Αγαπητή α,μπα σε ανακάλυψα πρόσφατα και χαίρομαι πολυ καθώς με έχεις βοηθήσει αρκετά, ας ξεκινήσω. Είμαι παντρεμένη εδώ και ένα χρόνο έχω 2 παιδιά και το πρώτο είναι από τον προηγούμενο συντροφό μου με τον οποίο χωρίσαμε πολυ ειρηνικά λίγο πριν το γάμο γιατί η αγάπη που είχαμε πλέον ο ένας για τον άλλον ήταν περισσότερο φιλική παρά ερωτική. Λίγο μετά τον χωρισμό έμαθα πως είμαι έγκυος και έτσι κρατάμε πολυ καλές σχέσεις λόγο του παιδιού. Με τον συζυγό μου ήταν πολυ ξαφνικό και γρήγορο αλλά ήμουν και είμαι σίγουρη για εκείνον. Το πρόβλημα βρίσκεται στην πρώην παραλίγο πεθερά μου η οποία έρχεται επίσκεψη χωρίς να ενημερώσει και από ότι έχω καταλάβει και κρυφά απο τον γιό της καθώς εκείνος της επιτρέπει να βλέπει το παιδί μόνο τα σκ που τον έχει εκείνος στο σπίτι του. Έρχεται λοιπόν με το έτσι θέλω και το χειροτερο είναι πως μιλάει άσχημα στον μεγάλο (5 χρονών) για την μικρή (9 μηνών). Του λέει ότι είναι χαζή επειδή έχουν άλλο μπαμπά, ότι εκείνος είναι καλυτερος σε όλα, να μην της δίνει τα παιχνίδια του και αλλά τέτοια. Το παιδί σαφώς και επηρεάζεται και έχει επιθετική συμπεριφορά απέναντι στην μικρή. Το συζήτησα και με πρώην και με νυν και μου είπαν πως η καλύτερη λυση ειναι το παιδί να μην ξανά δει την γιαγιά του και για μια πλήρη ψυχική αποκατάσταση να παει σε κάποιον παιδοψυχολογο. Όμως στο κομμάτι του ειδικού με πιάνει ένας ανεξήγητος φόβος και δεν παίρνω την απόφαση να πάρω το παιδί και να πάμε. Γιατί συμβαίνει αυτό ενώ ξέρω πως είναι η καλυτερη και η πιο λογική λύση;
Δεν το έκανες μόνη σου το παιδί για να πρέπει να το πας μόνη σου στον παιδοψυχολόγο. Ο πρώην και ο νυν μόνο ευθύνες μεταφέρουν, δικές τους δεν έχουν; Και οι δυο είναι συνυπεύθυνοι. Όλοι σας είσαστε.
Δεν ξέρω τι φοβάσαι, μια εξήγηση είναι ότι φοβάσαι ότι θα σου πουν τι έχεις κάνει λάθος, και δεν θέλεις να το αντιμετωπίσεις. Χρειάζεσαι κι εσύ όμως βοήθεια, για σένα, για να είναι αποτελεσματικές οι συμβουλές, γιατί μεταξύ άλλων, δεν μπορείς να βάλεις όρια στη ζωή σου. Δεν υπάρχει «έρχεται με το έτσι θέλω» η παραλίγο πρώην πεθερά. Κάποιος της ανοίγει την πόρτα. Και αυτός που της ανοίγει, μπορεί και να την διώξει, αντί να παρακολουθεί τη κακοποίηση που συμβαίνει μπροστά στα μάτια όλων. Αυτός ο κάποιος δεν είναι μόνο εσύ, αλλά εσύ μόνο για τον εαυτό σου φέρνεις ευθύνη, και για τα ανήλικα τέκνα σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συμφωνω μέχρι τελείας με τη Λένα. Το πρόβλημα δεν το έχει το παιδί το έχετε εσείς. Ο παιδοψυχολόγος δεν θα πιάσει το παιδάκι να του κάνει συνεδρίες. Ακόμα και εμείς οι δάσκαλοι (οπως ειπα και στην πρόσφατη ατέλειωτη συζήτηση με το παιδακι στον παιδικό σταθμό) όταν ένα παιδί παρουσιάζει πρόβλημα στη συμπεριφορά του δεν θα πιασουμε το παιδάκι να το λύσουμε (θα του γινει μια σχετική σύσταση αλλα αυτό είναι αντιμετώπιση, δεν η λυση) αλλά θα πιάσουμε τους γονείς του ωστε να το λύσουν αυτοί. Ετσι και ο παιδοψυχολόγος προφανώς θα ζητήσει απο εσένα και τον πρωην σύντροφό σου να… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά, Σουσουράδα! Δουλεύω αποκλειστικά με παιδιά, σχεδόν πάντα παραπέμπω τους γονείς για συμβουλευτική ή θεραπεία ζεύγους ή ατομική θεραπεία (ανάλογα την περίπτωση), 9/10 φυσικά και δεν πηγαίνουν. Κάνω κι εγώ κάποιες συνεδρίες με τους γονείς, στο πλαίσιο του προγράμματος του παιδιού τους (δηλαδή δεν είναι καν συμβουλευτική γονέων, σκέψου το σαν τη μηνιαία ενημέρωση που κάνει ο εκπαιδευτικός στο σχολείο, αλλά είναι πιο προσανατολισμένη σε συμβουλευτικό/θεραπευτικό χαρακτήρα). Ε, είναι ο μεγάλος μου εφιάλτης. Η πλειοψηφία των γονέων δυστυχώς δεν είναι διατεθιμένοι να κάνουν ούτε απλά πραγματάκια για να βοηθήσουν τους γονείς (δεν λέω ότι το κάνουν από αδιαφορία-απλά έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω γιατί υπάρχει αυτός ο δισταγμός, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να εξηγηθεί και να μεσολαβήσει τόσος χαμένος χρόνος που μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνος για την ευημερία των ανήλικων παιδιών σας για να προβείτε σε όσα ξέρετε ήδη ότι είναι σωστά και απαραίτητα για την ασφάλειά τους, αλήθεια.
Δηλαδή αν ερχόταν κατά πάνω τους αυτοκίνητο θα καθόσασταν να αναλύσετε πριν ορμήξετε να τα τραβήξετε πίσω;
Ακομα και οι παρολίγο πεθερές δημιουργούν προβλήματα?
Δεν εχει προβλημα με την πεθερα, με τον εαυτο της εχει
Την γιαγιά στο σπίτι ποιος την άφηνε να μπαίνει; Εσύ; Γιατί μόνο εσύ ή ο άντρας σου θα μπορούσατε να το κάνετε. Μέγα λάθος αυτό, εφ όσον είχαν κανονιστεί οι επισκεψεις δεν θα έπρεπε να την αφήνεις, ειδικά αφού ερχόταν ακάλεστη. Αλλά πες οτι ήρθε και την άφησες, το παιδί το έβλεπε μόνη της; Δεν ήσουν παρούσα; Αν όχι και πάλι λάθος κι αν ναι δεν καταλαβαίνω πως την άφησες να συνεχίσει και δεν την πέταξες αμέσω έξω ώστε να μην επηρεαστεί το παιδί. Για να απέκτησε αυτή την εχθρική συμπεριφορά προς την αδερφή του η κουβέντα θα πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως, και να την πετάξει έξω από το σπίτι, υπάρχει ο πατέρας του παιδιού που το παίρνει το ΣΚ, οπότε δεν αποφεύγεται η επαφή με τη γιαγιά, απλά δεν είναι η γράφουσα παρούσα – η κακοποίηση του παιδιού, όμως, συνεχίζεται.
Ασφαλιστικά μέτρα, προτείνω!
Λένα δεν καταλαβαίνω το πρώτο σκέλος της απάντησής σου. Δεν λέει κάπου ότι της είπαν να το πάει μόνη της. Λέει ότι η γνώμη τους είναι το παιδί να πάει σε ψυχολόγο. Κι απ’ ότι καταλαβαίνω εγώ, είναι στην συζήτηση, και η μητέρα δυσκολεύεται να αποφασίσει. Μου φαίνεται λίγο αναίτια κριτική προς αυτούς. Σαν από κεκτημένη ταχύτητα.
Λέει “δεν παίρνω την απόφαση να πάρω το παιδί και να πάμε. Γιατί συμβαίνει αυτό ενώ ξέρω πως είναι η καλυτερη και η πιο λογική λύση;” Κι εγώ δεν είπα ότι της είπαν να το παει μόνη της, αλλά ότι η ίδια μιλάει σα να πρέπει να το κάνει μόνη της.
Διαβάζω πολύ καλά αυτά που μου γράφουν και σκέφτομαι πολύ πριν απαντήσω.
Καταρχάς ακόμα κι αν δεν μπορώ να το περάσω γραπτά, γράφω πολυ καλοπροαίρετα, αλήθεια. Δηλαδή έχει δύο άνδρες στην ζωή της που παίρνουν το μέρος της, προτείνουν ψυχολόγο για το παιδί και απαγόρευση στην γιαγιά, και στην λέξη “πάρω” της γραφούσας εντοπίζουμε ανευθυνότητα δική τους;
Δεν μιλάω για την ανευθυνότητα των άλλων. Μιλάω στην ίδια. Ότι δεν πρέπει να θεωρεί ότι είναι δική της υπόθεση. Γράφει στον πρώτο ενικό.
Ελπίζω τώρα να γίνομαι κατανοητή.
Καταρχάς η γράφουσα στέλνει την ερώτηση, άρα στη γράφουσα απαντά η Λένα. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη περίπτωση πώς να το κάνουμε η μητέρα έχει τη μεγαλύτερη ευθύνει. Με αυτή μένει το παιδί. Τον πατέρα τον βλέπει Σ/Κ. Ο σύζυγος της γράφουσας από την άλλη βρίσκεται σε πολύ λεπτή θέση για να επέμβη σε μεγάλο βαθμό καθώς υποτίθεται ότι οι γονείς του παιδιού (η γράφουσα και ο πρώην) έχουν καλή συνεννόηση (υποτίθεται-γιατί τελικά καθόλου καλή δεν είναι). Δεν λέω πως δεν έχουν και οι άλλοι ευθύνη απέναντι στο παιδί (έχουν και παραέχουν), αλλά στην προκειμένη περίπτωση η γράφουσα είναι ο κύριος φροντιστής… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί κάλλιστα η γράφουσα να πιάσει την πρώην και να του πει, “βρες τον ψυχολόγο, κλείσε ραντεβού να πάμε το παιδί, έτσι σκατά που τα’χει κάνει η μάνα σου, αλλιώς πες της ότι δεν θα το ξαναδεί το παιδί και δεν θα το ξαναδείς κι εσύ”. Χωρίς ενοχές, χωρίς δισταγμό.
Δηλαδή, η γράφουσα είναι ο κύριος φροντιστής, τρώει όλο το πακέτο τις καθημερινές κι έρχεται το ΣΚ και η γιαγιάκα και δίνουν μια και τα χαλάνε όλα; Έτσι πάει; Αν ήμουνα εγώ, θα τους είχα κόψει την πρόσβαση.
Μα δεν είπα πως δεν έχει ευθύνη και ο πατέρας, έχει και παραέχει. Αλλά προσωπικά δεν θα καθόμουν να δω ποιος φταίει στην πλάτη του παιδιού μου. Αν ο άλλος δεν διατίθεται να αναλάβει τις ευθύνες σου, αναλαμβάνεις μόνο@ σου δράση. Επίσης, καλώς ή κακώς το παιδί μένει με τη μητέρα του, δεν ξέρουμε αν έχουν συνεπιμέλεια (χλωμό) ή έχει την επιμέλεια η μητέρα. Οπότε ναι, αυτή είναι κυρίως υπεύθυνη για το παιδί. Δεν εξετάζω τι θα έπρεπε να ισχύει (προφανώς θα έπρεπε να ισχύουν τελείως διαφορετικά πράγματα) αλλά πώς έχει η κατάσταση.
Έχει τέτοιο ρόλο στη ζωή σου και της οικογένειάς σου η παραλίγο πρώην πεθερά και εσύ φοβάσαι τον παιδοψυχολόγο; Επιστήμονες από όλες τις ειδικότητες θα είχα επιστρατεύσει προκειμένω να την βγάλω από την ζωή μου. Ας βλέπει το παιδί όταν το έχει ο γιος της, εσύ γιατί της ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού σου; Υπάρχει κάτι άλλο που δεν μας λες το οποίο σε αναγκάζει να ανέχεσαι με τέτοια επέμβαση στη ζωή σου; Δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις μόνη σου, τα παιδιά έχουν πατεράδες, δεν είναι ινσταλέτιον της Αμπράμοβιτς, να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί και να αντιμετωπίσετε μαζί… Διαβάστε περισσότερα »
Ποτέ ένα παιδί δεν φταίει… μα ποτέ, ψυχίατρο και ψυχολόγο θέλει πρώτα η παρολίγον πεθερά σου, και μετά όλοι οι υπόλοιποι, για να βρείτε γιατί την αφήσατε μόνη με τον μικρό.
Απορώ πώς το ανέχεσαι αυτό από την πρώην παραλίγο πεθερά…υπάρχουν και τα ασφαλιστικά μέτρα αν δεν παίρνει από λόγια. Όσον αφορά τον παιδοψυχολόγο, μου ακούγεται σαν κλασική αντίδραση ανθρώπου που δεν πάει στο γιατρό για να μην ακούσει δυσάρεστα νέα. Μία απόφαση είναι για κάτι που θα κάνει καλό στο παιδί σου, κάντο άμεσα. Βέβαια αν δεν κοπούν τα σούρτα φέρτα της γιαγιάς ακόμη και αν πας το παιδί σε παιδοψυχολόγο, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να το μπερδέψετε περισσότερο με αντικρουόμενα μηνύματα.
Ίσως σκέφτεσαι ότι δε φταίει η γιαγιά για την επιθετική συμπεριφορά του μικρού απέναντι στη μικρή αλλά άλλα πράγματα, που αφορούν δικές σου επιλογές, των μεγάλων τελοσπάντων. Αλλά κακώς φοβάσαι. Ο, τι και να σας πει όφελος θα είναι και για σας και για το παιδακι.
Εξαιρετικά σπαστική και απαράδεκτη η γιαγιά, αν είναι δυνατόν. Αλλά να προκαλέσει τέτοιο ζήτημα που να χρειάζεται ψυχική αποκατάσταση το παιδι, με καποιες επισκέψεις που έχει κάνει, μου φαίνεται καπως δυσανάλογο.
Συμφωνώ, κι εμένα μου φαίνεται δυσανάλογο ότι χρειάζεται οπωσδήποτε παιδοψυχολόγο. Κακό δεν κάνει, βέβαια. Αλλά και άλλοι μπορεί να του πουν στο μέλλον το οτιδήποτε και να επηρεαστεί, δάσκαλ@, φίλ@, γονείς φίλων, άλλοι συγγενείς, ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του άλλωστε. Μάλλον χρειάζονται μια στρατηγική για την αντιμετώπιση μη επιθυμητών επιρροών από το περιβάλλον στο παιδί.
Πολυ στεναχωρο ποστ. Δηλαδη η γιαγια μπαινει μεσα, λεει καλημερα και θαβει το 9 μηνων μωρο στο 9 χρονο παιδι; Εγω θα τη βουταγα απο το μαλλι, κανονικα.
Πρεπει να απομακρυνθει αμεσα και με τον ιδιο αγενη τροπο τον οποιο η ιδια χρησιμοποιει.
Ως προς το θεμα του ειδικου, πολλες φορες οι γονεις σκεφτομαστε οτι ο ειδικος θα μας βαλει στο σκαμνι του κατηγορουμενου ή θα ακουσουμε ακραια πραγματα οτι ειμαστε ακαταλληλοι, αχρηστοι και λοιπα.
Ο παιδοψυχολογος ομως θα σας βοηθησει να ξεκαθαρισετε το κουβαρι και να στηριξετε το παιδακι. Και να μπουν ορια που τα εχετε αμεσα αναγκη.