη, πρέπει, πρέπει να το εκφράσεις. Αν συμφώνησε και δεν άλλαξε κάτι, τι σημαίνει αυτό για τη σχέση σας; Δεν θα βρεις την απάντηση εδώ, πρέπει να το ερευνήσεις εντός της.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η ψωροπερηφάνια δεν έχει θέση σε μια συμβίωση. Τα βάζεις κάτω και τα συζητάς ήρεμα και ανοιχτά. Ούτε κουτάκια χωράνε. Υπάρχουν εξελόφυλλα που προδίδουν τσιγκουνιά και σκατοψυχιά, υπάρχουν και άλλα που δείχνουν πνεύμα ομάδας και καλή οργάνωση. Δεν φταίει το καημένο το Excel, πώς το χρησιμοποιείς είναι το θέμα. Όταν έμεινα έγκυος ψάξαμε να αγοράσουμε σπίτι με τον άντρα μου (εδώ που μένουμε τα νοίκια δε συμφέρουν, όλοι αγοράζουν). Δούλευε μόνο εκείνος. Και οι δύο ξέραμε πως χρειαζόμαστε τρεις κρεβατοκάμαρες (αφού λόγω τρόπου ζωής χρειαζόμαστε home office και ξενώνα) κι ότι με λίγη προσοχή έχουμε τα χρήματα να πάρουμε διαμέρισμα… Διαβάστε περισσότερα »
Πέρα από πατριαρχία, πέρα από φεμινισμό, πέρα από όλα, όταν υπάρχει το ποιός βάζει τι και πόσα, δεν συζείτε αλλά συγκατοικείτε.
Υep.
Το είπες τέλεια. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω, αποφασίζεις να ενώσεις τη ζωή σου αλλά όχι τα οικονομικά;;
Είναι κακό να μην ενωνεις τα οικονομικά; Εγώ δεν το θεωρώ απαραίτητο. Οι ισορροπίες έρχονται μόνες τους. Δεν θα είχα ποτε κοινούς λογαριασμούς, θεωρώ όμως σημαντική την κοινή οικονομική πολιτική
Ε ρε πραγματικά, πως το κάνουν; Να έρχεται το τέλος του μήνα, εσύ ανετίλα και ο άλλος να μην έχει για καφέ; Δεν θα μπορούσα, θα ήθελα να βλέπω τον άλλο χαρούμενο όχι να ψάχνει τα ψιλά κάτω από τον καναπέ.
Γενικά είμαι της άποψης πως αυτές οι συζητήσεις πρέπει να γίνονται νωρίς μέσα στην σχέση. Και όταν λέω νωρίς, ιδανικό θεωρώ το σημείο που αποφασίζετε να μείνετε μαζί. Σωστό και λάθος δεν υπάρχει, κάθε σχέση είναι διαφορετική και κανείς δεν μπορεί να σου επιβάλλει την άποψή του. Εμείς με τον σύζυγο τα έχουμε μοιρασμένα αναλογικά, όπως αναφέρεις. Εκείνος βγάζει τα διπλάσια από εμένα, οπότε έχουμε αποφασίσει πως στο ταμείο του σπιτιού εκείνος θα βάζει τα περισσότερα. Σε εμάς δουλεύει, σε άλλους όχι. Η συζήτηση αυτή όμως έγινε όταν αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί, που τα βάλαμε κάτω, είδαμε τί μπορεί και… Διαβάστε περισσότερα »
Στα οικιακά τι ισχύει? Συνεισφέρετε εξίσου? Για παράδειγμα συνεισφέρουν το ίδιο εκείνος που εργάζεται 12 ώρες την ημέρα και εκείνος που έχει μία part time απασχόληση δέκα λεπτά από το σπίτι με τα πόδια? Διαπιστώνω μετά λύπης, ότι υπάρχουν ζευγάρια, που η γυναίκα δίνει όλο της το μισθό στην οικογένεια, παρόλο που παίρνει λιγότερα χρήματα από τον άνδρα, αλλά επωμίζεται και όλα τα οικιακά βάρη. Η γνωστή και ως γυναίκα λάστιχο. Που μετά από τόση ταλαιπωρία, επειδή δεν μπορεί να είναι ΚΑΙ σκληρά εργαζόμενη εκτός σπιτιού ΚΑΙ χωρίς προσωπικά χρήματα ΚΑΙ σκληρά εργαζόμενη εντός σπιτιού ΚΑΙ θεά- καρακουκλάρα γίνεται αντικείμενο… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι κλασσική περίπτωση διαφοράς ισότητας με δικαιοσύνης. Ίση αντιμετώπιση σημαίνει και οι δυο όλα εξ ημισείας. Αυτό φυσικά δεν είναι δίκαιο προς αυτόν που το μισό του μερίδιο καλύπτει το σύνολο ας πούμε του μισθού του ενώ πχ στον άλλο συνεπάγεται 1/3 του μισθού. Με αυτούς που αγαπάς το λογικό είναι να είσαι δίκαιος όχι απλά ίσος στα χαρτιά. Οπότε ναι , το δίκαιο είναι αναλογικό ποσοστό για τον καθένα και δεν θα έπρεπε να προβληματίζει τόσο αν λειτουργείτε σαν ομάδα και όχι ανταγωνιστικά!
Τι σημαίνει “ειπαμε τις αποψεις μας και συμφωνησε αλλα δεν αλλαξε κατι”. Δεν ειναι θεμα αποψης. Τον επόμενο μηνα θα του πεις οτι εγω απο δω και στο εξης θα δινω χ ποσο για το σπιτι γιατι δε βγαινω οικονομικα και τα υπολοιπα θα τα καλυπτεις εσυ. Τελος. Του το έθεσες ετσι, ή αρχισες να του λες γενικολογα περι ισοτητας; Κανε αυτο και μετα θα δουμε τι θα συμβει. Με λιγα λογια πρεπει να το διεκδικησεις αυτο που θες αμεσα και με σαφηνεια χωρις περιστροφες. Πιθανοτατα θα δεχτει, αυτο δε σημαινει οτι θα το καταλαβει και μονος του, σπανια ξεβολευεται… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, βρε Tinuviel, αλλά δεν είναι πικρό να έχεις ενώσει τη ζωή σου με αυτόν τον άνθρωπο και ενώ βλέπει ότι ζορίζεσαι και ενώ δεν ζορίζεται εκείνος, να ΜΗΝ λέει πρώτος, έστω, μετά από την κουβέντα, “Κάτσε αγάπη, μη βάζεις 40€ στο σούπερ μάρκετ, είπαμε 1/3, όχι τα μισά, οπότε 25€ εσύ. Ή ήρθε η ΔΕΗ 120, πάρε τα δικά μου 80 και πλήρωσέ τη κάποια στιγμή”.
Αυτό περιμένεις από τον άνθρωπό σου. Αλλιώς, γίνεται άχαρο και υποσκάπτει την άνεση & τον αυθορμητισμό που θα έπρεπε να υπάρχει σε μια σχέση.
Αν ο άλλος λέει ότι συμφωνεί αλλά όταν έρχεται η ώρα να ζητήσει λεφτά ζητάει τα ίδια, τότε πολύ απλά δεν συμφωνεί.
Συμφωνεί, αλλά δεν τον συμφέρει.
Πώς και για ποιο λόγο είστε σε σχέσεις μέσα στις οποίες δεν μπορείτε να εκφράσετε τις διαφωνίες, φοβίες, αντιρρήσεις, επιθυμίες σας ή τα συζητάτε αλλά δεν γίνεται καμία αλλαγή, προσαρμογή και παραμένει η κατάσταση ίδια, πραγματικά απορώ. Για ποιο λόγο να βάλεις κάποιον στη ζωή σου με τον οποίον είτε διαφωνείτε σε βασικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης είτε δεν συζητάτε καν είτε αρνείστε να κάνετε αλλαγές για το καλό του άλλου και της σχέσης φυσικά. Τι φοβάστε; Ότι μόλις εκφράσετε μία διαφωνία, μία δυσαρέσκεια ή κάτι παραπάνω από το ποια σειρά θα ξεκινήσετε στο Νετφλιξ, αν θα πάρετε πίτσα ή… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό πιστεύω ότι είναι. Ο φόβος ότι η διαφωνία είναι τόσο σημαντική για τον άλλο που θα χαλάσει η σχέση. Ή/Και ο φόβος ότι θα βρεις τοίχο ότι και να πεις, οπότε εξαρχής δεν μπαίνεις στον κόπο. Και εντέλει τι έχεις; Κάποιον να βλέπεις νετφλιξ και να μην έχεις τίποτα να πεις μη τυχόν και διαφωνήσετε.
ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΝΑ ΣΤΗΝ ΠΙΤΣΑ
Ακριβώς το ίδιο σκέφτομαι. Δεν μπορώ να καταλάβω – με πολλες ερωτησεις που έχουν ερθει κατα καιρούς- πως ειναι δυνατον να μην μπορείς να συζητησεις καποια πραγματα με τον ανθρωπο σου. Οκ το καταλαβαινω οτι καποια θεματα ειναι δυσκολα αλλά μια πρώτη συζήτηση έχει γίνει για το θέμα της γράφουσας. Το δεν εγινε κατι δεν το καταλαβαινω, γιατί ακόμα και αν δεν έγινε από την μεριά του, θα έπρεπε να γινει από τη μεριά της. Δηλαδη οταν συμφωνησε και ηρθε ο επόμενος μηνας να πληρώσουν, θα εβγαζε τα χρηματα που ειχαν πει δηλαδη αναλογικά και ετσι θα ξανα ανοιγε συζητηση… Διαβάστε περισσότερα »
Sally, δεν νιώθει κανεις ριγμένος στην περίπτωσή σας γιατί τα χρήματα της αποταμίευσής του τα τρώτε μαζί. Εικάζω πως η γράφουσα βάζει τα μισά και στις εκδρομές και στα ταξιδια. Και πως ο,τι εξοικονομεί εκείνος ειναι δικά του.