Αγαπητή «Α, μπα»: Η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος 13

Είναι πολλές οι ερωτήσεις που δεν φτάνουν μέχρι τη δημοσίευση, κι αυτό επειδή η απάντηση είναι «η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος».

Δεν δημοσιεύονται πάντα γιατί μέχρι τώρα πίστευα ότι η απάντηση είναι προφανής, ίσως κουραστική και επαναλαμβανόμενη για τους αναγνώστες, και ότι αυτός που ρωτάει, αν διαβάσει λίγο στο σάιτ, θα το συμπεράνει και μόνος του. Όμως, όσο περνάει ο καιρός, αυτές οι ερωτήσεις όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά αυξάνονται.

Αυτό μπορεί να σημαίνει διάφορα πράγματα, ή πολλά μαζί. Ότι η καραντίνα κάνει πιο έντονους τους προβληματισμούς. Ότι όσο αυξάνονται οι αναγνώστριες, αυξάνονται και αυτές οι ερωτήσεις, στατιστικά. ή ότι παλιότερες αναγνώστριες βρίσκουν όλο και περισσότερο θάρρος για να στείλουν ερώτηση.

Κάθε Σαββατοκύριακο θα δημοσιεύω λοιπόν αυτές τις ερωτήσεις, για να διαβάζουν και ίσως να απαντούν όσες ενδιαφέρονται. Η δική μου απάντηση για αυτές τις ερωτήσεις είναι το γνωστό μάντρα του α μπα. Δεν έχει γίνει αδίκως μάντρα. Για όσες έχουν παρόμοιους προβληματισμούς, ελπίζω να βρουν μέσα σε αυτές τις ερωτήσεις τον εαυτό τους και να καταλάβουν ότι όταν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι μέσα μας επειδή μας βασανίζει, δεν υπάρχουν ταινίες, βιβλία ή συμβουλές που μπορούν να το κάνουν. Αυτά είναι βοηθήματα. Κανένα από αυτά όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει την συστηματική θεραπεία. Και επαναλαμβάνω: δεν χρειάζεται να έχουμε «πρόβλημα» για να πάμε. Αρκεί να έχουμε μια ερώτηση που μας βασανίζει σε σημείο να διαταράσσεται η καθημερινότητα μας ή οι σχέσεις μας με τους άλλους.

1

Αγαπητή α, μπα και αναγνώστριες/αναγνώστες, θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Είμαι αγόρι 22 ετών, χωρίς καμία σεξουαλική επαφή ακόμη. Έχω κάνει σχέσεις ή απλά φάσεις με διάφορες κοπέλες, αλλά όταν πάει στο σεξουαλικό πάντα κομπλαρω και βρίσκω δικαιολογία για να το αποφύγω (τύπου είμαι αξύριστος κλπ). Το πρόβλημα είναι ότι θεωρώ ότι το πέος μου είναι πολύ μικρό και ντρέπομαι, παρότι οι φίλοι μου λένε ότι δε θα έπρεπε να ντρέπομαι και να με κομπλαρει αυτό. Κάθε φορά λέω ότι αυτή τη φορά θα το κάνω , αλλά στο τέλος με πιάνει το άγχος μου και το αναβάλλω. Τι μπορώ να κάνω για να προχωρήσω επιτέλους; Υ.γ. γενικά θα έλεγα ότι έχω πέραση στις κοπέλες αλλά θεωρώ ότι αν με δουν χωρίς εσώρουχο θα αρχίσουν να γελάνε και θα φύγουν

– Αναβλητικος

2

Αγαπητή αμπα, είμαι 19 χρόνων και έχω την πρώτη μου σχέση εδώ και κάποιους μήνες. Το θέμα μου είναι το εξης: όταν ο σύντροφος μου, μού δίνει πολύ προσοχή και δείχνει έντονα ότι με θέλει (δεν αναφέρομαι στο κομμάτι της ερωτικής επαφής) είμαι χαλαρή, χαρούμενη και γενικά χειρίζομαι πολύ καλά τη σχέση μου. Όταν όμως δεν μου δίνει τόση προσοχή όσο θα ήθελα για να νιώθω καλα, αρχίζει να με κατακλύζει ο φόβος ότι κάτι συμβαίνει, ότι έχω δωθει υπερβολικά και με έχει ως δεδομένη οπότε δεν χρειάζεται να προσπαθεί τόσο , ότι αρχίζει να ξενερώνει μαζί μου και άλλα τέτοια και τότε αρχίζω να γίνομαι υπερβολική με κατάληξη να μαλώνουμε. Υπάρχει περίπτωση ο τρόπος με τον οποίο με έχουν μεγαλώσει οι γονείς μου να εξηγεί αυτή τη δίψα για μεγάλη προσοχή; στην οικογένεια μου εχω μεγαλώσει όντας σχεδόν πάντα εγώ το επίκεντρο της προσοχής των γονιών μου(έχω και έναν αδελφό). Επίσης πως θα με συμβουλεύες να το ξεπεράσω και να δω τα πράματα πιο χαλαρά;

3

Αγαπητή μου Α,μπα και σχολιαστές, προσπαθώ να βρω ένα τρόπο να περιγράψω τον ψυχικό πόνο που βιώνω λόγω της ενοχής,της ντροπής,του φόβου,του άγχους, της χαμηλής αυτοεκτίμησης και άλλων πολλών που αισθάνομαι και που δεν θα επεκταθώ. Θυμάμαι,λοιπόν, τον εαυτό μου ως παιδί να πέφτω με φόρα στο τσιμέντο ή στην άσφαλτο και να ματώνω γόνατα,αγκώνες και παλάμες,τον πόνο τη στιγμή της πτώσης αλλα και αυτόν της διαδικασίας της επούλωσης. Δεν έχω ανθρώπους που να μπορώ κουβεντιάσω. Κάποια/κάποιος άλλη/άλλος με παρόμοιες σκέψεις; Σας ευχαριστώ.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-2 points
Upvote Downvote

5
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
5 Συντάκτες σχολίων
FuchsiaEveyOhlala!Th3 doLou Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Ohlala!
Μέλος
Συμμετέχων

Διαβάζω τις ερωτήσεις που ανήκουν στην κατηγορία “ή μόνη λύση είναι ο/η ψυχολόγος” και στεναχωριέμαι λίγο. Αισθάνομαι σαν να μην τους δίνουμε τη σημασία όλοι εμείς στο Α, μπα, ενώ περιμένουν μια κουβέντα, ένα σχόλιο καθώς τραβάνε αρκετά ζόρια…θα μου πειτε το σχόλιο είναι ο ειδικός/η ειδική, αλλά εννοώ μια πιο εξατομικευμένη απάντηση, έστω και σύντομη ίσως να ήταν αλλιώς.

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Για το αγόρι στο 1: Δεν αρέσει σε όλες τις κοπέλες το μεγάλο μέγεθος, μερικές μπορεί να τις αγχώνει κιόλας, πχ λόγω πόνου. Τις περισσότερες κοπελες τις ενοχλούν κάποιες συμπεριφορές, όπως να ζήτησει κάτι το αγόρι με άσχημο τρόπο η να μη δείξει ενδιαφέρον για την ικανοποίηση της γυναίκας. Πιστεύω ότι δεν έχεις λόγο να φοβάσαι και αν κάποια κοπέλα σε απορρίψει λόγω μεγέθους είναι δικό της πρόβλημα, όχι δικό σου.

Th3 do
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Και εμείς είχαμε πέραση και δεν γελάσαμε με κανέναν που μπορεί να είχε μικρό πέος,ούτε στραβό,ούτε κουτσό. Να χαλαρώσεις λίγο με τις προσδοκίες σου και να ξέρεις ότι το μέγεθος δεν μετράει,αν είσαι καλός σε όλα τα υπόλοιπα και αν δεν είσαι καλός να φροντίσεις να γίνεις.

Fuchsia
Μέλος
Συμμετέχων

Καμια σοβαρη κοπελα δεν προκειται να γελάσει με κατι τετοιο. Αν το κανει θα ειναι ανωριμη και δεν αξιζει να στενοχωριεσαι. Κι εγω εχω κομπλεξ με τις ελιες στο προσωπο μου. Τοσο που με σταματα απο το να γνωρισω αντρες. Νιωθω απιστευτα ασχημα αν με δει καποιος χωρις μεικ απ θα νιωσω ´γυμνη , ευαλωτη και εκτεθειμενη. Οταν ημουν εφηβη αν εβλεπα καποιον να με κοιτα και να γελα ενιωθα οτι γελα με τις ελιες μου. Ενιωθα ασχημα. Αρχισα να φοραω συνεχεια ‘στοκο’ για να κυκλοφορω εξω μεχρι που κουραστηκα και ειπα φτανει. Ομως δεν εχω τα κοτσια να αφησω… Διαβάστε περισσότερα »

Evey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

#3
Τα συναισθήματα αυτά που αναφέρεις (ενοχή, ντροπή κλπ) δεν είναι άχρηστα συναισθήματα (υπάρχει και ένα βιβλίο σχετικό “Η θετική πλευρά της αρνητικής σκέψης”), αλλά αν ένιωθα ότι έχω κυρίως αυτά και λιγότερα άλλα σαν αντίβαρα (πχ αίσθημα αυταξίας), θα το λάμβανα πολύ σοβαρά υπόψη.
Ξεκίνα λέγοντας στον εαυτό σου “Δεν είναι απαραίτητο να κουβαλάω όλο αυτό το βάρος μόνος/η μου”,
και αν θες να αλλάξεις, ένας ειδικός θα σε βοηθήσει να κάνεις θαύματα.