Εδώ και καιρό με απασχολεί ένα ζήτημα, όχι σοβαρό αλλά σίγουρα ενοχλητικό και θα ήθελα τη γνώμη σας για άλλη μια φορά στην ερώτηση: μήπως είμαι υπερβολική;; Το πρόβλημα μου λοιπόν είναι η ανηψιά του άντρα μου. Είναι τώρα στα 13 και εδώ κι έναν χρόνο δηλώνει όχι ευθέως αλλά σίγουρα σαφώς ότι δεν θέλει να τη δουν μαζί μου γιατί ντρέπεται να τη δουν μαζί μου. Τον λόγο επίσης δεν τον λέει κανεις ευθέως αλλά επειδή είμαι έξυπνη κοπέλα το έχω καταλάβει, επειδή είμαι χοντρή. Γενικά έχει θέμα με τους χοντρούς ανθρώπους, το έχω αντιληφθεί, το έχει προφανώς κληρονομήσει από τη μητέρα της που είναι αυτής της λογικής αλλά ως ενήλικη μάλλον ελέγχει καλύτερα το θυμικό της. Γενικά έχω τυπικές σχέσεις, αλλά τις συναντώ λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων κτλ. Πρόσφατα είχαμε βρεθεί κι έγινε λόγος να πάμε όλοι μαζί σε ένα εμπορικό κέντρο με τη μικρή να δημιουργεί σκηνή μήπως τη δουν μαζί μας. Η μαμα της της είπε αφού της φωναξε λίγο αρχικά αν δει κάποιον να κάνει ότι δεν μας ξέρει (!!). Εγώ επέλεξα να μην πάρω μέρος στην κουβέντα, δεν είπα κάτι αλλά έδειξα ενόχληση. Ως εκεί. Έπειτα το συζήτησα με τον άντρα μου και του είπα ότι δεν θέλω να ξαναδώ την ανιψιά και την αδερφή του πόσω μάλλον έξω και δεν θέλω να έχουν πολλά πολλά ούτε με το παιδί μου γιατί τις θεωρώ κακή έως κάκιστη επιρροή. Μου είπε ότι οκ αλλά υπερβάλλω και ότι είναι ηλικιακό. Θεωρώ ότι δεν είναι έτσι και θέλω αν υπάρξει επόμενη φορά που θα βρεθώ αντιμέτωπη με αυτή τη συμπεριφορά να απαντήσω κατάλληλα. Είμαι υπερβολική που θέλω να βάλω στη θέση της τη μικρή αλλά και τη μάνα της; Είναι όντως ηλικιακό αλλά δεν δείχνει και τον τρόπο σκέψης κι την ποιότητα; Εγώ αν μου έλεγε κάτι τέτοιο το παιδί μου θα είχα γίνει έξαλλη και θα του το συζητούσα διαρκώς μέχρι να καταλάβει ότι κανεις δεν ορίζεται από κάτι άλλο εκτός από τον εαυτό του. Αν ηταν η δική μου ανηψιά θα είχα επίσης πάρει θέση αμέσως. Εν ολίγοις, το παίρνω πολύ προσωπικά και είναι όντως άδικο να κρίνω ένα παιδί στην προεφηβεία ή όχι; Ευχαριστώ και συγγνωμη για το κατεβατό.
– Αυστηρή θεία
Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχεις με τον άντρα σου, και είναι μεγάλο και πολύ σοβαρό. Δευτερευόντως και πολύ απομακρυσμένα το έχεις με την κουνιάδα, και το παιδί έρχεται τελευταίο και τελικά είναι και ασήμαντο, γιατί το πόσο σημασία έχει τι θα πει και τι θα κάνει εξαρτάται από τις προηγούμενες σχέσεις.
Ποτέ δεν έχει νόημα το ερώτημα «μήπως είμαι υπερβολική». Τόσα χρόνια που υπάρχει το α μπα, δυο φορές θυμάμαι να σκέφτηκα «ναι, είσαι υπερβολική». Δεν έχει νόημα, κανένα απολύτως νόημα, γιατί δεν υπάρχει κοινή βάση για «οκ» συναισθήματα και «υπερβολικά» συναισθήματα. Διαφέρουμε τόσο πολύ μεταξύ μας, έχουμε τόσο διαφορετικές ευαισθησίες, βιώματα, καταγωγή, κουλτούρα μερικές φορές, που είναι αδύνατο να σου πει άλλος ότι είναι υπερβολικό αυτό που νιώθεις. Αυτό που νιώθεις, έτσι; Όχι αυτό που λες και αυτό που κάνεις. Για τις εξωτερικές αντιδράσεις υπάρχουν κοινωνικοί κανόνες (που διαφέρουν από κουλτούρα σε κουλτούρα αλλά πάντως υπάρχουν), για το μέσα όμως, δεν γίνεται να υπάρχουν. Αυτό που αισθάνεσαι δεν το ελέγχεις. Αισθάνεσαι αυτό που αισθάνεσαι, αν ακυρωθεί, αν το ακυρώσεις εσύ η ίδια, είναι σα να περνάς ένα λουρί από το λαιμό σου και να το τραβάς μόνη σου. Θα σταματήσεις να νιώθεις κάτι αν κάποιος σου πει ότι υπερβάλλεις; Μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που φέρεσαι, αλλά να νιώσεις διαφορετικά, υπάρχει περίπτωση;
Γι’αυτό, έχει μεγάλη σημασία να καταλαβαίνουμε τι λέει ένας κοντινός μας άνθρωπος όταν μας λέει «είσαι υπερβολική», ειδικά, όταν το λέει ο άντρας μας. Δεν μας δίνει σημασία. Μας πνίγει. Μας φοράει το λουρί και το σφίγγει. Τον απασχολεί μόνο το έξω, που είναι τι θα κάνεις με την αδερφή και την ανιψιά, αλλά δηλώνει ότι δεν θέλει να μάθει τι συμβαίνει μέσα σου, γιατί νιώθει άβολα. Δεν ξέρω γιατί, ίσως δεν θέλει να λάβει θέση, ίσως δεν θέλει να μιλήσει για τα κιλά σου, πάντως καλό δεν είναι αυτό που νιώθει. Οπότε προτιμάει να σε κάνει να σιωπήσεις, παρά να αντιμετωπίσει αυτό που δεν του αρέσει. Βάζει τον εαυτό του πρώτο, όταν ζητάς βοήθεια. Του λες ότι αισθάνεσαι δυσάρεστα και σου απαντάει ότι δεν τον ενδιαφέρει. Σου λέει ότι αυτός είναι σε θέση να κρίνει τι θα έπρεπε να σε πληγώνει και τι όχι. Τι μας λες, Τάκη. ΑΥΤΟ πρέπει να πάρεις προσωπικά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παντως στα 13 μου ντρεπόμουν να με δουν με οποιοδήποτε μέλος της οικογενειας μου, όπως επισης και (για λόγους που δεν αντιλαμβάνομαι αυτήν την στιγμή αλλα φαίνονταν απολύτως λογικοι στην εφηβεία μου) με με δουν με μπουφάν.
Αυτό με το μπουφάν τόσο ακατανόητο αλλά και τόσο κοινό παράλληλα. Το είχα και εγώ, δεν θυμάμαι γιατί, δεν το θυμόμουν καν μέχρι που είδα το σχόλιο σου. Θυμάμαι επίσης την μικρή μου ξαδέρφη, 18 χρόνων μόλις είχε πάει στο Βερολίνο για σπουδές, την επισκέφτηκα μήνα Δεκέμβριο που χιόνιζε, και μου εμφανίστηκε στο ραντεβού μας με ένα μπουφανάκι που ούτε στα μελτέμια του Αυγούστου δεν θα στεκόταν. Τι να πω… Άβυσσος το μυαλό της έφηβης.
Καλέ έχω πάει σχολική εκδρομή σε χιονοδρομικό κέντρο στη Βόρειο Ελλαδα και είναι κοριτσάκι 13χρονο σαν τα κρύα τα νερά που επιμένει να έρθει με ανοιξιατικο ντύσιμο. Βρε αγάπη μου, βρε χρυσό μου, δεν πάμε στο χιονοδρομικό κέντρο χωρίς το μπουφάν, κανένα κορίτσι δεν είναι όμορφο την ώρα που ξεπαγιαζει, πρέπει να βάλεις το μπουφάν, τι θα πούμε στους γονείς σου, άμα πάθεις πνευμονία. Παρακάλια, συζητήσεις και τι θα κάνεις στο lift χωρίς το μπουφάν, πες μου σε παρακαλώ ποιο άλλο παιδί ετοιμάζεται για το χιονοδρομικό χωρίς μπουφάν. Τελικά καταλήξαμε ότι θα πάρω εγώ το μπουφάν, θα το έχω στην… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με το μπουφάν γιατί το είχαμε όλοι?
Τα περισσότερα μπουφάν δεν ταίριαζαν με το υπόλοιπο σύνολό μου και προτιμούσα να κρυώνω από το να είμαι καλοντυμένη. Επιπλέον, νομίζω ότι επειδή τα μπουφάν που φορούσα ως παιδί με περιόριζαν κινησιολογικά σε μεγάλο βαθμό, δεν ήθελα να τα βλέπω ούτε ζωγραφιστά. Ειδικά αν ήταν να βάλω και σακίδιο στην πλάτη, ένιωθα λες και ήμουν σε γύψο στον άνω κορμό και πάνω.
Υ.Γ. Τώρα θαρρώ οτι βγαίνουν και πιο βολικά μπουφάν, όπως και πιο κομψά ευτυχώς!
Νομίζω επειδή το μπουφάν δίνει όγκο και ξυπνάει μέσα μας τις ανασφάλειες για το σώμα μας.
Α) γιατί το μπουφάν ήταν κάτι που μας αγόραζαν οι γονείς, β) γιατί ήταν κάτι που μας αγόραζαν οι γονείς στα 80s και τα 90s. Προσωπικά, με το μπουφάν (και τα κουρέματα) της εφηβείας μου δεν θα ήθελα να δουν όχι μόνο εμένα, αλλά ούτε τον χειρότερο εχθρό μου.
Μας χαλαγε το στυλ. Ενώ τώρα αν ήταν κοινωνικά αποδεκτό να βγω έξω με την κουβέρτα μου θα το έκανα!
Lazy cat στην καρδούλα μου μίλησες! 😅
Αν μας διαβαζει κανένα εφηβακι,ας μας κάνει την χάρη να μας απαντήσει!
Γιατί μας έπαιρναν πολύχρωμα φουσκωτά μπουφάν και μοιάζαμε με παλιάτσοι της Michelin (μια φορά μου είχαν πάρει, δεν ξέρω ποιος, μπουφάν πρασινοκόκκινο), δηλαδή, έλεος, γαμώ τα 90’s.
Ομπρέλα, για κάποιο λόγο τα αγόρια δεν θέλαν να κρατάνε ομπρέλα. Κατάγομαι και από περιοχή που έβρεχε πολύ, συνήθως ήταν τα μισά αγόρια άρρωστα.
Τα αγόρια του τότε, όχι μόνο σε αυτή την περιοχή, ακομα ντρέπονται..
Ουτε σε εμένα αρέσει η ομπρέλα να πω την αλήθεια. Άβολη να την κρατάς, άβολη μετα που στάζει παντού νερά ,ασε που συνήθως έσπαγε κιολλας από τον αέρα ή γύρναγε ανάποδα 😝
Όσο για τα μπουφάν ρε παιδιά ποτε δεν ήταν στο νούμερο μας πάντα ήταν μεγαλύτερα και φουσκωτά , ούτε να κινηθούμε δεν μπορούσαμε….
Κι εγω!! Θυμηθηκα μια μερα να πηγαίνω στο σχολείο με τη φοβερη στυλιστική επιλογη να φορεσω δυο χοντρα μακρυμάνικα τυπου φουτερ το ενα πανω απο το αλλο για να μην κρυώνω, εμοιαζα με τον Τζόι στη γνωστή σκηνη στα φιλαρακια (μακαρι να ηξερα πώς να βαλω εδω εικόνα η τζιφ).
Γιατι αραγε το είχαμε αυτό; νόμιζα πως μονο εγώ ντρεπόμουν!
αχαχαχαχ ειχα πάρει ένα μπουφάν οριακά κάτω από το βυζί. Μη με ρωτήσετε γιατί, τα πιο μακρυά τα θεωρούσα πολυ συντηρητικά κι ας τουρτούριζα από το κρύο. 😂😂
Εχω γελασει τοσο πολυ με τον πρωινο μου καφε- σας αγαπω ❤️❤️!!!!! Θυμηθηκα κι εγω που με ντυνανε λες θα παω σε παγοθραυστικο στην Ισλανδια, οχι σε δημοτικο στην Αττικη. Τζιν ασηκωτο, τιμπερλαντ (καταραμενα, ακομα δε μπορω να τα βλεπω) φουτερ και μπουφαν μεχρι το γονατο ξαδερφης (μεγαλυτερης κ πολυ πιο ευσωμης). Σε συνδυασμο με εξωστοματικο και καρε μαλλι πιασμενο πισω για να φαινονται τα πεταχτα αυτια, κυριες και κυριοι να σας συστησω το αλιεν.
Μια καρδούλα για το εξωστοματικό 💗
Συγγνώμη δηλαδή το παιδί είπε ότι δε θέλει να τη δουν μαζί σας;
Και η μαμά είπε αν σε δουν κάνε ότι δεν τους ξέρεις;
Και όλο αυτό μπροστά σας;
Γουατ δε φακ;
Εγώ δεν κατάλαβα αν δεν ήθελε να τη δούνε μόνο με τους θείους ή με όλους.
Νομίζω τον αδικούμε λίγο. Της είπε οκ αλλά είναι ηλικιακό. Που ειναι. Και μιλάμε για τυπικές σχέσεις. Σήμερα δεν θέλει να εμφανίζεται με την θεία, αύριο με την μαμά της. Κι εγώ δεν ήθελα να εμφανίζονται με το σόι σε τέτοια ηλικία, δεν ήταν θέμα πάχους. Τι άλλο έπρεπε να κάνει δηλαδή όταν του λέει ότι το παιδί του δεν θα έχει πολλά πολλά με την ξαδέρφη του. Δεν ξέρουμε όλο τον διάλογο και βρίσκω λίγο υπερβολική την συμπεριφορά της γραφουσας, όχι το συναίσθημα της, στο εξής σημείο : λέει ότι η μητέρα της της φώναξε όταν δεν ήθελε να… Διαβάστε περισσότερα »
Οτι ειπε η Αμπα για τον αντρα σου χωρις να αλλαξω τελεια ΑΛΛΑ ναι, η μικρη ειναι παλιοχαρακτηρας. Εγω δεν θα ηθελα ουτε καλημερα . Δεν καταλαβαινω γιατι δεν μπορουμε να κρινουμε αρνητικα ενα παιδι; Ποιοι γινονται παλιοχαρακτηρες ως ενηλικες; Αυτοι που ηταν ετσι ως παιδια.
Συμφωνώ. Έχουμε πάει από το να προσέχουμε να μη πληγώνουμε τα παιδιά (πολύ σωστό) στο να τα αφήνουμε να κάνουν ότι βλακεία τους κατέβει στο κεφάλι και να πληγώνουν τους πάντες. 13 χρονών το παιδί καταλαβαίνει, άσχετα αν είναι ανώριμο.
Γράφουσα, εγώ θα απαντούσα με θράσος στην ανηψιά: Συμφωνούμε. Ούτε εγώ θα ήθελα να με δουν με ένα τόσο αγενές άτομο σαν εσένα. Θα μου χαλάσει το image ανεπανόρθωτα.
Και θα έφευγα. Κι ας κόψουν το λαιμό τους μανούλα και κορούλα.
Για τον άντρα σου τα είπε η Λένα.
Τέλεια απάντηση θα έδινες! Η μικρή είναι απαράδεκτη αλλά ωχρια μπροστά στη γαϊδουρα τη μάνα της. Όσο για τον άντρα της δεν την σέβεται καθόλου. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα μου έλεγε ανιψιά μου μπροστά σε δικό μου άνθρωπο, φίλη/ φίλο μου το αγόρι μου ή οτιδήποτε ότι δεν θέλει να την δουν μαζί μαζί μας γιατί ο άνθρωπος μου είναι χοντρός, μαύρος, ασιάτης, φτωχός ή ό,τι άλλη ηλιθια διάκριση θα μπορούσε να της χαλάσει το image ( λες και είναι σταρ του Χόλιγουντ ας πούμε) χωρίς να τους παρει ο διαολος οικογενειακώς.
Συμφωνώ Demolition kiwi. Για ποιό λόγο ακριβώς πρέπει η γράφουσα να είναι ευγενική ή έστω ανεκτική προς την κακομαθημένη ανιψιά; Μπορει να της κάνει και καλό τελικά να ακούσει από κάποιον ότι γίνεται αγενής. Γιατί από τους γονείς της δεν παίζει κάτι τέτοιο.
Αυτή η ερώτηση με πόνεσε στην καρδιά, πραγματικά. Κατ’ αρχάς η ανιψιά είναι 13 και όχι 3 και, επομένως, ξέρει τους βασικούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς και στοιχειώδους ευγένειας, μπορεί να φιλτράρει τη σκέψη της και τις αντιδράσεις της. Δεν είναι άδικο να κρίνεις ένα παιδί στην προεφηβεία. Άδικο είναι να σε κρίνουν για τα κιλά σου. Ούτε είσαι υποχρεωμένη να δέχεσαι συμπεριφορές που σε πληγώνουν και σε θίγουν επειδή προέρχονται από ένα παιδί. Άσε που στην ιστορία δεν εμπλέκεται μόνο η ανιψιά, αλλά και ο άντρας σου (που σου είπε ότι υπερβάλεις) και η μητέρα της ανιψιάς (που της είπε… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι έντονα, να ντρέπομαι να με δούνε σε εκείνη την ηλικία με γονείς, θείους, γιαγιάδες κτλπ γιατί στο μικρό μου μυαλό αυτό έδειχνε έλλειψη ανεξαρτησίας. Και ναι, είναι ηλικιακό.
Θα έλεγα πως αυτό με το σώμα είναι προβολή.
“Η μαμα της της είπε αφού της φωναξε λίγο αρχικά αν δει κάποιον να κάνει ότι δεν μας ξέρει (!!).”
Σοβαρά τώρα?????
Να ρωτήσω κάτι άλλο; Οι σχεσεις σου με την ανηψια του άντρα σου πως είναι κατα τα αλλα; Εχουν υπάρξει αλλα υπονοουμενα απο πλευρας της όσον αφορα το βάρος σου; η΄απο που πηγαζει το συμπερασμα πως εχει θεμα με τους χοντρους; Μηπως γενικα οι σχεσεις σας δεν ειναι καλες; Εννοω, πως και τα δικα μου παιδια δεν θα θελαν να κοβουν βόλτες με ατομα που δεν συμπαθουν, ειτε αυτα ανηκουν στο φιλικο, είτε στον οικογενειακό μας κύκλο. Ισως δηλαδη η συμπεριφορα της να πηγαζει απο μια γενικότερη αντιπάθεια που δεν βασιζεται στο βάρος σου. Επισης να πω πως σαν μητερα… Διαβάστε περισσότερα »
Ο σύζυγος έχει βγάλει την ουρά του απέξω για να μην έρθει σε σύγκρουση με την αδερφή του, αφήνοντας τη σύζυγό του συναισθηματικά ακάλυπτη. Δεν κάνει προσπάθεια να δει γιατί νιώθει όπως νιώθει. Μόνο να μην ξεβολευτεί ο ίδιος, αυτή είναι η έννοια του. Ε, δεν είναι συντροφικη συμπεριφορά αυτό. Τωρα για να μας λέει η γράφουσα ότι είναι σίγουρη πως το προβλημα της ανιψιας είναι τα κιλά της θείας, μάλλον κάτι έχει προσέξει στα συμφραζόμενα, κάτι έχει ίσως ειπωθει στο παρελθόν, πάντως να φανταζεται πράγματα χλωμό το κόβω. Τη μητέρα του κοριτσιού δικαιως δεν τη συμπαθεί. Γιατί να συμπαθήσει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν πιάνει αυτό το «υπόλογους». Το έχω δοκιμάσει. Απλά κάνουν τους χαζούς έτσι και τους ρωτήσεις ευθέως ή προσπαθούν να σε βγάλουν εσένα τρελή/εύθικτη/φαντασιόπληκτη. Σε κάθε περίπτωση ούτε ντρέπονται για αυτό που είπαν ή έκαναν ούτε αλλάζουν οι απόψεις τους στο ελάχιστο. Βέβαια καλό είναι να μιλάμε και να μη τα δεχόμαστε όλα σιωπηλά σαν να φταίμε κιόλας.
Η συμπεριφορά του παιδιού ήταν σίγουρα αγενής, αλλά όπως το διάβασα εγώ δεν βλέπω να συνδέεται υποχρεωτικά η χοντροφοβία της κουνιάδας/ανηψιάς με τη συγκεκριμένη περίσταση. Αυτό το λέω γιατί θυμάμαι ότι σε εκείνη την ηλικία αισθανόμουν κι εγώ άβολα να βρεθώ σε χώρους που μπορεί να με δουν συνομήλικοι μου με τη θεία μου. Τη θεία μου τη λάτρευα και τη λατρεύω, τη θεωρώ πανέμορφη γυναίκα και τη θαυμάζω. ΑΛΛΑ: με αντιμετώπιζε σαν να ήμουν 3 αντί για 13, το οποίο μπορεί να ήταν γλυκό και τρυφερό εντός του σπιτιού αλλά ντρεπόμουν απίστευτα και ερχόμουν σε τρομερά άβολη θέση σε… Διαβάστε περισσότερα »